Lucas 9
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARC
1 Jesu í kpe mɔcɔ mɑɑteejiɛ ŋɑu í tɔtɔɔ ŋɑ í mu nŋɑ ɡbuɡbɑ̃ do yiiko ɑ leleò inɛi inɔɔko ŋɑ fei nɔ ɑ jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ ɑ bɑ iri.
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios e para curarem enfermidades;
2 Ŋɔi í bɛ ŋɑ ɑ koo ɑ wɑɑzo idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ nɔ ɑ jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ ɑ bɑ iri.
2 e enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ so nkɑ̃mɑ si isɛɛnɛ nŋɛu, bɑɑ ɡolo hee mɑ́ jɛ bɔɡɔ, wɑlɑ ijɛ, wɑlɑ fiɑ, nɔ i mɑɑ̀ so bɑɑ ibɔ minjisiɑ.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas vestes.
4 Kpɑsɛ̃ bii ì sɔ ŋɑ, i yɑ wɑ bɛ hee i koo i fitɑ hɑi ilu bɛ ŋɑ.
4 E, em qualquer casa em que entrardes, ficai ali e de lá saireis.
5 Ilu bii ɑ̀ kɔ ku ɡbɑ ŋɛ, i fitɑ hɑi ilu bɛ ŋɑ nɔ i ɡbuɡbɑ̃ nŋɑ irurui bɑɑtɑ nŋɛ ŋɑ ku jɛ nŋɑ sɛɛdɑ iyi kiitii Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑɑ si ŋɑ.
5 E, se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ dede ɑ̀ dɑbii si ilɛɛko ŋɑu, ɑ̀ wɑɑ sisiò lɑɑbɑɑu jiidɑu nɔ ɑ̀ wɑsi ku jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri bii fei.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda a parte.
7 Wee Herodu ilu ilɛu, í ɡbɔ mii iyi Jesu wɑ ce fei, nɔ lɑɑkɑiɛ í dede. Kù mɑ̀ bɑɑ bɛi ɑ́ lɑsɑbu mɑ́ si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ni Zɑ̃ɑi í jĩ hɑi si bɑlɛ,
7 E o tetrarca Herodes ouvia tudo o que se passava e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dos mortos,
8 inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni Elii wɑlii nlɑui í nɑɑ mɑ́, nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni inɛ ɑkɑ̃i wɑliii tɑko ŋɑui í jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
8 e outros, que Elias tinha aparecido, e outros, que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Nɔ Herodu í ni, ǹ jɔ̀ ɑ̀ bu irii Zɑ̃ɑ. Debɛi, inɛ ihɛ̃ iyi ǹ yɑ mɑɑ n ɡbɔ bɑɑuɛ iyi wɑ ce dimii mii ŋɑu bɛ, yooi. Ŋɔi wɑ dɛ ku yɔɔ.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Nɔ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑ iyi Jesu í tɑko í bɛ ŋɑu ɑ̀ bɑɑ bi tɛɛ ɑ̀ wɑɑ sisiɑɑ mii ŋɑ iyi ɑŋɑ ɑ̀ ce fei. Nɔ Jesu í ɡbɑ̃ ŋɑ ikɑ̃ í bɔò ŋɑ ikpɑ kɔkɔi ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɛsɑidɑ.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ ikpɑ bii ɑ̀ wɑ nɔ zɑmɑɑ nkpɔ ɡɔ í hɑ̃mɛɛ ŋɑ bɛ. Nɔ Jesu í ɡbɑ ŋɑ wɑ sɔ̃ ŋɑ idei bommɑi Ilɑɑɔ̃, nɔ í jɔ̀ inɛ ŋɑ iyi ɑ kù wɑɑ nɛ bɑɑni ɑ̀ bɑ iri.
11 E, sabendo- o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do Reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Iyi inunu wɑ lɔ ŋɔi woo bɛ mɑɑteeji ŋɑu ɑ̀ sɛkɛɛ siɛ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ nɛ inɔ ilu wɑlɑkɔ ilɛɛko ŋɑ ɑ̀ dɛ bii ɑɑ sũ do mii iyi ɑɑ jɛ, domi si ɡbɑbuɑi ɑ̀ wɑ ihɛ̃.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos campos e aldeias ao redor, se agasalhem e achem o que comer, porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ i nɑ ŋɑ ijɛ ɑ jɛ mɛɛ. Ammɑ ɑ̀ ni, pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ nɛ kù re ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minji. Mɑ̀ ì bi ɑwɑ tɑkɑ nwɑ kɑɑ rɑ ijɛ iyi inɛ fei ɑ́ jɛi.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Wee si inɔi inɛ ŋɑu inɛmɔkɔ ŋɑ ɑ̀ to zɑkɑi ɑmɑnɛ dubu miu (5.000). Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni, i jɔ̀ ɑ bubɑ wuɑ ikɑ̃ ikɑ̃ ɑmɑnɛ ciitɑɑ ciitɑɑ.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em grupos de cinquenta em cinquenta.
15 Nɔ ɑ̀ ce bɛɛbɛ ɑ̀ jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ bubɑ.
15 E assim o fizeram, fazendo- os assentar a todos.
16 Ŋɔi Jesu í so pɛ̃ɛ miu do cɛ̃ɛ minjiu nɔ í wu iju lele í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ nɔ í bububuɛ í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo. Nɔ ɑ̀ ko iyi ɑ̀ jɛ í ɡbeu, nɔ í kɔ̃ kɔlɔ mɑɑteeji.
17 E comeram todos e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nyɑ ɑrɑ nŋɑ ikɑ̃ nɔ wɑ ce kutɔɔ. Nɔ í bee ŋɑ í ni, yooi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɑ ni ǹ jɛ.
18 E aconteceu que, estando ele orando em particular, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Nɔ ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyii. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu Elii wɑlii nlɑi tɑkoui. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu inɛ ɑkɑ̃i wɑliii tɑko ŋɑui í jĩ wɑ hɑi si bɑlɛ.
19 E, respondendo eles, disseram: João Batista; outros, Elias, e outros, que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ŋɔi í bee ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ni, yooi ì ni ǹ jɛ ŋɑ. Ŋɔi Piɛɛ í ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu.
20 E disse-lhes: E vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔ ŋɑu do kuɡɑɑbu í ni ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ sɔ̃ inɛ ɡɔ.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑmu Amɑi Amɑnɛ, kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi n kù yɛ ijuukpɑ̃ ntɔ ntɔ. Inɛ nɡbo ŋɑ do inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑɑ kɔsim ɑ kpɑm, ɑmmɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas
23 Nɔ í sɔ̃ ɑŋɑ fei í ni, inɛ iyi wɑ bi ku toom, ku jɔ̀ idɔɔbiɛ nɔ ku so jĩi ku ɡɑɑuɛ ku toom wɑ.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nɔ inɛ iyi wɑ bi ku bɑ kuwɛɛɛ do idɔɔbiɛ kɑɑ bɑɑ. Ammɑ inɛ iyi í nyɔ kuwɛɛɛ nɑ irim, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ bɑɑ do ntɔ.
24 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida a salvará.
25 Arɑnfɑ̃ɑni yoomɑi ɑmɑnɛ í nɛ bii í bɑ ɑmɑnii ɑndunyɑ fei, nɔ í kuɑ kuwɛɛɛ.
25 Porque que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Nɔ í ni mɑ́, inɛ iyi wɑ ce ɑnyɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ, wɑlɑkɔ wɑ ce ɑnyɔi idem, ɑmu mɔ ɑn ce ɑnyɔi lɑfɛ̃ɛ wɑɑti iyi ɑn nyi wɑ. Nɔ wɑɑti iyi ɑn nyi wɑ, ɑn nyi wɑi do ɑmboei Bɑɑm do ɑmɑlekɑɛ ŋɑ ɑjɔ.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e
27 Ntɔ ntɔ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ si nsɛi, ɡɔɡɔ nŋɑ ŋɑ ɑɑ yɛ bommɑi Ilɑɑɔ̃ wɑ nɑɑ ɑ bɛi ɑ ku.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Iyi Jesu í fɔ ideu í tɑ̃, iyi í ce zɑkɑi ɑjɔ mɛɛjɔ ŋɔi í kpe Piɛɛ do Zɑ̃ɑ do Zɑɑki ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ ɑntɑi iri kutɑ nlɑ ɡɔ ku bɑ ku ce kutɔɔ.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois dessas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago e subiu ao monte a orar.
29 Iyi wɑ ce kutɔɔ ŋɔi wɑjuɛ í kpɑɑsi dimi ikɑ̃, nɔ jɑɑɛɛ í fũutɑ pɑi pɑi.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e as suas vestes ficaram brancas e mui resplandecentes.
30 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ Moizi do Elii ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ do ɑmboe ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ. À wɑɑ fɔ idei ikuɛ iyi ɑ́ kú Zeruzɑlɛmu ku jɔ̀ò ɑndunyɑu ihɛ̃.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Wee Piɛɛ do kpɑɑsiɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ siiko ntɔ ntɔ, ɑmmɑ iyi iju nŋɑ í mɑ́ ɑ̀ yɛ ɑmboei Jesu nɔ ɑ̀ yɛ ɑmɑnɛ minji ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ leekĩ bi tɛɛu.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois varões que estavam com ele.
33 Wɑɑti iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jɔ̀ Jesu, Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, Mɛɛtu, ɑ́ sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii. Í ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ kù mɑ̀ mii iyi wɑ fɔ.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três tendas, uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Si bɛi wɑ fɔ ideu, bukɔɔ í nɑɑ í bii ŋɑ. Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ yɛ bukɔɔu wɑ bii ŋɑ ŋɔi njo í mu ŋɑ.
34 E, dizendo ele isso, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ hɑi si bukɔɔu í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ Amɑm. Nŋui ǹ cicɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Si ɑnyii ide ku fɔu, Jesu nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ yɛ bɛ. Ŋɔi si wɑɑtiu bɛ mɔcɔ ŋɑu ɑ coko ɑ kù sɔ̃ inɛ kɑ̃mɑ mii iyi ɑ̀ yɛ.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se e, por aqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Iju kumɑ́ɛ iyi ɑ̀ kitɑ wɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu, zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í ko Jesu.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão.
38 Ŋɔi si inɔi zɑmɑɑu mɔkɔ ɡɔ í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni, Mɛɛtu, cɔ ɑmɑ inɛmɔkɔ ɑkɑ̃u ihɛ̃i ǹ nɛ. Ǹ wɑ n tɔɔɛ i fɑɑbɑɛ
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo, Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 domi inɛi inɔɔko ɡɔ í yɑ dede siɛi. Nɔ wɑɑti iyi í dede fei, ɑnu ɑkɑ̃ ɑmɑu í yɑ dɔ̃ ɑnui. Nɔ inɛi inɔɔkou í yɑ ɡbuɡbɑ̃ɛ jiidɑ, nɔ ɑmɑu í yɑ mɑɑ ce ɑntɔ foko ku mɑɑ mɛɛ ɑrɑɛ, nɔ kufitɑɛ í yɑ ɡɑɑbu.
39 Eis que um espírito o toma, e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Ǹ tɔɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ leleɑ, ɑmmɑ ɑ̀ mɔnɡɔ.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Ŋɔi Jesu í ni, iŋɛ inɛ lɑɑlɔ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ̀ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ temuɑò ŋɛ. Ŋɔi í sɔ̃ mɔkɔu í ni, nɑɑò ɑmɑɛu wɑ ihɛ̃.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nɔ wɑ nɑɑɛ wɑ. Iyi í toɛ wɑ kɔkɔi Jesu ŋɔi inɛi inɔɔkou í kɛkɛɛ ilɛ í ɡbuɡbɑ̃ɛ jiidɑ. Ammɑ Jesu í fɔ si inɛi inɔɔkou ide do ɡbuɡbɑ̃ ŋɔi í fitɑ nɔ ɑmɑu í bɑ iri. Nɔ Jesu í sindoɑ bɑɑɛ.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derribou e convulsionou; porém Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ fei ɑ̀ biti do bɛi ɡbuɡbɑ̃i Ilɑɑɔ̃ í lɑ í to. Jesu í nyi wɑ fɔ idei ikuɛ do kujĩɛ mɑ́ (Cɔ Mɑtie 17:22-23; Mɑɑku 9:30-32) Si bɛi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɛɛò bitiu bɛɛbɛ do mii iyi Jesu wɑ ce fei, ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni,
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as
44 iŋɛ, i de itĩ i ɡbɔ ide iyi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛu ihɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ ŋɑ. Aɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑsei ideu, domi ideu kù mɑ́ nŋɑ titɑ̃, nŋui í jɔ̀ ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ. Nɔ wee ɑ̀ wɑɑ ce njoi yɑɑsei ideu ku bee Jesu mɑ́.
45 Mas eles não entendiam essa palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca dessa palavra.
46 Ajɔ nŋu ɡɔ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ ku bɑ ɑ mɑ̀ inɛ iyi í re si inɔ nŋɑ.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Wee Jesu í mɑ̀ lɑsɑbui idɔ nŋɑ, ŋɔi í so ɑmɑ keeke ɡɔ í leekĩɛ kɔkɔɛ,
47 Mas Jesus, vendo o pensamento do coração deles, tomou uma criança, pô-la junto a si
48 nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡbɑ ɑmɑu ihɛ̃ nɑ irim, ɑmu tɑkɑm nii í ɡbɑ. Inɛ mɔ iyi í nɔ í ɡbɑm, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ. Inɛ iyi í kere í re si inɔ nŋɛ, nŋui í re iŋɛ fei.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome recebe-me a mim; e qualquer que me recebe a mim recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo é grande.
49 Ŋɔi Zɑ̃ɑ í ni, Mɛɛtu, ɑ̀ yɛ inɛ ɡɔ í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ do iriɛ, nɔ ɑ̀ ɡɑnjiɛ, domi kù wɑ inɔ nwɑ, kù wɑɑ tooɛ.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, i mɑɑ̀ ɡɑnjiɑ ŋɑ, domi inɛ iyi kù jɛ mbɛɛ nŋɛ, inɛ nŋɛi.
50 E Jesus lhes disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Wee wɑɑti í mɑɑi wɑ si bii Jesu ɑ́ jɔ̀ ɑndunyɑ ku nyi lele mɑ́, ŋɔi í dɑsi idɔ mɑm mɑm nŋu ku bɔ Zeruzɑlɛmu.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Nɔ í bɛ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ cuɑɑ ku bɑ ɑ koo ɑ ceɑɑ sɔɔlui bi ku sũ. Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi í bɛ ŋɑu ɑ̀ to ilui Sɑmɑri ɡɔ,
52 E mandou mensageiros diante da sua face; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada.
53 ɑmmɑ inɛi ilu bɛ ŋɑ ɑ kù jɛ ku ɡbɑɑ si nɑ iyi í jɔ̀ Zeruzɑlɛmuui wɑ bɔ.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Iyi Zɑɑki do Zɑ̃ɑ ɑ̀ ɡbɔ bɛɛbɛ, ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, ì bi kɑ jɔ̀ inɑ ku kitɑ si ŋɑ wɑ hɑi lele ku kpɑ ŋɑ?
54 E os discípulos Tiago e João, vendo isso, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Ammɑ Jesu í sindɑ í lɑ si ŋɑ do ɡbuɡbɑ̃. [Í ni, i kù mɑ̀ iyi ì wɑɑ fɔ ŋɑ mɔm.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Amu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ ku kpɑ ɑmɑnɛ ŋɑ, bii kù jɛ n fɑɑbɑ ŋɑ.] Nɔ ɑ̀ bɔ ilu mmu ɡɔ mɑ́.
56 Porque o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá- E foram para outra aldeia.
57 Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛ ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ í sɔ̃ Jesu í ni, ɑn tooɛ bii ì wɑɑ bɔ fei.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, iŋɑ ŋɑ ɑ̀ nɛ kolo ŋɑ, nɔ bɑɑ yɛi ŋɑ mɔ ɑ̀ nɛ bi ku sũ. Ammɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɛ bii ɑn koo n sũ n sĩmi.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nɔ í sɔ̃ inɛ mmu ɡɔ í ni, toom wɑ. Ammɑ inɛɛu í ni, jɔ̀ n koo n si bɑɑm wɑ titɑ̃.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá enterrar meu pai.
60 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, jɔ̀ iku ŋɑ ɑ si iku nŋɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑwɔ, koo sisi lɑɑbɑɑu jiidɑi bommɑi Ilɑɑɔ̃ bii fei.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Nɔ inɛ ɡɔ í sɔ̃ɔ mɑ́ í ni, ɑn tooɛ Lɑfɛ̃ɛ, ɑmmɑ jɔ̀ n koo n tɔɔ inɛm ŋɑ sukudɔ̃ titɑ̃.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, inɛ iyi í lesi ɑwɔɛ si kɑɑkoi kɛtɛ nɔ í sindɑ í cɔ ɑnyi, kù jɔò bommɑi Ilɑɑɔ̃.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.