Apocalipse 14

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ Jesús, mé á cúú tátu̱hun ndicachi loho cándichi a ja̱ta̱ yúcu̱ naní Sión. Ta xi̱hi̱n mé á ndíta in ciento i̱vi̱ jico co̱mi̱ mil ña̱yivi, na̱ ndáa̱ qui̱vi̱ Jesús taan, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán. Ta quia̱hva já ndáa̱ qui̱vi̱ Ndióxi̱, tátá a̱ taan na.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ta na̱xini jo̱ho i̱ in a cáha̱n chí indiví. Ta tá cáha̱n mé a̱ cán cúú á tátu̱hun tá níhi cúyu ticui̱í tañu tóto̱. Ta níhi a tátu̱hun tasa tá cána. Ta tácu̱ a̱ tá quia̱hva tácu̱ nu̱ jácaha cua̱há ndiva̱ha na arpa.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Ta na̱xini jo̱ho i̱ ña̱ sa̱á xíta mé in ciento i̱vi̱ jico co̱mi̱ mil ña̱yivi nu̱ íin coo Ndióxi̱ cán xi̱hín nu̱ú co̱mi̱ mé ña̱ tácú cán xi̱hín nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ cán. Mé na̱ xíta cán cuití va cúú na̱ cuu catia̱hva cata na ña̱ jáchi̱ cúú ná na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ jáca̱cu a tañu ña̱yivi ndúu ñuyíví.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Ta na̱ yóho cúú ná na̱ vií, na̱ co̱ó na̱caja quini mé jáchi̱ co̱ó na̱sa̱nduu na xi̱hín na̱ji̱hí. Cúú ná na̱ na̱sandi̱co̱ níí tiempo ja̱ta̱ Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho. Cúú ná na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ jáca̱cu a nu̱ cuítí ña̱ ná jo̱co̱ a̱ na̱ nu̱ mé á xi̱hín nu̱ Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ta ni in tála̱á ña̱ tu̱hún co̱ó na̱ca̱ha̱n na̱. Ta ni in na co̱ó na̱cuu ñe̱he̱ íní chíca̱a̱n cua̱chi ja̱ta̱ ná.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ndáchí a̱ ma̱hñú nda̱a̱ indiví. Ta ñéhe a tu̱hun va̱ha sa̱há Jesucristo ña̱ íin a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ca̱xi tu̱hun a ña̱ nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví, mé na̱ na̱quixi ndijáá chi̱chi xi̱hín na̱ cáha̱n tá nu̱ú tu̱hun xi̱hín na̱ ndúu ndijáá ñuu xi̱hín ndijáá nación.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ta já cáyuhú mé táto̱ Ndióxi̱ cán já cáchí a̱ já:
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱ ta já na̱cachi a já:
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ cáhu̱ni̱. Ta na̱casáhá cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já:
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 já quéa̱ ndoho ndiva̱ha ini na caja Ndióxi̱ jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini mé á xi̱hín ña̱yivi quini. Jácana Ndióxi̱ na̱ nu̱ cándaha ñúhu̱ cáyi̱ xi̱hín azufre ta cande̱hé tócó ndihi táto̱ Ndióxi̱ ta cande̱hé Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán ña̱ ndóho na.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Ta cána ñi̱hma̱ ini nu̱ ñúhu mé na̱ ndóho ini cán a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta ni ñuú ni ndiví co̱ ndíquehe ndée̱ ná nu̱ ndóho ini na jáchi̱ na̱caja cáhnu na quití quini cán xi̱hín ti̱ni̱ñu yúú ri̱ ta na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ma̱ni̱ ña̱ na̱na̱ni marca qui̱vi̱ rí cán yiquí cu̱ñu na.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Xíní ñúhú quia̱hva ndeé ini na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱, mé na̱ cája tócó ndihi ña̱ sáhndá Ndióxi̱ ta co̱ jándacoo na ña̱ cája cáhnu na Jesús —cáchí táto̱ Ndióxi̱ cáhu̱ni̱.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ na̱quixi in a cáha̱n chí indiví já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Tá na̱ndihi já na̱sande̱hé e̱ ta já na̱xini i̱ in vi̱co̱ yaa. Ta cánúu in da̱ cáa tá quia̱hva cáa in ña̱yivi ja̱tá mé vi̱co̱. Ta cánúu in ti̱yi̱vi̱ jiu̱hu̱n cuáán yiquí jíní da̱ ta cáñee in machiti to̱jo je̱e̱n ndáha̱ dá.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Tá na̱ndihi já na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱ ini veñu̱hu Ndióxi̱ cán ta já cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n mé da̱ íin coo ja̱tá vi̱co̱ cán:
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 A̱nda̱ já na̱xini i̱ na̱casáhá mé da̱ na̱sanúu ja̱tá vi̱co̱ cán jáqui̱hvi da machiti to̱jo da ja̱tá ñuyíví ta já na̱jáquee da ña̱ha ja̱tá ñundáhyi̱.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱queta inga tucu táto̱ Ndióxi̱ ini veñu̱hu íin indiví cán ta quia̱hva já cáñee inga machiti to̱jo je̱e̱n ndahá a̱.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Ta nu̱ íin nu̱ náa̱ mé veñu̱hu cán na̱queta inga táto̱ Ndióxi̱, mé a̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ ñúhu̱ i̱ta̱ ña̱ cáyi̱. Ta já na̱ca̱ha̱n cóhó a̱ xi̱hi̱n mé táto̱ Ndióxi̱ nu̱ cuítí cán, ña̱ cáñee machiti to̱jo je̱e̱n ndáha̱ cán já na̱cachi a já:
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 A̱nda̱ já jáya̱ha táto̱ Ndióxi̱ cán machiti to̱jo nu̱ú ñundáhyi̱ ta já na̱sahnda ndihi a uva nu̱ tó uva cán ta na̱taán a̱ uva cán ini in pila cáhnu ña̱ ná cu̱hni̱ ri̱. Ta ña̱ yóho náha̱ ndá quia̱hva quini ndoho ini ña̱yivi caja Ndióxi̱ jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini a xi̱hi̱n ná sa̱há cua̱chi cája na.
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Ta tá na̱su̱hni̱ uva cán ini mé pila cáhnu yuhú ñuu cán já na̱cana ni̱i̱, dó cúú tátu̱hun yu̱ta cúná ja̱nda̱ quia̱hva cani ndaa dó yati yuhú in cuáyi̱. Ta tá quia̱hva cáni xíca dó cua̱ha̱n do̱ cúú á tátu̱hun u̱ni̱ ciento kilómetro.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.