Mateus 17
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA
1 Si ɑnyii ɑjɔ mɛɛfɑ Jesu í kpe Piɛɛ do Zɑɑki do Zɑ̃ɑ ifɔɛ í nyɑ ŋɑ ikɑ̃ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ iri kutɑ nlɑ ɡɔ ɑŋɑ nŋɑ.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Ŋɔi ɑ̀ bɑ wee ɑrɑɛ í kpɑɑsi. Wɑjuɛ wɑ dɑɑnɑ jiidɑ jiidɑ, nɔ jɑɑɛ ŋɑ í fũutɑ pɑi pɑi bɛi inyɑ kumɑ́.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Si ɑnyiɛ ŋɔi Moizi do Elii ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ ɑnu ɑkɑ̃ ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ Jesu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, í sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Bii ì bi, jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii.
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Wɑ fɔ ideu kù tɑ̃ mɔm nɔ inyɑ kumɑ́ ɡɔ í nɑɑ si ŋɑ bɛi bukɔɔ. Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ hɑi si inɔɛ í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ɑmɑm. Ǹ buu jiidɑ jiidɑ, siɛi inɔ didɔ̃m fei í yɑ wɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔu ŋɔi njo í mu ŋɑ hee ɑ̀ sɛɛbɑtɑ ilɛ.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Ammɑ Jesu í nɑɑ bi tu ŋɑ í lu ŋɑ í ni, i dede ŋɑ i mɑɑ̀ jɔ̀ njo ku mu ŋɛ.
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Nɔ ɑ̀ wu iju lele, ɑmmɑ ɑ kù yɛ inɛ ɡɔ bii kù jɛ Jesu nŋu ɑkɑ̃.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ kitɑ wɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ mii iyi í yɛu bɛ ŋɑ hee ɑmu Amɑi Amɑnɛ n koo n ku nɔ n jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, nɔ nɑ mii í ce woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ yɑ ni Eliii ɑ́ tɑko inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu ku nɑɑ.
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Nɔ í jɛ nŋɑ í ni, ntɔi Eliii ɑ́ tɑko ku nɑɑ nɔ ku teese mii fei sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ iyi Elii í nɑɑ tɑ̃, inɛ ŋɑ ɑ kù mɑ̀ɑ, nɔ ɑ̀ ceɑɑ bɛi ɑ̀ bi. Bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn bɑ ijuukpɑ̃ si ɑwɔ nŋɑ.
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ bɛbɛi iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyii wɑ fɑ̃ɑ.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Iyi ɑ̀ to wɑ bii zɑmɑɑ í wɑu, ŋɔi mɔkɔ ɡɔ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjui Jesu
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ce ɑrɑɑrei ɑmɑ inɛmɔkɔm nɔu ihɛ̃. Inɛi inɔɔko ɡɔ í sɔsiɛ bɔ̃ɔi cukuunɑ, wɑ wɑhɑlɑɛ mɔi jiidɑ jiidɑ. Ajɔ ɡɔ ŋɑ í yɑ dɑsiɛ inɔ inɑ wɑlɑkɔ inɔ inyi.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Ǹ soo ǹ nɑɑɛ wɑ bi mɔcɔɛ ŋɑu ihɛ̃ ɑmmɑ ɑ̀ mɔnɡɔ ku fɑɑbɑɛ.
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Jesu í ni, iŋɛ inɛ lɑɑlɔ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ ǹ wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ̀ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ n temuɑò ŋɛ. I nɑɑm ɑmɑu wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Nɔ ɑ̀ nɑɑ Jesu ɑmɑu wɑ, ŋɔi í lɑ si inɛi inɔɔkou nɔ í fitɑ siɛ nɔ ɑmɑu í bɑ iri tenɡi bɛu bɛ.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Ŋɔi mɔcɔi Jesu ŋɑu ɑ̀ bɔ bi tɛɛ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, nɑ mii í ce ɑwɑ ɑ kù yɔkɔ ɑ kù lele inɛi inɔɔkou.
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 Nɔ Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si nɑ iyi í jɔ̀ nɑɑnɛ nŋɛ kù lɑi. Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bii nɑɑnɛ nŋɛ í lɑ í to bɑɑ dimii mii ku ɡbɛ̃ iyi í kere í re, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ iri kutɑu ihɛ̃ ŋɑ í ni ku dede hɑi bɛ ku bɔ ihɔ̃, nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ dede. Nkɑ̃mɑ kù wɛɛ iyi ɑɑ mɔnɡɔ ku ce ŋɑ. [
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 Ammɑ dimii inɛi inɔɔko bɛɛbɛ ci yɑ fitɑ bii kù jɛ do kutɔɔ do ɑnu ku dĩ.]
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Ajɔ nŋu ɡɔ si bɛi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ Gɑlilee bɛ ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ.
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Aɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́. Ŋɔi inɔi mɔcɔ ŋɑu í fɔ ntɔ ntɔ.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Si ɑnyii nŋu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ Kɑpɛrɑnumu, ŋɔi woo ɡbɑ fiɑ iyi ɑ̀ nɛ ku sɑ̃ nɑ icɛi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi Piɛɛ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Mɛɛtu nŋɛ ci yɑ sɑ̃ fiɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃?
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 Nɔ Piɛɛ í ni, ɑ́ɑ́, í yɑ sɑ̃. Ŋɔi Piɛɛ í nɛ kpɑsɛ̃. Iyi í lɔ ile nɔ Jesu í tɑko í beeɛ í ni, Simɔɔ, bɛirei ì wɑɑ lɑsɑbu. Ilɑɑlui ɑndunyɑ ŋɑu ihɛ̃, hɑi bi yooi ɑ̀ yɑ ɡbɑ fiɑi lɛmpoo. Hɑi bi ɑmɑɑlu ŋɑ de, mɑ̀ hɑi bi inɛ njoo ŋɑ.
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Nɔ Piɛɛ í jɛ í ni, hɑi bi inɛ njoo ŋɑi. Ŋɔi Jesu í ni, nɑ nŋu, ɑmɑɑlu ŋɑ ɑ kɑɑ sɑ̃.
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Ammɑ do nŋu fei, kù sĩɑ kɑ jɛ nŋɑ bi ku koosɛ. Nɑ nŋu, bɔ tenku bɛ i koo i le kootiɑ, cɛ̃ɛ iyi í tɑko í muu, lɑ ɡɛlɛɛ. Aɑ yɛ kpɛkɛlɛ bɛ iyi ɑ́ to fiɑ ku sɑ̃i ɑwɑɛ fei. Nyɑɑ i koo i sɑ̃ nŋɑ.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.