Mateus 17
Monkole NT (MKL_SIM) vs NVI
1 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ ifɔɛ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ nŋɑ.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago, e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Ŋɔi ɑ̀ bɑ wee ɑrɑɛ í kpɑɑsi. Wɑjuɛ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ jiidɑ, nɔ jɑɑɛ ŋɑ í fũutɑ pɑi pɑi bɛi inyɑ kumɑ́.
2 Ali ele foi transfigurado diante deles. Sua face brilhou como o sol, e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Si ɑnyiɛ ŋɔi Moizi do Elii ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑnu ɑkɑ̃ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
3 Naquele mesmo momento apareceram diante deles Moisés e Elias, conversando com Jesus.
4 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, í sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Bii ì bi, jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
4 Então Pedro disse a Jesus: "Senhor, é bom estarmos aqui. Se quiseres, farei três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias".
5 Wɑ fɔ ideu kù tɑ̃ mɔm nɔ inyɑ kumɑ́ ɡɔ í nɑɑ si ŋɑ bɛi bukɔɔ. Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ hɑi si inɔɛ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm. Ǹ buu jiidɑ jiidɑ, siɛi inɔ didɔ̃m fei í yɑ wɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
5 Enquanto ele ainda estava falando, uma nuvem resplandecente os envolveu, e dela saiu uma voz, que dizia: "Este é o meu Filho amado em quem me agrado. Ouçam-no! "
6 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu ŋɔi njo í mu ŋɑ hee ɑ̀ sɛɛbɑtɑ ilɛ.
6 Ouvindo isso, os discípulos prostraram-se com o rosto em terra e ficaram aterrorizados.
7 Ammɑ Jesu í nɑɑ bi tu ŋɑ í lu ŋɑ í ni, i dede ŋɑ i mɑɑ̀ jɔ̀ njo ku mu ŋɛ.
7 Mas Jesus se aproximou, tocou neles e disse: "Levantem-se! Não tenham medo! "
8 Nɔ ɑ̀ wu iju lele, ɑmmɑ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃.
8 E erguendo eles os olhos, não viram mais ninguém a não ser Jesus.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi í yɛu bɛ ŋɑ hee ɑmu Amɑi Amɑnɛ n koo n ku nɔ n jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: "Não contem a ninguém o que vocês viram, até que o Filho do homem tenha sido ressuscitado dos mortos".
10 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɔ nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ yɑ ni Eliii ɑ́ tɑko inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ku nɑɑ.
10 Os discípulos lhe perguntaram: "Então, por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
11 Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ nɔ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
11 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem e restaurará todas as coisas.
12 Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, inɛ ŋɑ ɑ kù mɑ̀ɑ, nɔ ɑ̀ ceɑɑ bɛi ɑ̀ bi. Bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn bɑ ijuukpɑ̃ si ɑwɔ nŋɑ.
12 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e eles não o reconheceram, mas fizeram com ele tudo o que quiseram. Da mesma forma o Filho do homem será maltratado por eles".
13 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ bɛbɛi iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyii wɑ fɑ̃ɑ.
13 Então os discípulos entenderam que era de João Batista que ele tinha falado.
14 Iyi ɑ̀ to wɑ bii zɑmɑɑ í wɑu, ŋɔi mɔkɔ ɡɔ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjui Jesu
14 Quando chegaram onde estava a multidão, um homem aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse:
15 í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ce ɑrɑɑrei ɑmɑ inɛmɔkɔm nɔu ihɛ̃. Inɛi inɔɔko ɡɔ í sɔsiɛ bɔ̃ɔi cukuunɑ, wɑ wɑhɑlɑɛ mɔi jiidɑ jiidɑ. Ajɔ ɡɔ ŋɑ í yɑ dɑsiɛ inɔ inɑ wɑlɑkɔ inɔ inyi.
15 "Senhor, tem misericórdia do meu filho. Ele tem ataques e está sofrendo muito. Muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Ǹ soo ǹ nɑɑɛ wɑ bi mɔcɔɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑmmɑ ɑ̀ mɔnɡɔ ku fɑɑbɑɛ.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo".
17 Jesu í ni, iŋɛ inɛ lɑɑlɔ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ ǹ wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ̀ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
17 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
18 Nɔ ɑ̀ nɑɑ Jesu ɑmɑu wɑ, ŋɔi í lɑ si inɛi inɔɔkou nɔ í fitɑ siɛ nɔ ɑmɑu í bɑ iri tenɡi bɛu bɛ.
18 Jesus repreendeu o demônio; este saiu do menino e, desde aquele momento, ele ficou curado.
19 Ŋɔi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ bɔ bi tɛɛ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
19 Então os discípulos aproximaram-se de Jesus em particular e perguntaram: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
20 Nɔ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si nɑ iyi í jɔ̀ nɑɑnɛ nŋɛ kù lɑi. Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii nɑɑnɛ nŋɛ í lɑ í to bɑɑ dimii mii ku ɡbɛ̃ iyi í kere í re, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ ŋɑ í ni ku dede hɑi bɛ ku bɔ ihɔ̃, nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ dede. Nkɑ̃mɑ kù wɛɛ iyi ɑɑ mɔnɡɔ ku ce ŋɑ. [
20 Ele respondeu: "Por que a fé que vocês têm é pequena. Eu lhes asseguro que se vocês tiverem fé do tamanho de um grão de mostarda, poderão dizer a este monte: ‘Vá daqui para lá’, e ele irá. Nada lhes será impossível.
21 Ammɑ dimii inɛi inɔɔko bɛɛbɛ ci yɑ fitɑ bii kù jɛ do kutɔɔ do ɑnu ku dĩ.]
21 Mas esta espécie só sai pela oração e pelo jejum".
22 Ajɔ nŋu ɡɔ si bɛi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ Gɑlilee bɛ ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ.
22 Reunindo-se eles na Galiléia, Jesus lhes disse: "O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
23 Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́. Ŋɔi inɔi mɔcɔ ŋɑu í fɔ ntɔ ntɔ.
23 Eles o matarão, e no terceiro dia ele ressuscitará". E os discípulos ficaram cheios de tristeza.
24 Si ɑnyii nŋu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ Kɑpɛrɑnumu, ŋɔi woo ɡbɑ fiɑ iyi ɑ̀ nɛ ku sɑ̃ nɑ icɛi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi Piɛɛ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Mɛɛtu nŋɛ ci yɑ sɑ̃ fiɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃?
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os coletores do imposto de duas dracmas vieram a Pedro e perguntaram: "O mestre de vocês não paga o imposto do templo? "
25 Nɔ Piɛɛ í ni, ɑ́ɑ́, í yɑ sɑ̃. Ŋɔi Piɛɛ í nɛ kpɑsɛ̃. Iyi í lɔ ile nɔ Jesu í tɑko í beeɛ í ni, Simɔɔ, bɛirei ì wɑɑ lɑsɑbu. Ilɑɑlui ɑndunyɑ ŋɑu ihɛ̃, hɑi bi yooi ɑ̀ yɑ ɡbɑ fiɑi lɛmpoo. Hɑi bi ɑmɑɑlu ŋɑ de, mɑ̀ hɑi bi inɛ njoo ŋɑ.
25 "Sim, paga", respondeu ele. Quando Pedro entrou na casa, Jesus foi o primeiro a falar, perguntando-lhe: "O que você acha, Simão? De quem os reis da terra cobram tributos e impostos: de seus próprios filhos ou dos outros? "
26 Nɔ Piɛɛ í jɛ í ni, hɑi bi inɛ njoo ŋɑi. Ŋɔi Jesu í ni, nɑ nŋu, ɑmɑɑlu ŋɑ ɑ kɑɑ sɑ̃.
26 "Dos outros", respondeu Pedro. Disse-lhe Jesus: "Então os filhos estão isentos.
27 Ammɑ do nŋu fei, kù sĩɑ kɑ jɛ nŋɑ bi ku koosɛ. Nɑ nŋu, bɔ tenku bɛ i koo i le kootiɑ, cɛ̃ɛ iyi í tɑko í muu, lɑ ɡɛlɛɛ. Aɑ yɛ kpɛkɛlɛ bɛ iyi ɑ́ to fiɑ ku sɑ̃i ɑwɑɛ fei. Nyɑɑ i koo i sɑ̃ nŋɑ.
27 Mas, para não escandalizá-los, vá ao mar e jogue o anzol. Tire o primeiro peixe que você pegar, abra-lhe a boca, e você encontrará uma moeda de quatro dracmas. Pegue-a e entregue-a a eles, para pagar o meu imposto e o seu".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.