Atos 23
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 A̱nda̱ já na̱sande̱hé Pablo nu̱ tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Joo da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ naní Ananías cán na̱sahnda da chuun nu̱ú na̱ ndíta yati xi̱hi̱n Pablo cán ña̱ ná cani na ja̱hndá yúhu̱ dá.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo xi̱hín Ananías cán:
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ ndúu cán cáha̱n na̱ xi̱hi̱n Pablo já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Tá na̱ndihi já na̱ndicuni Pablo ña̱ ndúu java na̱ saduceo ta ndúu ri java na̱ fariseo mé cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ca̱ha̱n cóhó Pablo já na̱cachi da já:
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Tá na̱cachi Pablo já i̱vi̱ la̱á na̱ndicui̱ta na̱ fariseo xi̱hi̱n na̱ saduceo ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já na̱sahnda java táhan na.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Jáchi̱ na̱ saduceo cán co̱ cándúsa na ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu tucu ndi̱i. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ ndúu táto̱ Ndióxi̱. Ta ni co̱ cándúsa na ña̱ íin ínima̱ ña̱yivi. Joo na̱ fariseo cándúsa va na tócó ndihi ña̱ yóho.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Tócó ndihi na̱ cán cáyuhú na̱ ndúu na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nda̱ca̱ ndichi java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, mé na̱ cua̱ha̱n xoo na̱ fariseo cán. Já na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱yivi cán:
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 A̱ ju̱ú quia̱hva na̱casáhá ndíva̱a̱ ña̱yivi cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá yíhví da̱ cúú jefe soldado cán ña̱ tia̱hva náá tiin na Pablo ta jácuachi na da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda da chuun ña̱ ná quixi soldado tavá da̱ Pablo tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán. Ta já ná cañehe tucu na da̱ cu̱hu̱n da̱ vehe soldado cán.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ta ñuú inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱canáha̱ nu̱u̱ Jesús, xitoho í nu̱ Pablo ta na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já:
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱jándique táhan java na̱ Israel tu̱hun na ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi na a̱ cúxu na ta ni ticui̱í a̱ cóho na ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta na̱cachi xi̱hi̱n táhan na ña̱ cu̱hu̱n cháhan ja̱ta̱ ndá da̱ na̱xixi á na̱xihi ticui̱í nani tácú Pablo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ta yáha ga̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a cúú da̱ na̱jándique táhan tu̱hun caja ña̱ yóho.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Tá na̱ndihi já na̱quee na na̱sa̱ha̱n na̱ ca̱ha̱n na̱ xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán já na̱cachi na já xi̱hi̱n ná:
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja ndó ña̱ma̱ni̱ jándique táhan ndó tu̱hun ndó xi̱hín java ga̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ ja̱n já ná ca̱ha̱n ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado já ná cañehe tucu da Pablo quixi da nu̱ ndo̱. Ta ca̱ha̱n loho ndó xi̱hi̱n dá ña̱ cúni̱ ndó caja vií cuéé chága̱ ndó sa̱há ña̱ na̱caja Pablo. Já va cachi ndó xi̱hín da̱ cúú jefe soldado cán ta nde̱he̱ canduu tia̱hva nde̱ cahní nde̱ da̱ tá ná quixi da íchi̱ —na̱cachi na xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Joo in ta̱a loho, da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱ñe̱he̱ dá tu̱hun ña̱ sácú ini na cahní na̱ Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ xínu da na̱sa̱ha̱n da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ Pablo vehe soldado cán.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Tá na̱ndihi na̱ndicani ta̱a loho cán ña̱ yóho nu̱ Pablo já na̱cana da in táhan da̱ cúú soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 A̱nda̱ já ndáca soldado cán da̱ cúú ja̱xi Pablo na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú da̱ cúú jefe soldado cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 A̱nda̱ já na̱tiin jefe soldado cán ndahá ta̱a loho cán já na̱tavá xóo da da̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hun ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 A̱nda̱ já na̱casáhá ta̱a loho cán cáxi tu̱hun da já na̱cachi da já:
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Joo a̱ cándúsa ndó caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ jáchi̱ yáha chága̱ nu̱ú i̱vi̱ jico ta̱a ndáti je̱hé na̱ íchi̱ ña̱ cahní na̱ Pablo. Ta na̱ndique táhan tu̱hun na ña̱ a̱ cúxu na ni a̱ cóho na ticui̱í ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní na̱ Pablo. Ta viti ndáti na cande̱hé na̱ á caja ndó ña̱ cúni̱ na̱ —na̱cachi ja̱xi Pablo cán xi̱hín da̱ cúú jefe soldado.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ta tá na̱ndihi já na̱cachi da̱ cúú jefe soldado cán xi̱hi̱n dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ni in ña̱yivi sa̱há ña̱ sácú ini na̱ Israel caja na xi̱hi̱n Pablo. Chí na̱quee da̱ loho cán cua̱ha̱n da̱.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 A̱nda̱ já na̱cana jefe soldado cán i̱vi̱ da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado ta na̱sahnda da chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da i̱vi̱ ciento soldado táhan da̱ xíca sáhá xi̱hín u̱ni̱ jico u̱xu̱ soldado táhan da̱ cándójó cuáyi̱. Ta na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá ña̱ ná caja tia̱hva da inga i̱vi̱ ciento táhan da̱ ñéhe lanza já ná candaca na Pablo cu̱hu̱n da̱ ñuu Cesarea cán. Ta ná quee na cu̱hu̱n na̱ tátu̱hun ca̱a̱ i̱n sacuaá.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná caja tia̱hva na cuáyi̱ canúu Pablo cu̱hu̱n da̱. Ta na̱sahnda da chuun ña̱ ná candaa va̱ha na Pablo já ná cuu xi̱nu̱ co̱o va̱ha da nu̱ú da̱ cúú gobernador naní Felix ñuu Cesarea cán.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ta na̱chindahá da̱ in carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná já ná ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ú da̱ cúú gobernador cán ta ña̱ yóho cúú mé tu̱hun na̱ca̱hyi̱ nu̱ carta cán:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Ye̱he̱ cúú Claudio Lisias ta chíndahá i̱ carta yóho nu̱ ndo̱, tá Felix. Ta nu̱ carta yóho cáha̱n Ndióxi̱ ye̱he̱ xi̱hi̱n ndo̱, da̱ cúú da̱ cáhnu ñuu Cesarea cán.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Cande̱hé ndo̱, tá Felix. Chíndahá i̱ da̱ yóho nu̱ ndo̱ jáchi̱ na̱tiin na̱ Israel da̱ ta ndúcú na̱ cahní na̱ da̱. Joo tá na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ cúú dá da̱ romano já na̱sa̱ha̱n i̱ xi̱hín java soldado ta na̱candaa nde̱ da̱ ndáha̱ na̱ cán.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ canda̱a̱ ini i̱ ndá cua̱chi jácojo na ja̱ta̱ dá sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱ñehe e̱ da̱ na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Já na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ jácojo na cua̱chi ja̱ta̱ dá sa̱ha̱ ley mé va na. Ta sa̱há ña̱ co̱ó cua̱chi na̱caja da nu̱ mí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen nde̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta ni ja̱nda̱ veca̱a co̱ cáni nu̱ dá cu̱hu̱n da̱, cáhán i̱.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Joo na̱canda̱a̱ ini i̱ ña̱ sácú ini na̱ Israel cahní na̱ da̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ chíndahá va̱ha i̱ da̱ nu̱ mé ndó. Ta na̱cachi i̱ xi̱hín na̱ xójo̱ ini xi̱hi̱n dá ña̱ ná sa̱a̱ na̱ nu̱ mé ndó cacu na sa̱ha̱ dá ndía̱ ndóho na xi̱hi̱n dá. Ña̱ yóho cúú ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, tá Felix. Ndióxi̱ ná coo xi̱hi̱n ndo̱”, cáchí carta cua̱ha̱n xi̱hi̱n Pablo.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ta na̱caja mé soldado cán tá íin na̱ta̱hnda̱ chuun nu̱ dá. Ta já ñéhe ñuú na̱ Pablo na̱sa̱ha̱n na̱ ja̱nda̱ ñuu Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndicó co̱o java soldado, da̱ na̱sa̱ha̱n sáhá cán chí vehe soldado. Joo java da̱ cándójó cuáyi̱ cán cátáhan yi̱i̱ dá xi̱hi̱n Pablo cua̱ha̱n da̱.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea já na̱ndiquia̱hva da carta cán nu̱ú da̱ cúú gobernador. Ta na̱ndiquia̱hva ri da̱ Pablo nu̱ú da̱ cán.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cahvi da̱ cúú gobernador carta cán já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún da̱ Pablo sa̱ha̱ ndá ñuu na̱quixi da. Ta tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ cúú Pablo da̱ ñuu Cilicia
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá:
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.