Mateus 14
Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH
1 Si wɑɑti bɛɛbɛi Herodu, ilɑɑlui Gɑlileeu í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Nɔ í sɔ̃ ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ í ni, inɛɛu bɛ Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í jĩ wɑ hɑi si bɑlɛ. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ í nɛ ɡbuɡbɑ̃ wɑ ceò mɑɑmɑɑke ŋɑu bɛ.
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Mii iyi í jɔ̀ Herodu í fɔ bɛɛbe wee. Herodu í tɑko í so Herodiɑsi ɑboi Filipu, ifɔɛ. Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, kù sĩɑ i ɡbɑ ɑboi ifɔɛ i dɑsi kpɑsɛ̃ɛ. Ide iyi Zɑ̃ɑ í fɔ nɑ irii Herodiɑsiu í jɔ̀ Herodu í ni ɑ muu ɑ dũu ɑ dɑsiɛ piisɔ̃ɔ.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 — ausente —
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Nɔ Herodu wɑ bi ku kpɑɑ, ɑmmɑ wɑ ce njoi inɛ ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ ni Zɑ̃ɑ wɑliii.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Ŋɔi ɑjɔ í nɑɑ í to bii Herodu wɑ ce jinɡɑu ku yeò ɡiɡii ɑjɔi kubiɛ. Nɔ ɑmɑ inɑɑboi Herodiɑsi wɑ jojo si wɑjui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kpe ku jɛu. Ŋɔi í dɔ̃ɑ Herodu si jiidɑ jiidɑ
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 hee í ceɑɑ kuwɑ̃ nɔ í ɡbɑsi í ni nŋu ɑ́ muɑɑ mii iyi í bi fei.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Ŋɔi ɑmɑ inɑɑbou í koo í bee iyeɛ, nɔ í nyi wɑ í nɑɑ í sɔ̃ɔ í ni, ǹ bi i muum irii Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiu wɑ si pɛrɛnti.
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Ŋɔi inɔi ilɑɑluu í fɔ. Do nŋu fei í jɛsi nɔ í ni ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑu wɑ ɑ nɑɑ ɑ nɑ́ɑ. Í jɛsii si nɑ iyi í jɔ̀ í ɡbɑsi tɑ̃ do mii fei si wɑjui inɛ njooɛ ŋɑu.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Nɔ í bɛ inɛ ŋɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑ wɑ.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ buu nɔ ɑ̀ lesi pɛrɛnti wɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ nɑ ɑmɑ inɑɑbou nɔ nŋu mɔ í koo í nɑ iyeɛ.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu. Nɔ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ so ikuɛu ɑ̀ koo ɑ̀ suu. Nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu ŋɔi í nɛ hɑi bɛ. Í lɔ ɑkɔi inyi do mɔcɔɛ ŋɑ nɔ ɑ̀ bɔ ɡbɑbuɑ ɡɔ. Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ, ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi inɔ ilu nŋɑ ŋɑ ɑ̀ dɑ hɑ̃mɛɛ nŋɑ wɑ do isɛ.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Iyi ɑ̀ fitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu ŋɔi Jesu í yɛ zɑmɑɑu. Nɔ í ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ í jɔ̀ bɔ̃ɔ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Iyi ɑlɛ wɑ lɛ ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ɑ̀ ni, si ɡbɑbuɑi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ nɔ wee idũ wɑ dũ. Nɑ nŋu, jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ nɛ ilɛɛko ŋɑ ɑ koo ɑ rɑ mii iyi ɑɑ jɛ.
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ kù nɛ bukɑɑtɑi ɑ nɛ. Iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, i nɑ ŋɑ ijɛ ɑ jɛ.
16 Mas Jesus respondeu:
17 Ŋɔi ɑ̀ ni, pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ nɛ ihɛ̃ kù re ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minji.
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Nɔ Jesu í ni, i nɑɑm wɑ ihɛ̃.
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Nɔ í ni zɑmɑɑu ku bubɑ si fɔfɔu, nɔ í so pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minjiu, í wu iju lele í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃. Nɔ í bububu pɛ̃ɛ ŋɑu í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu nɔ ɑŋɑ mɔ ɑ̀ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo hee mbɔɛ í ɡbe. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ko iyi í ɡbeu hee kɔlɔ mɑɑteeji í kɔ̃.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Inɛmɔkɔ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛu ɑ̀ wɛɛi zɑkɑi ɑmɑnɛ dubu miu (5.000), bɑɑi inɑɑbo do ɑmu ŋɑ bɑɑsi.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Iyi ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í ni mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyiu ku bɑ ɑ tɑkoɛ ɑ kuɑ ice ihɔ̃. Iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ í ni zɑmɑɑu ku nɛ.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Wɑɑti iyi í jɔ̀ ɑ̀ nɛ nɔ í koo í ɡũ iri kutɑ ɡɔ ku bɑ ku ce kutɔɔ. Nɔ idũ í dũ í bɑ́ɑ bɛ nŋu ɑkɑ̃ɛ.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Wee wɑɑti bɛɛbɛ ɑkɔi inyiu í wɑ si ɑninii tenkuu tɑ̃. Nɔ kutɑ̃nɡɑ̃m dii inyiu í wɑsi ku tɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ fufu wɑ ko ŋɑ ikpó.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Zɑkɑi ɑmɛɛjumɑ ŋɔi Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu, wɑ bɔ bi mɔcɔɛ ŋɑ.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Wɑɑti iyi ɑ̀ yɔɔ wɑ nɛ si ɑntɑi tenkuu wɑ ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ, njo wɑ mu ŋɑ, ɑ̀ wɑɑ ni, zĩii. Nɔ njou í jɔ̀ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Bɛ ɡbɑkɑ̃ Jesu í bɑ ŋɑ ide ku fɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i sũ lɑɑkɑi nŋɛ ŋɑ. Amui Jesu, i mɑɑ̀ ce njo ŋɑ.
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bii ɑwɔi, jɔ̀ ɑmu mɔ n nɛ n nɑɑ bi tɛɛ si ɑntɑi inyiu.
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, nɑɑ wɑ. Nɔ Piɛɛ í kitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu nɔ í nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ bɔ bi Jesu.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Ammɑ iyi lɑɑkɑɛ í bɔ si fufu iyi wɑ ce do ɡbuɡbɑ̃u, ŋɔi njo í muu. Nɔ í sinti ku mile. Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fɑɑbɑm.
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Nɔ ɡbɑkɑ̃ Jesu í yɔ ɑwɔ í muu nɔ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ sikɑ sikɑ mɑ́. Nɑɑnɛɛ kù lɑ.
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Ŋɔi ɑŋɑ minji fei ɑ̀ ɡũ ɑkɔi inyiu nɔ fufuu í leekĩ.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ si inɔi ɑkɔu ɑ̀ ɡulɛ si wɑjui Jesu ɑ̀ ni, ntɔ ntɔ, ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃i.
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Iyi ɑ̀ kuɑ, nɔ ɑ̀ to ilɛi Genesɑrɛti.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Si bɛi inɛi bɛ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ Jesu, ŋɔi ɑ̀ fɔ lɑɑbɑɑuɛ bii fei ɑ̀ ni í to wɑ. Nɔ ɑ̀ nɑɑ bɔ̃ɔ fei wɑ.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Nɔ ɑ̀ tɔɔɛ ɑ̀ ni ku jɔ̀ ɑŋɑ ɑ lu bɑɑ itĩi kumbooɛ, nɔ inɛ iyi í luu fei í yɑ bɑ irii.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.