Marcos 10

Monkole NT (MKL_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ŋɔi Jesu í nɛ hɑi bɛ í bɔ ilɛi Zudee. Si ɑnyiɛ nɔ í kuɑ í bɔ ikpɑ icei idoi Zuudɛ̃ɛ. Ŋɔi zɑmɑɑ ɡɔ í tɔtɔɔ kɔkɔɛ mɑ́, ŋɔi í lɔsi ku kɔ nŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɛi í nɛ dɔ̃ɔnɛɛi ku ce.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Ŋɔi Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ, nɔ ɑ̀ beeɛ bii í jɛ ɑmɑnɛ í nɛ kpɑ̃ɑ ku kɔsi ɑboɛ.
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si ideu bɛ, woodɑ yoomɑi Moizi í kɔ nŋɛ wo.
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Ŋɔi ɑ̀ ni, Moizi í ni, bii ì wɑɑ kɔsi ɑboɛ ɑɑ ceɑɑ tiɑi njɛ ku kɔ i bɛi i kɔsiɛ.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, nɑ idɔ ku le nŋɛi í jɔ̀ Moizi í kɔ nŋɛ bɛɛbɛ.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Ammɑ hɑi sinte, wɑɑti iyi Ilɑɑɔ̃ í tɑkɑ ɑndunyɑ, í ce inɛmɔkɔi do inɑɑbo.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Nɑ nŋu, mɔkɔ ɑ́ jɔ̀ iyeò bɑɑɛ nɔ nŋu do ɑboɛ ɑ mɑɑ wɛɛ
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 nɔ ɑŋɑ minji fei ɑ bɑɑ ɑ jɛ ɑrɑ ɑkɑ̃. Si bɛɛbɛ ɑ kù jɛ ɑŋɑ minji mɑ́, ɑrɑ ɑkɑ̃ dei ɑ̀ jɛ.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Nɑ nŋu, ɑmɑnɛ ku nɛ ku fɛɛfɛ mii iyi Ilɑɑɔ̃ í tɔtɔɔ.
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑ̀ bɔ kpɑsɛ̃ nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ beeɛ ide si ide ɑkɑ̃u mɑ́.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í kɔsi ɑboɛ nɔ í so mmuɛ dulum nii í ce bi ɑbo sinteu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce sɑkɑrɑ.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Bɛɛbɛ mɔi bii inɑɑbo í kɔ mɔkɔɛ nɔ í so mɔkɔ titɔ̃ í ce sɑkɑrɑi.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ keeke ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lu ŋɑ. Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ lɑsi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑò ŋɑ wɑ.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Iyi Jesu í yɛ mii iyi ɑ̀ wɑɑ ceu, ŋɔi idɔɛ í kɔ̃, í sɔ̃ ŋɑ í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ. Domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑlui lɑfɛ̃ɛ pɑi.
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Ŋɔi í so ɑmu ŋɑu si ikpɑɛ í lesi ɑŋɑ fei ɑwɔ, nɔ í wee nŋɑ.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ. Iyi wɑ nɛ, ŋɔi inɛ ɡɔ í sɛi wɑ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, mɑɑ̀ tɑkii inɛ ɡɔ, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Nɔ inɛɛu í ni, Mɛɛtu, ǹ wɑ n jirimɑ iyi bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛɛu do kubi nɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Ide iyi Jesu í fɔu kù dɔ̃ɑ inɛɛu si. Nɔ si bɛi í jɛ ilu ɑmɑni nlɑ nlɑ ŋɔi í sindɑ wɑ nɛ do inɔ ku fɔ.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kɑɑkoɛu nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ biti do ide iyi Jesu í fɔu. Nɔ Jesu í ni mɑ́, kpɑɑsim ŋɑ, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ inɛ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Í fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ biti hee í cɑɑ nɔ ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Ŋɔi Jesu í cɔ ŋɑ tii, nɔ í ni, bi ɑmɑnɛ ŋɑi kɑɑ ce, ɑmmɑ bi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ce, domi Ilɑɑɔ̃ ci yɑ mɔnɡɔ nɡɔɡɔ.
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, wee, ɑ̀ jɔ̀ mii fei tɑ̃ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ wɑ, wɑlɑkɔ iɡbɑ̃ɛ ŋɑ wɑlɑkɔ ifɔɛ ŋɑ wɑlɑkɔ wecĩɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑkɔ ɑmɑɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ ikoɛ ŋɑ nɑ irim do nɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 bɑɑ hɑi si ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ bɑ mii ŋɑu bɛ fei ikɔ cĩɔ. Á bɑ kpɑsɛ̃ ŋɑ, do iɡbɑ̃ do ifɔ ŋɑ do wecĩ ŋɑ, do iye ŋɑ, do ɑmu ŋɑ, do iko ŋɑ, nɔ si ɑntɑɛ ɑ́ bɑ wɑhɑlɑ mɔ mɑ́. Nɔ ɑlɑ ɑ́ bɑ kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ammɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛ inɛi wɑju ŋɑ si nsɛi, nkpɔ nŋɑ ɑ́ nɑ ku jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ nɔ inɛi ɑnyi ŋɑ mɔ ɑɑ nɑ ɑ jɛ inɛi wɑju ŋɑ.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Nɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ mɑ́, nŋu tɑkɑɛ wɑ cuɑ nŋɑ. À wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Ŋɔi njo í mu mɔcɔɛ ŋɑu nɔ inɛ mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ too ɑnyi nŋɑu, ziɡi nŋɑ í dɑ. Ŋɔi Jesu í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃ í lɔsi ku sɔ̃ ŋɑ mii iyi ɑ́ nɑ ku bɑ nŋu.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm. Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ,
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 ɑɑ yɑɑkom nɔ ɑ tusim ɑntɔ, ɑɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑm. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Ŋɔi Zɑɑki do Zɑ̃ɑ, ɑmɑi Zebedee ŋɑ, ɑ̀ bɔ bi Jesu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ wɑɑ bi i ce nwɑ mii iyi ɑ̀ wɑɑ tɔɔɛ.
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Nɔ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ ŋɑ.
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, wɑɑti iyi ɑɑ nɑ i jɛ bommɑ do ɑmboe, jɔ̀ kɑ bubɑ inɛ ɑkɑ̃ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Nɔ Jesu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju ɑ́ cɑɑ. Aɑ jɛsi ɑɑ ce nŋɛ dimiɛ ŋɑ?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju, bɛɛbɛi ɑɑ ceɑ iŋɛ mɔ.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ceɑ sɔɔluɛ, ɑŋɑi ɑɑ bubɑ si.
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò Zɑɑki do Zɑ̃ɑ.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ŋɔi Jesu í kpe ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, nŋui ɑ́ jɛ ɑrui inɛ fei.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Bɛɛbɛ mɔi bɑɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fitɑu zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ. Wee fɛɛju woo bɑrɑ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɑɑtimee, ɑmɑi Timee, wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ, ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Nɔ inɛ nkpɔ wɑ lɑ siɛ ɑ̀ wɑɑ ni ku coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ kpoo wɑ. Nɔ ɑ̀ kpe fɛɛjuu wɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɑɑ̀ jɔ̀ inɔɛ ku fɔ, dede wɑ. Jesu wɑ kpeɛ.
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Ŋɔi fɛɛjuu í nyɔ kumbooɛ í dede ɡbɑkɑ̃ í koo bi Jesu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi fɛɛjuu í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ bi n yɛ ilui.
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, koo. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɔkɔ í yɛ ilu, nɔ í too Jesu si isɛɛnɛɛu.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.