Atos 23
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 A̱nda̱ já na̱sande̱hé Pablo nu̱ tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Joo da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ naní Ananías cán na̱sahnda da chuun nu̱ú na̱ ndíta yati xi̱hi̱n Pablo cán ña̱ ná cani na ja̱hndá yúhu̱ dá.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo xi̱hín Ananías cán:
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ ndúu cán cáha̱n na̱ xi̱hi̱n Pablo já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já:
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Tá na̱ndihi já na̱ndicuni Pablo ña̱ ndúu java na̱ saduceo ta ndúu ri java na̱ fariseo mé cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ca̱ha̱n cóhó Pablo já na̱cachi da já:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Tá na̱cachi Pablo já i̱vi̱ la̱á na̱ndicui̱ta na̱ fariseo xi̱hi̱n na̱ saduceo ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já na̱sahnda java táhan na.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Jáchi̱ na̱ saduceo cán co̱ cándúsa na ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu tucu ndi̱i. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ ndúu táto̱ Ndióxi̱. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ íin ínima̱ ña̱yivi. Joo na̱ fariseo cándúsa va na tócó ndihi ña̱ yóho.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Tócó ndihi na̱ cán cáyuhú na̱ ndúu na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ ndichi java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, mé na̱ cua̱ha̱n xoo na̱ fariseo cán. Já na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi cán:
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 A̱ ju̱ú quia̱hva na̱casáhá ndíva̱a̱ ña̱yivi cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá yíhví da̱ cúú jefe soldado cán ña̱ tia̱hva náá tiin na Pablo ta jácuachi na da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da chuun ña̱ ná quixi soldado tavá da̱ Pablo tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán. Ta já ná cañehe tucu na da̱ cu̱hu̱n da̱ vehe soldado cán.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ta ñuú inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱canáha̱ nu̱u̱ Jesús, xitoho í nu̱ Pablo ta na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já:
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱jándique táhan java na̱ Israel tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi na a̱ cúxu na ta ni ticui̱í a̱ cóho na ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi xi̱hi̱n táhan na ña̱ cu̱hu̱n cháhan ja̱ta̱ ndá da̱ na̱xixi á na̱xihi ticui̱í nani tácú Pablo.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ta yáha ga̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a cúú da̱ na̱jándique táhan tu̱hun caja ña̱ yóho.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Tá na̱ndihi já na̱quee na na̱sa̱ha̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n ná:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja ndó ña̱ma̱ni̱ jándique táhan ndó tu̱hun ndó xi̱hín java ga̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ ja̱n já ná ca̱ha̱n ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado já ná cañehe tucu da Pablo quixi da nu̱ ndo̱. Ta ca̱ha̱n loho ndó xi̱hi̱n dá ña̱ cúni̱ ndó caja vií cuéé chága̱ ndó sa̱há ña̱ na̱caja Pablo. Já va cachi ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado cán ta nde̱he̱ canduu tia̱hva nde̱ cahní nde̱ da̱ tá ná quixi da íchi̱ —na̱cachi na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Joo in ta̱a loho, da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱ñe̱he̱ dá tu̱hun ña̱ sácú ini na cahní na̱ Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ xínu da na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ Pablo vehe soldado cán.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Tá na̱ndihi na̱ndicani ta̱a loho cán ña̱ yóho nu̱ Pablo já na̱cana da in táhan da̱ cúú soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 A̱nda̱ já ndáca soldado cán da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú da̱ cúú jefe soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 A̱nda̱ já na̱tiin jefe soldado cán ndahá ta̱a loho cán já na̱tavá xóo da da̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hun ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 A̱nda̱ já na̱casáhá ta̱a loho cán cáxi tu̱hun da já na̱cachi da já:
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Joo a̱ cándúsa ndó caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ jáchi̱ yáha chága̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a ndáti je̱hé na̱ íchi̱ ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱ndique táhan tu̱hun na ña̱ a̱ cúxu na ni a̱ cóho na ticui̱í ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta viti ndáti na cande̱hé na̱ á caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ —na̱cachi ja̱xi Pablo cán xi̱hín da̱ cúú jefe soldado.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ta tá na̱ndihi já na̱cachi da̱ cúú jefe soldado cán xi̱hi̱n dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ni in ña̱yivi sa̱há ña̱ sácú ini na̱ Israel caja na xi̱hi̱n Pablo. Chí na̱quee da̱ loho cán cua̱ha̱n da̱.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 A̱nda̱ já na̱cana jefe soldado cán i̱vi̱ da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado ta na̱sahnda da chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da i̱vi̱ ciento soldado táhan da̱ xíca sáhá xi̱hín u̱ni̱ jico u̱xu̱ soldado táhan da̱ cándójó cuáyi̱. Ta na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da inga i̱vi̱ ciento táhan da̱ ñéhe lanza já ná candaca na Pablo cu̱hu̱n da̱ ñuu Cesarea cán. Ta ná quee na cu̱hu̱n na̱ tátu̱hun ca̱a̱ i̱n sacuaá.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná caja tia̱hva na cuáyi̱ canúu Pablo cu̱hu̱n da̱. Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná candaa va̱ha na Pablo já ná cuu xi̱nu̱ co̱o va̱ha da nu̱ú da̱ cúú gobernador naní Felix ñuu Cesarea cán.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ta na̱chindahá da̱ in carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná já ná ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ú da̱ cúú gobernador cán ta ña̱ yóho cúú mé tu̱hun na̱ca̱hyi̱ nu̱ carta cán:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Ye̱he̱ cúú Claudio Lisias ta chíndahá i̱ carta yóho nu̱ ndo̱, tá Felix. Ta nu̱ carta yóho cáha̱n Ndióxi̱ ye̱he̱ xi̱hi̱n ndo̱, da̱ cúú da̱ cáhnu ñuu Cesarea cán.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Cande̱hé ndo̱, tá Felix. Chíndahá i̱ da̱ yóho nu̱ ndo̱ jáchi̱ na̱tiin na̱ Israel da̱ ta ndúcú na̱ cahní na̱ da̱. Joo tá na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ cúú dá da̱ romano já na̱sa̱ha̱n i̱ xi̱hín java soldado ta na̱candaa nde̱ da̱ ndáha̱ na̱ cán.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ canda̱a̱ ini i̱ ndá cua̱chi jácojo na ja̱ta̱ dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ñehe e̱ da̱ na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Já na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ jácojo na cua̱chi ja̱ta̱ dá sa̱ha̱ ley mé va na. Ta sa̱há ña̱ co̱ó cua̱chi na̱caja da nu̱ mí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen nde̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta ni ja̱nda̱ veca̱a co̱ cáni nu̱ dá cu̱hu̱n da̱, cáhán i̱.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Joo na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ sácú ini na̱ Israel cahní na̱ da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ chíndahá va̱ha i̱ da̱ nu̱ mé ndó. Ta na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ xójo̱ ini xi̱hi̱n dá ña̱ ná sa̱a̱ na̱ nu̱ mé ndó cacu na sa̱ha̱ dá ndía̱ ndóho na xi̱hi̱n dá. Ña̱ yóho cúú ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, tá Felix. Ndióxi̱ ná coo xi̱hi̱n ndo̱”, cáchí carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n Pablo.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ta na̱caja mé soldado cán tá íin na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá. Ta já ñéhe ñuú na̱ Pablo na̱sa̱ha̱n na̱ ja̱nda̱ ñuu Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndicó co̱o java soldado, da̱ na̱sa̱ha̱n sáhá cán chí vehe soldado. Joo java da̱ cándójó cuáyi̱ cán cátáhan yi̱i̱ dá xi̱hi̱n Pablo cua̱ha̱n da̱.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea já na̱ndiquia̱hva da carta cán nu̱ú da̱ cúú gobernador. Ta na̱ndiquia̱hva ri da̱ Pablo nu̱ú da̱ cán.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cahvi da̱ cúú gobernador carta cán já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ Pablo sa̱ha̱ ndá ñuu na̱quixi da. Ta tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ cúú Pablo da̱ ñuu Cilicia
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.