Apocalipse 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ Jesús, mé á cúú tátu̱hun ndicachi loho cándichi a ja̱ta̱ yúcu̱ naní Sión. Ta xi̱hi̱n mé á ndíta in ciento i̱vi̱ jico co̱mi̱ mil ña̱yivi, na̱ ndáa̱ qui̱vi̱ Jesús taan, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán. Ta quia̱hva já ndáa̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱, tátá a̱ taan na.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Ta na̱xini jo̱ho i̱ in a cáha̱n chí indiví. Ta tá cáha̱n mé a̱ cán cúú á tátu̱hun tá níhi cúyu ticui̱í tañu tóto̱. Ta níhi a tátu̱hun tasa tá cána. Ta tácu̱ a̱ tá quia̱hva tácu̱ nu̱ jácaha cua̱há ndiva̱ha na arpa.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Ta na̱xini jo̱ho i̱ ña̱ sa̱á xíta mé in ciento i̱vi̱ jico co̱mi̱ mil ña̱yivi nu̱ íin coo Ndióxi̱ cán xi̱hín nu̱ú co̱mi̱ mé ña̱ tácú cán xi̱hín nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ cán. Mé na̱ xíta cán cuití va cúú na̱ cuu catia̱hva cata na ña̱ jáchi̱ cúú ná na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ jáca̱cu a tañu ña̱yivi ndúu ñuyíví.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ta na̱ yóho cúú ná na̱ vií, na̱ co̱ó na̱caja quini mé jáchi̱ co̱ó na̱sa̱nduu na xi̱hín na̱ji̱hí. Cúú ná na̱ na̱sandi̱co̱ níí tiempo ja̱ta̱ Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho. Cúú ná na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ jáca̱cu a nu̱ cuítí ña̱ ná jo̱co̱ a̱ na̱ nu̱ mé á xi̱hín nu̱ Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ta ni in tála̱á ña̱ tu̱hún co̱ó na̱ca̱ha̱n na̱. Ta ni in na co̱ó na̱cuu ñe̱he̱ íní chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ndáchí a̱ ma̱hñú nda̱a̱ indiví. Ta ñéhe a tu̱hun va̱ha sa̱há Jesucristo ña̱ íin a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ca̱xi tu̱hun a ña̱ nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví, mé na̱ na̱quixi ndijáá chi̱chi xi̱hín na̱ cáha̱n tá nu̱ú tu̱hun xi̱hín na̱ ndúu ndijáá ñuu xi̱hín ndijáá nación.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ta já cáyuhú mé táto̱ Ndióxi̱ cán já cáchí a̱ já:
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ta já na̱cachi a já:
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhu̱ni̱. Ta na̱casáhá cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já:
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 já quéa̱ ndoho ndiva̱ha ini na caja Ndióxi̱ jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini mé á xi̱hín ña̱yivi quini. Jácana Ndióxi̱ na̱ nu̱ cándaha ñúhu̱ cáyi̱ xi̱hín azufre ta cande̱hé tócó ndihi táto̱ Ndióxi̱ ta cande̱hé Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán ña̱ ndóho na.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Ta cána ñi̱hma̱ ini nu̱ ñúhu mé na̱ ndóho ini cán a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta ni ñuú ni ndiví co̱ ndíquehe ndée̱ ná nu̱ ndóho ini na jáchi̱ na̱caja cáhnu na quití quini cán xi̱hín ti̱ni̱ñu yúú ri̱ ta na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ma̱ni̱ ña̱ na̱na̱ni marca qui̱vi̱ rí cán yiquí cu̱ñu na.
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Xíní ñúhú quia̱hva ndeé ini na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱, mé na̱ cája tócó ndihi ña̱ sáhndá Ndióxi̱ ta co̱ jándacoo na ña̱ cája cáhnu na Jesús —cáchí táto̱ Ndióxi̱ cáhu̱ni̱.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ na̱quixi in a cáha̱n chí indiví já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Tá na̱ndihi já na̱sande̱hé e̱ ta já na̱xini i̱ in vi̱co̱ yaa. Ta cánúu in da̱ cáa tá quia̱hva cáa in ña̱yivi ja̱tá mé vi̱co̱. Ta cánúu in ti̱yi̱vi̱ jiu̱hu̱n cuáán yiquí jíní da̱ ta cáñee in machiti to̱jo je̱e̱n ndáha̱ dá.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Tá na̱ndihi já na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱ ini veñu̱hu Ndióxi̱ cán ta já cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n mé da̱ íin coo ja̱tá vi̱co̱ cán:
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 A̱nda̱ já na̱xini i̱ na̱casáhá mé da̱ na̱sanúu ja̱tá vi̱co̱ cán jáqui̱hvi da machiti to̱jo da ja̱tá ñuyíví ta já na̱jáquee da ña̱ha ja̱tá ñundáhyi̱.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta inga tucu táto̱ Ndióxi̱ ini veñu̱hu íin indiví cán ta quia̱hva já cáñee inga machiti to̱jo je̱e̱n ndahá a̱.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Ta nu̱ íin nu̱ náa̱ mé veñu̱hu cán na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ ñúhu̱ i̱ta̱ ña̱ cáyi̱. Ta já na̱ca̱ha̱n cóhó a̱ xi̱hi̱n mé táto̱ Ndióxi̱ nu̱ cuítí cán, ña̱ cáñee machiti to̱jo je̱e̱n ndáha̱ cán já na̱cachi a já:
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 A̱nda̱ já jáya̱ha táto̱ Ndióxi̱ cán machiti to̱jo nu̱ú ñundáhyi̱ ta já na̱sahnda ndihi a uva nu̱ tó uva cán ta na̱taán a̱ uva cán ini in pila cáhnu ña̱ ná cu̱hni̱ ri̱. Ta ña̱ yóho náha̱ ndá quia̱hva quini ndoho ini ña̱yivi caja Ndióxi̱ jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini a xi̱hi̱n ná sa̱há cua̱chi cája na.
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 Ta tá na̱su̱hni̱ uva cán ini mé pila cáhnu yuhú ñuu cán já na̱cana ni̱i̱, dó cúú tátu̱hun yu̱ta cúná ja̱nda̱ quia̱hva cani ndaa dó yati yuhú in cuáyi̱. Ta tá quia̱hva cáni xíca dó cua̱ha̱n do̱ cúú á tátu̱hun u̱ni̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.