Marcos 5
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Ŋɔi ɑ̀ to icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ si ilɛi ilui Zerɑzee.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Nɔ Jesu í kitɑ wɑ hɑi si ɑntɑi ɑkɔi inyiu. Nɔ ɡbɑkɑ̃ inɛ ɡɔ iyi í nɛ inɛi inɔɔko í fitɑ wɑ hɑi ikpɑ bi ku si iku ŋɑ wɑ koo wɑ.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Bi ku si iku ŋɑi í jɛ ideɛ. Nɔ wee í nɛ ɡbuɡbɑ̃ hee í jɔ̀ inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku dũu, bɑɑ do sesee.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 À yɑ dɑɑ si kpɛmkpɛm, nɔ ɑ dĩ isɛɛ do sesee ɑmmɑ í yɑ dɑ seseeui nɔ ku cɛ kpɛmkpɛm nɔu. Wee, inɛ ɡɔ kù nɛ ɡbuɡbɑ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku nɔɔ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Wɑɑti kɑ̃mɑ fei, dɑsɑ̃ do idũ, si ɑninii iri kutɑ ŋɑ do bi ku si iku ŋɑi í yɑ wɑ ku mɑɑ dɔ̃ ɑnu, nɔ ku mɑɑ mɛɛ ɑrɑɛ do kutɑ ŋɑ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Iyi í yɛ Jesu wɑ hɑi jĩijĩ ŋɔi í sɛi, í koo í ɡulɛ si wɑjuɛ.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni, mii í wɑ ɑninii ɑwɑɛ, Jesu, ɑwɔ Amɑi Ilɑɑɔ̃. Ilɑɑɔ̃ í re fei, nɔ ǹ wɑ n tɔɔɛ do iriɛ, mɑɑ̀ wɑhɑlɑm.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Í fɔ bɛɛbɛ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í ni inɛi inɔɔkou kú fitɑ siɛ.
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, irei iriɛ. Ŋɔi í jɛɑɑ í ni, irim nii Zɑmɑɑ, domi ɑ̀ kpɔ.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ŋɔi í tɔɔ Jesu suuru ku mɑɑ̀ nyɔ ɑŋɑ ikpɑ ɑnɡule.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Wee ɑ̀ yɛ kusɔɔ ɡɑɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɛ ikpɑ iri kutɑu bɛ.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Ŋɔi inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ɑ̀ ni, jɔ̀ kɑɑ mu kusɔɔ ŋɑu ihɔ̃, ku bɑ kɑ mɑɑ wɑ bɛ.
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nɔ Jesu í yɔɔdɑ nŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi si inɛɛu ɑ̀ koo ɑ̀ mu kusɔɔ ŋɑu ɑ̀ tɑle si ŋɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu ɑ̀ dɑsi inyi nɔ inyiu í jɛ ŋɑ. Kukpɔ nŋɑ í to dubu minji (2.000).
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Woo deɡbe kusɔɔ ŋɑu ɑ̀ sɑ ɑ̀ koo ɑ̀ wɑɑ sisi lɑɑbɑɑui ideu si ilu nlɑu do si ilɛɛko ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ fitɑ ɑ̀ bɔ ku cɔ mii iyi í ceu.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Iyi ɑ̀ nɑɑ bi Jesu, ɑ̀ yɛ inɛ iyi í tɑko í nɛ inɛi inɔɔko bututuu í bɑɑ si lɑɑkɑɛ í dɑsi jĩnɛ ŋɑ wɑ bubɑ. Ŋɔi ɑ̀ biti, njo í mu ŋɑ jiidɑ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Inɛ ŋɑ iyi ideu í ce iju nŋɑ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ inɛ ŋɑ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Nɔ inɛ ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ku fitɑ hɑi ilɛi ilu nŋɑ.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Wɑɑti iyi Jesu wɑ lɔ ɑkɔi inyiu, ŋɔi inɛ iyi í tɑko í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑu wɑɑ tɔɔɛ í ni ku jɔ̀ nŋu ku tooɛ.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Ammɑ Jesu í kɔ. Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, bɔ kpɑsɛ̃ɛ bi inɛɛ ŋɑ koo sɔ̃ ŋɑ mii iyi Lɑfɛ̃ɛ í ceɛ, do yɑɑse bɛi í ce ɑrɑɑreɛ.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Ŋɔi inɛɛu í nɛ, í wɑsi ku sisiɑ inɛi ilɛ iyi ɑ̀ yɑ kpe Ilu Mɛɛwɑ ŋɑu mii iyi Jesu í ceɑ nŋu fei. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ biti jiidɑ jiidɑ. Nɔ Jesu mɔ í dede wɑ hɑi bɛ.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Jesu í bɑɑ hɑi ice ikpɑ ihɔ̃ do ɑkɔi inyiu. Í wɑ itĩi tenkuu bɛ nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í tɔtɔɔ bi tɛɛ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ. À yɑ kpoo Zɑirusi. Inɛ nɡboi ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔi. Iyi í yɛ Jesu, ŋɔi í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ŋɔi í tɔɔɛ ku sobi nŋu í ni, ɑmɑ inɑɑbom wɑ bi ku ku. Ǹ wɑ n tɔɔɛ, i nɑɑ i lesiɛ ɑwɔ, nɔ ku bɑ iri ku mɑɑ wɛɛ bɑɑni.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Ŋɔi ɑŋɑò Jesu ɑ̀ wɑɑ nɛ. Nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ hee ɑ̀ wɑɑ mɑnteɛ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Wee si inɔi inɛ ŋɑu inɑɑbo ɡɔ í wɑ bɛ iyi wɑ ce bɔ̃ɔi ɑwɔ ku mu hɑi ɑdɔ̃ mɑɑteeji wɑ.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Í wɑhɑlɑ jiidɑ si ɑwɔi lokotoro nkpɔ hee ɑndi fiɑ iyi í nɛ fei í jɔɔ, kù nɔ kù ce bɑɑ dɑɑmɑ, ɑmmɑ bɔ̃ɔɛu í teese wɑ kɔ̃ɔsii.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Abou í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu wo, ŋɔi í jɔ̀ í nɑɑ do ɑnyiɛ si inɔi zɑmɑɑu í lu jɑɑɛ.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Í ce bɛɛbɛi domi í fɔ si idɔɛ í ni, bɑɑ bii jɑɑɛi ǹ lu ɑn bɑ iri.
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɔ̃ɔi ɑwɔ ku muɛu í leekĩ. Ŋɔi í ɡbɔ fufui bɑɑni si ɑrɑɛ.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Ŋɔi Jesu í mɑ̀ ɡbɑkɑ̃ iyi ɡbuɡbɑ̃ ɡɔ í fitɑ hɑi si ɑrɑi nŋu nɔ í sindɑ wɑ cɔ zɑmɑɑu nɔ í ni, yooi í lu jɑɑɛm.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, debɛi i kù wɑɑ yɛ zɑmɑɑ iyi wɑ mɑnteɛi, nɔ ì wɑɑ ni yooi í luɛ?
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Ŋɔi Jesu í sindɑ í cɔ inɛ ŋɑu ku bɑ ku yɛ inɛ iyi í ce bɛɛbɛu.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ŋɔi ɑbou wɑ yɑyɑ do njo, domi í mɑ̀ mii iyi nŋu í ce. Ŋɔi í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í sɔ̃ɔ ntɔ si mii iyi í bɑ nŋu fei.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɑbooyi, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo wɛɛ si lɑɑkɑɛ, ì bɑ iri si bɔ̃ɔɛu mbɛ.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Si bɛi Jesu wɑ fɔ ideu, inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ hɑi kpɑsɛ̃i Zɑirusi inɛ nɡbou, ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, ɑmɑ inɑɑboɛu í ku. Mɑɑ̀ wɑhɑlɑ Mɛɛtu mɑ́.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Ammɑ Jesu kù dɑsi ide nŋɑu. Nɔ í sɔ̃ Zɑirusi í ni, mɑɑ̀ jɔ̀ ziɡiɛ ku dɑ, ɑwɔ de dɑsi nɑɑnɛ.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ŋɔi í ni inɛ ɡɔ ku mɑɑ̀ si nŋu kpɑsɛ̃i Zɑirusi wɑ bii kù jɛ Piɛɛ do Zɑɑki, do Zɑ̃ɑ ifɔi Zɑɑki.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Iyi ɑ̀ to nɔ Jesu í yɛ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ bɛ ɑ̀ wɑɑ cɑ̃ kpokpoo, ɑ̀ wɑɑ kpɑtɑ ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu nlɑ nlɑ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ŋɔi í lɔ kpɑsɛ̃u í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ dɔ̃ ɑnu bɛɛbɛ ŋɑ. Nɑ mii í jɔ̀ ì wɑɑ kpɑtɑ ŋɑ. Amɑu kù ku mɛɛ, wɑ sĩ njooi.
39 Ao entrar, disse:
40 Nɔ ɑ̀ wɑɑ yɑɑkoɛ. Ŋɔi Jesu í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ fitɑ, í ɡbe bɑɑu do iyei ɑmɑu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑ iyi ɑ̀ suu wɑu, ŋɔi ɑ̀ lɔ bii ɑmɑu í wɑ.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ŋɔi Jesu í mu ɑwɔi ɑmɑu í fɔ do feeɛ í ni, tɑlitɑ kumi, wɑɑtɔ ɑmɑ inɑɑbo, dede. Amui, ǹ sɔ̃ɛ.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ɑmɑ inɑɑbou í dede nɔ wɑ nɛ. Í nɛ zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑteeji. Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ ŋɔi ɑ̀ biti ntɔ ntɔ.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ nɑ́ɑ ijɛ ku jɛ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ do kuɡɑɑbu í ni ɑ mɑɑ̀ jɔ̀ inɛ ɡɔ ku ɡbɔ ideu.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.