Mateus 14
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA
1 Si wɑɑti bɛɛbɛi Herodu, ilɑɑlui Gɑlileeu í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 Nɔ í sɔ̃ ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ í ni, inɛɛu bɛ Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í jĩ wɑ hɑi si bɑlɛ. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ í nɛ ɡbuɡbɑ̃ wɑ ceò mɑɑmɑɑke ŋɑu bɛ.
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Mii iyi í jɔ̀ Herodu í fɔ bɛɛbe wee. Herodu í tɑko í so Herodiɑsi ɑboi Filipu, ifɔɛ. Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, kù sĩɑ i ɡbɑ ɑboi ifɔɛ i dɑsi kpɑsɛ̃ɛ. Ide iyi Zɑ̃ɑ í fɔ nɑ irii Herodiɑsiu í jɔ̀ Herodu í ni ɑ muu ɑ dũu ɑ dɑsiɛ piisɔ̃ɔ.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 — ausente —
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Nɔ Herodu wɑ bi ku kpɑɑ, ɑmmɑ wɑ ce njoi inɛ ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ ni Zɑ̃ɑ wɑliii.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Ŋɔi ɑjɔ í nɑɑ í to bii Herodu wɑ ce jinɡɑu ku yeò ɡiɡii ɑjɔi kubiɛ. Nɔ ɑmɑ inɑɑboi Herodiɑsi wɑ jojo si wɑjui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kpe ku jɛu. Ŋɔi í dɔ̃ɑ Herodu si jiidɑ jiidɑ
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 hee í ceɑɑ kuwɑ̃ nɔ í ɡbɑsi í ni nŋu ɑ́ muɑɑ mii iyi í bi fei.
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Ŋɔi ɑmɑ inɑɑbou í koo í bee iyeɛ, nɔ í nyi wɑ í nɑɑ í sɔ̃ɔ í ni, ǹ bi i muum irii Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiu wɑ si pɛrɛnti.
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Ŋɔi inɔi ilɑɑluu í fɔ. Do nŋu fei í jɛsi nɔ í ni ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑu wɑ ɑ nɑɑ ɑ nɑ́ɑ. Í jɛsii si nɑ iyi í jɔ̀ í ɡbɑsi tɑ̃ do mii fei si wɑjui inɛ njooɛ ŋɑu.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 Nɔ í bɛ inɛ ŋɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑ wɑ.
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ buu nɔ ɑ̀ lesi pɛrɛnti wɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ nɑ ɑmɑ inɑɑbou nɔ nŋu mɔ í koo í nɑ iyeɛ.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu. Nɔ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ so ikuɛu ɑ̀ koo ɑ̀ suu. Nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu ŋɔi í nɛ hɑi bɛ. Í lɔ ɑkɔi inyi do mɔcɔɛ ŋɑ nɔ ɑ̀ bɔ ɡbɑbuɑ ɡɔ. Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ, ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi inɔ ilu nŋɑ ŋɑ ɑ̀ dɑ hɑ̃mɛɛ nŋɑ wɑ do isɛ.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Iyi ɑ̀ fitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu ŋɔi Jesu í yɛ zɑmɑɑu. Nɔ í ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ í jɔ̀ bɔ̃ɔ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Iyi ɑlɛ wɑ lɛ ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ɑ̀ ni, si ɡbɑbuɑi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ nɔ wee idũ wɑ dũ. Nɑ nŋu, jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ nɛ ilɛɛko ŋɑ ɑ koo ɑ rɑ mii iyi ɑɑ jɛ.
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ kù nɛ bukɑɑtɑi ɑ nɛ. Iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, i nɑ ŋɑ ijɛ ɑ jɛ.
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Ŋɔi ɑ̀ ni, pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ nɛ ihɛ̃ kù re ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minji.
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Nɔ Jesu í ni, i nɑɑm wɑ ihɛ̃.
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Nɔ í ni zɑmɑɑu ku bubɑ si fɔfɔu, nɔ í so pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minjiu, í wu iju lele í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃. Nɔ í bububu pɛ̃ɛ ŋɑu í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu nɔ ɑŋɑ mɔ ɑ̀ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo hee mbɔɛ í ɡbe. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ko iyi í ɡbeu hee kɔlɔ mɑɑteeji í kɔ̃.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Inɛmɔkɔ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛu ɑ̀ wɛɛi zɑkɑi ɑmɑnɛ dubu miu (5.000), bɑɑi inɑɑbo do ɑmu ŋɑ bɑɑsi.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Iyi ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í ni mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyiu ku bɑ ɑ tɑkoɛ ɑ kuɑ ice ihɔ̃. Iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ í ni zɑmɑɑu ku nɛ.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Wɑɑti iyi í jɔ̀ ɑ̀ nɛ nɔ í koo í ɡũ iri kutɑ ɡɔ ku bɑ ku ce kutɔɔ. Nɔ idũ í dũ í bɑ́ɑ bɛ nŋu ɑkɑ̃ɛ.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Wee wɑɑti bɛɛbɛ ɑkɔi inyiu í wɑ si ɑninii tenkuu tɑ̃. Nɔ kutɑ̃nɡɑ̃m dii inyiu í wɑsi ku tɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ fufu wɑ ko ŋɑ ikpó.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Zɑkɑi ɑmɛɛjumɑ ŋɔi Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu, wɑ bɔ bi mɔcɔɛ ŋɑ.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Wɑɑti iyi ɑ̀ yɔɔ wɑ nɛ si ɑntɑi tenkuu wɑ ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ, njo wɑ mu ŋɑ, ɑ̀ wɑɑ ni, zĩii. Nɔ njou í jɔ̀ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu.
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Bɛ ɡbɑkɑ̃ Jesu í bɑ ŋɑ ide ku fɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i sũ lɑɑkɑi nŋɛ ŋɑ. Amui Jesu, i mɑɑ̀ ce njo ŋɑ.
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bii ɑwɔi, jɔ̀ ɑmu mɔ n nɛ n nɑɑ bi tɛɛ si ɑntɑi inyiu.
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, nɑɑ wɑ. Nɔ Piɛɛ í kitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu nɔ í nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ bɔ bi Jesu.
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Ammɑ iyi lɑɑkɑɛ í bɔ si fufu iyi wɑ ce do ɡbuɡbɑ̃u, ŋɔi njo í muu. Nɔ í sinti ku mile. Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fɑɑbɑm.
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Nɔ ɡbɑkɑ̃ Jesu í yɔ ɑwɔ í muu nɔ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ sikɑ sikɑ mɑ́. Nɑɑnɛɛ kù lɑ.
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Ŋɔi ɑŋɑ minji fei ɑ̀ ɡũ ɑkɔi inyiu nɔ fufuu í leekĩ.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ si inɔi ɑkɔu ɑ̀ ɡulɛ si wɑjui Jesu ɑ̀ ni, ntɔ ntɔ, ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃i.
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Iyi ɑ̀ kuɑ, nɔ ɑ̀ to ilɛi Genesɑrɛti.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Si bɛi inɛi bɛ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ Jesu, ŋɔi ɑ̀ fɔ lɑɑbɑɑuɛ bii fei ɑ̀ ni í to wɑ. Nɔ ɑ̀ nɑɑ bɔ̃ɔ fei wɑ.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Nɔ ɑ̀ tɔɔɛ ɑ̀ ni ku jɔ̀ ɑŋɑ ɑ lu bɑɑ itĩi kumbooɛ, nɔ inɛ iyi í luu fei í yɑ bɑ irii.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.