Marcos 5

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ŋɔi ɑ̀ to icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ si ilɛi ilui Zerɑzee.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Nɔ Jesu í kitɑ wɑ hɑi si ɑntɑi ɑkɔi inyiu. Nɔ ɡbɑkɑ̃ inɛ ɡɔ iyi í nɛ inɛi inɔɔko í fitɑ wɑ hɑi ikpɑ bi ku si iku ŋɑ wɑ koo wɑ.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Bi ku si iku ŋɑi í jɛ ideɛ. Nɔ wee í nɛ ɡbuɡbɑ̃ hee í jɔ̀ inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku dũu, bɑɑ do sesee.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 À yɑ dɑɑ si kpɛmkpɛm, nɔ ɑ dĩ isɛɛ do sesee ɑmmɑ í yɑ dɑ seseeui nɔ ku cɛ kpɛmkpɛm nɔu. Wee, inɛ ɡɔ kù nɛ ɡbuɡbɑ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku nɔɔ.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Wɑɑti kɑ̃mɑ fei, dɑsɑ̃ do idũ, si ɑninii iri kutɑ ŋɑ do bi ku si iku ŋɑi í yɑ wɑ ku mɑɑ dɔ̃ ɑnu, nɔ ku mɑɑ mɛɛ ɑrɑɛ do kutɑ ŋɑ.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Iyi í yɛ Jesu wɑ hɑi jĩijĩ ŋɔi í sɛi, í koo í ɡulɛ si wɑjuɛ.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni, mii í wɑ ɑninii ɑwɑɛ, Jesu, ɑwɔ Amɑi Ilɑɑɔ̃. Ilɑɑɔ̃ í re fei, nɔ ǹ wɑ n tɔɔɛ do iriɛ, mɑɑ̀ wɑhɑlɑm.
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Í fɔ bɛɛbɛ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í ni inɛi inɔɔkou kú fitɑ siɛ.
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, irei iriɛ. Ŋɔi í jɛɑɑ í ni, irim nii Zɑmɑɑ, domi ɑ̀ kpɔ.
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Ŋɔi í tɔɔ Jesu suuru ku mɑɑ̀ nyɔ ɑŋɑ ikpɑ ɑnɡule.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Wee ɑ̀ yɛ kusɔɔ ɡɑɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɛ ikpɑ iri kutɑu bɛ.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ŋɔi inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ɑ̀ ni, jɔ̀ kɑɑ mu kusɔɔ ŋɑu ihɔ̃, ku bɑ kɑ mɑɑ wɑ bɛ.
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Nɔ Jesu í yɔɔdɑ nŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi si inɛɛu ɑ̀ koo ɑ̀ mu kusɔɔ ŋɑu ɑ̀ tɑle si ŋɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu ɑ̀ dɑsi inyi nɔ inyiu í jɛ ŋɑ. Kukpɔ nŋɑ í to dubu minji (2.000).
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Woo deɡbe kusɔɔ ŋɑu ɑ̀ sɑ ɑ̀ koo ɑ̀ wɑɑ sisi lɑɑbɑɑui ideu si ilu nlɑu do si ilɛɛko ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ fitɑ ɑ̀ bɔ ku cɔ mii iyi í ceu.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Iyi ɑ̀ nɑɑ bi Jesu, ɑ̀ yɛ inɛ iyi í tɑko í nɛ inɛi inɔɔko bututuu í bɑɑ si lɑɑkɑɛ í dɑsi jĩnɛ ŋɑ wɑ bubɑ. Ŋɔi ɑ̀ biti, njo í mu ŋɑ jiidɑ.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Inɛ ŋɑ iyi ideu í ce iju nŋɑ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ inɛ ŋɑ.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Nɔ inɛ ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ku fitɑ hɑi ilɛi ilu nŋɑ.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Wɑɑti iyi Jesu wɑ lɔ ɑkɔi inyiu, ŋɔi inɛ iyi í tɑko í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑu wɑɑ tɔɔɛ í ni ku jɔ̀ nŋu ku tooɛ.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Ammɑ Jesu í kɔ. Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, bɔ kpɑsɛ̃ɛ bi inɛɛ ŋɑ koo sɔ̃ ŋɑ mii iyi Lɑfɛ̃ɛ í ceɛ, do yɑɑse bɛi í ce ɑrɑɑreɛ.
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Ŋɔi inɛɛu í nɛ, í wɑsi ku sisiɑ inɛi ilɛ iyi ɑ̀ yɑ kpe Ilu Mɛɛwɑ ŋɑu mii iyi Jesu í ceɑ nŋu fei. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ biti jiidɑ jiidɑ. Nɔ Jesu mɔ í dede wɑ hɑi bɛ.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Jesu í bɑɑ hɑi ice ikpɑ ihɔ̃ do ɑkɔi inyiu. Í wɑ itĩi tenkuu bɛ nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í tɔtɔɔ bi tɛɛ.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ. À yɑ kpoo Zɑirusi. Inɛ nɡboi ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔi. Iyi í yɛ Jesu, ŋɔi í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Ŋɔi í tɔɔɛ ku sobi nŋu í ni, ɑmɑ inɑɑbom wɑ bi ku ku. Ǹ wɑ n tɔɔɛ, i nɑɑ i lesiɛ ɑwɔ, nɔ ku bɑ iri ku mɑɑ wɛɛ bɑɑni.
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Ŋɔi ɑŋɑò Jesu ɑ̀ wɑɑ nɛ. Nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ hee ɑ̀ wɑɑ mɑnteɛ.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Wee si inɔi inɛ ŋɑu inɑɑbo ɡɔ í wɑ bɛ iyi wɑ ce bɔ̃ɔi ɑwɔ ku mu hɑi ɑdɔ̃ mɑɑteeji wɑ.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Í wɑhɑlɑ jiidɑ si ɑwɔi lokotoro nkpɔ hee ɑndi fiɑ iyi í nɛ fei í jɔɔ, kù nɔ kù ce bɑɑ dɑɑmɑ, ɑmmɑ bɔ̃ɔɛu í teese wɑ kɔ̃ɔsii.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Abou í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu wo, ŋɔi í jɔ̀ í nɑɑ do ɑnyiɛ si inɔi zɑmɑɑu í lu jɑɑɛ.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Í ce bɛɛbɛi domi í fɔ si idɔɛ í ni, bɑɑ bii jɑɑɛi ǹ lu ɑn bɑ iri.
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɔ̃ɔi ɑwɔ ku muɛu í leekĩ. Ŋɔi í ɡbɔ fufui bɑɑni si ɑrɑɛ.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Ŋɔi Jesu í mɑ̀ ɡbɑkɑ̃ iyi ɡbuɡbɑ̃ ɡɔ í fitɑ hɑi si ɑrɑi nŋu nɔ í sindɑ wɑ cɔ zɑmɑɑu nɔ í ni, yooi í lu jɑɑɛm.
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, debɛi i kù wɑɑ yɛ zɑmɑɑ iyi wɑ mɑnteɛi, nɔ ì wɑɑ ni yooi í luɛ?
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Ŋɔi Jesu í sindɑ í cɔ inɛ ŋɑu ku bɑ ku yɛ inɛ iyi í ce bɛɛbɛu.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ŋɔi ɑbou wɑ yɑyɑ do njo, domi í mɑ̀ mii iyi nŋu í ce. Ŋɔi í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í sɔ̃ɔ ntɔ si mii iyi í bɑ nŋu fei.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɑbooyi, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo wɛɛ si lɑɑkɑɛ, ì bɑ iri si bɔ̃ɔɛu mbɛ.
34 E Jesus disse:
35 Si bɛi Jesu wɑ fɔ ideu, inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ hɑi kpɑsɛ̃i Zɑirusi inɛ nɡbou, ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, ɑmɑ inɑɑboɛu í ku. Mɑɑ̀ wɑhɑlɑ Mɛɛtu mɑ́.
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Ammɑ Jesu kù dɑsi ide nŋɑu. Nɔ í sɔ̃ Zɑirusi í ni, mɑɑ̀ jɔ̀ ziɡiɛ ku dɑ, ɑwɔ de dɑsi nɑɑnɛ.
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Ŋɔi í ni inɛ ɡɔ ku mɑɑ̀ si nŋu kpɑsɛ̃i Zɑirusi wɑ bii kù jɛ Piɛɛ do Zɑɑki, do Zɑ̃ɑ ifɔi Zɑɑki.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Iyi ɑ̀ to nɔ Jesu í yɛ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ bɛ ɑ̀ wɑɑ cɑ̃ kpokpoo, ɑ̀ wɑɑ kpɑtɑ ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu nlɑ nlɑ.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Ŋɔi í lɔ kpɑsɛ̃u í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ dɔ̃ ɑnu bɛɛbɛ ŋɑ. Nɑ mii í jɔ̀ ì wɑɑ kpɑtɑ ŋɑ. Amɑu kù ku mɛɛ, wɑ sĩ njooi.
39 Então ele disse:
40 Nɔ ɑ̀ wɑɑ yɑɑkoɛ. Ŋɔi Jesu í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ fitɑ, í ɡbe bɑɑu do iyei ɑmɑu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑ iyi ɑ̀ suu wɑu, ŋɔi ɑ̀ lɔ bii ɑmɑu í wɑ.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Ŋɔi Jesu í mu ɑwɔi ɑmɑu í fɔ do feeɛ í ni, tɑlitɑ kumi, wɑɑtɔ ɑmɑ inɑɑbo, dede. Amui, ǹ sɔ̃ɛ.
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ɑmɑ inɑɑbou í dede nɔ wɑ nɛ. Í nɛ zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑteeji. Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ ŋɔi ɑ̀ biti ntɔ ntɔ.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ nɑ́ɑ ijɛ ku jɛ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ do kuɡɑɑbu í ni ɑ mɑɑ̀ jɔ̀ inɛ ɡɔ ku ɡbɔ ideu.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.