Mateus 14

Monkole NT (MKL_SIM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Si wɑɑti bɛɛbɛi Herodu, ilɑɑlui Gɑlileeu í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Nɔ í sɔ̃ ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ í ni, inɛɛu bɛ Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í jĩ wɑ hɑi si bɑlɛ. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ í nɛ ɡbuɡbɑ̃ wɑ ceò mɑɑmɑɑke ŋɑu bɛ.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Mii iyi í jɔ̀ Herodu í fɔ bɛɛbe wee. Herodu í tɑko í so Herodiɑsi ɑboi Filipu, ifɔɛ. Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, kù sĩɑ i ɡbɑ ɑboi ifɔɛ i dɑsi kpɑsɛ̃ɛ. Ide iyi Zɑ̃ɑ í fɔ nɑ irii Herodiɑsiu í jɔ̀ Herodu í ni ɑ muu ɑ dũu ɑ dɑsiɛ piisɔ̃ɔ.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Nɔ Herodu wɑ bi ku kpɑɑ, ɑmmɑ wɑ ce njoi inɛ ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ ni Zɑ̃ɑ wɑliii.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Ŋɔi ɑjɔ í nɑɑ í to bii Herodu wɑ ce jinɡɑu ku yeò ɡiɡii ɑjɔi kubiɛ. Nɔ ɑmɑ inɑɑboi Herodiɑsi wɑ jojo si wɑjui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kpe ku jɛu. Ŋɔi í dɔ̃ɑ Herodu si jiidɑ jiidɑ
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 hee í ceɑɑ kuwɑ̃ nɔ í ɡbɑsi í ni nŋu ɑ́ muɑɑ mii iyi í bi fei.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Ŋɔi ɑmɑ inɑɑbou í koo í bee iyeɛ, nɔ í nyi wɑ í nɑɑ í sɔ̃ɔ í ni, ǹ bi i muum irii Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiu wɑ si pɛrɛnti.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ŋɔi inɔi ilɑɑluu í fɔ. Do nŋu fei í jɛsi nɔ í ni ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑu wɑ ɑ nɑɑ ɑ nɑ́ɑ. Í jɛsii si nɑ iyi í jɔ̀ í ɡbɑsi tɑ̃ do mii fei si wɑjui inɛ njooɛ ŋɑu.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Nɔ í bɛ inɛ ŋɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑ wɑ.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ buu nɔ ɑ̀ lesi pɛrɛnti wɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ nɑ ɑmɑ inɑɑbou nɔ nŋu mɔ í koo í nɑ iyeɛ.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu. Nɔ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ so ikuɛu ɑ̀ koo ɑ̀ suu. Nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu ŋɔi í nɛ hɑi bɛ. Í lɔ ɑkɔi inyi do mɔcɔɛ ŋɑ nɔ ɑ̀ bɔ ɡbɑbuɑ ɡɔ. Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ, ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi inɔ ilu nŋɑ ŋɑ ɑ̀ dɑ hɑ̃mɛɛ nŋɑ wɑ do isɛ.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Iyi ɑ̀ fitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu ŋɔi Jesu í yɛ zɑmɑɑu. Nɔ í ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ í jɔ̀ bɔ̃ɔ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Iyi ɑlɛ wɑ lɛ ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ɑ̀ ni, si ɡbɑbuɑi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ nɔ wee idũ wɑ dũ. Nɑ nŋu, jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ nɛ ilɛɛko ŋɑ ɑ koo ɑ rɑ mii iyi ɑɑ jɛ.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ kù nɛ bukɑɑtɑi ɑ nɛ. Iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, i nɑ ŋɑ ijɛ ɑ jɛ.
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Ŋɔi ɑ̀ ni, pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ nɛ ihɛ̃ kù re ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minji.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Nɔ Jesu í ni, i nɑɑm wɑ ihɛ̃.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Nɔ í ni zɑmɑɑu ku bubɑ si fɔfɔu, nɔ í so pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minjiu, í wu iju lele í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃. Nɔ í bububu pɛ̃ɛ ŋɑu í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu nɔ ɑŋɑ mɔ ɑ̀ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo hee mbɔɛ í ɡbe. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ko iyi í ɡbeu hee kɔlɔ mɑɑteeji í kɔ̃.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Inɛmɔkɔ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛu ɑ̀ wɛɛi zɑkɑi ɑmɑnɛ dubu miu (5.000), bɑɑi inɑɑbo do ɑmu ŋɑ bɑɑsi.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Iyi ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í ni mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyiu ku bɑ ɑ tɑkoɛ ɑ kuɑ ice ihɔ̃. Iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ í ni zɑmɑɑu ku nɛ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Wɑɑti iyi í jɔ̀ ɑ̀ nɛ nɔ í koo í ɡũ iri kutɑ ɡɔ ku bɑ ku ce kutɔɔ. Nɔ idũ í dũ í bɑ́ɑ bɛ nŋu ɑkɑ̃ɛ.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Wee wɑɑti bɛɛbɛ ɑkɔi inyiu í wɑ si ɑninii tenkuu tɑ̃. Nɔ kutɑ̃nɡɑ̃m dii inyiu í wɑsi ku tɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ fufu wɑ ko ŋɑ ikpó.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Zɑkɑi ɑmɛɛjumɑ ŋɔi Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu, wɑ bɔ bi mɔcɔɛ ŋɑ.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Wɑɑti iyi ɑ̀ yɔɔ wɑ nɛ si ɑntɑi tenkuu wɑ ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ, njo wɑ mu ŋɑ, ɑ̀ wɑɑ ni, zĩii. Nɔ njou í jɔ̀ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Bɛ ɡbɑkɑ̃ Jesu í bɑ ŋɑ ide ku fɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i sũ lɑɑkɑi nŋɛ ŋɑ. Amui Jesu, i mɑɑ̀ ce njo ŋɑ.
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bii ɑwɔi, jɔ̀ ɑmu mɔ n nɛ n nɑɑ bi tɛɛ si ɑntɑi inyiu.
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, nɑɑ wɑ. Nɔ Piɛɛ í kitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu nɔ í nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ bɔ bi Jesu.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Ammɑ iyi lɑɑkɑɛ í bɔ si fufu iyi wɑ ce do ɡbuɡbɑ̃u, ŋɔi njo í muu. Nɔ í sinti ku mile. Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fɑɑbɑm.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Nɔ ɡbɑkɑ̃ Jesu í yɔ ɑwɔ í muu nɔ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ sikɑ sikɑ mɑ́. Nɑɑnɛɛ kù lɑ.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ŋɔi ɑŋɑ minji fei ɑ̀ ɡũ ɑkɔi inyiu nɔ fufuu í leekĩ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ si inɔi ɑkɔu ɑ̀ ɡulɛ si wɑjui Jesu ɑ̀ ni, ntɔ ntɔ, ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃i.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Iyi ɑ̀ kuɑ, nɔ ɑ̀ to ilɛi Genesɑrɛti.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Si bɛi inɛi bɛ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ Jesu, ŋɔi ɑ̀ fɔ lɑɑbɑɑuɛ bii fei ɑ̀ ni í to wɑ. Nɔ ɑ̀ nɑɑ bɔ̃ɔ fei wɑ.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Nɔ ɑ̀ tɔɔɛ ɑ̀ ni ku jɔ̀ ɑŋɑ ɑ lu bɑɑ itĩi kumbooɛ, nɔ inɛ iyi í luu fei í yɑ bɑ irii.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.