Marcos 10

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ŋɔi Jesu í nɛ hɑi bɛ í bɔ ilɛi Zudee. Si ɑnyiɛ nɔ í kuɑ í bɔ ikpɑ icei idoi Zuudɛ̃ɛ. Ŋɔi zɑmɑɑ ɡɔ í tɔtɔɔ kɔkɔɛ mɑ́, ŋɔi í lɔsi ku kɔ nŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɛi í nɛ dɔ̃ɔnɛɛi ku ce.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ŋɔi Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ, nɔ ɑ̀ beeɛ bii í jɛ ɑmɑnɛ í nɛ kpɑ̃ɑ ku kɔsi ɑboɛ.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si ideu bɛ, woodɑ yoomɑi Moizi í kɔ nŋɛ wo.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ŋɔi ɑ̀ ni, Moizi í ni, bii ì wɑɑ kɔsi ɑboɛ ɑɑ ceɑɑ tiɑi njɛ ku kɔ i bɛi i kɔsiɛ.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, nɑ idɔ ku le nŋɛi í jɔ̀ Moizi í kɔ nŋɛ bɛɛbɛ.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ammɑ hɑi sinte, wɑɑti iyi Ilɑɑɔ̃ í tɑkɑ ɑndunyɑ, í ce inɛmɔkɔi do inɑɑbo.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Nɑ nŋu, mɔkɔ ɑ́ jɔ̀ iyeò bɑɑɛ nɔ nŋu do ɑboɛ ɑ mɑɑ wɛɛ
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 nɔ ɑŋɑ minji fei ɑ bɑɑ ɑ jɛ ɑrɑ ɑkɑ̃. Si bɛɛbɛ ɑ kù jɛ ɑŋɑ minji mɑ́, ɑrɑ ɑkɑ̃ dei ɑ̀ jɛ.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Nɑ nŋu, ɑmɑnɛ ku nɛ ku fɛɛfɛ mii iyi Ilɑɑɔ̃ í tɔtɔɔ.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑ̀ bɔ kpɑsɛ̃ nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ beeɛ ide si ide ɑkɑ̃u mɑ́.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í kɔsi ɑboɛ nɔ í so mmuɛ dulum nii í ce bi ɑbo sinteu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce sɑkɑrɑ.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Bɛɛbɛ mɔi bii inɑɑbo í kɔ mɔkɔɛ nɔ í so mɔkɔ titɔ̃ í ce sɑkɑrɑi.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ keeke ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lu ŋɑ. Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ lɑsi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑò ŋɑ wɑ.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Iyi Jesu í yɛ mii iyi ɑ̀ wɑɑ ceu, ŋɔi idɔɛ í kɔ̃, í sɔ̃ ŋɑ í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ. Domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑlui lɑfɛ̃ɛ pɑi.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ŋɔi í so ɑmu ŋɑu si ikpɑɛ í lesi ɑŋɑ fei ɑwɔ, nɔ í wee nŋɑ.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ. Iyi wɑ nɛ, ŋɔi inɛ ɡɔ í sɛi wɑ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, mɑɑ̀ tɑkii inɛ ɡɔ, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Nɔ inɛɛu í ni, Mɛɛtu, ǹ wɑ n jirimɑ iyi bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛɛu do kubi nɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ide iyi Jesu í fɔu kù dɔ̃ɑ inɛɛu si. Nɔ si bɛi í jɛ ilu ɑmɑni nlɑ nlɑ ŋɔi í sindɑ wɑ nɛ do inɔ ku fɔ.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kɑɑkoɛu nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ biti do ide iyi Jesu í fɔu. Nɔ Jesu í ni mɑ́, kpɑɑsim ŋɑ, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ inɛ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Í fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ biti hee í cɑɑ nɔ ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ŋɔi Jesu í cɔ ŋɑ tii, nɔ í ni, bi ɑmɑnɛ ŋɑi kɑɑ ce, ɑmmɑ bi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ce, domi Ilɑɑɔ̃ ci yɑ mɔnɡɔ nɡɔɡɔ.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, wee, ɑ̀ jɔ̀ mii fei tɑ̃ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ wɑ, wɑlɑkɔ iɡbɑ̃ɛ ŋɑ wɑlɑkɔ ifɔɛ ŋɑ wɑlɑkɔ wecĩɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑkɔ ɑmɑɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ ikoɛ ŋɑ nɑ irim do nɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 bɑɑ hɑi si ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ bɑ mii ŋɑu bɛ fei ikɔ cĩɔ. Á bɑ kpɑsɛ̃ ŋɑ, do iɡbɑ̃ do ifɔ ŋɑ do wecĩ ŋɑ, do iye ŋɑ, do ɑmu ŋɑ, do iko ŋɑ, nɔ si ɑntɑɛ ɑ́ bɑ wɑhɑlɑ mɔ mɑ́. Nɔ ɑlɑ ɑ́ bɑ kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ammɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛ inɛi wɑju ŋɑ si nsɛi, nkpɔ nŋɑ ɑ́ nɑ ku jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ nɔ inɛi ɑnyi ŋɑ mɔ ɑɑ nɑ ɑ jɛ inɛi wɑju ŋɑ.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Nɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ mɑ́, nŋu tɑkɑɛ wɑ cuɑ nŋɑ. À wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Ŋɔi njo í mu mɔcɔɛ ŋɑu nɔ inɛ mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ too ɑnyi nŋɑu, ziɡi nŋɑ í dɑ. Ŋɔi Jesu í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃ í lɔsi ku sɔ̃ ŋɑ mii iyi ɑ́ nɑ ku bɑ nŋu.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm. Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ,
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 ɑɑ yɑɑkom nɔ ɑ tusim ɑntɔ, ɑɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑm. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ŋɔi Zɑɑki do Zɑ̃ɑ, ɑmɑi Zebedee ŋɑ, ɑ̀ bɔ bi Jesu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ wɑɑ bi i ce nwɑ mii iyi ɑ̀ wɑɑ tɔɔɛ.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Nɔ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ ŋɑ.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, wɑɑti iyi ɑɑ nɑ i jɛ bommɑ do ɑmboe, jɔ̀ kɑ bubɑ inɛ ɑkɑ̃ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Nɔ Jesu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju ɑ́ cɑɑ. Aɑ jɛsi ɑɑ ce nŋɛ dimiɛ ŋɑ?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju, bɛɛbɛi ɑɑ ceɑ iŋɛ mɔ.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ceɑ sɔɔluɛ, ɑŋɑi ɑɑ bubɑ si.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò Zɑɑki do Zɑ̃ɑ.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ŋɔi Jesu í kpe ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, nŋui ɑ́ jɛ ɑrui inɛ fei.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Bɛɛbɛ mɔi bɑɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fitɑu zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ. Wee fɛɛju woo bɑrɑ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɑɑtimee, ɑmɑi Timee, wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ, ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Nɔ inɛ nkpɔ wɑ lɑ siɛ ɑ̀ wɑɑ ni ku coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ kpoo wɑ. Nɔ ɑ̀ kpe fɛɛjuu wɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɑɑ̀ jɔ̀ inɔɛ ku fɔ, dede wɑ. Jesu wɑ kpeɛ.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ŋɔi fɛɛjuu í nyɔ kumbooɛ í dede ɡbɑkɑ̃ í koo bi Jesu.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi fɛɛjuu í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ bi n yɛ ilui.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, koo. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɔkɔ í yɛ ilu, nɔ í too Jesu si isɛɛnɛɛu.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.