Marcos 10
Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH
1 Ŋɔi Jesu í nɛ hɑi bɛ í bɔ ilɛi Zudee. Si ɑnyiɛ nɔ í kuɑ í bɔ ikpɑ icei idoi Zuudɛ̃ɛ. Ŋɔi zɑmɑɑ ɡɔ í tɔtɔɔ kɔkɔɛ mɑ́, ŋɔi í lɔsi ku kɔ nŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɛi í nɛ dɔ̃ɔnɛɛi ku ce.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Ŋɔi Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ, nɔ ɑ̀ beeɛ bii í jɛ ɑmɑnɛ í nɛ kpɑ̃ɑ ku kɔsi ɑboɛ.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si ideu bɛ, woodɑ yoomɑi Moizi í kɔ nŋɛ wo.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Ŋɔi ɑ̀ ni, Moizi í ni, bii ì wɑɑ kɔsi ɑboɛ ɑɑ ceɑɑ tiɑi njɛ ku kɔ i bɛi i kɔsiɛ.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, nɑ idɔ ku le nŋɛi í jɔ̀ Moizi í kɔ nŋɛ bɛɛbɛ.
5 Então Jesus disse:
6 Ammɑ hɑi sinte, wɑɑti iyi Ilɑɑɔ̃ í tɑkɑ ɑndunyɑ, í ce inɛmɔkɔi do inɑɑbo.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Nɑ nŋu, mɔkɔ ɑ́ jɔ̀ iyeò bɑɑɛ nɔ nŋu do ɑboɛ ɑ mɑɑ wɛɛ
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 nɔ ɑŋɑ minji fei ɑ bɑɑ ɑ jɛ ɑrɑ ɑkɑ̃. Si bɛɛbɛ ɑ kù jɛ ɑŋɑ minji mɑ́, ɑrɑ ɑkɑ̃ dei ɑ̀ jɛ.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Nɑ nŋu, ɑmɑnɛ ku nɛ ku fɛɛfɛ mii iyi Ilɑɑɔ̃ í tɔtɔɔ.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑ̀ bɔ kpɑsɛ̃ nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ beeɛ ide si ide ɑkɑ̃u mɑ́.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í kɔsi ɑboɛ nɔ í so mmuɛ dulum nii í ce bi ɑbo sinteu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce sɑkɑrɑ.
11 E Jesus respondeu:
12 Bɛɛbɛ mɔi bii inɑɑbo í kɔ mɔkɔɛ nɔ í so mɔkɔ titɔ̃ í ce sɑkɑrɑi.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ keeke ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lu ŋɑ. Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ lɑsi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑò ŋɑ wɑ.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Iyi Jesu í yɛ mii iyi ɑ̀ wɑɑ ceu, ŋɔi idɔɛ í kɔ̃, í sɔ̃ ŋɑ í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ. Domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑlui lɑfɛ̃ɛ pɑi.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Ŋɔi í so ɑmu ŋɑu si ikpɑɛ í lesi ɑŋɑ fei ɑwɔ, nɔ í wee nŋɑ.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ. Iyi wɑ nɛ, ŋɔi inɛ ɡɔ í sɛi wɑ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
18 Jesus respondeu:
19 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, mɑɑ̀ tɑkii inɛ ɡɔ, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Nɔ inɛɛu í ni, Mɛɛtu, ǹ wɑ n jirimɑ iyi bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛɛu do kubi nɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Ide iyi Jesu í fɔu kù dɔ̃ɑ inɛɛu si. Nɔ si bɛi í jɛ ilu ɑmɑni nlɑ nlɑ ŋɔi í sindɑ wɑ nɛ do inɔ ku fɔ.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kɑɑkoɛu nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ biti do ide iyi Jesu í fɔu. Nɔ Jesu í ni mɑ́, kpɑɑsim ŋɑ, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ inɛ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Í fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ biti hee í cɑɑ nɔ ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Ŋɔi Jesu í cɔ ŋɑ tii, nɔ í ni, bi ɑmɑnɛ ŋɑi kɑɑ ce, ɑmmɑ bi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ce, domi Ilɑɑɔ̃ ci yɑ mɔnɡɔ nɡɔɡɔ.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, wee, ɑ̀ jɔ̀ mii fei tɑ̃ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ wɑ, wɑlɑkɔ iɡbɑ̃ɛ ŋɑ wɑlɑkɔ ifɔɛ ŋɑ wɑlɑkɔ wecĩɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑkɔ ɑmɑɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ ikoɛ ŋɑ nɑ irim do nɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu,
29 Jesus respondeu:
30 bɑɑ hɑi si ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ bɑ mii ŋɑu bɛ fei ikɔ cĩɔ. Á bɑ kpɑsɛ̃ ŋɑ, do iɡbɑ̃ do ifɔ ŋɑ do wecĩ ŋɑ, do iye ŋɑ, do ɑmu ŋɑ, do iko ŋɑ, nɔ si ɑntɑɛ ɑ́ bɑ wɑhɑlɑ mɔ mɑ́. Nɔ ɑlɑ ɑ́ bɑ kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ammɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛ inɛi wɑju ŋɑ si nsɛi, nkpɔ nŋɑ ɑ́ nɑ ku jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ nɔ inɛi ɑnyi ŋɑ mɔ ɑɑ nɑ ɑ jɛ inɛi wɑju ŋɑ.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Nɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ mɑ́, nŋu tɑkɑɛ wɑ cuɑ nŋɑ. À wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Ŋɔi njo í mu mɔcɔɛ ŋɑu nɔ inɛ mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ too ɑnyi nŋɑu, ziɡi nŋɑ í dɑ. Ŋɔi Jesu í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃ í lɔsi ku sɔ̃ ŋɑ mii iyi ɑ́ nɑ ku bɑ nŋu.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm. Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ,
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 ɑɑ yɑɑkom nɔ ɑ tusim ɑntɔ, ɑɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑm. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Ŋɔi Zɑɑki do Zɑ̃ɑ, ɑmɑi Zebedee ŋɑ, ɑ̀ bɔ bi Jesu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ wɑɑ bi i ce nwɑ mii iyi ɑ̀ wɑɑ tɔɔɛ.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Nɔ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ ŋɑ.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, wɑɑti iyi ɑɑ nɑ i jɛ bommɑ do ɑmboe, jɔ̀ kɑ bubɑ inɛ ɑkɑ̃ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Nɔ Jesu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju ɑ́ cɑɑ. Aɑ jɛsi ɑɑ ce nŋɛ dimiɛ ŋɑ?
38 Jesus respondeu:
39 Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju, bɛɛbɛi ɑɑ ceɑ iŋɛ mɔ.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ceɑ sɔɔluɛ, ɑŋɑi ɑɑ bubɑ si.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò Zɑɑki do Zɑ̃ɑ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Ŋɔi Jesu í kpe ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, nŋui ɑ́ jɛ ɑrui inɛ fei.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Bɛɛbɛ mɔi bɑɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
45 Porque até o
46 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fitɑu zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ. Wee fɛɛju woo bɑrɑ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɑɑtimee, ɑmɑi Timee, wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ, ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Nɔ inɛ nkpɔ wɑ lɑ siɛ ɑ̀ wɑɑ ni ku coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ kpoo wɑ. Nɔ ɑ̀ kpe fɛɛjuu wɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɑɑ̀ jɔ̀ inɔɛ ku fɔ, dede wɑ. Jesu wɑ kpeɛ.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Ŋɔi fɛɛjuu í nyɔ kumbooɛ í dede ɡbɑkɑ̃ í koo bi Jesu.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi fɛɛjuu í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ bi n yɛ ilui.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, koo. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɔkɔ í yɛ ilu, nɔ í too Jesu si isɛɛnɛɛu.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.