Atos 25

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ na̱ndicojo Festo chuun cúú dá gobernador já na̱quee da ñuu Cesarea cán na̱sa̱ha̱n da̱ chí ñuu Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín java ga̱ na̱ Israel, na̱ íin chága̱ sa̱ha̱ ca̱ha̱n cua̱chí na̱ sa̱ha̱ Pablo nu̱ Festo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Ta ña̱ma̱ni̱ cáhnu na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ dá quéa̱ ña̱ ná cahnda da chuun ná quixi Pablo chí ñuu Jerusalén yóho. Jáchi̱ mé na̱ cán na̱sacu ini na tiin na Pablo íchi̱ cahní na̱ da̱.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Joo co̱ó na̱candúsa Festo caja da ña̱ cúni̱ na̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi da xi̱hi̱n ná ña̱ ndáá va̱ha na Pablo ñuu Cesarea cán. Ta sa̱há ña̱ sácú ini da cu̱hu̱n ya̱chi̱ da̱ mé cán
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi da xi̱hi̱n ná já:
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ta na̱sahi̱in Festo tátu̱hun u̱na̱ á u̱xu̱ qui̱vi̱ cuití va ñuu Jerusalén cán já na̱ndicó co̱o tucu da chí ñuu Cesarea. Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱saco̱o da nu̱ silleta nu̱ sáco̱o na̱ cája vií sa̱há ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱sahnda da chuun ña̱ ná cana na Pablo quixi da nu̱ dá.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pablo nu̱ Festo cán já tócó ndihi na̱ Israel, na̱ na̱quixi ñuu Jerusalén cán na̱ca̱va̱ nuu na ja̱ta̱ Pablo já na̱casáhá jácojo cua̱ha̱ ná cua̱chi ndeé ja̱ta̱ dá. Joo co̱ ñéhe̱ ná ndaja na̱ha̱ na̱ nu̱ Festo cán ña̱ cáha̱n na̱ ña̱ nda̱a̱ sa̱ha̱ dá.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Ta na̱casáhá Pablo ndíquehe da sa̱ha̱ mé dá já na̱cachi da já:
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ Festo cando̱o va̱ha da nu̱ú na̱ Israel sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Pablo já na̱cachi da já:
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pablo tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi da já:
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Joo tá na̱caja ndusa i̱ cua̱chi, mé a̱ nda̱a̱ co̱ yíhví toho i̱ quivi i̱ sa̱há cua̱chi i̱. Joo a̱ ju̱ú toho ña̱ nda̱a̱ cúú tócó ndihi cua̱chi jíquí jácojo na̱ Israel ja̱n ja̱tá i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ ndó ndiquia̱hva ndó ye̱he̱ nu̱ú na̱ yóho. Ta viti xíca̱ i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná chindahá ndó ye̱he̱ ná cu̱hu̱n i̱ nu̱ú emperador ñuu Roma ná caja vií mé dá sa̱há i̱ —na̱cachi Pablo xi̱hi̱n Festo cán.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Tá na̱ndihi já na̱nditúhún Festo cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cája chúun nu̱ dá cán ndaja ndítahan coo caja da. A̱nda̱ já na̱cachi tucu Festo cán já xi̱hi̱n Pablo:
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Tá na̱ya̱ha chá qui̱vi̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o in rey naní Agripa xi̱hín ñá naní Berenice ñuu Cesarea cán coto nihni na Festo.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ta na̱sa̱nduu na chá qui̱vi̱ xi̱hi̱n Festo cán. Ta nani ndúu na cán na̱ndicani Festo nu̱ rey Agripa ndaja cáa ña̱ ndóho Pablo já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Ta tá na̱sa̱ha̱n i̱ ñuu Jerusalén já sácú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel sa̱ha̱ dá ña̱ ná quivi da caja i̱.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe e̱ tu̱hun nu̱ ná ña̱ co̱ sáhan ley ñuu Roma ña̱ma̱ni̱ ña̱ cahní na̱ ña̱yivi tá co̱ó na̱ sácú sa̱ha̱ dá ndíta nu̱ táhyí da̱ já ná cuu ndiquehe da sa̱ha̱ dá nu̱ ná.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱ndai cuu na̱ Israel cán ñuu Cesarea yóho já na̱ndi̱hi ini i̱ já na̱sa̱ha̱n i̱ na̱saco̱o i̱ inga qui̱ví ita̱a̱n nu̱ sáco̱o na caja vií sa̱há ña̱yivi. Já na̱sahnda i̱ chuun ña̱ ná cañehe na Pablo quixi da nu̱ú i̱.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cán sácú na̱ sa̱ha̱ dá co̱ó na̱sacu na cua̱chi cáhnu sa̱ha̱ dá tá quia̱hva cáhán i̱.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Joo cáchí na̱ ña̱ co̱ cúni̱ da̱ candúsa da tá quia̱hva cándúsa mé ná. Ta sácú na̱ sa̱ha̱ dá jáchi̱ xíca da jána̱ha̱ dá sa̱ha̱ Jesús, mé a̱ na̱xi̱hi̱ jihna. Joo jána̱ha̱ Pablo ña̱ tácú yi̱i̱ va mé Jesús.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ta sa̱há ña̱ co̱ cánda̱a̱ ini i̱ ndaja caja i̱ caja vií i̱ sa̱há ña̱ yóho sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún i̱ Pablo ña̱ á cándúsa da cu̱hu̱n da̱ ñuu Jerusalén caja vií i̱ sa̱ha̱ dá.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Joo na̱cachi da xi̱hín i̱ ña̱ cúni̱ da̱ cavií sa̱ha̱ dá nu̱ú da̱ cúú emperador naní Augusto, da̱ íin ñuu Roma cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda i̱ chuun ña̱ ná candaa va̱ha na da̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná cuu chindahá i̱ da̱ nu̱ú emperador já ná caja vií da̱ cán sa̱ha̱ dá —na̱cachi Festo xi̱hi̱n rey Agripa cán.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 A̱nda̱ já na̱cachi rey Agripa cán já xi̱hi̱n Festo:
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n na̱xi̱nu̱ co̱o rey Agripa xi̱hi̱n Berenice nu̱ íin Festo cán. Ta ndíxi va̱ha ndiva̱ha na na̱ndi̱hvi na xi̱hín in yíco̱ da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ soldado xi̱hín na̱ta̱a íin sa̱ha̱ ñuu cán. Ta tá na̱sa̱nduu na já na̱sahnda Festo chuun ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ quehe na Pablo.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ta tá na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ ná já na̱cachi Festo já:
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Joo ye̱he̱ cáhán i̱ ña̱ co̱ ndítahan toho nu̱ dá quivi da jáchi̱ co̱ó cua̱chi cáhnu ná caja da. Ta sa̱há ña̱ na̱xi̱ca mé dá cavií sa̱ha̱ dá nu̱ú emperador Augusto íin ñuu Roma cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ sácú ini i̱ chindahá i̱ da̱ cu̱hu̱n da̱ cán cavií sa̱ha̱ dá.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Joo co̱ xíni̱ ndía̱ ca̱hyí i̱ nu̱ú da̱ cúú emperador ñuu Roma sa̱há cua̱chi sácú na̱ sa̱ha̱ dá. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sani ndichi i̱ da̱ nu̱ú ndihi ndó xi̱hín nu̱ mé ndó rey Agripa já ná ndaja ndi̱chi̱ ndó da̱ já ná ñe̱he̱ íní i̱ ndáa̱ ca̱hyí i̱ nu̱ carta chindahá i̱ nu̱ emperador ñuu Roma cán.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Jáchi̱ co̱ó sa̱ha̱ cúú á chindahá i̱ da̱ ñuu Roma tá a̱ cu̱ú ca̱hyí i̱ ndá cua̱chi jácojo na ja̱ta̱ dá —na̱cachi Festo xi̱hín na̱ cán.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.