João 12
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Ta tá cama̱ni̱ i̱ñu̱ qui̱ví coo vicó pascua já na̱quee Jesús na̱sa̱ha̱n ñuu Betania, mé ñuu nu̱ íin Lázaro, da̱ na̱jánditacu tucu mé á cán.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cajíni Jesús jáchi̱ cúni̱ na̱ caja cáhnu na mé á. Ta mé Marta cúú ñá cája ndíví nu̱ ná. Ta Lázaro cúú in táhan da̱ íin coo nu̱ mesa xíxi xi̱hín Jesús.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Ta ndaja coo María na̱sa̱ha̱n ñá quehe ñá tátu̱hun java litro perfume, dó ya̱hvi ndiva̱ha. Jáchi̱ cúú dó dó na̱cava̱ha xi̱hín ndinuhu yu̱cu̱ támi sáha̱n naní nardo. Na̱jácu̱yu ñá do̱ ja̱ta̱ sáha̱ Jesús. Ta tá na̱ndihi já na̱jáhi̱chi̱ ñá sa̱há xi̱hín ijí ji̱ni̱ ña̱. Ta níí ini vehe cán na̱ndicui̱ta nuu jíco̱ perfume cán.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 A̱nda̱ já na̱xini in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús, da̱ naní Judas Iscariote cán ña̱ yóho. Mé Judas yóho cúú dá da̱ ji̱có túhún Jesús tá nu̱ ndíhí ta já cáchí da̱ já:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 —Ndá cuéntá quéa̱ co̱ó na̱caya̱hvi perfume yóho já ná cana jiu̱hún jasá yó nu̱ú na̱ nda̱hví, nduu. Jáchi̱ quia̱hva na u̱ni̱ ciento denario sa̱ha̱ dó, nduu —na̱cachi Judas cán. Ta in denario cúú ña̱ quéhe ña̱yivi cája chúun na in qui̱vi̱.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Joo co̱ó na̱cachi Judas ña̱ yóho sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini ndusa da na̱ nda̱hví, va̱ha. Na̱cachi da já jáchi̱ cúú dá da̱ cui̱hná ta ndáha̱ mé dá ñúhu ndihi jiu̱hún ta cája cuíhná da̱ ña̱ tá cúni̱ da̱.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Ta níí tiempo canduu na̱ nda̱hví ja̱n tañu ndó ta ndá tañu cúni̱ mé ndó cuu chindeé ndó na̱. Joo ye̱he̱ a̱ cóo tuun toho i̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi Jesús.
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Cua̱há na̱ Israel cán na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun ña̱ íin Jesús ñuu Betania. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ha̱n na̱ cán jáchi̱ cúni̱ na̱ cuni na Jesús ta cúni̱ na̱ cuni na Lázaro, mé da̱ na̱jánditacu tucu Jesús.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 A̱nda̱ já na̱sacu ini na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán cahní ri na̱ Lázaro viti.
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 Jáchi̱ sa̱ha̱ Lázaro cán cua̱há na̱ Israel na̱casáhá na̱ cándeé ini na Jesús. Ta na̱jándacoo na ndíco̱ na̱ ja̱tá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Jerusalén nu̱ú coo vicó pascua. Ta tá na̱canda̱a̱ ini na ña̱ xínu̱ co̱o Jesús ñuu Jerusalén cán
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱sahnda na ndáha̱ tó ñu̱u̱ já ndáva na na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ñe̱he̱ ñahá na̱. Ta cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Na̱nditahan Jesús in búrro̱ ta na̱sanúu a ri̱ tá quia̱hva na̱cachi tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá tá cáchí a̱ já:
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 A̱ cáyi̱hví toho ndó, na̱ ndúu ñuu Sión.
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Ta co̱ó na̱canda̱a̱ ini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ndá cuéntá quéa̱ cája ña̱yivi já xi̱hi̱n á. Joo chága̱ chí nu̱u̱ tá sa̱ na̱ndindita Jesús cua̱ha̱n indiví já na̱canda̱a̱ ini na ña̱ quia̱hva já ndáa̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá ña̱ caja na xi̱hín Jesús.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Mé ña̱yivi, na̱ na̱sa̱nduu xi̱hín Jesús tá na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n Lázaro ña̱ ná queta da nu̱ú na̱ndu̱xu̱ da̱ ña̱ nditacu da, mé na̱ cán na̱ndicani na nu̱ú java ga̱ ña̱yivi ña̱ na̱xini na na̱caja Jesús cán.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta ña̱yivi na̱sa̱ha̱n na̱ ñe̱he̱ ná Jesús jáchi̱ na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun sa̱há ña̱ cáhnu na̱caja mé a̱ cán.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ yóho já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Tañu ña̱yivi cua̱ha̱ na̱xi̱nu̱ co̱o cája cáhnu Ndióxi̱ víco̱ ñuu Jerusalén cán na̱xi̱nu̱ co̱o ri java na̱ na̱quixi chí ñundáhyi̱ cuéntá Grecia.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Ta mé na̱ griego yóho na̱cayati na nu̱ Felipe, da̱ ñuu Betsaida cuéntá Galilea cán. Ta já na̱casáhá na̱ cáha̱n nda̱hví na̱ xi̱hi̱n dá já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 A̱nda̱ já na̱quee Felipe na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da̱ xi̱hín Andrés ta já ndáca táhan ndíví da̱ na̱sa̱ha̱n da̱ ndícani da ña̱ nu̱ú Jesús.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá quia̱hva ndihi sa̱ha̱ in ndiquí trigo tá ndícava ña̱ ini ñundáhyi̱ quia̱hva já ndítahan nu̱ú i̱ quivi i̱. Jáchi̱ tá ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ ndiquí trigo cán já in já cacuu va ña̱. Joo tá ná ndihi sa̱há ña̱ cán já ndu̱ta̱ ña̱ ta já ndicua̱há ndiva̱ha ña̱.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Ndá na̱ cátóó chága̱ cája ña̱ cúni̱ mé cuití na̱ a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ ndihi sa̱ha̱. Joo na̱ cája ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Ta ndá na̱ cúni̱ caja chúun cuéntá mí i̱ ndítahan nu̱ ná candi̱co̱ na̱ ye̱he̱. Jáchi̱ nu̱ú coo ye̱he̱, cán coo ri na̱ cája ña̱ cúni̱ ye̱he̱. Ta na̱ cán cacuu na na̱ ndiñehe jícó Ndióxi̱.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 ʼTa viti ñúhú cácuéha̱ ndiva̱ha ini i̱. Ta a̱ cu̱ú caca ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná a̱ quiáhva mé á ña̱ma̱ni̱ ndoho ini i̱ jáchi̱ sa̱há chuun yóho na̱quixi i̱ ñuyíví yóho.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Ña̱ ndítahan cachi i̱ quéa̱: “Tátá Ndióxi̱, cáhnu ná cacuu mé ndó” —na̱cachi Jesús.
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Ta ña̱yivi ndúu cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho já na̱cachi na ña̱ ja̱vi̱ va cána. Ta java na na̱cachi na táto̱ Ndióxi̱ quéa̱ na̱ca̱ha̱n.
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Ta sa̱ na̱tandaa qui̱ví cavií sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví ta sa̱ na̱tandaa qui̱vi̱ ndihi sa̱há ña̱ cája tiñáhá sa̱cua̱ha̱, mé rí sáhndá chuun ñuyíví yóho.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Jáchi̱ tá ná cata caa na ye̱he̱ já caja i̱ ña̱ ná casáhá ña̱yivi níí cúú ñuyíví candeé ini na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Xi̱hín ña̱ yóho cúni̱ mé á ndicani a nu̱ ná ña̱ quivi a ndi̱ca crúxu̱.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 A̱nda̱ já na̱cachi ña̱yivi ndúu cán já xi̱hi̱n á:
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Xíní ñúhú candeé ini ndó ye̱he̱ jáchi̱ cúú u̱ da̱ jándiye̱he̱ nu̱ ndó nani íin i̱ xi̱hi̱n ndó. A̱nda̱ jáví xi̱nu̱ co̱o ndó cacuu ndó ña̱yivi cuéntá mí i̱ —na̱cachi Jesús.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Va̱tí na̱caja Jesús cua̱há ña̱ xitúhún nu̱ú ña̱yivi cán joo co̱ó na̱xeen na candúsa na mé á.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Já na̱sahi̱in jáchi̱ na̱nditahan xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun ña̱ na̱ca̱hyi̱ Isaías sa̱nahá cán tá na̱cachi a já:
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu candúsa ñahá ña̱yivi cán. Ta inga tucu tu̱hun na̱ca̱hyí Isaías quéa̱ cáchí já:
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 Mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱jácuaá ñahá ta co̱ó na̱suná a̱ ínima̱ ná,
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Quia̱hva já na̱ca̱ha̱n Isaías jáchi̱ na̱xini mé dá ndá quia̱hva cáhnu cúú Jesús.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ Israel cán na̱candeé ini na Jesús. Ta ja̱nda̱ java na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán na̱candeé ini na Jesús. Joo co̱ó na̱xeen na na̱ha̱ tu̱hun na sa̱há jáchi̱ na̱yi̱hví na̱ taxí na̱ fariseo cán na̱ veñu̱hu.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Jáchi̱ cúni̱ na̱ cando̱o va̱ha chága̱ na̱ nu̱ú ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ nu̱ Ndióxi̱.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n cóhó Jesús já na̱cachi a já:
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Ta ndá na̱ xíní ye̱he̱ xíní ri na mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ va̱xi i̱ ñuyíví.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Ye̱he̱ na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi já quéa̱ ndá na̱ ná candeé ini ye̱he̱, a̱ cánduu ga̱ na̱ nu̱ú naá.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Joo na̱ xíni̱ jo̱ho nu̱ cáha̱n i̱ ta co̱ cája na ña̱, a̱ ju̱ú toho ye̱he̱ chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná. Joo tu̱hun cáha̱n i̱ quéa̱ chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ co̱ó va̱xi i̱ ñuyíví yóho chica̱a̱n i̱ cua̱chi ja̱tá ña̱yivi. Na̱quixi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ná.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Ndá na̱ cándají ye̱he̱ ta co̱ cúni̱ na̱ caja na ña̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ná, na̱ cán cúú na̱ cu̱hu̱n indayá jáchi̱ mé tu̱hun na̱ca̱ha̱n i̱ cacuu a ña̱ chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná tá ná xi̱nu̱ co̱o mé qui̱ví nu̱ ndíhí cuíí.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Jáchi̱ co̱ jána̱ha̱ i̱ ña̱ quíxi ji̱ni̱ mé cuití i̱. Tócó ndihi ña̱ cáha̱n i̱ ta tócó ndihi ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ú ña̱yivi cúú á ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Ta cánda̱a̱ cáxí ini i̱ ña̱ tócó ndihi ña̱ jána̱ha̱ Ndióxi̱, tátá i̱ caja ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ coo na indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta tócó ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hín ña̱yivi, cáha̱n i̱ ña̱ tá quia̱hva na̱sahnda Ndióxi̱, tátá i̱ nu̱ú i̱ caja i̱ —na̱cachi Jesús.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.