Mateus 17
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ ifɔɛ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ nŋɑ.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Ŋɔi ɑ̀ bɑ wee ɑrɑɛ í kpɑɑsi. Wɑjuɛ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ jiidɑ, nɔ jɑɑɛ ŋɑ í fũutɑ pɑi pɑi bɛi inyɑ kumɑ́.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Si ɑnyiɛ ŋɔi Moizi do Elii ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑnu ɑkɑ̃ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, í sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Bii ì bi, jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Wɑ fɔ ideu kù tɑ̃ mɔm nɔ inyɑ kumɑ́ ɡɔ í nɑɑ si ŋɑ bɛi bukɔɔ. Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ hɑi si inɔɛ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm. Ǹ buu jiidɑ jiidɑ, siɛi inɔ didɔ̃m fei í yɑ wɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu ŋɔi njo í mu ŋɑ hee ɑ̀ sɛɛbɑtɑ ilɛ.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Ammɑ Jesu í nɑɑ bi tu ŋɑ í lu ŋɑ í ni, i dede ŋɑ i mɑɑ̀ jɔ̀ njo ku mu ŋɛ.
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Nɔ ɑ̀ wu iju lele, ɑmmɑ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi í yɛu bɛ ŋɑ hee ɑmu Amɑi Amɑnɛ n koo n ku nɔ n jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɔ nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ yɑ ni Eliii ɑ́ tɑko inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ku nɑɑ.
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ nɔ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, inɛ ŋɑ ɑ kù mɑ̀ɑ, nɔ ɑ̀ ceɑɑ bɛi ɑ̀ bi. Bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn bɑ ijuukpɑ̃ si ɑwɔ nŋɑ.
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ bɛbɛi iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyii wɑ fɑ̃ɑ.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Iyi ɑ̀ to wɑ bii zɑmɑɑ í wɑu, ŋɔi mɔkɔ ɡɔ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjui Jesu
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ce ɑrɑɑrei ɑmɑ inɛmɔkɔm nɔu ihɛ̃. Inɛi inɔɔko ɡɔ í sɔsiɛ bɔ̃ɔi cukuunɑ, wɑ wɑhɑlɑɛ mɔi jiidɑ jiidɑ. Ajɔ ɡɔ ŋɑ í yɑ dɑsiɛ inɔ inɑ wɑlɑkɔ inɔ inyi.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ǹ soo ǹ nɑɑɛ wɑ bi mɔcɔɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑmmɑ ɑ̀ mɔnɡɔ ku fɑɑbɑɛ.
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Jesu í ni, iŋɛ inɛ lɑɑlɔ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ ǹ wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ̀ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Nɔ ɑ̀ nɑɑ Jesu ɑmɑu wɑ, ŋɔi í lɑ si inɛi inɔɔkou nɔ í fitɑ siɛ nɔ ɑmɑu í bɑ iri tenɡi bɛu bɛ.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Ŋɔi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ bɔ bi tɛɛ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Nɔ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si nɑ iyi í jɔ̀ nɑɑnɛ nŋɛ kù lɑi. Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii nɑɑnɛ nŋɛ í lɑ í to bɑɑ dimii mii ku ɡbɛ̃ iyi í kere í re, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ ŋɑ í ni ku dede hɑi bɛ ku bɔ ihɔ̃, nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ dede. Nkɑ̃mɑ kù wɛɛ iyi ɑɑ mɔnɡɔ ku ce ŋɑ. [
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 Ammɑ dimii inɛi inɔɔko bɛɛbɛ ci yɑ fitɑ bii kù jɛ do kutɔɔ do ɑnu ku dĩ.]
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Ajɔ nŋu ɡɔ si bɛi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ Gɑlilee bɛ ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ.
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́. Ŋɔi inɔi mɔcɔ ŋɑu í fɔ ntɔ ntɔ.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Si ɑnyii nŋu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ Kɑpɛrɑnumu, ŋɔi woo ɡbɑ fiɑ iyi ɑ̀ nɛ ku sɑ̃ nɑ icɛi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi Piɛɛ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Mɛɛtu nŋɛ ci yɑ sɑ̃ fiɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃?
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Nɔ Piɛɛ í ni, ɑ́ɑ́, í yɑ sɑ̃. Ŋɔi Piɛɛ í nɛ kpɑsɛ̃. Iyi í lɔ ile nɔ Jesu í tɑko í beeɛ í ni, Simɔɔ, bɛirei ì wɑɑ lɑsɑbu. Ilɑɑlui ɑndunyɑ ŋɑu ihɛ̃, hɑi bi yooi ɑ̀ yɑ ɡbɑ fiɑi lɛmpoo. Hɑi bi ɑmɑɑlu ŋɑ de, mɑ̀ hɑi bi inɛ njoo ŋɑ.
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Nɔ Piɛɛ í jɛ í ni, hɑi bi inɛ njoo ŋɑi. Ŋɔi Jesu í ni, nɑ nŋu, ɑmɑɑlu ŋɑ ɑ kɑɑ sɑ̃.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Ammɑ do nŋu fei, kù sĩɑ kɑ jɛ nŋɑ bi ku koosɛ. Nɑ nŋu, bɔ tenku bɛ i koo i le kootiɑ, cɛ̃ɛ iyi í tɑko í muu, lɑ ɡɛlɛɛ. Aɑ yɛ kpɛkɛlɛ bɛ iyi ɑ́ to fiɑ ku sɑ̃i ɑwɑɛ fei. Nyɑɑ i koo i sɑ̃ nŋɑ.
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.