João 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Ta ndaja coo na̱ fariseo na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi ndíco̱ ja̱tá Jesús ta cua̱ha̱ chága̱ ña̱yivi jácandúta̱ Jesús a̱ ju̱ú ga̱ Juan.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Va̱tí a̱ ju̱ú mé Jesús jácandúta̱ ña̱yivi joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán jácandúta̱ ñahá.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Ta tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ cáha̱n ña̱yivi sa̱há já na̱quee a estado Judea xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cua̱ha̱n na̱ ndicó co̱o na chí estado Galilea.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ta nu̱ú cu̱hu̱n a̱ Galilea cán ndúsa̱ ya̱ha nda̱a̱ estado Samaria já xi̱nu̱ a̱ nu̱ú cu̱hu̱n a̱ cán.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Ta na̱xi̱nu̱ a̱ in ñuu loho naní Sicar cuéntá mé Samaria cán yati nu̱ú ñundáhyi̱ ña̱ na̱jándicoo ta̱hvi̱ Jacob nu̱ José, ja̱hyi da.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ta cán na̱sahi̱in in chi̱co̱ho̱ ña̱ naní chi̱co̱ho̱ Jacob. Ta cúú á tátu̱hun ca̱xi̱vi̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Sicar cán. Ta chí a̱ váha ga̱ na̱canaá a̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱saco̱o a yati yuhú chi̱co̱ho̱ cán.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ta nani íin coo a cán já na̱xi̱nu̱ in ñáñáha̱ cuéntá Samaria tavá ña̱ ticui̱í ini chi̱co̱ho̱ cán. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Jáchi̱ sa̱ cua̱ha̱n na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu cueen na ña̱ha cuxu na.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 A̱nda̱ já na̱catóntó ña̱ jáchi̱ co̱ xíní táhan va̱ha na̱ Israel xi̱hín na̱ Samaria. Ta na̱cachi ñá já xi̱hín Jesús já:
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
10 Jesus respondeu:
11 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n á:
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Tásáhnu jícó nde̱, da̱ naní Jacob cán na̱jándacoo chi̱co̱ho̱ yóho nu̱ú nde̱. Ta nu̱ú chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi da̱ cán ticui̱í ta sa̱ mé chi̱co̱ho̱ yóho na̱xihi ri ja̱hyi da̱ cán ta yóho na̱xihi ri quíti̱ ja̱na̱ dá. Ama ná cuu quia̱hva mé ndó ticui̱í va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ dó na̱jándacoo Jacob nu̱ú nde̱ —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já:
13 Jesus respondeu:
14 Joo ndá na̱ ná coho ticui̱í táhan dó sáhan ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ a̱ ndícó co̱o ga̱ na̱ i̱chi̱ ini na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Jáchi̱ cúú á tátu̱hun sa̱ mé ini mé va na cana ticui̱í, dó a̱ ndíhi sa̱ha̱ ta catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñá.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hín Jesús:
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
16 Jesus disse:
17 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe ñá cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi ñá já:
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Joo na̱sahi̱in u̱hu̱n yíu̱n ta da̱ íin xu̱hu̱n viti ja̱n co̱ cúú toho da yíu̱n. Nda̱a̱ ndusa cáhu̱n —na̱cachi Jesús.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n á:
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Tásáhnu jícó nde̱, na̱ Samaria yóho na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ yati ji̱ni̱ yúcu̱ ja̱n. Joo ndóhó, na̱ Israel cáchí ndo̱ ña̱ ndúsa̱ ndítahan nu̱ú nde̱ cu̱hu̱n nde̱ ñuu Jerusalén caja cáhnu nde̱ Ndióxi̱. Ta mé ndó ndaja cachi ndó —na̱cachi ñá cán xi̱hín Jesús.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ñá já na̱cachi a já xi̱hi̱n ñá:
21 Jesus respondeu:
22 Joo ndóhó, na̱ Samaria cája cáhnu cuáá ndo̱ Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ xíni̱ ndó a̱. Joo nde̱he̱, na̱ Israel xíni̱ va̱ha nde̱ yo cúú Ndióxi̱ cája cáhnu nde̱. Jáchi̱ chi̱chi mé nde̱, na̱ Israel na̱sacu ini Ndióxi̱ quixi mé á jáca̱cu ña̱yivi.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ta viti na̱xi̱nu̱ qui̱vi̱ tá ndítahan caja cáhnu ña̱yivi Ndióxi̱, tátá yo̱ xi̱hín ndinuhu ini na tá quia̱hva cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ jáchi̱ quia̱hva já cúni̱ Ndióxi̱, tátá yo̱ ña̱ ná caja cáhnu ña̱yivi mé á.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 A̱ cu̱ú cuni yó Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ó toho yiquí cu̱ñu a sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú caja cáhnu ña̱yivi mé á xi̱hín ínima̱ ná ta xi̱hín ndiñuhu ini na —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 A̱nda̱ já na̱cachi tucu ñá cán já:
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
26 Então Jesus disse:
27 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ñá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱catóntó na̱ jáchi̱ na̱xini na ndítúhún a̱ xi̱hín in ñáñáha̱. Joo ni in túhún na̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé ini na cu̱hu̱n na̱ nda̱ca̱ tu̱hún ñahá ndá a̱ cúni̱ ñá cán, á ndá sa̱ha̱ ndítúhún a̱ xi̱hi̱n ñá.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Tá na̱ndihi já na̱jándacoo ñá cán yoo ñá ta na̱quee ñá cua̱ha̱n ñá ñuu. Ta cán na̱casáhá cáha̱n ñá xi̱hín na̱ ñuu cán já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n ná:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 —Naha quíi̱ ndó. Cande̱hé ndó in da̱ta̱a, da̱ na̱ca̱ha̱n ndihi da tá quia̱hva na̱caja i̱. Á a̱ ju̱ú da̱ yóho cúú Cristo, da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi ñá cán xi̱hi̱n ná.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Tá na̱ndihi já na̱queta ndihi na̱ cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n ña̱ nu̱ íin Jesús.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Joo tá cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o na nu̱ íin Jesús já na̱jáca̱ha̱n na̱ xíca xi̱hi̱n á mé á ña̱ ná cuxu a va̱tí loho.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán:
32 Mas ele lhes disse:
33 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ cán ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
34 Jesus lhes declarou:
35 Xíní ñúhú ndiñehe ndó nu̱u̱ ndó cande̱hé ndo̱ ña̱yivi jáchi̱ cúú ná tátu̱hun nu̱ú na̱xutu na trigo. Joo co̱ xíní ñúhú caja ndó tá quia̱hva cája ña̱yivi tá ndáti na co̱mí yo̱o̱ jáquee na trigo. Jáchi̱ viti ñúhú íin tia̱hva ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ndá na̱ xíca chíndeé ña̱yivi ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱, na̱ cán cúú ná tátu̱hun na̱ xíca jáquee trigo. Ta a̱ cája chúun uun toho na jáchi̱ quehe na ya̱hvi sa̱há chuun cája na. Ta na̱ ndíquehe tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú na̱ cu̱hu̱n catacu indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta sa̱há na̱ cán cavatá da̱ na̱xutu xi̱hín da̱ na̱jáquee.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Jáchi̱ íin in tu̱hun ta nda̱a̱ cáha̱n ña̱. Já cáchí a̱ já: “In da xútu ta inga da jáquee jáchi̱ cúú ndíví da̱ da̱ cája chúun nu̱ú in xitoho.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ta quia̱hva já na̱ya̱ha xi̱hi̱n mé ndó jáchi̱ ye̱he̱ na̱chindahá i̱ ndo̱hó ña̱ ná cu̱hu̱n ndó chindeé ndo̱ ña̱yivi ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ va̱tí co̱ó na̱ndoho ini ndó ca̱xi tu̱hun ndó tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ inga na na̱ca̱xi tu̱hun tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cán joo ndóhó ñéhe̱ táhvi̱ ndó chíndeé ndó na̱ ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán nani cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o ña̱yivi ñuu cán nu̱ á.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ta cua̱há ña̱yivi ñuu Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n ñáñáha̱ cán xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱cachi ñá cán já xi̱hi̱n ná: “Na̱cachi mé á xi̱hín i̱ ndaja cáa tócó ndihi ña̱ na̱caja i̱.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ Samaria cán nu̱ íin Jesús já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná coo chága̱ xi̱hi̱n ná. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cando̱o Jesús na̱sahi̱in a i̱vi̱ qui̱vi̱ xi̱hín na̱ cán.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ta cua̱há java ga̱ na̱ Samaria cán na̱candúsa na Jesús sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á xi̱hi̱n ná.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Já na̱cachi mé na̱ Samaria cán xi̱hín ñáñáha̱ cán já:
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Tá sa̱ na̱ya̱ha i̱vi̱ qui̱vi̱ na̱sahi̱in Jesús mé Samaria cán já na̱quee tucu a cua̱ha̱n chí estado Galilea.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Jáchi̱ sa̱ na̱cachi mé Jesús já: “Ni in túhún toho profeta co̱ cája cáhnu na da̱ ñuu da”, na̱cachi Jesús.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús estado Galilea cán já na̱ndiquehe va̱ha na̱ cán mé á jáchi̱ sa̱ na̱sa̱ha̱n ri na̱ cán vicó pascua ñuu Jerusalén ta cán na̱xini na ña̱ náhnu na̱caja mé á.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o tucu Jesús ñuu Caná cuéntá Galilea cán nu̱ú na̱ndaja mé á ticui̱í na̱nduu dó vino. Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a, da̱ cája chúun cuéntá gobierno. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva quíhvi̱ ja̱hyi da cándúhu̱ dá ñuu Capernaum.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da̱ cán ña̱ sa̱ na̱quee Jesús estado Judea ta íin a estado Galilea viti já ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ á já na̱xi̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á ña̱ ná cu̱hu̱n a̱ vehe da ndaja va̱ha ja̱hyi da jáchi̱ sa̱ ndícáhví da̱ cándúhu̱ dá.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
48 Então Jesus lhe disse:
49 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cája chúun cuéntá gobierno cán tu̱hun nu̱ú Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ta tá sa̱ yati xi̱nu̱ co̱o da vehe da já ndáva nihni na̱ cúú mozo da na̱sa̱ha̱n na̱ ñe̱he̱ ná da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ cán mozo da̱ já cáchí da̱ já:
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Xi̱hín ña̱ yóho na̱canda̱a̱ ini da̱ cán ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱ndaja va̱ha Jesús ja̱hyi da jáchi̱ mé hora cán na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá ña̱ tácú tá tácú ja̱hyi da. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱candúsa mé dá xi̱hín na̱ vehe da Jesús.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ i̱vi̱ ña̱ xitúhún na̱caja Jesús estado Galilea cán a̱nda̱ nani na̱quee a Judea já na̱ndicó co̱o tucu a Galilea.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.