Mateus 14
Monkole NT (MKL_SIM) vs ACF
1 Si wɑɑti bɛɛbɛi Herodu, ilɑɑlui Gɑlileeu í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Nɔ í sɔ̃ ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ í ni, inɛɛu bɛ Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í jĩ wɑ hɑi si bɑlɛ. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ í nɛ ɡbuɡbɑ̃ wɑ ceò mɑɑmɑɑke ŋɑu bɛ.
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Mii iyi í jɔ̀ Herodu í fɔ bɛɛbe wee. Herodu í tɑko í so Herodiɑsi ɑboi Filipu, ifɔɛ. Ŋɔi Zɑ̃ɑ í sɔ̃ɔ í ni, kù sĩɑ i ɡbɑ ɑboi ifɔɛ i dɑsi kpɑsɛ̃ɛ. Ide iyi Zɑ̃ɑ í fɔ nɑ irii Herodiɑsiu í jɔ̀ Herodu í ni ɑ muu ɑ dũu ɑ dɑsiɛ piisɔ̃ɔ.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Nɔ Herodu wɑ bi ku kpɑɑ, ɑmmɑ wɑ ce njoi inɛ ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ ni Zɑ̃ɑ wɑliii.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Ŋɔi ɑjɔ í nɑɑ í to bii Herodu wɑ ce jinɡɑu ku yeò ɡiɡii ɑjɔi kubiɛ. Nɔ ɑmɑ inɑɑboi Herodiɑsi wɑ jojo si wɑjui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kpe ku jɛu. Ŋɔi í dɔ̃ɑ Herodu si jiidɑ jiidɑ
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 hee í ceɑɑ kuwɑ̃ nɔ í ɡbɑsi í ni nŋu ɑ́ muɑɑ mii iyi í bi fei.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Ŋɔi ɑmɑ inɑɑbou í koo í bee iyeɛ, nɔ í nyi wɑ í nɑɑ í sɔ̃ɔ í ni, ǹ bi i muum irii Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiu wɑ si pɛrɛnti.
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Ŋɔi inɔi ilɑɑluu í fɔ. Do nŋu fei í jɛsi nɔ í ni ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑu wɑ ɑ nɑɑ ɑ nɑ́ɑ. Í jɛsii si nɑ iyi í jɔ̀ í ɡbɑsi tɑ̃ do mii fei si wɑjui inɛ njooɛ ŋɑu.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Nɔ í bɛ inɛ ŋɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ koo ɑ bu irii Zɑ̃ɑ wɑ.
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ buu nɔ ɑ̀ lesi pɛrɛnti wɑ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ nɑ ɑmɑ inɑɑbou nɔ nŋu mɔ í koo í nɑ iyeɛ.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu. Nɔ ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ so ikuɛu ɑ̀ koo ɑ̀ suu. Nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ sɔ̃ Jesu.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu ŋɔi í nɛ hɑi bɛ. Í lɔ ɑkɔi inyi do mɔcɔɛ ŋɑ nɔ ɑ̀ bɔ ɡbɑbuɑ ɡɔ. Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ, ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi inɔ ilu nŋɑ ŋɑ ɑ̀ dɑ hɑ̃mɛɛ nŋɑ wɑ do isɛ.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Iyi ɑ̀ fitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu ŋɔi Jesu í yɛ zɑmɑɑu. Nɔ í ce ɑrɑɑre nŋɑ nɔ í jɔ̀ bɔ̃ɔ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Iyi ɑlɛ wɑ lɛ ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ɑ̀ ni, si ɡbɑbuɑi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ nɔ wee idũ wɑ dũ. Nɑ nŋu, jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ nɛ ilɛɛko ŋɑ ɑ koo ɑ rɑ mii iyi ɑɑ jɛ.
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ kù nɛ bukɑɑtɑi ɑ nɛ. Iŋɛ tɑkɑ nŋɛ, i nɑ ŋɑ ijɛ ɑ jɛ.
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Ŋɔi ɑ̀ ni, pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ nɛ ihɛ̃ kù re ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minji.
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Nɔ Jesu í ni, i nɑɑm wɑ ihɛ̃.
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Nɔ í ni zɑmɑɑu ku bubɑ si fɔfɔu, nɔ í so pɛ̃ɛ ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minjiu, í wu iju lele í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃. Nɔ í bububu pɛ̃ɛ ŋɑu í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu nɔ ɑŋɑ mɔ ɑ̀ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo hee mbɔɛ í ɡbe. Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ ko iyi í ɡbeu hee kɔlɔ mɑɑteeji í kɔ̃.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Inɛmɔkɔ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛu ɑ̀ wɛɛi zɑkɑi ɑmɑnɛ dubu miu (5.000), bɑɑi inɑɑbo do ɑmu ŋɑ bɑɑsi.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Iyi ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi Jesu í ni mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ lɔ ɑkɔi inyiu ku bɑ ɑ tɑkoɛ ɑ kuɑ ice ihɔ̃. Iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ nɔ í ni zɑmɑɑu ku nɛ.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Wɑɑti iyi í jɔ̀ ɑ̀ nɛ nɔ í koo í ɡũ iri kutɑ ɡɔ ku bɑ ku ce kutɔɔ. Nɔ idũ í dũ í bɑ́ɑ bɛ nŋu ɑkɑ̃ɛ.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Wee wɑɑti bɛɛbɛ ɑkɔi inyiu í wɑ si ɑninii tenkuu tɑ̃. Nɔ kutɑ̃nɡɑ̃m dii inyiu í wɑsi ku tɑleɛ si nɑ iyi í jɔ̀ fufu wɑ ko ŋɑ ikpó.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Zɑkɑi ɑmɛɛjumɑ ŋɔi Jesu wɑ nɛ si ɑntɑi inyiu, wɑ bɔ bi mɔcɔɛ ŋɑ.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Wɑɑti iyi ɑ̀ yɔɔ wɑ nɛ si ɑntɑi tenkuu wɑ ŋɔi ziɡi nŋɑ í dɑ, njo wɑ mu ŋɑ, ɑ̀ wɑɑ ni, zĩii. Nɔ njou í jɔ̀ ɑ̀ wɑsi ku dɔ̃ ɑnu.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Bɛ ɡbɑkɑ̃ Jesu í bɑ ŋɑ ide ku fɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i sũ lɑɑkɑi nŋɛ ŋɑ. Amui Jesu, i mɑɑ̀ ce njo ŋɑ.
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bii ɑwɔi, jɔ̀ ɑmu mɔ n nɛ n nɑɑ bi tɛɛ si ɑntɑi inyiu.
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, nɑɑ wɑ. Nɔ Piɛɛ í kitɑ hɑi si ɑkɔi inyiu nɔ í nɛ si ɑntɑi inyiu wɑ bɔ bi Jesu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Ammɑ iyi lɑɑkɑɛ í bɔ si fufu iyi wɑ ce do ɡbuɡbɑ̃u, ŋɔi njo í muu. Nɔ í sinti ku mile. Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fɑɑbɑm.
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Nɔ ɡbɑkɑ̃ Jesu í yɔ ɑwɔ í muu nɔ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ sikɑ sikɑ mɑ́. Nɑɑnɛɛ kù lɑ.
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ŋɔi ɑŋɑ minji fei ɑ̀ ɡũ ɑkɔi inyiu nɔ fufuu í leekĩ.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ si inɔi ɑkɔu ɑ̀ ɡulɛ si wɑjui Jesu ɑ̀ ni, ntɔ ntɔ, ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃i.
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Iyi ɑ̀ kuɑ, nɔ ɑ̀ to ilɛi Genesɑrɛti.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Si bɛi inɛi bɛ ŋɑu ɑ̀ mɑ̀ Jesu, ŋɔi ɑ̀ fɔ lɑɑbɑɑuɛ bii fei ɑ̀ ni í to wɑ. Nɔ ɑ̀ nɑɑ bɔ̃ɔ fei wɑ.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Nɔ ɑ̀ tɔɔɛ ɑ̀ ni ku jɔ̀ ɑŋɑ ɑ lu bɑɑ itĩi kumbooɛ, nɔ inɛ iyi í luu fei í yɑ bɑ irii.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.