Mateus 26

Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iyi Jesu í fɔ ide ŋɑu fei í tɑ̃, ŋɔi í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni,
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 ì mɑ̀ ŋɑ iyi ɑjɔ minjii í ɡbe kɑ jɛò jinɡɑui Iku ku kuɑ. Nɔ wɑɑti bɛɛbɛi ɑɑ dɑsi ɑmu Amɑi Amɑnɛ si ɑwɔi inɛ ŋɑ ɑ kpɑm si jĩi ku ɡɑɑu.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Wɑɑti iyi Jesu wɑ sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ ideu, inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do inɛ nɡbo ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ kɑbɑi Kɑifu woo wee nlɑu.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Bɛi ɑ̀ wɑɑ busi njɛ bɛ́i ɑɑ ce ɑ bɑ ɑ mu Jesu do bisi ɑ kpɑɑ.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Ammɑ ɑ̀ wɑɑ ni, kù sĩɑ ku jɛ si ɑjɔi jinɡɑuu ku bɑ hoyɑ hoyɑ ku mɑɑ̀ dede si zɑmɑɑu.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Jesu í wɑ Betɑni kpɑsɛ̃i Simɔɔ iyi í tɑko í ce bɔ̃ɔi dintɛu,
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 ŋɔi ɑbo ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ. Wɑ mu ɑmɑ cɑkɑ ku sĩɑ ɡɔ iyi í nɛ tulɑre ku nɛ fiɑ ɡɔ, nɔ í fɑ̃si tulɑreu si irii Jesu.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi idɔ nŋɑ í kɔ̃ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑbou í koo í ce ɑsɔɔi tulɑreu ihɛ̃.
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Aɑ kɑ tɑɑi wo fiɑ nkpɔ nkpɔ kɑ kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Iyi Jesu í ɡbɔ ɑ̀ wɑɑ fɔ bɛɛbɛ ŋɔi í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ yɛ tɑɑlei ɑbou ŋɑ. Mii jiidɑi í ceem bɛ.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Ntɔ ntɔ, ilu ɑre ŋɑ ɑɑ mɑɑ wɛɛ do iŋɛ wɑɑti kɑ̃mɑ fei, ɑmmɑ ɑmu n kɑɑ n mɑɑ n wɛɛ do iŋɛ hee do ɑjɔ fei.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Abou í fɑ̃si ɑrɑm tulɑre do njumɑ ku ceò sɔɔlui kusim.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ntɔ ntɔ, tenɡi bii inɛ ŋɑ ɑɑ koo ɑ mɑɑ wɑɑzo lɑɑbɑɑu jiidɑu si ɑndunyɑu fei, ɑɑ sisi ide iyi ɑbou ihɛ̃ í ce ɑ mɑɑ yeò ɡiɡiɛ.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Ŋɔi Zudɑsi Isikɑriɔti, inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu, í bɔ bi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu,
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 í bee ŋɑ í ni, mii ɑɑ muum ŋɑ bii ǹ dɑ nŋɛ Jesu si ɑwɔ. Nɔ ɑ̀ kɑ fiɑ isɔ fũfũ ɑrɑ kuntɑɑ ɑ̀ nɑɑ.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Hɑi wɑɑti bɛɛbɛi, Zudɑsi wɑ dɛ kpɑ̃ɑ bɛ́i ɑ́ ce ku zɑmbɑò Jesu ku nɑ inɛ ŋɑu.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Si ɑjɔ sintei jinɡɑui Pɛ̃ɛ hɑi nɛ lefeeu mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, iwoi ì bi kɑɑ ceeɛ sɔɔlui jinɡɑui Iku ku kuɑu.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, i bɔ inɔ ilu bi wɑ̃ɑnɛ kɑsɑ i sɔ̃ɔ i ni, ɑmu Mɛɛtu ǹ ni, wɑɑtim í to. Bi tɛɛi ɑn jɛ jinɡɑui Iku ku kuɑ do mɔcɔm ŋɑ.
18 E ele lhes respondeu:
19 Nɔ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ ce bɛi Jesu í sɔ̃ ŋɑ, ɑ̀ ce sɔɔlui jinɡɑuu.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Iyi ɑlɛ í lɛ Jesu do mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jɛ.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ ɑkɑ̃ nŋɛ ɑ́ zɑmbɑm.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Ŋɔi inɔi mɔcɔ ŋɑu í fɔ ntɔ ntɔ, ɑ̀ wɑsi ku beeɛ ɑkɑ̃ ɑkɑ̃ ɑ̀ wɑɑ ni, isɑ kù jɛ ɑmu yɑ Lɑfɛ̃ɛ.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡũsi pɛ̃ɛ si inɔ jɛɛ ɑwɑò ɑjɔ, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ zɑmbɑm.
23 Jesus respondeu:
24 Amu Amɑi Amɑnɛ ɑn ku si bɛi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɔ. Ammɑ inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑm ɑ́ yɛ ijuukpɑ̃ nlɑ nlɑ. Á tiɑɑ inɛɛu bii í jɛ ɑ kù buu mɔm wo.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Zudɑsi iyi ɑ́ zɑmbɑɛu mɔ í so ide í ni, isɑ kù nɔ kù jɛ ɑmu yɑ Mɛɛtu. Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, oo, ɑwɔi ɑɑ coo.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ, ŋɔi Jesu í so pɛ̃ɛ nɔ í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ titɑ̃ í bɛi í bububuɛ í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu, í ni, iyi ihɛ̃i í jɛ ɑrɑm, i ɡbɑ i jɛ ŋɑ.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Si ɑnyii nŋu, nɔ í so kɔɔfu si bii ɑ̀ dɑsi vɛ̃ɛ í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ nɔ í nɑ ŋɑ í ni, iyi ihɛ̃i í jɛ njɛm. Nŋui í jɛ nyindɑi ɑkɑbuu iyi Ilɑɑɔ̃ í dĩ do ɑmɑnɛ ŋɑ. An nikɑ̃ɛ nɑ irii inɛ nkpɔ ku bɑ n kpɑ idei dulum du ŋɑ. Iŋɛ fei, i mɔ ŋɑ.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 — ausente —
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 An sɔ̃ ŋɛ, hɑi nnyi n kɑɑ n mɔ ɑtɛ̃ vɛ̃ɛ mɑ́ í ɡbe hee ɑjɔ iyi ɑwɑɛ ŋɑ fei ɑɑ kɑ mɔ vɛ̃ɛ titɔ̃ si bommɑi Bɑɑm.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Si ɑnyiɛ ɑ̀ kɔ̃ iri ŋɑ nɔ ɑ̀ fitɑ ɑ̀ bɔ iri kutɑi Olivieu.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, idũuyi mɔm, iŋɛ fei ɑɑ nyiò ɑnyi nɑ irim. Bɛ́i Ilɑɑɔ̃ í fɔ si kukɔi ideɛ, bɛɛbɛi ɑ́ ce. I ni, ɑ́ kpɑ woo deɡbeu nɔ ɑnɡudɑ̃ ŋɑu ɑ fɑnɡɑɑ bii fei.
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Ammɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ nɔ n cuɑ nŋɛ n bɔ ilɛi Gɑlilee.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, bɑɑ bii inɛ fei wɑ nyiò ɑnyi nɑ iriɛ, ɑmu n kɑɑ n nyiò ɑnyi pɑi.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ntɔ ntɔ, idũuyi mɔm, hee ɑjɛɛ ku mɑɑ kɔ, ɑɑ jɑ̃ isɛ ɡbɛɛtɑ i ni i kù mɑ̀m.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ammɑ Piɛɛ í jɛɑɑ í ni, n kɑɑ n kɔsiɛ pɑi, bɑɑ bii í jɛ ɑn ku do ɑwɔ ɑjɔi. Nɔ mɔcɔ ŋɑu mɔ fei ɑ̀ fɔ bɛɛbɛ.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ inyɑ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Gɛsemɑnee. Iyi ɑ̀ to bɛ nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bubɑ ihɛ̃ titɑ̃ ŋɑ n koo n ce kutɔɔ wɑ.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Ŋɔi í ɡbɑ̃ Piɛɛ do ɑmɑ minjii Zebedee ŋɑu ɑ̀ bɔ wɑju. Nɔ inɔ kufɔ í nɑɑ siɛ hee ɑrɑɛ fei í rɔ.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɔ kufɔ í nɑɑ sim nlɑ nlɑ hee wɑ bi ku kpɑm. I wɑ ihɛ̃, i bɑm njoo ku wɔ ŋɑ.
38 Então lhes disse:
39 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í bɔ wɑju keeke í koo í sɛɛbɑtɑ ilɛ wɑ ce kutɔɔ í ni, Bɑɑm, bii ɑ́ ce, jɔ̀ wɑhɑlɑu ihɛ̃ ku jĩim. Ammɑ do nŋu fei, ku mɑɑ̀ ti ku jɛ ti idɔɔbim, jɔ̀ idɔɔbiɛ ku ce.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Si ɑnyiɛ ŋɔi í nyi wɑ bi mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑu í bɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ sĩ njoo. Ŋɔi í bee Piɛɛ í ni, debɛi, i kù yɔkɔ i kù bɑm njoo ku wɔ bɑɑ lɛɛu ɑkɑ̃ ŋɑ?
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 I wɔ njoo nɔ i mɑɑ ce kutɔɔ ŋɑ ku bɑ i mɑɑ̀ dɑsi kulɛlɛi inɛ ŋɑ. Idɔi ɑmɑnɛ í bi, ɑmmɑ ɑrɑɛ í kuɑ ɡbuɡbɑ̃ɛ.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Nɔ í jĩò ŋɑ isɛ ɡbeejisiɑ mɑ́ í koo í ce kutɔɔ í ni, Bɑɑm, bii ì jɛ wɑhɑlɑu ihɛ̃ kɑɑ jĩim, bii í jɛ kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi n kù yɔɔi, jɔ̀ idɔɔbiɛ ku ce.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Iyi í ce kutɔɔ í tɑ̃ ŋɔi í nyi wɑ bi tu ŋɑ mɑ́ nɔ í bɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ sĩ njoo mɑ́, domi njoo wɑ kpɑ ŋɑ.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Jesu í jɔ̀ ŋɑ mɑ́, í koo í ce kutɔɔ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑɛ si ide ɑkɑ̃u.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Nɔ í nyi wɑ bi tu ŋɑ mɑ́ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ì sũ ì wɑɑ sĩmi ŋɑi hee nsɛi? I cɔ, wɑɑti í ɡbe keeke iyi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ ilu dulum ŋɑ si ɑwɔ.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑm wɑ to wɑ. I dede kɑɑ kòo ŋɑ.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Iyi Jesu wɑ fɔ bɛɛbɛ ɡbɑkɑ̃, ŋɔi Zudɑsi, inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu í to wɑ. Zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ wɑ ɑ̀ wɑɑ mu tɑɑkubɑ ŋɑ do ɡolo ŋɑ. Inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do inɛ nɡbo ŋɑui ɑ̀ bɛ ŋɑ wɑ.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Wɑɑti iyi Zudɑsi í dɑsi idɔ nŋu ku zɑmbɑ Jesuu, í sɔ̃ inɛ ŋɑu nyindɑ ɡɔ iyi nŋu ɑ́ ce. Í ni, inɛ iyi ɑn koo n yɑ n bɑɑbɑɛ, Lɑfɛ̃ɛ mbɛ, i muu.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Hɑi Zudɑsi í to wɑ ɡbɑkɑ̃, í sɛkɛɛi si Jesu í ni, irei ì cɑɑlɛ, Mɛɛtu. Nɔ í bɑɑbɑɛ.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, kpɑɑsim, iyi ì nɑɑ ku ceu, coo. Nɔ inɛ ŋɑu ɑ̀ to Jesu ɑwɔ ɡbɑkɑ̃ ɑ̀ muu.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi Jesu ŋɑu í yɔ tɑɑkubɑɛ í cɑfé itĩi ɑmɑɑcɛi woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u í buu.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Ammɑ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, sindo tɑɑkubɑɛ si ɑnkɔ̃ɔɛ. Inɛ iyi wɑ kpɑ inɛ do tɑɑkubɑ fei, tɑɑkubɑi ɑ́ nɑ ku kpɑ lɑfɛ̃ɛ mɔ.
52 Então Jesus lhe disse:
53 I kù mɑ̀ iyi bii ǹ bi ɑn yɔkɔ n tɔɔ Bɑɑm, nɔ ɡbɑkɑ̃ ku sɑmbɑɑm ɑmɑlekɑ dubu nkpɔ nkpɔ wɑ ɑ nɑɑ ɑ sobim?
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ammɑ bii ǹ ce bɛɛbɛ, kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ iyi í ni mii ŋɑu ihɛ̃ fei ɑ́ bɑm nii kɑɑ kɔ̃.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Ŋɔi Jesu í bee zɑmɑɑu í ni, ɑmui ì nɑɑ ku mu bɛ ŋɑ do tɑɑkubɑ do ɡolo ŋɑ bɛi woo ce ile? Ǹ yɑ n wɑ si inɔ nŋɛ ɑjɔ fei n mɑɑ n kɔ inɛ ŋɑ si cio kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃, nɔ i kù mum ŋɑ.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Ammɑ nŋu ŋɑu bɛ fei í cei ku bɑ ide iyi wɑlii ŋɑu ɑ̀ fɔ si tiɑi idei Ilɑɑɔ̃ ku kɔ̃. Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu fei ɑ̀ jɔ̀ɔ ɑ̀ sɑ.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ mu Jesuu ɑ̀ bɔòɛ bi Kɑifu woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃. Tenɡi bɛi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu do inɛ nɡbo ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Nɔ Piɛɛ í wɑ hee jĩijĩ wɑ too Jesu wɑ do ɑnyi hee í bɔ inɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i woo wee nlɑu. Ŋɔi í bubɑ bɛ do woo deɡbe ɑndɛ koofɑ ŋɑu nɑ ku yɛò bɛi ideu ɑ́ kpɑò iri.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Wɑɑti nŋu inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do iɡbɛi woo kiiti ŋɑu fei ɑ̀ wɑɑ dɛ ɑ mɑ́ Jesu ide iyi ɑɑ yɛò tɑɑleɛ ku bɑ ɑ kpɑɑ.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ammɑ ɑ kù bɑ ide iyi ɑɑ yɛò tɑɑleɛ bɑɑ do iyi ilu sɛɛdɑ ibo nkpɔ í nɑɑ í mɑ́ɑ ide fei. Si ɑnyii nŋu, ɑmɑnɛ minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ.
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 À ni, mɔkɔu ihɛ̃ í ni nŋu ɑ́ yɔkɔ ku lɛɡɛ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ si ɑfei ɑjɔ mɛɛtɑ nŋu ku mɑ mmuɛ mɑ́.
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Ŋɔi woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u í dede í bee Jesu í ni, i kù wɑɑ ni ide ɡɔ? Ide mii inɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑ̀ wɑɑ yɛò tɑɑleɛ.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Ammɑ Jesu wɑ cokoɛ. Ŋɔi woo wee nlɑu í sɔ̃ɔ í ni, do irii Ilɑɑɔ̃, fɔ bii ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑui.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, oo, ɑmui, si bɛi ì fɔ. Nɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑɑ yɛ ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ wɑ n bubɑ ɑwɔ njɛi Ilɑɑɔ̃ ilu ɡbuɡbɑ̃ fei. Bɛɛbɛ mɔi ɑɑ nɑ i yɛm ŋɑ ɑjɔ ɑkɑ̃ n nɑɑ si kudũi ijĩ mɑ́.
64 Jesus respondeu:
65 Ŋɔi woo wee nlɑu í ɡɑ ibɔɛ ku nyisiò idɔɔkɔ̃ɛ. Ŋɔi í ni, wɑ bu Ilɑɑɔ̃. A kù wɑɑ dɛ ilu sɛɛdɑ kɑ̃mɑ mɑ́. I ɡbɔ bɛi wɑ bu Ilɑɑɔ̃ ŋɑ.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Bɛirei ì yɛ ɑ ceɑ mɔkɔu ŋɑ. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ yɛ tɑɑleɛ ɑ̀ ni í to ɑ kpɑɑ.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Ŋɔi ɑ̀ wɑsi ku tu si wɑjui Jesu ɑntɔ nɔ ɑ̀ wɑɑ dɑɑ kutu, inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ wɑɑ sɑmbɑlɑɛ.
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Nɔ ɑ̀ ni, ɑwɔ iyi ì wɑɑ kpe ɑrɑɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu, sɔ̃ wɑ inɛ iyi í cɑ̃ɛ.
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Wɑɑti bɛɛbɛ Piɛɛ wɑ bubɑ bɑntumɑi kpɑsɛ̃u. Ŋɔi mudɛ̃ɛ woo ce icɛ ɡɔ í sɛkɛɛ siɛ wɑ í ni, ɑwɔ mɔ ì tɑko ì wɛɛ do Jesu inɛi Gɑlileeu.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ammɑ í jɑ̃ si wɑjui ɑŋɑ fei í ni, n kù mɑ̀ iyi ì wɑɑ fɔ.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Si ɑnyiɛ, nɔ í dede í bɔ ikpɑ ɑndɛ kɑbɑu. Ŋɔi mudɛ̃ɛ ɑmɑɑcɛ mmu ɡɔ í yɔɔ mɑ́, nɔ í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu í ni, inɛɛu ihɛ̃ í tɑko í wɛɛ do Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiu.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Ŋɔi Piɛɛ í jɑ̃ mɑ́ nɔ í ceekpe í ni, n kù mɑ̀ inɛɛu bɛ.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Iyi í kɔ̃ɔsi mɑ́, ŋɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu ɑ̀ sɛkɛɛ si Piɛɛ ɑ̀ ni, ntɔ ntɔ ɑwɔu inɛ ɑkɑ̃ nŋɑi. Ide ku fɔɛ wɑ nyisi iyi ɑwɔu inɛi Gɑlileei.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Ŋɔi í teese í ceekpe í ni, n kù mɑ̀ mɔkɔu. Bɛ ɡbɑkɑ̃ ɑjɛɛ wɑ kɔ.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Nɔ Piɛɛ í ye ɡiɡii ide iyi Jesu í sɔ̃ɔu wo í ni, hee ɑjɛɛ ku mɑɑ kɔ ɑɑ jɑ̃ isɛ ɡbɛɛtɑ i ni i kù mɑ̀m. Ŋɔi í fitɑ í koo wɑ kpɑtɑ ntɔ ntɔ.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.