Mateus 25

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesu í ni, ɑjɔ iyi ɑn nɑɑ n jɛ bommɑm ɑ́ yɛi bɛi fɑɑjii mudɛ̃ɛ mɛɛwɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ so fitilɑ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ bɔ mɔkɔ titɔ̃ ku ko.
1 Jesus disse:
2 Si inɔ nŋɑ ɑmɑnɛ miu í jɛ ilu lɑɑkɑi, ɑmɑnɛ miu mɔ kù nɛ lɑɑkɑi.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Mudɛ̃ɛ miu hɑi nɛ lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ so fitilɑ nŋɑ ŋɑ nɔ ɑ kù so ikpo kosĩɑ.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Ammɑ ilu lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ so fitilɑ nŋɑ ŋɑ do ikpo kosĩɑ.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Wee mɔkɔ titɔ̃u kù to wɑ ńyɑ. Si bɛi wɑ kpɛ, ŋɔi mudɛ̃ɛ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ siiko ɑ̀ wɑɑ sĩ njoo.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Hee zɑkɑi lɑjɑ ŋɔi ɑ̀ ɡbɔ ɑnu ku dɔ̃i inɛ ŋɑ. À wɑɑ ni, mɔkɔ titɔ̃u wee wɑ to wɑ, i dede kɑ kòo.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Ŋɔi mudɛ̃ɛ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ jĩ ɑ̀ wɑɑ teese fitilɑ nŋɑ ŋɑ.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Hɑi nɛ lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ tɔɔ inɛ ihɔ̃ ŋɑu ɑ̀ ni, i mu nwɑ ikpo domi fitilɑ nwɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ku.
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Ŋɔi ilu lɑɑkɑi ŋɑu ɑ̀ ni, ɑɑwo, kɑɑ to ɑwɑ fei. I koo i rɑ tu ŋɛ ɡbɑkɑ̃.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Iyi ɑ̀ bɔ ikpou ku rɑ ŋɔi mɔkɔ titɔ̃u í to wɑ. Inɛ nɡu ŋɑ iyi ɑ̀ ce sɔɔlu jiidɑ ŋɑu ɑ̀ tooɛ ɑ̀ lɔ bi ku ce ɑbɔdɔ̃u nɔ ɑ̀ cĩmbo ɡɑmbou.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Si ɑnyiɛ ŋɔi woo bɔ ikpo ku rɑ ŋɑu mɔ ɑ̀ to wɑ, ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, lɑfɛ̃ɛ, lɑfɛ̃ɛ, cĩ nwɑ ɡɑmbo.
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Ammɑ mɔkɔ titɔ̃u í ni, ntɔ ntɔ, n kù mɑ̀ ŋɛ.
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, to, nɑ nŋu, i mɑɑ cɔ kpɑ̃ɑ ŋɑ domi i kù mɑ̀ ɑjɔ iyi ɑn nyi wɑ ŋɑ hee mɑ́ jɛ wɑɑtiu.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Jesu í sɔ̃ ŋɑ mɑ́, í ni, bommɑi Ilɑɑɔ̃ í yɛi mɑ́ bɛi fɑɑjii mɔkɔ ɡɔ iyi wɑ bi ku bɔ ilu koo kpɛ bɛ. Nɔ í kpe ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ í so ɑmɑniɛ fei í dɑ nŋɑ si ɑwɔ.
14 Jesus continuou:
15 Í nɑ inɛ ɑkɑ̃ fiɑi wurɑ kpɛkɛlɛ nlɑ miu, inɛ ɑkɑ̃ mɔ minji, inɛ mɛɛtɑsiɑu mɔ ɑkɑ̃, í nɑ ɑŋɑ feii si bɛi ɡbuɡbɑ̃i inɛ fei í to, í bɛi í nɛɛ.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ɑmɑɑcɛ iyi ɑ̀ nɑ fiɑ kpɛkɛlɛ miuu í so fiɑu wɑ ceò sĩɑ, nɔ í bɑ ribɑ miu mɑ́.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi ɑ̀ nɑ minjiu mɔ, í bɑ ribɑ minji mɑ́.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Ammɑ inɛ iyi ɑ̀ nɑ ɑkɑ̃u í koo í tu isɑi í sinɡɑ fiɑi lɑfɛ̃ɛu.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 Si bɛɛbɛ ɑjɔ í koo wɑ bɑɑ ŋɔi lɑfɛ̃ɛi inɛ ŋɑu í bɑɑ nɔ í kpe ŋɑ ɑ nɑ ɑ sisiɑ nŋu bɛi ɑ̀ ceɑ fiɑu.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Amɑɑcɛ iyi í nɑ fiɑ kpɛkɛlɛ miuu í nɑɑò miu mmuɛ wɑ mɑ́, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, lɑfɛ̃ɛ, fiɑ kpɛkɛlɛ miu iyi ì nɑm nɔu n ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ miu mɑ́.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Ŋɔi lɑfɛ̃ɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, í sĩɑ, ɑwɔu ɑmɑɑcɛ jiidɑ ilu nɑɑnɛi. Si mii keekeu ihɛ̃ ǹ yɛ iyi ì jɛ ilu nɑɑnɛ, nɑ nŋu, ɑn dɑɑɛ mii nlɑ si ɑwɔ. Nɑɑ wɑ kɑ jɛ jinɡɑu.
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 Inɛ iyi í nɑ kpɛkɛlɛ minjiu mɔ í nɑɑ í ni, lɑfɛ̃ɛ, fiɑ kpɛkɛlɛ minji iyi ì nɑm nɔu, ǹ bɑ ribɑ minji mɑ.
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Nɔ lɑfɛ̃ɛɛ í ni, í sĩɑ, ɑwɔu ɑmɑɑcɛ jiidɑ ilu nɑɑnɛi. Si mii keekeu ihɛ̃ ǹ yɛ iyi ì jɛ ilu nɑɑnɛ, nɑ nŋu, ɑn dɑɑɛ mii nlɑ si ɑwɔ. Nɑɑ wɑ kɑ jɛ jinɡɑu.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Si ɑnyii nŋu ŋɔi ɑmɑɑcɛ iyi í nɑ kpɛkɛlɛ ɑkɑ̃u mɔ í nɑɑ í ni, lɑfɛ̃ɛ, ǹ mɑ̀ iyi ɑwɔu inɛ ku ɡɑɑbui. Bii i kù ɡbɛ̃ bɛi ì yɑ dɑ, nɔ tenɡi bii i kù fɑ̃ dimi, bɛi ì yɑ mu.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Njoi nŋu dei í mum bɛ, nɔ ǹ koo ǹ si fiɑɛu ilɛ. To, fiɑɛ wee.
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Ŋɔi lɑfɛ̃ɛɛu í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔu ɑmɑɑcɛ yɑɑmɔ ilu ikɑi, ɑwɔi ì mɑ̀ iyi ǹ yɑ n dɑ bɑɑ bii n kù ɡbɛ̃, nɔ bɛi n kù fɑ̃ dimi ǹ yɑ n mui.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 To, iyi ì mɑ̀ bɛɛbɛ wo, ɑɑ nɑ inɛ ɡɔ fiɑm nɔui, nɔ i dɑɑ si inyi. Bii ì ce bɛɛbɛ wo ɑn yɛ ndom do ribɑɛ fei wɑɑti iyi ǹ bɑɑ.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Si ɑnyiɛ ŋɔi í sɔ̃ ɑmɑɑcɛ kpɑɑsi ŋɑu í ni, i ɡbɑ fiɑ kpɛkɛlɛ ɑkɑ̃u i nɑ inɛ iyi í nɛ mɛɛwɑu,
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 domi inɛ iyi í nɛ, nŋui ɑ̀ yɑ kɔ̃ɔɑ si ku bɑ iyi í nɛu ku kɔ̃ɔsi mɑ́. Ammɑ inɛ iyi kù nɛ, bɑɑ keeke iyi í nɛu mɑ́ ɑ̀ yɑ ɡbɑɑi.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Amɑɑcɛ nfeu mɔ, i soo i nyɔɔ ɑnɡule si ilu kuku tenɡi bii inɛ ŋɑ ɑɑ lesi ɑwɔ si iri ɑ kpɑtɑ.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Ŋɔi Jesu í ni mɑ́, si wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nɑɑ do ɑmboem do ɑmɑlekɑ ŋɑu fei, ɑn bubɑ si bɑtɑi bommɑ ilu ɑmboem.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Dimii ɑndunyɑ fei ɑ́ tɔtɔɔ si wɑjum, nɔ ɑn fɛɛfɛ inɛ ŋɑ bɛi woo deɡbe í yɑ fɛɛfɛ ɑnɡudɑ̃ do iwo ŋɑ.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 An jilɛ inɛ dee dee ŋɑu ikpɑ ɑwɔ njɛm, inɛ lɑɑlɔ ŋɑu mɔ ikpɑ ɑwɔ cɑnɡɑm.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Wɑɑti bɛɛbɛ ɑmu ilɑɑluu ɑn sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ɑwɔ njɛm n ni, i nɑɑ wɑ ŋɑ, iŋɛ iyi í bɑ kuweei Bɑɑm. I nɑɑ i bubɑ si bommɑ iyi ɑ̀ ce nŋɛ sɔɔluɛ hɑi wɑɑtii kusintii ɑndunyɑ.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Bommɑu tu ŋɛi si nɑ iyi í jɔ̀ si wɑɑti iyi ɑri wɑ kpɑm, ì muum ijɛ ǹ jɛ ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ɑɡbɛ wɑ kpɑm mɑ́, ì muum inyi ǹ mɔ ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ǹ jɛ inɛ njoo ì ɡbɑm si kpɑsɛ̃ nŋɛ ŋɑ.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Nɔ si wɑɑti iyi ǹ wɛɛ bɑsĩ ì bii ɑnyim ŋɑ. Nɔ iyi ǹ wɑ n ce bɔ̃ɔ ì ɡbɔɔm ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ǹ wɑ ile piisɔ̃ɔ ì yɑ nɑɑ ku cɔm ŋɑ.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Wɑɑti nŋu, inɛ dee dee ŋɑu ɑɑ jɛɛm ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ɑri wɑ kpɑɛ nɔ ɑ̀ nɑɛ ijɛ ì jɛ wɑlɑ ɑɡbɛ wɑ kpɑɛ ɑ̀ nɑɛ inyi ì mɔ.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ì jɛ inɛ njoo ɑ̀ ɡbɑɛ si kpɑ̃sɛ nwɑ, wɑlɑkɔ ɑ̀ yɛɛ bɑsĩ nɔ ɑ̀ bii ɑnyiɛ.
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Mɑ̀ wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ì wɑɑ ce bɔ̃ɔ wɑlɑkɔ ì wɑ ile piisɔ̃ɔ nɔ ɑ̀ nɑɑ ku cɔɛ.
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 Amu ilɑɑluu ɑn jɛ nŋɑ n ni, ntɔ ntɔ, bii ì ceɑ inɛ ɑkɑ̃i inɛm ŋɑ iyi ɑ̀ kere ɑ̀ re ŋɑu ihɛ̃ bɛɛbɛ ŋɑ, ɑmui ì ceɑ ŋɑ.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Si ɑnyii nŋu, n bɛi n sɔ̃ inɛi ɑwɔ cɑnɡɑm ŋɑu mɔ n ni, i fɑ ɑrɑ nŋɛ hɑi kɔkɔm, iŋɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í ceekpe. I bɔ si inɑ iyi ci yɑ ku, iyi ɑ̀ koɑ Seetɑm do ɑmɑlekɑɛ ŋɑ.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Aɑ lɔ si inɑ ŋɑi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑti iyi ɑri wɑ kpɑm wo i kù muum ijɛ n jɛ ŋɑ. Nɔ wɑɑti iyi ɑɡbɛ wɑ kpɑm i kù muum inyi n mɔ ŋɑ.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Wɑɑti iyi ǹ jɛ inɛ njoo i kù ɡbɑm si kpɑsɛ̃ nŋɛ ŋɑ. Nɔ si wɑɑti iyi ǹ wɛɛ bɑsĩ i kù bii ɑnyim ŋɑ. Iyi ǹ wɑ n ce bɔ̃ɔ nɔ ǹ wɑ ile piisɔ̃ɔ, i ci yɑ nɑɑ ku cɔm ŋɑ mɔm.
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 Aŋɑ mɔ ɑɑ jɛɛm ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, wɑɑti yoomɑi ɑ̀ yɛ ɑri wɑ kpɑɛ, wɑlɑkɔ ɑɡbɛ, wɑlɑkɔ í jɛ inɛ njoo, wɑlɑkɔ bɑsĩ, wɑlɑkɔ si bɔ̃ɔ, wɑlɑkɔ ile piisɔ̃ɔ nɔ ɑ kù sobiɛ.
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 An jɛ nŋɑ n ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, si bɛi i kù ceɑ inɛ ɑkɑ̃i inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kere ɑ̀ re ŋɑu ihɛ̃ bɛɛbɛ, ɑmui i kù ceɑ ŋɑ.
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Nɑ nŋu, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ ŋɑi si inɑ iyi ci yɑ ku. Ammɑ inɛ dee dee ŋɑu ɑɑ lɔ si kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃.
46 E Jesus terminou assim:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.