Apocalipse 14

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ Jesús, mé á cúú tátu̱hun ndicachi loho cándichi a ja̱ta̱ yúcu̱ naní Sión. Ta xi̱hi̱n mé á ndíta in ciento i̱vi̱ jico co̱mi̱ mil ña̱yivi, na̱ ndáa̱ qui̱vi̱ Jesús taan, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán. Ta quia̱hva já ndáa̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱, tátá a̱ taan na.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ta na̱xini jo̱ho i̱ in a cáha̱n chí indiví. Ta tá cáha̱n mé a̱ cán cúú á tátu̱hun tá níhi cúyu ticui̱í tañu tóto̱. Ta níhi a tátu̱hun tasa tá cána. Ta tácu̱ a̱ tá quia̱hva tácu̱ nu̱ jácaha cua̱há ndiva̱ha na arpa.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Ta na̱xini jo̱ho i̱ ña̱ sa̱á xíta mé in ciento i̱vi̱ jico co̱mi̱ mil ña̱yivi nu̱ íin coo Ndióxi̱ cán xi̱hín nu̱ú co̱mi̱ mé ña̱ tácú cán xi̱hín nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ cán. Mé na̱ xíta cán cuití va cúú na̱ cuu catia̱hva cata na ña̱ jáchi̱ cúú ná na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ jáca̱cu a tañu ña̱yivi ndúu ñuyíví.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ta na̱ yóho cúú ná na̱ vií, na̱ co̱ó na̱caja quini mé jáchi̱ co̱ó na̱sa̱nduu na xi̱hín na̱ji̱hí. Cúú ná na̱ na̱sandi̱co̱ níí tiempo ja̱ta̱ Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho. Cúú ná na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ jáca̱cu a nu̱ cuítí ña̱ ná jo̱co̱ a̱ na̱ nu̱ mé á xi̱hín nu̱ Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Ta ni in tála̱á ña̱ tu̱hún co̱ó na̱ca̱ha̱n na̱. Ta ni in na co̱ó na̱cuu ñe̱he̱ íní chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ndáchí a̱ ma̱hñú nda̱a̱ indiví. Ta ñéhe a tu̱hun va̱ha sa̱há Jesucristo ña̱ íin a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ca̱xi tu̱hun a ña̱ nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví, mé na̱ na̱quixi ndijáá chi̱chi xi̱hín na̱ cáha̱n tá nu̱ú tu̱hun xi̱hín na̱ ndúu ndijáá ñuu xi̱hín ndijáá nación.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ta já cáyuhú mé táto̱ Ndióxi̱ cán já cáchí a̱ já:
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ta já na̱cachi a já:
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhu̱ni̱. Ta na̱casáhá cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 já quéa̱ ndoho ndiva̱ha ini na caja Ndióxi̱ jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini mé á xi̱hín ña̱yivi quini. Jácana Ndióxi̱ na̱ nu̱ cándaha ñúhu̱ cáyi̱ xi̱hín azufre ta cande̱hé tócó ndihi táto̱ Ndióxi̱ ta cande̱hé Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán ña̱ ndóho na.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Ta cána ñi̱hma̱ ini nu̱ ñúhu mé na̱ ndóho ini cán a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta ni ñuú ni ndiví co̱ ndíquehe ndée̱ ná nu̱ ndóho ini na jáchi̱ na̱caja cáhnu na quití quini cán xi̱hín ti̱ni̱ñu yúú ri̱ ta na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ma̱ni̱ ña̱ na̱na̱ni marca qui̱vi̱ rí cán yiquí cu̱ñu na.
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Xíní ñúhú quia̱hva ndeé ini na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱, mé na̱ cája tócó ndihi ña̱ sáhndá Ndióxi̱ ta co̱ jándacoo na ña̱ cája cáhnu na Jesús —cáchí táto̱ Ndióxi̱ cáhu̱ni̱.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ na̱quixi in a cáha̱n chí indiví já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Tá na̱ndihi já na̱sande̱hé e̱ ta já na̱xini i̱ in vi̱co̱ yaa. Ta cánúu in da̱ cáa tá quia̱hva cáa in ña̱yivi ja̱tá mé vi̱co̱. Ta cánúu in ti̱yi̱vi̱ jiu̱hu̱n cuáán yiquí jíní da̱ ta cáñee in machiti to̱jo je̱e̱n ndáha̱ dá.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Tá na̱ndihi já na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱ ini veñu̱hu Ndióxi̱ cán ta já cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n mé da̱ íin coo ja̱tá vi̱co̱ cán:
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 A̱nda̱ já na̱xini i̱ na̱casáhá mé da̱ na̱sanúu ja̱tá vi̱co̱ cán jáqui̱hvi da machiti to̱jo da ja̱tá ñuyíví ta já na̱jáquee da ña̱ha ja̱tá ñundáhyi̱.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta inga tucu táto̱ Ndióxi̱ ini veñu̱hu íin indiví cán ta quia̱hva já cáñee inga machiti to̱jo je̱e̱n ndahá a̱.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Ta nu̱ íin nu̱ náa̱ mé veñu̱hu cán na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ ñúhu̱ i̱ta̱ ña̱ cáyi̱. Ta já na̱ca̱ha̱n cóhó a̱ xi̱hi̱n mé táto̱ Ndióxi̱ nu̱ cuítí cán, ña̱ cáñee machiti to̱jo je̱e̱n ndáha̱ cán já na̱cachi a já:
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 A̱nda̱ já jáya̱ha táto̱ Ndióxi̱ cán machiti to̱jo nu̱ú ñundáhyi̱ ta já na̱sahnda ndihi a uva nu̱ tó uva cán ta na̱taán a̱ uva cán ini in pila cáhnu ña̱ ná cu̱hni̱ ri̱. Ta ña̱ yóho náha̱ ndá quia̱hva quini ndoho ini ña̱yivi caja Ndióxi̱ jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini a xi̱hi̱n ná sa̱há cua̱chi cája na.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Ta tá na̱su̱hni̱ uva cán ini mé pila cáhnu yuhú ñuu cán já na̱cana ni̱i̱, dó cúú tátu̱hun yu̱ta cúná ja̱nda̱ quia̱hva cani ndaa dó yati yuhú in cuáyi̱. Ta tá quia̱hva cáni xíca dó cua̱ha̱n do̱ cúú á tátu̱hun u̱ni̱ ciento kilómetro.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.