Atos 23
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVI
1 A̱nda̱ já na̱sande̱hé Pablo nu̱ tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Joo da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ naní Ananías cán na̱sahnda da chuun nu̱ú na̱ ndíta yati xi̱hi̱n Pablo cán ña̱ ná cani na ja̱hndá yúhu̱ dá.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo xi̱hín Ananías cán:
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ ndúu cán cáha̱n na̱ xi̱hi̱n Pablo já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já:
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Tá na̱ndihi já na̱ndicuni Pablo ña̱ ndúu java na̱ saduceo ta ndúu ri java na̱ fariseo mé cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ca̱ha̱n cóhó Pablo já na̱cachi da já:
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Tá na̱cachi Pablo já i̱vi̱ la̱á na̱ndicui̱ta na̱ fariseo xi̱hi̱n na̱ saduceo ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já na̱sahnda java táhan na.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Jáchi̱ na̱ saduceo cán co̱ cándúsa na ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu tucu ndi̱i. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ ndúu táto̱ Ndióxi̱. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ íin ínima̱ ña̱yivi. Joo na̱ fariseo cándúsa va na tócó ndihi ña̱ yóho.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 Tócó ndihi na̱ cán cáyuhú na̱ ndúu na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ ndichi java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, mé na̱ cua̱ha̱n xoo na̱ fariseo cán. Já na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi cán:
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 A̱ ju̱ú quia̱hva na̱casáhá ndíva̱a̱ ña̱yivi cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá yíhví da̱ cúú jefe soldado cán ña̱ tia̱hva náá tiin na Pablo ta jácuachi na da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da chuun ña̱ ná quixi soldado tavá da̱ Pablo tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán. Ta já ná cañehe tucu na da̱ cu̱hu̱n da̱ vehe soldado cán.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 Ta ñuú inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱canáha̱ nu̱u̱ Jesús, xitoho í nu̱ Pablo ta na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já:
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱jándique táhan java na̱ Israel tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi na a̱ cúxu na ta ni ticui̱í a̱ cóho na ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi xi̱hi̱n táhan na ña̱ cu̱hu̱n cháhan ja̱ta̱ ndá da̱ na̱xixi á na̱xihi ticui̱í nani tácú Pablo.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 Ta yáha ga̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a cúú da̱ na̱jándique táhan tu̱hun caja ña̱ yóho.
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Tá na̱ndihi já na̱quee na na̱sa̱ha̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n ná:
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja ndó ña̱ma̱ni̱ jándique táhan ndó tu̱hun ndó xi̱hín java ga̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ ja̱n já ná ca̱ha̱n ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado já ná cañehe tucu da Pablo quixi da nu̱ ndo̱. Ta ca̱ha̱n loho ndó xi̱hi̱n dá ña̱ cúni̱ ndó caja vií cuéé chága̱ ndó sa̱há ña̱ na̱caja Pablo. Já va cachi ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado cán ta nde̱he̱ canduu tia̱hva nde̱ cahní nde̱ da̱ tá ná quixi da íchi̱ —na̱cachi na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Joo in ta̱a loho, da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱ñe̱he̱ dá tu̱hun ña̱ sácú ini na cahní na̱ Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ xínu da na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ Pablo vehe soldado cán.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Tá na̱ndihi na̱ndicani ta̱a loho cán ña̱ yóho nu̱ Pablo já na̱cana da in táhan da̱ cúú soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 A̱nda̱ já ndáca soldado cán da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú da̱ cúú jefe soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 A̱nda̱ já na̱tiin jefe soldado cán ndahá ta̱a loho cán já na̱tavá xóo da da̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hun ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 A̱nda̱ já na̱casáhá ta̱a loho cán cáxi tu̱hun da já na̱cachi da já:
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Joo a̱ cándúsa ndó caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ jáchi̱ yáha chága̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a ndáti je̱hé na̱ íchi̱ ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱ndique táhan tu̱hun na ña̱ a̱ cúxu na ni a̱ cóho na ticui̱í ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta viti ndáti na cande̱hé na̱ á caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ —na̱cachi ja̱xi Pablo cán xi̱hín da̱ cúú jefe soldado.
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Ta tá na̱ndihi já na̱cachi da̱ cúú jefe soldado cán xi̱hi̱n dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ni in ña̱yivi sa̱há ña̱ sácú ini na̱ Israel caja na xi̱hi̱n Pablo. Chí na̱quee da̱ loho cán cua̱ha̱n da̱.
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 A̱nda̱ já na̱cana jefe soldado cán i̱vi̱ da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado ta na̱sahnda da chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da i̱vi̱ ciento soldado táhan da̱ xíca sáhá xi̱hín u̱ni̱ jico u̱xu̱ soldado táhan da̱ cándójó cuáyi̱. Ta na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da inga i̱vi̱ ciento táhan da̱ ñéhe lanza já ná candaca na Pablo cu̱hu̱n da̱ ñuu Cesarea cán. Ta ná quee na cu̱hu̱n na̱ tátu̱hun ca̱a̱ i̱n sacuaá.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná caja tia̱hva na cuáyi̱ canúu Pablo cu̱hu̱n da̱. Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná candaa va̱ha na Pablo já ná cuu xi̱nu̱ co̱o va̱ha da nu̱ú da̱ cúú gobernador naní Felix ñuu Cesarea cán.
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Ta na̱chindahá da̱ in carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná já ná ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ú da̱ cúú gobernador cán ta ña̱ yóho cúú mé tu̱hun na̱ca̱hyi̱ nu̱ carta cán:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ye̱he̱ cúú Claudio Lisias ta chíndahá i̱ carta yóho nu̱ ndo̱, tá Felix. Ta nu̱ carta yóho cáha̱n Ndióxi̱ ye̱he̱ xi̱hi̱n ndo̱, da̱ cúú da̱ cáhnu ñuu Cesarea cán.
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 Cande̱hé ndo̱, tá Felix. Chíndahá i̱ da̱ yóho nu̱ ndo̱ jáchi̱ na̱tiin na̱ Israel da̱ ta ndúcú na̱ cahní na̱ da̱. Joo tá na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ cúú dá da̱ romano já na̱sa̱ha̱n i̱ xi̱hín java soldado ta na̱candaa nde̱ da̱ ndáha̱ na̱ cán.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ canda̱a̱ ini i̱ ndá cua̱chi jácojo na ja̱ta̱ dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ñehe e̱ da̱ na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Já na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ jácojo na cua̱chi ja̱ta̱ dá sa̱ha̱ ley mé va na. Ta sa̱há ña̱ co̱ó cua̱chi na̱caja da nu̱ mí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen nde̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta ni ja̱nda̱ veca̱a co̱ cáni nu̱ dá cu̱hu̱n da̱, cáhán i̱.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Joo na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ sácú ini na̱ Israel cahní na̱ da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ chíndahá va̱ha i̱ da̱ nu̱ mé ndó. Ta na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ xójo̱ ini xi̱hi̱n dá ña̱ ná sa̱a̱ na̱ nu̱ mé ndó cacu na sa̱ha̱ dá ndía̱ ndóho na xi̱hi̱n dá. Ña̱ yóho cúú ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, tá Felix. Ndióxi̱ ná coo xi̱hi̱n ndo̱”, cáchí carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n Pablo.
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Ta na̱caja mé soldado cán tá íin na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá. Ta já ñéhe ñuú na̱ Pablo na̱sa̱ha̱n na̱ ja̱nda̱ ñuu Antípatris.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndicó co̱o java soldado, da̱ na̱sa̱ha̱n sáhá cán chí vehe soldado. Joo java da̱ cándójó cuáyi̱ cán cátáhan yi̱i̱ dá xi̱hi̱n Pablo cua̱ha̱n da̱.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea já na̱ndiquia̱hva da carta cán nu̱ú da̱ cúú gobernador. Ta na̱ndiquia̱hva ri da̱ Pablo nu̱ú da̱ cán.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cahvi da̱ cúú gobernador carta cán já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ Pablo sa̱ha̱ ndá ñuu na̱quixi da. Ta tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ cúú Pablo da̱ ñuu Cilicia
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.