Marcos 3

Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Si ɑnyii nŋu ŋɔi Jesu í bɔ ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu mɑ́. Wee inɛ ɡɔ í wɑ bɛ, ɑwɔ ɑkɑ̃ɛ í ku í ɡbɛ.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ ɑ̀ kɑ̃si Jesu iju, ɑ̀ wɑɑ cɔ mɑ̀ ɑ́ jɔ̀ inɛɛu ku bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi. À wɑɑ cɔɔ domi ɑ̀ wɑɑ bi ɑ yɛ tɑɑleɛi.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ inɛ iyi ɑwɔɛ í kuu í ni, dede i leekĩ si ɑnini nŋɑ bɛ.
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Nɔ í bee inɛ ŋɑu í ni, si ɑjɔi kusĩmi, í sĩɑ ɑmɑnɛ ku ce jiidɑ de mɑ̀ lɑɑlɔ, ku fɑɑbɑ inɛ de, mɑ̀ ku kpɑɑ. Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ coko.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Ŋɔi Jesu wɑ cɔ ɑŋɑ fei do idɔɔkɔ̃, nɔ inɔɛ í fɔ ntɔ ntɔ domi í yɛ idɔ nŋɑ í le. Ŋɔi í sɔ̃ inɛɛu í ni, tɛ ɑwɔɛ. Iyi í tɔɔ nɔ ɑwɔu í bɑɑ dee dee.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Nɑ nŋu, Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ fitɑ hɑi ileu bɛ. Nɔ ɑ̀ tɔtɔɔ do inɛi Herodu ŋɑ. À wɑɑ busi njɛ bɛi ɑɑ ce ɑ kpɑò Jesu.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ fɑ ɑrɑ nŋɑ ɑ̀ bɔ ikpɑ tenkui Gɑlilee, nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ wɑ hɑi ilɛi Gɑlilee.
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 Nɔ inɛi Zeruzɑlɛmu ŋɑ do inɛi ilu mmu ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ si ilɛi Zudee mɑ́, do inɛi ilɛi Idumee ŋɑ, do inɛi icei idoi Zuudɛ̃ɛ ŋɑ, do inɛi ilɛɛkoi Tii do Sidɔ̃ɔ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ mii iyi wɑ ce nɔ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ɑŋɑ nkpɔ nkpɔ.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Ŋɔi í ni mɔcɔ ŋɑu ɑ jilɛɑ nŋu ɑkɔi inyi nɑ bii zɑmɑɑu í nɑ wɑ mɑnteɛ wɑ.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Ntɔi, si bɛi í jɔ̀ inɛ nkpɔ í bɑ iri, nŋui í jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ fei ɑ̀ yɑ mɑɑ nɑɑ bi tɛɛ ɑ mɑɑ tɑle njɛ ɑ bɑ ɑ luu ku bɑ ɑ bɑ iri.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Nɔ bii inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ ɑ̀ yɔɔ ɑ̀ yɑ nɑ ɑ ɡulɛ si wɑjuɛi ɑ dɔ̃ ɑnu ɑ mɑɑ ni, ɑwɔi ì jɛ Amɑi Ilɑɑɔ̃.
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Ammɑ Jesu í yɑ sɔ̃ inɛi inɔɔko ŋɑu ide do kuɡɑɑbu ku bɑ ɑ mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ŋɑ inɛ iyi nŋu í jɛ.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Si ɑnyii nŋu, Jesu í ɡũ iri kutɑ ɡɔ, ŋɔi í kpe inɛ ŋɑ iyi í bi. Nɔ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 Ŋɔi í cicɑ ɑmɑnɛ mɑɑteeji ku bɑ ɑ yɑ mɑɑ wɑ bi tɛɛ, nɔ ku bɛ ŋɑ ɑ koo ɑ wɑɑzoɑ inɛ ŋɑ. Nɔ í sɔ ŋɑ woo bɛ ŋɑ.
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Nɔ í mu nŋɑ ɡbuɡbɑ̃ ɑ leleò inɛi inɔɔko ŋɑ.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Amɑnɛ mɑɑteeji ŋɑ iyi í cicɑu wee. Sinte titɑ̃ í cicɑ Simɔɔ nɔ í sɔɔ Piɛɛ, wɑɑtɔ kutɑ.
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Si ɑnyii nŋu, ŋɔi í cicɑ Zɑɑki, do Zɑ̃ɑ ifɔɛ, ɑmɑi Zebedee ŋɑ, nɔ í sɔ ŋɑ Boɑnɛzɛɛ, wɑɑtɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ibɑi ijĩ.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Si ɑnyii nŋu í bɛi í cicɑ Anderee, do Filipu, do Bɑɑtelemi, do Mɑtie, do Tomɑɑ, do Zɑɑki ɑmɑi Alifee, do Tɑdee, do Simɔɔ inɛi iɡbɛi Zelɔtu,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 do Zudɑsi Isikɑriɔti, inɛ iyi ɑ́ nɑ ku zɑmbɑɛu.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Ŋɔi Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ bɔ kpɑsɛ̃. Nɔ zɑmɑɑ í tɔtɔɔ bɛ hee ɑ kù bɑ bɑɑ fɑyɑi ku jɛ.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ŋɔi nyɑɑnzei Jesu ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ mii iyi wɑ ce, nɔ ɑ̀ wɑɑ nɑɑ ku muu, domi ɑ̀ ni kù wɛɛ dee dee mɑi.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Wee, woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑ bɛ iyi ɑ̀ nɑɑ hɑi Zeruzɑlɛmu. À ni, Bɛɛlizebu, wɑɑtɔ Seetɑm inɛ nɡboi inɛi inɔɔko ŋɑi í wɑ siɛ. Nŋui í muɑ ɡbuɡbɑ̃ wɑ leleò inɛi inɔɔko ŋɑ.
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Ŋɔi Jesu í kpe ŋɑ í bee ŋɑ ide do mɔndɑ í ni, bɛirei Seetɑm ɑ́ ce ku lele ɑrɑɛ.
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Bii inɛi bommɑ ɑkɑ̃ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɑò njɛ, bommɑu bɛ kɑɑ yɔkɔ ku bɔ wɑju mɑ́.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Bii inɛi kpɑsɛ̃ ɑkɑ̃ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ jɑò njɛ, kpɑsɛ̃u bɛ kɑɑ yɔkɔ ku bɔ wɑju mɑ́.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Bɛɛbɛ mɔi bii Seetɑm wɑ jɑ do ɑrɑɛ, bommɑɛ ɑ́ kpɛ̃i nɔ kɑɑ bɔ wɑju mɑ́, ɑ́ tɑ̃i.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 Inɛ ɡɔ kɑɑ yɔkɔ ku lɔ kpɑsɛ̃i inɛ iyi í nɛ ɡbuɡbɑ̃ ku coo ile, bii kù jɛ í tɑko í dĩ lɑfɛ̃ɛ. Ammɑ bii í dũu ɑ́ yɔkɔ ku coo ile.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 Ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, ɑlɑbu do dulum ŋɑ iyi ɑmɑnɛ í ce fei, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ yɔkɔ ku ceɑ suuru ku kpɑ ideu.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Ammɑ inɛ iyi ɑ́ bu Hundei Ilɑɑɔ̃, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ kpɑ idei dulum dii lɑfɛ̃ɛ ɑjɔ kɑ̃mɑ. Dulum dɛɛu ɑ́ mɑɑ wɛɛɑi hee do ɑjɔ fei.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Jesu í sɔ̃ ŋɑ bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ni í nɛ inɛi inɔɔko.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Ŋɔi iyei Jesu do ifɔɛ ŋɑ ɑ̀ to wɑ ɑ̀ wɑɑ leekĩ wɑduude. Nɔ ɑ̀ bɛ inɛ ɡɔ koo kpoo wɑ.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Wee zɑmɑɑ í bubɑ í kɑɑkoɛ. Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, cɔ, iyeɛ do ifɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑ wɑduude, ɑ̀ wɑɑ kpeɛ.
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, yooi í jɛ iyem, nɔ yoo ŋɑi ɑ̀ jɛ ifɔm ŋɑ.
33 Então Jesus perguntou:
34 Nɔ í cɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ bubɑ ɑ̀ kɑɑkoɛu nɔ í ni, iŋɛi ì jɛ iyem do ifɔm ŋɑ.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Nɔ í ni mɑ́, inɛ iyi wɑ ce idɔɔbii Ilɑɑɔ̃ fei, lɑfɛ̃ɛi í jɛ ifɔm, wɑlɑ wecĩm wɑlɑ iyem.
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.