Marcos 10
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA
1 Ŋɔi Jesu í nɛ hɑi bɛ í bɔ ilɛi Zudee. Si ɑnyiɛ nɔ í kuɑ í bɔ ikpɑ icei idoi Zuudɛ̃ɛ. Ŋɔi zɑmɑɑ ɡɔ í tɔtɔɔ kɔkɔɛ mɑ́, ŋɔi í lɔsi ku kɔ nŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si bɛi í nɛ dɔ̃ɔnɛɛi ku ce.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Ŋɔi Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑ bi tɛɛ ku bɑ ɑ cɔ lɑɑkɑɛ, nɔ ɑ̀ beeɛ bii í jɛ ɑmɑnɛ í nɛ kpɑ̃ɑ ku kɔsi ɑboɛ.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si ideu bɛ, woodɑ yoomɑi Moizi í kɔ nŋɛ wo.
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Ŋɔi ɑ̀ ni, Moizi í ni, bii ì wɑɑ kɔsi ɑboɛ ɑɑ ceɑɑ tiɑi njɛ ku kɔ i bɛi i kɔsiɛ.
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, nɑ idɔ ku le nŋɛi í jɔ̀ Moizi í kɔ nŋɛ bɛɛbɛ.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ammɑ hɑi sinte, wɑɑti iyi Ilɑɑɔ̃ í tɑkɑ ɑndunyɑ, í ce inɛmɔkɔi do inɑɑbo.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Nɑ nŋu, mɔkɔ ɑ́ jɔ̀ iyeò bɑɑɛ nɔ nŋu do ɑboɛ ɑ mɑɑ wɛɛ
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 nɔ ɑŋɑ minji fei ɑ bɑɑ ɑ jɛ ɑrɑ ɑkɑ̃. Si bɛɛbɛ ɑ kù jɛ ɑŋɑ minji mɑ́, ɑrɑ ɑkɑ̃ dei ɑ̀ jɛ.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Nɑ nŋu, ɑmɑnɛ ku nɛ ku fɛɛfɛ mii iyi Ilɑɑɔ̃ í tɔtɔɔ.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑ̀ bɔ kpɑsɛ̃ nɔ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ beeɛ ide si ide ɑkɑ̃u mɑ́.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í kɔsi ɑboɛ nɔ í so mmuɛ dulum nii í ce bi ɑbo sinteu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce sɑkɑrɑ.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Bɛɛbɛ mɔi bii inɑɑbo í kɔ mɔkɔɛ nɔ í so mɔkɔ titɔ̃ í ce sɑkɑrɑi.
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ keeke ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lu ŋɑ. Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ lɑsi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑò ŋɑ wɑ.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Iyi Jesu í yɛ mii iyi ɑ̀ wɑɑ ceu, ŋɔi idɔɛ í kɔ̃, í sɔ̃ ŋɑ í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ. Domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑlui lɑfɛ̃ɛ pɑi.
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ŋɔi í so ɑmu ŋɑu si ikpɑɛ í lesi ɑŋɑ fei ɑwɔ, nɔ í wee nŋɑ.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ. Iyi wɑ nɛ, ŋɔi inɛ ɡɔ í sɛi wɑ í nɑɑ í ɡulɛ si wɑjuɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, mɑɑ̀ tɑkii inɛ ɡɔ, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Nɔ inɛɛu í ni, Mɛɛtu, ǹ wɑ n jirimɑ iyi bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛɛu do kubi nɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Ide iyi Jesu í fɔu kù dɔ̃ɑ inɛɛu si. Nɔ si bɛi í jɛ ilu ɑmɑni nlɑ nlɑ ŋɔi í sindɑ wɑ nɛ do inɔ ku fɔ.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Ŋɔi Jesu í cɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ kɑɑkoɛu nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ biti do ide iyi Jesu í fɔu. Nɔ Jesu í ni mɑ́, kpɑɑsim ŋɑ, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ inɛ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Í fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ biti hee í cɑɑ nɔ ɑ̀ bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Ŋɔi Jesu í cɔ ŋɑ tii, nɔ í ni, bi ɑmɑnɛ ŋɑi kɑɑ ce, ɑmmɑ bi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ ce, domi Ilɑɑɔ̃ ci yɑ mɔnɡɔ nɡɔɡɔ.
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Ŋɔi Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, wee, ɑ̀ jɔ̀ mii fei tɑ̃ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Ŋɔi Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ wɑ, wɑlɑkɔ iɡbɑ̃ɛ ŋɑ wɑlɑkɔ ifɔɛ ŋɑ wɑlɑkɔ wecĩɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑkɔ ɑmɑɛ ŋɑ, wɑlɑkɔ ikoɛ ŋɑ nɑ irim do nɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 bɑɑ hɑi si ɑndunyɑu ihɛ̃ ɑ́ bɑ mii ŋɑu bɛ fei ikɔ cĩɔ. Á bɑ kpɑsɛ̃ ŋɑ, do iɡbɑ̃ do ifɔ ŋɑ do wecĩ ŋɑ, do iye ŋɑ, do ɑmu ŋɑ, do iko ŋɑ, nɔ si ɑntɑɛ ɑ́ bɑ wɑhɑlɑ mɔ mɑ́. Nɔ ɑlɑ ɑ́ bɑ kuwɛɛ iyi ci yɑ tɑ̃.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Ammɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɛ inɛi wɑju ŋɑ si nsɛi, nkpɔ nŋɑ ɑ́ nɑ ku jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ nɔ inɛi ɑnyi ŋɑ mɔ ɑɑ nɑ ɑ jɛ inɛi wɑju ŋɑ.
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Nɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ mɑ́, nŋu tɑkɑɛ wɑ cuɑ nŋɑ. À wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Ŋɔi njo í mu mɔcɔɛ ŋɑu nɔ inɛ mmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ too ɑnyi nŋɑu, ziɡi nŋɑ í dɑ. Ŋɔi Jesu í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃ í lɔsi ku sɔ̃ ŋɑ mii iyi ɑ́ nɑ ku bɑ nŋu.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm. Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ,
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 ɑɑ yɑɑkom nɔ ɑ tusim ɑntɔ, ɑɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑm. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ŋɔi Zɑɑki do Zɑ̃ɑ, ɑmɑi Zebedee ŋɑ, ɑ̀ bɔ bi Jesu ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ wɑɑ bi i ce nwɑ mii iyi ɑ̀ wɑɑ tɔɔɛ.
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Nɔ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ ŋɑ.
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, wɑɑti iyi ɑɑ nɑ i jɛ bommɑ do ɑmboe, jɔ̀ kɑ bubɑ inɛ ɑkɑ̃ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Nɔ Jesu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju ɑ́ cɑɑ. Aɑ jɛsi ɑɑ ce nŋɛ dimiɛ ŋɑ?
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ. Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Zɑkɑ bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ kpɑ̃m iju, bɛɛbɛi ɑɑ ceɑ iŋɛ mɔ.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ceɑ sɔɔluɛ, ɑŋɑi ɑɑ bubɑ si.
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò Zɑɑki do Zɑ̃ɑ.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Ŋɔi Jesu í kpe ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, nŋui ɑ́ jɛ ɑrui inɛ fei.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Bɛɛbɛ mɔi bɑɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fitɑu zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ. Wee fɛɛju woo bɑrɑ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɑɑtimee, ɑmɑi Timee, wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ, ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Nɔ inɛ nkpɔ wɑ lɑ siɛ ɑ̀ wɑɑ ni ku coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ kpoo wɑ. Nɔ ɑ̀ kpe fɛɛjuu wɑ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, mɑɑ̀ jɔ̀ inɔɛ ku fɔ, dede wɑ. Jesu wɑ kpeɛ.
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ŋɔi fɛɛjuu í nyɔ kumbooɛ í dede ɡbɑkɑ̃ í koo bi Jesu.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi fɛɛjuu í jɛɑɑ í ni, Mɛɛtu, ǹ bi n yɛ ilui.
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, koo. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ. Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɔkɔ í yɛ ilu, nɔ í too Jesu si isɛɛnɛɛu.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.