Lucas 9

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesu í kpe mɔcɔ mɑɑteejiɛ ŋɑu í tɔtɔɔ ŋɑ í mu nŋɑ ɡbuɡbɑ̃ do yiiko ɑ leleò inɛi inɔɔko ŋɑ fei nɔ ɑ jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ ɑ bɑ iri.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Ŋɔi í bɛ ŋɑ ɑ koo ɑ wɑɑzo idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ nɔ ɑ jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ ɑ bɑ iri.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, i mɑɑ̀ so nkɑ̃mɑ si isɛɛnɛ nŋɛu, bɑɑ ɡolo hee mɑ́ jɛ bɔɡɔ, wɑlɑ ijɛ, wɑlɑ fiɑ, nɔ i mɑɑ̀ so bɑɑ ibɔ minjisiɑ.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Kpɑsɛ̃ bii ì sɔ ŋɑ, i yɑ wɑ bɛ hee i koo i fitɑ hɑi ilu bɛ ŋɑ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Ilu bii ɑ̀ kɔ ku ɡbɑ ŋɛ, i fitɑ hɑi ilu bɛ ŋɑ nɔ i ɡbuɡbɑ̃ nŋɑ irurui bɑɑtɑ nŋɛ ŋɑ ku jɛ nŋɑ sɛɛdɑ iyi kiitii Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑɑ si ŋɑ.
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ dede ɑ̀ dɑbii si ilɛɛko ŋɑu, ɑ̀ wɑɑ sisiò lɑɑbɑɑu jiidɑu nɔ ɑ̀ wɑsi ku jɔ̀ bɔ̃ɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri bii fei.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Wee Herodu ilu ilɛu, í ɡbɔ mii iyi Jesu wɑ ce fei, nɔ lɑɑkɑiɛ í dede. Kù mɑ̀ bɑɑ bɛi ɑ́ lɑsɑbu mɑ́ si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ni Zɑ̃ɑi í jĩ hɑi si bɑlɛ,
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni Elii wɑlii nlɑui í nɑɑ mɑ́, nɔ inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ ni inɛ ɑkɑ̃i wɑliii tɑko ŋɑui í jĩ hɑi si bɑlɛ mɑ́.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Nɔ Herodu í ni, ǹ jɔ̀ ɑ̀ bu irii Zɑ̃ɑ. Debɛi, inɛ ihɛ̃ iyi ǹ yɑ mɑɑ n ɡbɔ bɑɑuɛ iyi wɑ ce dimii mii ŋɑu bɛ, yooi. Ŋɔi wɑ dɛ ku yɔɔ.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Nɔ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑ iyi Jesu í tɑko í bɛ ŋɑu ɑ̀ bɑɑ bi tɛɛ ɑ̀ wɑɑ sisiɑɑ mii ŋɑ iyi ɑŋɑ ɑ̀ ce fei. Nɔ Jesu í ɡbɑ̃ ŋɑ ikɑ̃ í bɔò ŋɑ ikpɑ kɔkɔi ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Bɛsɑidɑ.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɔ ikpɑ bii ɑ̀ wɑ nɔ zɑmɑɑ nkpɔ ɡɔ í hɑ̃mɛɛ ŋɑ bɛ. Nɔ Jesu í ɡbɑ ŋɑ wɑ sɔ̃ ŋɑ idei bommɑi Ilɑɑɔ̃, nɔ í jɔ̀ inɛ ŋɑ iyi ɑ kù wɑɑ nɛ bɑɑni ɑ̀ bɑ iri.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Iyi inunu wɑ lɔ ŋɔi woo bɛ mɑɑteeji ŋɑu ɑ̀ sɛkɛɛ siɛ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ nɛ inɔ ilu wɑlɑkɔ ilɛɛko ŋɑ ɑ̀ dɛ bii ɑɑ sũ do mii iyi ɑɑ jɛ, domi si ɡbɑbuɑi ɑ̀ wɑ ihɛ̃.
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ tɑkɑ nŋɛ i nɑ ŋɑ ijɛ ɑ jɛ mɛɛ. Ammɑ ɑ̀ ni, pɛ̃ɛ iyi ɑ̀ nɛ kù re ɑrɑ miu do cɛ̃ɛ minji. Mɑ̀ ì bi ɑwɑ tɑkɑ nwɑ kɑɑ rɑ ijɛ iyi inɛ fei ɑ́ jɛi.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Wee si inɔi inɛ ŋɑu inɛmɔkɔ ŋɑ ɑ̀ to zɑkɑi ɑmɑnɛ dubu miu (5.000). Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni, i jɔ̀ ɑ bubɑ wuɑ ikɑ̃ ikɑ̃ ɑmɑnɛ ciitɑɑ ciitɑɑ.
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Nɔ ɑ̀ ce bɛɛbɛ ɑ̀ jɔ̀ ɑŋɑ fei ɑ̀ bubɑ.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Ŋɔi Jesu í so pɛ̃ɛ miu do cɛ̃ɛ minjiu nɔ í wu iju lele í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ nɔ í bububuɛ í nɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kpɛ̃ɑ zɑmɑɑu.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ jɛ ɑ̀ yo. Nɔ ɑ̀ ko iyi ɑ̀ jɛ í ɡbeu, nɔ í kɔ̃ kɔlɔ mɑɑteeji.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Ajɔ nŋu ɡɔ Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ nyɑ ɑrɑ nŋɑ ikɑ̃ nɔ wɑ ce kutɔɔ. Nɔ í bee ŋɑ í ni, yooi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɑ ni ǹ jɛ.
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Nɔ ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyii. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu Elii wɑlii nlɑi tɑkoui. Inɛ ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ yɑ ni ɑwɔu inɛ ɑkɑ̃i wɑliii tɑko ŋɑui í jĩ wɑ hɑi si bɑlɛ.
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Ŋɔi í bee ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ni, yooi ì ni ǹ jɛ ŋɑ. Ŋɔi Piɛɛ í ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu.
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔ ŋɑu do kuɡɑɑbu í ni ɑ mɑɑ̀ nɑ ɑ sɔ̃ inɛ ɡɔ.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ɑmu Amɑi Amɑnɛ, kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi n kù yɛ ijuukpɑ̃ ntɔ ntɔ. Inɛ nɡbo ŋɑ do inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑɑ kɔsim ɑ kpɑm, ɑmmɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ.
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Nɔ í sɔ̃ ɑŋɑ fei í ni, inɛ iyi wɑ bi ku toom, ku jɔ̀ idɔɔbiɛ nɔ ku so jĩi ku ɡɑɑuɛ ku toom wɑ.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Nɔ inɛ iyi wɑ bi ku bɑ kuwɛɛɛ do idɔɔbiɛ kɑɑ bɑɑ. Ammɑ inɛ iyi í nyɔ kuwɛɛɛ nɑ irim, lɑfɛ̃ɛi ɑ́ bɑɑ do ntɔ.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Arɑnfɑ̃ɑni yoomɑi ɑmɑnɛ í nɛ bii í bɑ ɑmɑnii ɑndunyɑ fei, nɔ í kuɑ kuwɛɛɛ.
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Nɔ í ni mɑ́, inɛ iyi wɑ ce ɑnyɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ, wɑlɑkɔ wɑ ce ɑnyɔi idem, ɑmu mɔ ɑn ce ɑnyɔi lɑfɛ̃ɛ wɑɑti iyi ɑn nyi wɑ. Nɔ wɑɑti iyi ɑn nyi wɑ, ɑn nyi wɑi do ɑmboei Bɑɑm do ɑmɑlekɑɛ ŋɑ ɑjɔ.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Ntɔ ntɔ, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ihɛ̃ si nsɛi, ɡɔɡɔ nŋɑ ŋɑ ɑɑ yɛ bommɑi Ilɑɑɔ̃ wɑ nɑɑ ɑ bɛi ɑ ku.
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Iyi Jesu í fɔ ideu í tɑ̃, iyi í ce zɑkɑi ɑjɔ mɛɛjɔ ŋɔi í kpe Piɛɛ do Zɑ̃ɑ do Zɑɑki ɑ̀ koo ɑ̀ ɡũ ɑntɑi iri kutɑ nlɑ ɡɔ ku bɑ ku ce kutɔɔ.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Iyi wɑ ce kutɔɔ ŋɔi wɑjuɛ í kpɑɑsi dimi ikɑ̃, nɔ jɑɑɛɛ í fũutɑ pɑi pɑi.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ Moizi do Elii ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ do ɑmboe ɑ̀ wɑɑ bɑɑ ide ku fɔ. À wɑɑ fɔ idei ikuɛ iyi ɑ́ kú Zeruzɑlɛmu ku jɔ̀ò ɑndunyɑu ihɛ̃.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Wee Piɛɛ do kpɑɑsiɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ siiko ntɔ ntɔ, ɑmmɑ iyi iju nŋɑ í mɑ́ ɑ̀ yɛ ɑmboei Jesu nɔ ɑ̀ yɛ ɑmɑnɛ minji ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ leekĩ bi tɛɛu.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Wɑɑti iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ jɔ̀ Jesu, Piɛɛ í sɔ̃ɔ í ni, Mɛɛtu, ɑ́ sĩɑ kɑ mɑɑ wɑ ihɛ̃. Jɔ̀ kɑ ce ilei ɑcɔ mɛɛtɑ, ɑkɑ̃ titɛɛ, ɑkɑ̃ mɔ ti Moizi, ɑkɑ̃ mɔ ti Elii. Í ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ kù mɑ̀ mii iyi wɑ fɔ.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Si bɛi wɑ fɔ ideu, bukɔɔ í nɑɑ í bii ŋɑ. Iyi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ yɛ bukɔɔu wɑ bii ŋɑ ŋɔi njo í mu ŋɑ.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Nɔ ɑ̀ ɡbɔ ide ku fɔ ɡɔ hɑi si bukɔɔu í ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ Amɑm. Nŋui ǹ cicɑ. I yɑ ɡbɔ ideɛ ŋɑ.
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Si ɑnyii ide ku fɔu, Jesu nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ yɛ bɛ. Ŋɔi si wɑɑtiu bɛ mɔcɔ ŋɑu ɑ coko ɑ kù sɔ̃ inɛ kɑ̃mɑ mii iyi ɑ̀ yɛ.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Iju kumɑ́ɛ iyi ɑ̀ kitɑ wɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu, zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ í nɑɑ í ko Jesu.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Ŋɔi si inɔi zɑmɑɑu mɔkɔ ɡɔ í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni, Mɛɛtu, cɔ ɑmɑ inɛmɔkɔ ɑkɑ̃u ihɛ̃i ǹ nɛ. Ǹ wɑ n tɔɔɛ i fɑɑbɑɛ
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 domi inɛi inɔɔko ɡɔ í yɑ dede siɛi. Nɔ wɑɑti iyi í dede fei, ɑnu ɑkɑ̃ ɑmɑu í yɑ dɔ̃ ɑnui. Nɔ inɛi inɔɔkou í yɑ ɡbuɡbɑ̃ɛ jiidɑ, nɔ ɑmɑu í yɑ mɑɑ ce ɑntɔ foko ku mɑɑ mɛɛ ɑrɑɛ, nɔ kufitɑɛ í yɑ ɡɑɑbu.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Ǹ tɔɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ leleɑ, ɑmmɑ ɑ̀ mɔnɡɔ.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Ŋɔi Jesu í ni, iŋɛ inɛ lɑɑlɔ hɑi dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ, hee wɑɑti yoomɑi ɑn wɑ inɔ nŋɛ. Mɑ̀ hee wɑɑti yoomɑi ɑn mɑɑ temuɑò ŋɛ. Ŋɔi í sɔ̃ mɔkɔu í ni, nɑɑò ɑmɑɛu wɑ ihɛ̃.
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Nɔ wɑ nɑɑɛ wɑ. Iyi í toɛ wɑ kɔkɔi Jesu ŋɔi inɛi inɔɔkou í kɛkɛɛ ilɛ í ɡbuɡbɑ̃ɛ jiidɑ. Ammɑ Jesu í fɔ si inɛi inɔɔkou ide do ɡbuɡbɑ̃ ŋɔi í fitɑ nɔ ɑmɑu í bɑ iri. Nɔ Jesu í sindoɑ bɑɑɛ.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛ fei ɑ̀ biti do bɛi ɡbuɡbɑ̃i Ilɑɑɔ̃ í lɑ í to. Jesu í nyi wɑ fɔ idei ikuɛ do kujĩɛ mɑ́ (Cɔ Mɑtie 17:22-23; Mɑɑku 9:30-32) Si bɛi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɛɛò bitiu bɛɛbɛ do mii iyi Jesu wɑ ce fei, ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni,
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 iŋɛ, i de itĩ i ɡbɔ ide iyi ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛu ihɛ̃ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ ŋɑ. Aɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑɑ inɛ ŋɑ si ɑwɔ.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ammɑ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ kù ɡbɔ yɑɑsei ideu, domi ideu kù mɑ́ nŋɑ titɑ̃, nŋui í jɔ̀ ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ. Nɔ wee ɑ̀ wɑɑ ce njoi yɑɑsei ideu ku bee Jesu mɑ́.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Ajɔ nŋu ɡɔ mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ ce kɑkɔɔ ku bɑ ɑ mɑ̀ inɛ iyi í re si inɔ nŋɑ.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Wee Jesu í mɑ̀ lɑsɑbui idɔ nŋɑ, ŋɔi í so ɑmɑ keeke ɡɔ í leekĩɛ kɔkɔɛ,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í ɡbɑ ɑmɑu ihɛ̃ nɑ irim, ɑmu tɑkɑm nii í ɡbɑ. Inɛ mɔ iyi í nɔ í ɡbɑm, inɛ iyi í bɛm wɑi í ɡbɑ. Inɛ iyi í kere í re si inɔ nŋɛ, nŋui í re iŋɛ fei.
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Ŋɔi Zɑ̃ɑ í ni, Mɛɛtu, ɑ̀ yɛ inɛ ɡɔ í yɑ mɑɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ do iriɛ, nɔ ɑ̀ ɡɑnjiɛ, domi kù wɑ inɔ nwɑ, kù wɑɑ tooɛ.
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, i mɑɑ̀ ɡɑnjiɑ ŋɑ, domi inɛ iyi kù jɛ mbɛɛ nŋɛ, inɛ nŋɛi.
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Wee wɑɑti í mɑɑi wɑ si bii Jesu ɑ́ jɔ̀ ɑndunyɑ ku nyi lele mɑ́, ŋɔi í dɑsi idɔ mɑm mɑm nŋu ku bɔ Zeruzɑlɛmu.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Nɔ í bɛ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ cuɑɑ ku bɑ ɑ koo ɑ ceɑɑ sɔɔlui bi ku sũ. Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi í bɛ ŋɑu ɑ̀ to ilui Sɑmɑri ɡɔ,
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 ɑmmɑ inɛi ilu bɛ ŋɑ ɑ kù jɛ ku ɡbɑɑ si nɑ iyi í jɔ̀ Zeruzɑlɛmuui wɑ bɔ.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Iyi Zɑɑki do Zɑ̃ɑ ɑ̀ ɡbɔ bɛɛbɛ, ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, ì bi kɑ jɔ̀ inɑ ku kitɑ si ŋɑ wɑ hɑi lele ku kpɑ ŋɑ?
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Ammɑ Jesu í sindɑ í lɑ si ŋɑ do ɡbuɡbɑ̃. [Í ni, i kù mɑ̀ iyi ì wɑɑ fɔ ŋɑ mɔm.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Amu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ ku kpɑ ɑmɑnɛ ŋɑ, bii kù jɛ n fɑɑbɑ ŋɑ.] Nɔ ɑ̀ bɔ ilu mmu ɡɔ mɑ́.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛ ŋɔi inɛ ɡɔ í nɑɑ í sɔ̃ Jesu í ni, ɑn tooɛ bii ì wɑɑ bɔ fei.
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, iŋɑ ŋɑ ɑ̀ nɛ kolo ŋɑ, nɔ bɑɑ yɛi ŋɑ mɔ ɑ̀ nɛ bi ku sũ. Ammɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɛ bii ɑn koo n sũ n sĩmi.
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nɔ í sɔ̃ inɛ mmu ɡɔ í ni, toom wɑ. Ammɑ inɛɛu í ni, jɔ̀ n koo n si bɑɑm wɑ titɑ̃.
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, jɔ̀ iku ŋɑ ɑ si iku nŋɑ ŋɑ, ɑmmɑ ɑwɔ, koo sisi lɑɑbɑɑu jiidɑi bommɑi Ilɑɑɔ̃ bii fei.
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Nɔ inɛ ɡɔ í sɔ̃ɔ mɑ́ í ni, ɑn tooɛ Lɑfɛ̃ɛ, ɑmmɑ jɔ̀ n koo n tɔɔ inɛm ŋɑ sukudɔ̃ titɑ̃.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, inɛ iyi í lesi ɑwɔɛ si kɑɑkoi kɛtɛ nɔ í sindɑ í cɔ ɑnyi, kù jɔò bommɑi Ilɑɑɔ̃.
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.