João 12
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Ta tá cama̱ni̱ i̱ñu̱ qui̱ví coo vicó pascua já na̱quee Jesús na̱sa̱ha̱n ñuu Betania, mé ñuu nu̱ íin Lázaro, da̱ na̱jánditacu tucu mé á cán.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ta cán na̱caja ndíví na̱ ña̱ cajíni Jesús jáchi̱ cúni̱ na̱ caja cáhnu na mé á. Ta mé Marta cúú ñá cája ndíví nu̱ ná. Ta Lázaro cúú in táhan da̱ íin coo nu̱ mesa xíxi xi̱hín Jesús.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ta ndaja coo María na̱sa̱ha̱n ñá quehe ñá tátu̱hun java litro perfume, dó ya̱hvi ndiva̱ha. Jáchi̱ cúú dó dó na̱cava̱ha xi̱hín ndinuhu yu̱cu̱ támi sáha̱n naní nardo. Na̱jácu̱yu ñá do̱ ja̱ta̱ sáha̱ Jesús. Ta tá na̱ndihi já na̱jáhi̱chi̱ ñá sa̱há xi̱hín ijí ji̱ni̱ ña̱. Ta níí ini vehe cán na̱ndicui̱ta nuu jíco̱ perfume cán.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 A̱nda̱ já na̱xini in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús, da̱ naní Judas Iscariote cán ña̱ yóho. Mé Judas yóho cúú dá da̱ ji̱có túhún Jesús tá nu̱ ndíhí ta já cáchí da̱ já:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 —Ndá cuéntá quéa̱ co̱ó na̱caya̱hvi perfume yóho já ná cana jiu̱hún jasá yó nu̱ú na̱ nda̱hví, nduu. Jáchi̱ quia̱hva na u̱ni̱ ciento denario sa̱ha̱ dó, nduu —na̱cachi Judas cán. Ta in denario cúú ña̱ quéhe ña̱yivi cája chúun na in qui̱vi̱.
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Joo co̱ó na̱cachi Judas ña̱ yóho sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini ndusa da na̱ nda̱hví, va̱ha. Na̱cachi da já jáchi̱ cúú dá da̱ cui̱hná ta ndáha̱ mé dá ñúhu ndihi jiu̱hún ta cája cuíhná da̱ ña̱ tá cúni̱ da̱.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ta níí tiempo canduu na̱ nda̱hví ja̱n tañu ndó ta ndá tañu cúni̱ mé ndó cuu chindeé ndó na̱. Joo ye̱he̱ a̱ cóo tuun toho i̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi Jesús.
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Cua̱há na̱ Israel cán na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun ña̱ íin Jesús ñuu Betania. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ha̱n na̱ cán jáchi̱ cúni̱ na̱ cuni na Jesús ta cúni̱ na̱ cuni na Lázaro, mé da̱ na̱jánditacu tucu Jesús.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 A̱nda̱ já na̱sacu ini na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán cahní ri na̱ Lázaro viti.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Jáchi̱ sa̱ha̱ Lázaro cán cua̱há na̱ Israel na̱casáhá na̱ cándeé ini na Jesús. Ta na̱jándacoo na ndíco̱ na̱ ja̱tá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Jerusalén nu̱ú coo vicó pascua. Ta tá na̱canda̱a̱ ini na ña̱ xínu̱ co̱o Jesús ñuu Jerusalén cán
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 já na̱sa̱ha̱n na̱ na̱sahnda na ndáha̱ tó ñu̱u̱ já ndáva na na̱sa̱ha̱n na̱ na̱ñe̱he̱ ñahá na̱. Ta cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Na̱nditahan Jesús in búrro̱ ta na̱sanúu a ri̱ tá quia̱hva na̱cachi tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá tá cáchí a̱ já:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 A̱ cáyi̱hví toho ndó, na̱ ndúu ñuu Sión.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Ta co̱ó na̱canda̱a̱ ini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ndá cuéntá quéa̱ cája ña̱yivi já xi̱hi̱n á. Joo chága̱ chí nu̱u̱ tá sa̱ na̱ndindita Jesús cua̱ha̱n indiví já na̱canda̱a̱ ini na ña̱ quia̱hva já ndáa̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ sa̱nahá ña̱ caja na xi̱hín Jesús.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Mé ña̱yivi, na̱ na̱sa̱nduu xi̱hín Jesús tá na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n Lázaro ña̱ ná queta da nu̱ú na̱ndu̱xu̱ da̱ ña̱ nditacu da, mé na̱ cán na̱ndicani na nu̱ú java ga̱ ña̱yivi ña̱ na̱xini na na̱caja Jesús cán.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta ña̱yivi na̱sa̱ha̱n na̱ ñe̱he̱ ná Jesús jáchi̱ na̱ñe̱he̱ ná tu̱hun sa̱há ña̱ cáhnu na̱caja mé a̱ cán.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ yóho já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Tañu ña̱yivi cua̱ha̱ na̱xi̱nu̱ co̱o cája cáhnu Ndióxi̱ víco̱ ñuu Jerusalén cán na̱xi̱nu̱ co̱o ri java na̱ na̱quixi chí ñundáhyi̱ cuéntá Grecia.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ta mé na̱ griego yóho na̱cayati na nu̱ Felipe, da̱ ñuu Betsaida cuéntá Galilea cán. Ta já na̱casáhá na̱ cáha̱n nda̱hví na̱ xi̱hi̱n dá já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 A̱nda̱ já na̱quee Felipe na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱xi tu̱hun da̱ xi̱hín Andrés ta já ndáca táhan ndíví da̱ na̱sa̱ha̱n da̱ ndícani da ña̱ nu̱ú Jesús.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá quia̱hva ndihi sa̱ha̱ in ndiquí trigo tá ndícava ña̱ ini ñundáhyi̱ quia̱hva já ndítahan nu̱ú i̱ quivi i̱. Jáchi̱ tá ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ ndiquí trigo cán já in já cacuu va ña̱. Joo tá ná ndihi sa̱há ña̱ cán já ndu̱ta̱ ña̱ ta já ndicua̱há ndiva̱ha ña̱.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ndá na̱ cátóó chága̱ cája ña̱ cúni̱ mé cuití na̱ a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ ndihi sa̱ha̱. Joo na̱ cája ña̱ cúni̱ Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ta ndá na̱ cúni̱ caja chúun cuéntá mí i̱ ndítahan nu̱ ná candi̱co̱ na̱ ye̱he̱. Jáchi̱ nu̱ú coo ye̱he̱, cán coo ri na̱ cája ña̱ cúni̱ ye̱he̱. Ta na̱ cán cacuu na na̱ ndiñehe jícó Ndióxi̱.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 ʼTa viti ñúhú cácuéha̱ ndiva̱ha ini i̱. Ta a̱ cu̱ú caca ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná a̱ quiáhva mé á ña̱ma̱ni̱ ndoho ini i̱ jáchi̱ sa̱há chuun yóho na̱quixi i̱ ñuyíví yóho.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Ña̱ ndítahan cachi i̱ quéa̱: “Tátá Ndióxi̱, cáhnu ná cacuu mé ndó” —na̱cachi Jesús.
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Ta ña̱yivi ndúu cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho já na̱cachi na ña̱ ja̱vi̱ va cána. Ta java na na̱cachi na táto̱ Ndióxi̱ quéa̱ na̱ca̱ha̱n.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já:
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Ta sa̱ na̱tandaa qui̱ví cavií sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví ta sa̱ na̱tandaa qui̱vi̱ ndihi sa̱há ña̱ cája tiñáhá sa̱cua̱ha̱, mé rí sáhndá chuun ñuyíví yóho.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Jáchi̱ tá ná cata caa na ye̱he̱ já caja i̱ ña̱ ná casáhá ña̱yivi níí cúú ñuyíví candeé ini na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Xi̱hín ña̱ yóho cúni̱ mé á ndicani a nu̱ ná ña̱ quivi a ndi̱ca crúxu̱.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 A̱nda̱ já na̱cachi ña̱yivi ndúu cán já xi̱hi̱n á:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Xíní ñúhú candeé ini ndó ye̱he̱ jáchi̱ cúú u̱ da̱ jándiye̱he̱ nu̱ ndó nani íin i̱ xi̱hi̱n ndó. A̱nda̱ jáví xi̱nu̱ co̱o ndó cacuu ndó ña̱yivi cuéntá mí i̱ —na̱cachi Jesús.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Va̱tí na̱caja Jesús cua̱há ña̱ xitúhún nu̱ú ña̱yivi cán joo co̱ó na̱xeen na candúsa na mé á.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Já na̱sahi̱in jáchi̱ na̱nditahan xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun ña̱ na̱ca̱hyi̱ Isaías sa̱nahá cán tá na̱cachi a já:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu candúsa ñahá ña̱yivi cán. Ta inga tucu tu̱hun na̱ca̱hyí Isaías quéa̱ cáchí já:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 Mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱jácuaá ñahá ta co̱ó na̱suná a̱ ínima̱ ná,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Quia̱hva já na̱ca̱ha̱n Isaías jáchi̱ na̱xini mé dá ndá quia̱hva cáhnu cúú Jesús.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ Israel cán na̱candeé ini na Jesús. Ta ja̱nda̱ java na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán na̱candeé ini na Jesús. Joo co̱ó na̱xeen na na̱ha̱ tu̱hun na sa̱há jáchi̱ na̱yi̱hví na̱ taxí na̱ fariseo cán na̱ veñu̱hu.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Jáchi̱ cúni̱ na̱ cando̱o va̱ha chága̱ na̱ nu̱ú ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ nu̱ Ndióxi̱.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n cóhó Jesús já na̱cachi a já:
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ta ndá na̱ xíní ye̱he̱ xíní ri na mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ va̱xi i̱ ñuyíví.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ye̱he̱ na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi já quéa̱ ndá na̱ ná candeé ini ye̱he̱, a̱ cánduu ga̱ na̱ nu̱ú naá.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Joo na̱ xíni̱ jo̱ho nu̱ cáha̱n i̱ ta co̱ cája na ña̱, a̱ ju̱ú toho ye̱he̱ chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná. Joo tu̱hun cáha̱n i̱ quéa̱ chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ co̱ó va̱xi i̱ ñuyíví yóho chica̱a̱n i̱ cua̱chi ja̱tá ña̱yivi. Na̱quixi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ná.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ndá na̱ cándají ye̱he̱ ta co̱ cúni̱ na̱ caja na ña̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ná, na̱ cán cúú na̱ cu̱hu̱n indayá jáchi̱ mé tu̱hun na̱ca̱ha̱n i̱ cacuu a ña̱ chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná tá ná xi̱nu̱ co̱o mé qui̱ví nu̱ ndíhí cuíí.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Jáchi̱ co̱ jána̱ha̱ i̱ ña̱ quíxi ji̱ni̱ mé cuití i̱. Tócó ndihi ña̱ cáha̱n i̱ ta tócó ndihi ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ú ña̱yivi cúú á ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ta cánda̱a̱ cáxí ini i̱ ña̱ tócó ndihi ña̱ jána̱ha̱ Ndióxi̱, tátá i̱ caja ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ coo na indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta tócó ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hín ña̱yivi, cáha̱n i̱ ña̱ tá quia̱hva na̱sahnda Ndióxi̱, tátá i̱ nu̱ú i̱ caja i̱ —na̱cachi Jesús.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.