Atos 23
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 A̱nda̱ já na̱sande̱hé Pablo nu̱ tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Joo da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ naní Ananías cán na̱sahnda da chuun nu̱ú na̱ ndíta yati xi̱hi̱n Pablo cán ña̱ ná cani na ja̱hndá yúhu̱ dá.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo xi̱hín Ananías cán:
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ ndúu cán cáha̱n na̱ xi̱hi̱n Pablo já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já:
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Tá na̱ndihi já na̱ndicuni Pablo ña̱ ndúu java na̱ saduceo ta ndúu ri java na̱ fariseo mé cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ca̱ha̱n cóhó Pablo já na̱cachi da já:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Tá na̱cachi Pablo já i̱vi̱ la̱á na̱ndicui̱ta na̱ fariseo xi̱hi̱n na̱ saduceo ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já na̱sahnda java táhan na.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Jáchi̱ na̱ saduceo cán co̱ cándúsa na ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu tucu ndi̱i. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ ndúu táto̱ Ndióxi̱. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ íin ínima̱ ña̱yivi. Joo na̱ fariseo cándúsa va na tócó ndihi ña̱ yóho.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tócó ndihi na̱ cán cáyuhú na̱ ndúu na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ ndichi java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, mé na̱ cua̱ha̱n xoo na̱ fariseo cán. Já na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi cán:
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 A̱ ju̱ú quia̱hva na̱casáhá ndíva̱a̱ ña̱yivi cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá yíhví da̱ cúú jefe soldado cán ña̱ tia̱hva náá tiin na Pablo ta jácuachi na da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da chuun ña̱ ná quixi soldado tavá da̱ Pablo tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán. Ta já ná cañehe tucu na da̱ cu̱hu̱n da̱ vehe soldado cán.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ta ñuú inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱canáha̱ nu̱u̱ Jesús, xitoho í nu̱ Pablo ta na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já:
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱jándique táhan java na̱ Israel tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi na a̱ cúxu na ta ni ticui̱í a̱ cóho na ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi xi̱hi̱n táhan na ña̱ cu̱hu̱n cháhan ja̱ta̱ ndá da̱ na̱xixi á na̱xihi ticui̱í nani tácú Pablo.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ta yáha ga̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a cúú da̱ na̱jándique táhan tu̱hun caja ña̱ yóho.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Tá na̱ndihi já na̱quee na na̱sa̱ha̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n ná:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja ndó ña̱ma̱ni̱ jándique táhan ndó tu̱hun ndó xi̱hín java ga̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ ja̱n já ná ca̱ha̱n ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado já ná cañehe tucu da Pablo quixi da nu̱ ndo̱. Ta ca̱ha̱n loho ndó xi̱hi̱n dá ña̱ cúni̱ ndó caja vií cuéé chága̱ ndó sa̱há ña̱ na̱caja Pablo. Já va cachi ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado cán ta nde̱he̱ canduu tia̱hva nde̱ cahní nde̱ da̱ tá ná quixi da íchi̱ —na̱cachi na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Joo in ta̱a loho, da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱ñe̱he̱ dá tu̱hun ña̱ sácú ini na cahní na̱ Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ xínu da na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ Pablo vehe soldado cán.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Tá na̱ndihi na̱ndicani ta̱a loho cán ña̱ yóho nu̱ Pablo já na̱cana da in táhan da̱ cúú soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 A̱nda̱ já ndáca soldado cán da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú da̱ cúú jefe soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 A̱nda̱ já na̱tiin jefe soldado cán ndahá ta̱a loho cán já na̱tavá xóo da da̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hun ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 A̱nda̱ já na̱casáhá ta̱a loho cán cáxi tu̱hun da já na̱cachi da já:
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Joo a̱ cándúsa ndó caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ jáchi̱ yáha chága̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a ndáti je̱hé na̱ íchi̱ ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱ndique táhan tu̱hun na ña̱ a̱ cúxu na ni a̱ cóho na ticui̱í ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta viti ndáti na cande̱hé na̱ á caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ —na̱cachi ja̱xi Pablo cán xi̱hín da̱ cúú jefe soldado.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Ta tá na̱ndihi já na̱cachi da̱ cúú jefe soldado cán xi̱hi̱n dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ni in ña̱yivi sa̱há ña̱ sácú ini na̱ Israel caja na xi̱hi̱n Pablo. Chí na̱quee da̱ loho cán cua̱ha̱n da̱.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 A̱nda̱ já na̱cana jefe soldado cán i̱vi̱ da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado ta na̱sahnda da chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da i̱vi̱ ciento soldado táhan da̱ xíca sáhá xi̱hín u̱ni̱ jico u̱xu̱ soldado táhan da̱ cándójó cuáyi̱. Ta na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da inga i̱vi̱ ciento táhan da̱ ñéhe lanza já ná candaca na Pablo cu̱hu̱n da̱ ñuu Cesarea cán. Ta ná quee na cu̱hu̱n na̱ tátu̱hun ca̱a̱ i̱n sacuaá.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná caja tia̱hva na cuáyi̱ canúu Pablo cu̱hu̱n da̱. Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná candaa va̱ha na Pablo já ná cuu xi̱nu̱ co̱o va̱ha da nu̱ú da̱ cúú gobernador naní Felix ñuu Cesarea cán.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Ta na̱chindahá da̱ in carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná já ná ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ú da̱ cúú gobernador cán ta ña̱ yóho cúú mé tu̱hun na̱ca̱hyi̱ nu̱ carta cán:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Ye̱he̱ cúú Claudio Lisias ta chíndahá i̱ carta yóho nu̱ ndo̱, tá Felix. Ta nu̱ carta yóho cáha̱n Ndióxi̱ ye̱he̱ xi̱hi̱n ndo̱, da̱ cúú da̱ cáhnu ñuu Cesarea cán.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Cande̱hé ndo̱, tá Felix. Chíndahá i̱ da̱ yóho nu̱ ndo̱ jáchi̱ na̱tiin na̱ Israel da̱ ta ndúcú na̱ cahní na̱ da̱. Joo tá na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ cúú dá da̱ romano já na̱sa̱ha̱n i̱ xi̱hín java soldado ta na̱candaa nde̱ da̱ ndáha̱ na̱ cán.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ canda̱a̱ ini i̱ ndá cua̱chi jácojo na ja̱ta̱ dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ñehe e̱ da̱ na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Já na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ jácojo na cua̱chi ja̱ta̱ dá sa̱ha̱ ley mé va na. Ta sa̱há ña̱ co̱ó cua̱chi na̱caja da nu̱ mí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen nde̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta ni ja̱nda̱ veca̱a co̱ cáni nu̱ dá cu̱hu̱n da̱, cáhán i̱.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Joo na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ sácú ini na̱ Israel cahní na̱ da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ chíndahá va̱ha i̱ da̱ nu̱ mé ndó. Ta na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ xójo̱ ini xi̱hi̱n dá ña̱ ná sa̱a̱ na̱ nu̱ mé ndó cacu na sa̱ha̱ dá ndía̱ ndóho na xi̱hi̱n dá. Ña̱ yóho cúú ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, tá Felix. Ndióxi̱ ná coo xi̱hi̱n ndo̱”, cáchí carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n Pablo.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ta na̱caja mé soldado cán tá íin na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá. Ta já ñéhe ñuú na̱ Pablo na̱sa̱ha̱n na̱ ja̱nda̱ ñuu Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndicó co̱o java soldado, da̱ na̱sa̱ha̱n sáhá cán chí vehe soldado. Joo java da̱ cándójó cuáyi̱ cán cátáhan yi̱i̱ dá xi̱hi̱n Pablo cua̱ha̱n da̱.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea já na̱ndiquia̱hva da carta cán nu̱ú da̱ cúú gobernador. Ta na̱ndiquia̱hva ri da̱ Pablo nu̱ú da̱ cán.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cahvi da̱ cúú gobernador carta cán já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ Pablo sa̱ha̱ ndá ñuu na̱quixi da. Ta tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ cúú Pablo da̱ ñuu Cilicia
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.