Mateus 25
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT
1 Jesu í ni, ɑjɔ iyi ɑn nɑɑ n jɛ bommɑm ɑ́ yɛi bɛi fɑɑjii mudɛ̃ɛ mɛɛwɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ so fitilɑ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ bɔ mɔkɔ titɔ̃ ku ko.
1 “Então o reino dos céus será como as dez virgens que pegaram suas lamparinas e saíram para encontrar-se com o noivo.
2 Si inɔ nŋɑ ɑmɑnɛ miu í jɛ ilu lɑɑkɑi, ɑmɑnɛ miu mɔ kù nɛ lɑɑkɑi.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco, prudentes.
3 Mudɛ̃ɛ miu hɑi nɛ lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ so fitilɑ nŋɑ ŋɑ nɔ ɑ kù so ikpo kosĩɑ.
3 As cinco insensatas não levaram óleo suficiente para as lamparinas,
4 Ammɑ ilu lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ so fitilɑ nŋɑ ŋɑ do ikpo kosĩɑ.
4 mas as outras cinco tiveram o bom senso de levar óleo de reserva.
5 Wee mɔkɔ titɔ̃u kù to wɑ ńyɑ. Si bɛi wɑ kpɛ, ŋɔi mudɛ̃ɛ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ siiko ɑ̀ wɑɑ sĩ njoo.
5 Como o noivo demorou a chegar, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Hee zɑkɑi lɑjɑ ŋɔi ɑ̀ ɡbɔ ɑnu ku dɔ̃i inɛ ŋɑ. À wɑɑ ni, mɔkɔ titɔ̃u wee wɑ to wɑ, i dede kɑ kòo.
6 “À meia-noite, foram acordadas pelo grito: ‘Vejam, o noivo está chegando! Saiam para recebê-lo!’.
7 Ŋɔi mudɛ̃ɛ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ jĩ ɑ̀ wɑɑ teese fitilɑ nŋɑ ŋɑ.
7 “Todas as virgens se levantaram e prepararam suas lamparinas.
8 Hɑi nɛ lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ tɔɔ inɛ ihɔ̃ ŋɑu ɑ̀ ni, i mu nwɑ ikpo domi fitilɑ nwɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ku.
8 Então as cinco insensatas pediram às outras: ‘Por favor, deem-nos um pouco de óleo, pois nossas lamparinas estão se apagando’.
9 Ŋɔi ilu lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ ni, ɑɑwo, kɑɑ to ɑwɑ fei. I koo i rɑ tu ŋɛ ɡbɑkɑ̃.
9 “As outras, porém, responderam: ‘Não temos o suficiente para todas. Vão e comprem óleo para vocês’.
10 Iyi ɑ̀ bɔ ikpou ku rɑ ŋɔi mɔkɔ titɔ̃u í to wɑ. Inɛ nɡu ŋɑ iyi ɑ̀ ce sɔɔlu jiidɑ ŋɑu ɑ̀ tooɛ ɑ̀ lɔ bi ku ce ɑbɔdɔ̃u nɔ ɑ̀ cĩmbo ɡɑmbou.
10 “Quando estavam fora comprando óleo, o noivo chegou. Então as cinco que estavam preparadas entraram com ele no banquete de casamento, e a porta foi trancada.
11 Si ɑnyiɛ ŋɔi woo bɔ ikpo ku rɑ ŋɑu mɔ ɑ̀ to wɑ, ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, lɑfɛ̃ɛ, lɑfɛ̃ɛ, cĩ nwɑ ɡɑmbo.
11 Mais tarde, quando as outras cinco voltaram, ficaram do lado de fora, chamando: ‘Senhor! Senhor! Abra-nos a porta!’.
12 Ammɑ mɔkɔ titɔ̃u í ni, ntɔ ntɔ, n kù mɑ̀ ŋɛ.
12 “Mas ele respondeu: ‘A verdade é que não as conheço’.
13 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, to, nɑ nŋu, i mɑɑ cɔ kpɑ̃ɑ ŋɑ domi i kù mɑ̀ ɑjɔ iyi ɑn nyi wɑ ŋɑ hee mɑ́ jɛ wɑɑtiu.
13 “Portanto, vigiem, pois não sabem o dia nem a hora da volta.”
14 Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́, í ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi mɑ́ bɛi fɑɑjii mɔkɔ ɡɔ iyi wɑ bi ku bɔ ilu koo kpɛ bɛ. Nɔ í kpe ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ í so ɑmɑniɛ fei í dɑ nŋɑ si ɑwɔ.
14 “O reino dos céus também pode ser ilustrado com a história de um homem que estava para fazer uma longa viagem. Ele reuniu seus servos e lhes confiou seu dinheiro,
15 Í nɑ inɛ ɑkɑ̃ fiɑi wurɑ kpɛkɛlɛ nlɑ miu, inɛ ɑkɑ̃ mɔ minji, inɛ mɛɛtɑsiɑu mɔ ɑkɑ̃, í nɑ ɑŋɑ feii si bɛi ɡbuɡbɑ̃i inɛ fei í to, í bɛi í nɛɛ.
15 dividindo-o de forma proporcional à capacidade deles: ao primeiro entregou cinco talentos; ao segundo, dois talentos; e ao último, um talento. Então foi viajar.
16 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ɑmɑɑcɛ iyi ɑ̀ nɑ fiɑ kpɛkɛlɛ miuu í so fiɑu wɑ ceò sĩɑ, nɔ í bɑ ribɑ miu mɑ́.
16 “O servo que recebeu cinco talentos começou a investir o dinheiro e ganhou outros cinco.
17 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi ɑ̀ nɑ minjiu mɔ, í bɑ ribɑ minji mɑ́.
17 O servo que recebeu dois talentos também se pôs a trabalhar e ganhou outros dois.
18 Ammɑ inɛ iyi ɑ̀ nɑ ɑkɑ̃u í koo í tu isɑi í sinɡɑ fiɑi lɑfɛ̃ɛu.
18 Mas o servo que recebeu um talento cavou um buraco no chão e ali escondeu o dinheiro de seu senhor.
19 Si bɛɛbɛ ɑjɔ í koo wɑ bɑɑ ŋɔi lɑfɛ̃ɛi inɛ ŋɑu í bɑɑ nɔ í kpe ŋɑ ɑ nɑ ɑ sisiɑ nŋu bɛi ɑ̀ ceɑ fiɑu.
19 “Depois de muito tempo, o senhor voltou de viagem e os chamou para prestarem contas de como haviam usado o dinheiro.
20 Amɑɑcɛ iyi í nɑ fiɑ kpɛkɛlɛ miuu í nɑɑò miu mmuɛ wɑ mɑ́, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, lɑfɛ̃ɛ, fiɑ kpɛkɛlɛ miu iyi ì nɑm nɔu n ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ miu mɑ́.
20 O servo ao qual ele havia confiado cinco talentos se apresentou com mais cinco: ‘O senhor me deu cinco talentos para investir, e eu ganhei mais cinco’.
21 Ŋɔi lɑfɛ̃ɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, í sĩɑ, ɑwɔu ɑmɑɑcɛ jiidɑ ilu nɑɑnɛi. Si mii keekeu ihɛ̃ ǹ yɛ iyi ì jɛ ilu nɑɑnɛ, nɑ nŋu, ɑn dɑɑɛ mii nlɑ si ɑwɔ. Nɑɑ wɑ kɑ jɛ jinɡɑu.
21 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
22 Inɛ iyi í nɑ kpɛkɛlɛ minjiu mɔ í nɑɑ í ni, lɑfɛ̃ɛ, fiɑ kpɛkɛlɛ minji iyi ì nɑm nɔu, ǹ bɑ ribɑ minji mɑ.
22 “O servo que havia recebido dois talentos se apresentou e disse: ‘O senhor me deu dois talentos para investir, e eu ganhei mais dois’.
23 Nɔ lɑfɛ̃ɛɛ í ni, í sĩɑ, ɑwɔu ɑmɑɑcɛ jiidɑ ilu nɑɑnɛi. Si mii keekeu ihɛ̃ ǹ yɛ iyi ì jɛ ilu nɑɑnɛ, nɑ nŋu, ɑn dɑɑɛ mii nlɑ si ɑwɔ. Nɑɑ wɑ kɑ jɛ jinɡɑu.
23 “O senhor disse: ‘Muito bem, meu servo bom e fiel. Você foi fiel na administração dessa quantia pequena, e agora lhe darei muitas outras responsabilidades. Venha celebrar comigo’.
24 Si ɑnyii nŋu ŋɔi ɑmɑɑcɛ iyi í nɑ kpɛkɛlɛ ɑkɑ̃u mɔ í nɑɑ í ni, lɑfɛ̃ɛ, ǹ mɑ̀ iyi ɑwɔu inɛ ku ɡɑɑbui. Bii i kù ɡbɛ̃ bɛi ì yɑ dɑ, nɔ tenɡi bii i kù fɑ̃ dimi, bɛi ì yɑ mu.
24 “Por último, o servo que havia recebido um talento veio e disse: ‘Eu sabia que o senhor é homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não semeou.
25 Njoi nŋu dei í mum bɛ, nɔ ǹ koo ǹ si fiɑɛu ilɛ. To, fiɑɛ wee.
25 Tive medo de perder seu dinheiro, por isso o escondi na terra. Aqui está ele’.
26 Ŋɔi lɑfɛ̃ɛɛu í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔu ɑmɑɑcɛ yɑɑmɔ ilu ikɑi, ɑwɔi ì mɑ̀ iyi ǹ yɑ n dɑ bɑɑ bii n kù ɡbɛ̃, nɔ bɛi n kù fɑ̃ dimi ǹ yɑ n mui.
26 “O senhor, porém, respondeu: ‘Servo mau e preguiçoso! Se você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não semeei,
27 To, iyi ì mɑ̀ bɛɛbɛ wo, ɑɑ nɑ inɛ ɡɔ fiɑm nɔui, nɔ i dɑɑ si inyi. Bii ì ce bɛɛbɛ wo ɑn yɛ ndom do ribɑɛ fei wɑɑti iyi ǹ bɑɑ.
27 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.
28 Si ɑnyiɛ ŋɔi í sɔ̃ ɑmɑɑcɛ kpɑɑsi ŋɑu í ni, i ɡbɑ fiɑ kpɛkɛlɛ ɑkɑ̃u i nɑ inɛ iyi í nɛ mɛɛwɑu,
28 “Em seguida, ordenou: ‘Tirem o dinheiro deste servo e deem ao que tem os dez talentos.
29 domi inɛ iyi í nɛ, nŋui ɑ̀ yɑ kɔ̃ɔɑ si ku bɑ iyi í nɛu ku kɔ̃ɔsi mɑ́. Ammɑ inɛ iyi kù nɛ, bɑɑ keeke iyi í nɛu mɑ́ ɑ̀ yɑ ɡbɑɑi.
29 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, mesmo o que não tem lhe será tomado.
30 Amɑɑcɛ nfeu mɔ, i soo i nyɔɔ ɑnɡule si ilu kuku tenɡi bii inɛ ŋɑ ɑɑ lesi ɑwɔ si iri ɑ kpɑtɑ.
30 Agora lancem este servo inútil para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.”
31 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, si wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nɑɑ do ɑmboem do ɑmɑlekɑ ŋɑu fei, ɑn bubɑ si bɑtɑi bommɑ ilu ɑmboem.
31 “Quando o Filho do Homem vier em sua glória, acompanhado de todos os anjos, ele se sentará em seu trono glorioso.
32 Dimii ɑndunyɑ fei ɑ́ tɔtɔɔ si wɑjum, nɔ ɑn fɛɛfɛ inɛ ŋɑ bɛi woo deɡbe í yɑ fɛɛfɛ ɑnɡudɑ̃ do iwo ŋɑ.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará as pessoas como um pastor separa as ovelhas dos bodes.
33 An jilɛ inɛ dee dee ŋɑu ikpɑ ɑwɔ njɛm, inɛ lɑɑlɔ ŋɑu mɔ ikpɑ ɑwɔ cɑnɡɑm.
33 Colocará as ovelhas à sua direita e os bodes à sua esquerda.
34 Wɑɑti bɛɛbɛ ɑmu ilɑɑluu ɑn sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ɑwɔ njɛm n ni, i nɑɑ wɑ ŋɑ, iŋɛ iyi í bɑ kuweei Bɑɑm. I nɑɑ i bubɑ si bommɑ iyi ɑ̀ ce nŋɛ sɔɔluɛ hɑi wɑɑtii kusintii ɑndunyɑ.
34 “Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: ‘Venham, vocês que são abençoados por meu Pai. Recebam como herança o reino que ele lhes preparou desde a criação do mundo.
35 Bommɑu tu ŋɛi si nɑ iyi í jɔ̀ si wɑɑti iyi ɑri wɑ kpɑm, ì muum ijɛ ǹ jɛ ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ɑɡbɛ wɑ kpɑm mɑ́, ì muum inyi ǹ mɔ ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ǹ jɛ inɛ njoo ì ɡbɑm si kpɑsɛ̃ nŋɛ ŋɑ.
35 Pois tive fome e vocês me deram de comer. Tive sede e me deram de beber. Era estrangeiro e me convidaram para a sua casa.
36 Nɔ si wɑɑti iyi ǹ wɛɛ bɑsĩ ì bii ɑnyim ŋɑ. Nɔ iyi ǹ wɑ n ce bɔ̃ɔ ì ɡbɔɔm ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ǹ wɑ ile piisɔ̃ɔ ì yɑ nɑɑ ku cɔm ŋɑ.
36 Estava nu e me vestiram. Estava doente e cuidaram de mim. Estava na prisão e me visitaram’.
37 Wɑɑti nŋu, inɛ dee dee ŋɑu ɑɑ jɛɛm ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ɑri wɑ kpɑɛ nɔ ɑ̀ nɑɛ ijɛ ì jɛ wɑlɑ ɑɡbɛ wɑ kpɑɛ ɑ̀ nɑɛ inyi ì mɔ.
37 “Então os justos responderão: ‘Senhor, quando foi que o vimos faminto e lhe demos de comer? Ou sedento e lhe demos de beber?
38 Wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ì jɛ inɛ njoo ɑ̀ ɡbɑɛ si kpɑ̃sɛ nwɑ, wɑlɑkɔ ɑ̀ yɛɛ bɑsĩ nɔ ɑ̀ bii ɑnyiɛ.
38 Ou como estrangeiro e o convidamos para a nossa casa? Ou nu e o vestimos?
39 Mɑ̀ wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ì wɑɑ ce bɔ̃ɔ wɑlɑkɔ ì wɑ ile piisɔ̃ɔ nɔ ɑ̀ nɑɑ ku cɔɛ.
39 Quando foi que o vimos doente ou na prisão e o visitamos?’.
40 Amu ilɑɑluu ɑn jɛ nŋɑ n ni, ntɔ ntɔ, bii ì ceɑ inɛ ɑkɑ̃i inɛm ŋɑ iyi ɑ̀ kere ɑ̀ re ŋɑu ihɛ̃ bɛɛbɛ ŋɑ, ɑmui ì ceɑ ŋɑ.
40 “E o Rei dirá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando fizeram isso ao menor destes meus irmãos, foi a mim que o fizeram’.
41 Si ɑnyii nŋu, n bɛi n sɔ̃ inɛi ɑwɔ cɑnɡɑm ŋɑu mɔ n ni, i fɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi kɔkɔm, iŋɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í ceekpe. I bɔ si inɑ iyi ci yɑ ku, iyi ɑ̀ koɑ Seetɑm do ɑmɑlekɑɛ ŋɑ.
41 “Em seguida, o Rei se voltará para os que estiverem à sua esquerda e dirá: ‘Fora daqui, malditos, para o fogo eterno preparado para o diabo e seus anjos.
42 Aɑ lɔ si inɑ ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑti iyi ɑri wɑ kpɑm wo i kù muum ijɛ n jɛ ŋɑ. Nɔ wɑɑti iyi ɑɡbɛ wɑ kpɑm i kù muum inyi n mɔ ŋɑ.
42 Pois tive fome, e vocês não me deram de comer. Tive sede, e não me deram de beber.
43 Wɑɑti iyi ǹ jɛ inɛ njoo i kù ɡbɑm si kpɑsɛ̃ nŋɛ ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ǹ wɛɛ bɑsĩ i kù bii ɑnyim ŋɑ. Iyi ǹ wɑ n ce bɔ̃ɔ nɔ ǹ wɑ ile piisɔ̃ɔ, i ci yɑ nɑɑ ku cɔm ŋɑ mɔm.
43 Era estrangeiro, e não me convidaram para a sua casa. Estava nu, e não me vestiram. Estava doente e na prisão, e não me visitaram’.
44 Aŋɑ mɔ ɑɑ jɛɛm ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ɑri wɑ kpɑɛ, wɑlɑkɔ ɑɡbɛ, wɑlɑkɔ í jɛ inɛ njoo, wɑlɑkɔ bɑsĩ, wɑlɑkɔ si bɔ̃ɔ, wɑlɑkɔ ile piisɔ̃ɔ nɔ ɑ kù sobiɛ.
44 “Então eles dirão: ‘Senhor, quando o vimos faminto, sedento, como estrangeiro, nu, doente ou na prisão, e não o ajudamos?’.
45 An jɛ nŋɑ n ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, si bɛi i kù ceɑ inɛ ɑkɑ̃i inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kere ɑ̀ re ŋɑu ihɛ̃ bɛɛbɛ, ɑmui i kù ceɑ ŋɑ.
45 “Ele responderá: ‘Eu lhes digo a verdade: quando se recusaram a ajudar o menor destes meus irmãos e irmãs, foi a mim que se recusaram a ajudar’.
46 Nɑ nŋu, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ ŋɑi si inɑ iyi ci yɑ ku. Ammɑ inɛ dee dee ŋɑu ɑɑ lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃.
46 “E estes irão para o castigo eterno, mas os justos irão para a vida eterna”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.