Marcos 5

Monkole NT (MKL_SIM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ŋɔi ɑ̀ to icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ si ilɛi ilui Zerɑzee.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Nɔ Jesu í kitɑ wɑ hɑi si ɑntɑi ɑkɔi inyiu. Nɔ ɡbɑkɑ̃ inɛ ɡɔ iyi í nɛ inɛi inɔɔko í fitɑ wɑ hɑi ikpɑ bi ku si iku ŋɑ wɑ koo wɑ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Bi ku si iku ŋɑi í jɛ ideɛ. Nɔ wee í nɛ ɡbuɡbɑ̃ hee í jɔ̀ inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku dũu, bɑɑ do sesee.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 À yɑ dɑɑ si kpɛmkpɛm, nɔ ɑ dĩ isɛɛ do sesee ɑmmɑ í yɑ dɑ seseeui nɔ ku cɛ kpɛmkpɛm nɔu. Wee, inɛ ɡɔ kù nɛ ɡbuɡbɑ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku nɔɔ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Wɑɑti kɑ̃mɑ fei, dɑsɑ̃ do idũ, si ɑninii iri kutɑ ŋɑ do bi ku si iku ŋɑi í yɑ wɑ ku mɑɑ dɔ̃ ɑnu, nɔ ku mɑɑ mɛɛ ɑrɑɛ do kutɑ ŋɑ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Iyi í yɛ Jesu wɑ hɑi jĩijĩ ŋɔi í sɛi, í koo í ɡulɛ si wɑjuɛ.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ŋɔi í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni, mii í wɑ ɑninii ɑwɑɛ, Jesu, ɑwɔ Amɑi Ilɑɑɔ̃. Ilɑɑɔ̃ í re fei, nɔ ǹ wɑ n tɔɔɛ do iriɛ, mɑɑ̀ wɑhɑlɑm.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Í fɔ bɛɛbɛ si nɑ iyi í jɔ̀ Jesu í ni inɛi inɔɔkou kú fitɑ siɛ.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, irei iriɛ. Ŋɔi í jɛɑɑ í ni, irim nii Zɑmɑɑ, domi ɑ̀ kpɔ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ŋɔi í tɔɔ Jesu suuru ku mɑɑ̀ nyɔ ɑŋɑ ikpɑ ɑnɡule.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Wee ɑ̀ yɛ kusɔɔ ɡɑɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɛ ikpɑ iri kutɑu bɛ.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ŋɔi inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ɑ̀ ni, jɔ̀ kɑɑ mu kusɔɔ ŋɑu ihɔ̃, ku bɑ kɑ mɑɑ wɑ bɛ.
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nɔ Jesu í yɔɔdɑ nŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ fitɑ hɑi si inɛɛu ɑ̀ koo ɑ̀ mu kusɔɔ ŋɑu ɑ̀ tɑle si ŋɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu ɑ̀ dɑsi inyi nɔ inyiu í jɛ ŋɑ. Kukpɔ nŋɑ í to dubu minji (2.000).
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Woo deɡbe kusɔɔ ŋɑu ɑ̀ sɑ ɑ̀ koo ɑ̀ wɑɑ sisi lɑɑbɑɑui ideu si ilu nlɑu do si ilɛɛko ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ ɑ̀ fitɑ ɑ̀ bɔ ku cɔ mii iyi í ceu.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Iyi ɑ̀ nɑɑ bi Jesu, ɑ̀ yɛ inɛ iyi í tɑko í nɛ inɛi inɔɔko bututuu í bɑɑ si lɑɑkɑɛ í dɑsi jĩnɛ ŋɑ wɑ bubɑ. Ŋɔi ɑ̀ biti, njo í mu ŋɑ jiidɑ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Inɛ ŋɑ iyi ideu í ce iju nŋɑ ɑ̀ wɑɑ sisiɑ inɛ ŋɑ.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nɔ inɛ ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ku fitɑ hɑi ilɛi ilu nŋɑ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Wɑɑti iyi Jesu wɑ lɔ ɑkɔi inyiu, ŋɔi inɛ iyi í tɑko í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑu wɑɑ tɔɔɛ í ni ku jɔ̀ nŋu ku tooɛ.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ammɑ Jesu í kɔ. Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, bɔ kpɑsɛ̃ɛ bi inɛɛ ŋɑ koo sɔ̃ ŋɑ mii iyi Lɑfɛ̃ɛ í ceɛ, do yɑɑse bɛi í ce ɑrɑɑreɛ.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Ŋɔi inɛɛu í nɛ, í wɑsi ku sisiɑ inɛi ilɛ iyi ɑ̀ yɑ kpe Ilu Mɛɛwɑ ŋɑu mii iyi Jesu í ceɑ nŋu fei. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ biti jiidɑ jiidɑ. Nɔ Jesu mɔ í dede wɑ hɑi bɛ.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Jesu í bɑɑ hɑi ice ikpɑ ihɔ̃ do ɑkɔi inyiu. Í wɑ itĩi tenkuu bɛ nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í tɔtɔɔ bi tɛɛ.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ. À yɑ kpoo Zɑirusi. Inɛ nɡboi ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔi. Iyi í yɛ Jesu, ŋɔi í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Ŋɔi í tɔɔɛ ku sobi nŋu í ni, ɑmɑ inɑɑbom wɑ bi ku ku. Ǹ wɑ n tɔɔɛ, i nɑɑ i lesiɛ ɑwɔ, nɔ ku bɑ iri ku mɑɑ wɛɛ bɑɑni.
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Ŋɔi ɑŋɑò Jesu ɑ̀ wɑɑ nɛ. Nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ hee ɑ̀ wɑɑ mɑnteɛ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Wee si inɔi inɛ ŋɑu inɑɑbo ɡɔ í wɑ bɛ iyi wɑ ce bɔ̃ɔi ɑwɔ ku mu hɑi ɑdɔ̃ mɑɑteeji wɑ.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Í wɑhɑlɑ jiidɑ si ɑwɔi lokotoro nkpɔ hee ɑndi fiɑ iyi í nɛ fei í jɔɔ, kù nɔ kù ce bɑɑ dɑɑmɑ, ɑmmɑ bɔ̃ɔɛu í teese wɑ kɔ̃ɔsii.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Abou í ɡbɔ lɑɑbɑɑui Jesu wo, ŋɔi í jɔ̀ í nɑɑ do ɑnyiɛ si inɔi zɑmɑɑu í lu jɑɑɛ.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Í ce bɛɛbɛi domi í fɔ si idɔɛ í ni, bɑɑ bii jɑɑɛi ǹ lu ɑn bɑ iri.
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ bɔ̃ɔi ɑwɔ ku muɛu í leekĩ. Ŋɔi í ɡbɔ fufui bɑɑni si ɑrɑɛ.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ŋɔi Jesu í mɑ̀ ɡbɑkɑ̃ iyi ɡbuɡbɑ̃ ɡɔ í fitɑ hɑi si ɑrɑi nŋu nɔ í sindɑ wɑ cɔ zɑmɑɑu nɔ í ni, yooi í lu jɑɑɛm.
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, debɛi i kù wɑɑ yɛ zɑmɑɑ iyi wɑ mɑnteɛi, nɔ ì wɑɑ ni yooi í luɛ?
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Ŋɔi Jesu í sindɑ í cɔ inɛ ŋɑu ku bɑ ku yɛ inɛ iyi í ce bɛɛbɛu.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Ŋɔi ɑbou wɑ yɑyɑ do njo, domi í mɑ̀ mii iyi nŋu í ce. Ŋɔi í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í sɔ̃ɔ ntɔ si mii iyi í bɑ nŋu fei.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɑbooyi, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo wɛɛ si lɑɑkɑɛ, ì bɑ iri si bɔ̃ɔɛu mbɛ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Si bɛi Jesu wɑ fɔ ideu, inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ hɑi kpɑsɛ̃i Zɑirusi inɛ nɡbou, ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, ɑmɑ inɑɑboɛu í ku. Mɑɑ̀ wɑhɑlɑ Mɛɛtu mɑ́.
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ammɑ Jesu kù dɑsi ide nŋɑu. Nɔ í sɔ̃ Zɑirusi í ni, mɑɑ̀ jɔ̀ ziɡiɛ ku dɑ, ɑwɔ de dɑsi nɑɑnɛ.
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ŋɔi í ni inɛ ɡɔ ku mɑɑ̀ si nŋu kpɑsɛ̃i Zɑirusi wɑ bii kù jɛ Piɛɛ do Zɑɑki, do Zɑ̃ɑ ifɔi Zɑɑki.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Iyi ɑ̀ to nɔ Jesu í yɛ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ bɛ ɑ̀ wɑɑ cɑ̃ kpokpoo, ɑ̀ wɑɑ kpɑtɑ ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu nlɑ nlɑ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ŋɔi í lɔ kpɑsɛ̃u í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ dɔ̃ ɑnu bɛɛbɛ ŋɑ. Nɑ mii í jɔ̀ ì wɑɑ kpɑtɑ ŋɑ. Amɑu kù ku mɛɛ, wɑ sĩ njooi.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nɔ ɑ̀ wɑɑ yɑɑkoɛ. Ŋɔi Jesu í jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ fitɑ, í ɡbe bɑɑu do iyei ɑmɑu do mɔcɔ mɛɛtɑ ŋɑ iyi ɑ̀ suu wɑu, ŋɔi ɑ̀ lɔ bii ɑmɑu í wɑ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ŋɔi Jesu í mu ɑwɔi ɑmɑu í fɔ do feeɛ í ni, tɑlitɑ kumi, wɑɑtɔ ɑmɑ inɑɑbo, dede. Amui, ǹ sɔ̃ɛ.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ ɑmɑ inɑɑbou í dede nɔ wɑ nɛ. Í nɛ zɑkɑi ɑdɔ̃ mɑɑteeji. Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ ŋɔi ɑ̀ biti ntɔ ntɔ.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ nɑ́ɑ ijɛ ku jɛ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ do kuɡɑɑbu í ni ɑ mɑɑ̀ jɔ̀ inɛ ɡɔ ku ɡbɔ ideu.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.