Atos 25

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ na̱ndicojo Festo chuun cúú dá gobernador já na̱quee da ñuu Cesarea cán na̱sa̱ha̱n da̱ chí ñuu Jerusalén.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín java ga̱ na̱ Israel, na̱ íin chága̱ sa̱ha̱ ca̱ha̱n cua̱chí na̱ sa̱ha̱ Pablo nu̱ Festo.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 Ta ña̱ma̱ni̱ cáhnu na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ dá quéa̱ ña̱ ná cahnda da chuun ná quixi Pablo chí ñuu Jerusalén yóho. Jáchi̱ mé na̱ cán na̱sacu ini na tiin na Pablo íchi̱ cahní na̱ da̱.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Joo co̱ó na̱candúsa Festo caja da ña̱ cúni̱ na̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi da xi̱hi̱n ná ña̱ ndáá va̱ha na Pablo ñuu Cesarea cán. Ta sa̱há ña̱ sácú ini da cu̱hu̱n ya̱chi̱ da̱ mé cán
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi da xi̱hi̱n ná já:
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ta na̱sahi̱in Festo tátu̱hun u̱na̱ á u̱xu̱ qui̱vi̱ cuití va ñuu Jerusalén cán já na̱ndicó co̱o tucu da chí ñuu Cesarea. Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱saco̱o da nu̱ silleta nu̱ sáco̱o na̱ cája vií sa̱há ña̱yivi. A̱nda̱ já na̱sahnda da chuun ña̱ ná cana na Pablo quixi da nu̱ dá.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pablo nu̱ Festo cán já tócó ndihi na̱ Israel, na̱ na̱quixi ñuu Jerusalén cán na̱ca̱va̱ nuu na ja̱ta̱ Pablo já na̱casáhá jácojo cua̱ha̱ ná cua̱chi ndeé ja̱ta̱ dá. Joo co̱ ñéhe̱ ná ndaja na̱ha̱ na̱ nu̱ Festo cán ña̱ cáha̱n na̱ ña̱ nda̱a̱ sa̱ha̱ dá.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ta na̱casáhá Pablo ndíquehe da sa̱ha̱ mé dá já na̱cachi da já:
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ Festo cando̱o va̱ha da nu̱ú na̱ Israel sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Pablo já na̱cachi da já:
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pablo tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi da já:
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Joo tá na̱caja ndusa i̱ cua̱chi, mé a̱ nda̱a̱ co̱ yíhví toho i̱ quivi i̱ sa̱há cua̱chi i̱. Joo a̱ ju̱ú toho ña̱ nda̱a̱ cúú tócó ndihi cua̱chi jíquí jácojo na̱ Israel ja̱n ja̱tá i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ ndó ndiquia̱hva ndó ye̱he̱ nu̱ú na̱ yóho. Ta viti xíca̱ i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná chindahá ndó ye̱he̱ ná cu̱hu̱n i̱ nu̱ú emperador ñuu Roma ná caja vií mé dá sa̱há i̱ —na̱cachi Pablo xi̱hi̱n Festo cán.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Tá na̱ndihi já na̱nditúhún Festo cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cája chúun nu̱ dá cán ndaja ndítahan coo caja da. A̱nda̱ já na̱cachi tucu Festo cán já xi̱hi̱n Pablo:
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Tá na̱ya̱ha chá qui̱vi̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o in rey naní Agripa xi̱hín ñá naní Berenice ñuu Cesarea cán coto nihni na Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Ta na̱sa̱nduu na chá qui̱vi̱ xi̱hi̱n Festo cán. Ta nani ndúu na cán na̱ndicani Festo nu̱ rey Agripa ndaja cáa ña̱ ndóho Pablo já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ta tá na̱sa̱ha̱n i̱ ñuu Jerusalén já sácú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel sa̱ha̱ dá ña̱ ná quivi da caja i̱.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe e̱ tu̱hun nu̱ ná ña̱ co̱ sáhan ley ñuu Roma ña̱ma̱ni̱ ña̱ cahní na̱ ña̱yivi tá co̱ó na̱ sácú sa̱ha̱ dá ndíta nu̱ táhyí da̱ já ná cuu ndiquehe da sa̱ha̱ dá nu̱ ná.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱ndai cuu na̱ Israel cán ñuu Cesarea yóho já na̱ndi̱hi ini i̱ já na̱sa̱ha̱n i̱ na̱saco̱o i̱ inga qui̱ví ita̱a̱n nu̱ sáco̱o na caja vií sa̱há ña̱yivi. Já na̱sahnda i̱ chuun ña̱ ná cañehe na Pablo quixi da nu̱ú i̱.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cán sácú na̱ sa̱ha̱ dá co̱ó na̱sacu na cua̱chi cáhnu sa̱ha̱ dá tá quia̱hva cáhán i̱.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Joo cáchí na̱ ña̱ co̱ cúni̱ da̱ candúsa da tá quia̱hva cándúsa mé ná. Ta sácú na̱ sa̱ha̱ dá jáchi̱ xíca da jána̱ha̱ dá sa̱ha̱ Jesús, mé a̱ na̱xi̱hi̱ jihna. Joo jána̱ha̱ Pablo ña̱ tácú yi̱i̱ va mé Jesús.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Ta sa̱há ña̱ co̱ cánda̱a̱ ini i̱ ndaja caja i̱ caja vií i̱ sa̱há ña̱ yóho sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún i̱ Pablo ña̱ á cándúsa da cu̱hu̱n da̱ ñuu Jerusalén caja vií i̱ sa̱ha̱ dá.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Joo na̱cachi da xi̱hín i̱ ña̱ cúni̱ da̱ cavií sa̱ha̱ dá nu̱ú da̱ cúú emperador naní Augusto, da̱ íin ñuu Roma cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda i̱ chuun ña̱ ná candaa va̱ha na da̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná cuu chindahá i̱ da̱ nu̱ú emperador já ná caja vií da̱ cán sa̱ha̱ dá —na̱cachi Festo xi̱hi̱n rey Agripa cán.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 A̱nda̱ já na̱cachi rey Agripa cán já xi̱hi̱n Festo:
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n na̱xi̱nu̱ co̱o rey Agripa xi̱hi̱n Berenice nu̱ íin Festo cán. Ta ndíxi va̱ha ndiva̱ha na na̱ndi̱hvi na xi̱hín in yíco̱ da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ soldado xi̱hín na̱ta̱a íin sa̱ha̱ ñuu cán. Ta tá na̱sa̱nduu na já na̱sahnda Festo chuun ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ quehe na Pablo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ta tá na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ ná já na̱cachi Festo já:
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Joo ye̱he̱ cáhán i̱ ña̱ co̱ ndítahan toho nu̱ dá quivi da jáchi̱ co̱ó cua̱chi cáhnu ná caja da. Ta sa̱há ña̱ na̱xi̱ca mé dá cavií sa̱ha̱ dá nu̱ú emperador Augusto íin ñuu Roma cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ sácú ini i̱ chindahá i̱ da̱ cu̱hu̱n da̱ cán cavií sa̱ha̱ dá.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Joo co̱ xíni̱ ndía̱ ca̱hyí i̱ nu̱ú da̱ cúú emperador ñuu Roma sa̱há cua̱chi sácú na̱ sa̱ha̱ dá. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sani ndichi i̱ da̱ nu̱ú ndihi ndó xi̱hín nu̱ mé ndó rey Agripa já ná ndaja ndi̱chi̱ ndó da̱ já ná ñe̱he̱ íní i̱ ndáa̱ ca̱hyí i̱ nu̱ carta chindahá i̱ nu̱ emperador ñuu Roma cán.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Jáchi̱ co̱ó sa̱ha̱ cúú á chindahá i̱ da̱ ñuu Roma tá a̱ cu̱ú ca̱hyí i̱ ndá cua̱chi jácojo na ja̱ta̱ dá —na̱cachi Festo xi̱hín na̱ cán.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.