Lucas 7
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Iyi Jesu í sɔ̃ ŋɑ ideu fei í tɑ̃, ŋɔi í bɔ Kɑpɛrɑnumu.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Wee inɛ nɡboi sooɡe ɡɔ í wɑ bɛ. Sooɡeu í nɛ ɑmɑɑcɛɛ, nɔ í buui jiidɑ jiidɑ. Amɑɑcɛui wɑ ce bɔ̃ɔ hee wɑ bi ku ku.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ŋɔi sooɡeu í ɡbɔ bɑɑui Jesu, nɔ í bɛ inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ ŋɑ bi tɛɛ ɑ koo ɑ tɔɔɛ ku nɑ ku fɑɑbɑ ɑmɑɑcɛi nŋu.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo. Iyi ɑ̀ to bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ suuru ntɔ ntɔ ɑ̀ ni mɔkɔu í to i sobiɛ
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 domi í bi dimi nwɑ. Nŋui í nɔ í mɑ nwɑ ile bii ɑ̀ yɑ kɑ ce kutɔtɔɔu bɛ.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Nɔ ɑŋɑò Jesu ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Iyi ɑ̀ mɑɑi kpɑsɛ̃u ŋɔi sooɡeu í bɛ kpɑɑsiɛ ɡɔ ŋɑ ɑ koo ɑ sɔ̃ɔ ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, sooɡeu njɛ í ni i mɑɑ̀ tɑɑbi ɑrɑɛ, domi nŋu kù to i lɔ wɑ kpɑsɛ̃i nŋu.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Nɑ nŋui í ce mɔm í yɔɔ iyi nŋu kù to nŋu ku nɑɑ bi tɛɛ do ɑrɑɛ. Ammɑ í ni i fɔ ide nŋu ɑkɑ̃ wɑ, ɑmɑɑcɛi nŋu ɑ́ bɑ iri.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Nɔ í ni bɑɑ nŋu tɑkɑi nŋu, idei inɛ nɡboi nŋu ŋɑi nŋu wɑ ɡbɔ, nɔ nŋu mɔ í nɛ sooɡe ŋɑ iyi wɑ ɡbɑ̃. Bii nŋu í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋu í ni ku bɔ ihɔ̃, í yɑ kooi. Bii nŋu í nɔ í kpe inɛ ɡɔ nŋɑ í yɑ nɑɑi. Nɔ bii nŋu í sɔ̃ ɑmɑɑcɛi nŋu ɡɔ nŋu í ni ku ce iyi ihɛ̃ í yɑ cooi.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu í biti, nɔ í sindɑ í sɔ̃ zɑmɑɑ iyi wɑ tooɛu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ si inɔi inɛi Izirɛli ŋɑ fei n kù yɛ inɛ iyi í yɔkɔ í dɑsim nɑɑnɛ nlɑ nlɑ bɛi inɛɛu ihɛ̃.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu ɑ̀ nyi kpɑsɛ̃, nɔ ɑ̀ bɑ ɑmɑɑcɛu í bɑ bɑɑni.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Si ɑnyiɛ ŋɔi Jesu í bɔ ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Nɑyini. Mɔcɔɛ ŋɑ do zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Wɑɑti iyi í mɑɑi si ɡɑmboi bindii iluu, í yɛ ɑ̀ so ikui ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku suu. Amɑ ɑwɑɑsũu nŋu ɑkɑ̃i iyeɛ í bí nɔ iyeu jɑɑɔ̃i. Inɛi inɔ ilu nkpɔ nkpɔi wɑ too fitii ɑbou.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Iyi Lɑfɛ̃ɛ í yɛ ɑbou ŋɔi ɑrɑɑre í muu, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, mɑɑ̀ kpɑtɑ.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ŋɔi í sɛkɛɛ si ŋɑ í lu kpɑkoi ikuu nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ soou ɑ̀ leekĩ. Nɔ Jesu í ni, ɑwɔ ɑwɑɑsũ, ǹ wɑ n sɔ̃ɛ, dede.
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Nɔ ɑwɑɑsũ iyi í kúu í dede í bubɑ wɑ fɔ ide. Nɔ Jesu í sindoɑ iyeɛ.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ŋɔi njo í mu ɑŋɑ fei, nɔ ɑ̀ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ wɑɑ ni, wɑlii ilu ɡbuɡbɑ̃i í nɑɑ si wɑ. Nɔ ɑ̀ wɑ ni mɑ́, Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi inɛɛ ŋɑ ku bɑ ku sobi ŋɑ.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ŋɔi ideu í fɑnɡɑɑ si ilɛi Zudee do si ilɛɛkoɛ ŋɑ fei.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ̀ sisiɑɑ mii ŋɑu bɛ fei. Nɔ í kpe ɑmɑnɛ minji si inɔ nŋɑ,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 í bɛ ŋɑ bi Lɑfɛ̃ɛ ɑ beeɛ ɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Iyi ɑ̀ to wɑ bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í bɛ wɑ kɑ nɑɑ kɑ beeɛ kɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Wee si wɑɑti nŋu bɛi, Jesu í jɔ̀ bɔ̃ɔ nkpɔ do kɔ̃̀ɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ wɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ hɑi si inɛ ɡɔ ŋɑ, nɔ í jɔ̀ fɛɛju nkpɔ í yɛ ilu mɑ́.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Nɔ í jɛɑ ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu í ni, i koo i sisiɑ Zɑ̃ɑ mii iyi ì yɛ do iyi ì ɡbɔ ŋɑ. Fɛɛju ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɛ ilu, woo sukutɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ dee dee, dintɛ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri ɑ̀ jɛ inɛ kumɑ́, dekĩ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ide, iku ŋɑ ɑ̀ jĩ, nɔ ɑ̀ wɑɑ wɑɑzoɑ ilu ɑre ŋɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi kɑɑ nyiò ɑnyi si nɑɑnɛ ku dɑsiɛ nɑ irim.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Iyi ɑmɑ ɑbɛi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ bɛi Jesu í fɔ, ŋɔi ɑ̀ sindɑ ɑ̀ nɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ, ŋɔi Jesu í lɔsi ku sisiɑ zɑmɑɑu idei Zɑ̃ɑ í ni, mii ì bɔ ku cɔ ɡbɑbuɑu ŋɑ. Fɔfɔ iyi fufu wɑ yɑyɑ? Aɑwo.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ mɔkɔ iyi wɑ dɑsi jɑɑɛ jiidɑu? Aɑwo, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ dɑsi jɑɑɛi fiɑ nkpɔ nɔ ɑ̀ wɑ si inɔi ɑmɑni nlɑ nlɑ, ɑŋɑi ɑ̀ yɑ wɑ kɑbɑi ilɑɑlu ŋɑ.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ wɑliii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Oo, ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, inɛɛu bɛ í re bɑɑ wɑlii.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Zɑ̃ɑi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɑ̃ɑ tenɡi bii í ni, Ilɑɑɔ̃ í ni,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 An sɔ̃ ŋɛ, si inɔi inɛ ŋɑ iyi inɑɑbo ŋɑ ɑ̀ bí fei, kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɛɛ iyi í re Zɑ̃ɑ. Ammɑ do nŋu fei, bɑɑ inɛ iyi í kere í re si bommɑi Ilɑɑɔ̃ í roo.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Zɑ̃ɑ fei hee do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ fei ɑ̀ jɔ̀ Zɑ̃ɑ í dɑsi ŋɑ inyi nɔ nŋu bɛ wɑ nyisi iyi ɑ̀ mɑ̀ iyi Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ammɑ Fɑrisi ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑ kù jɛ Zɑ̃ɑ ku dɑsi ŋɑ inyi. Bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ kɔsi mii iyi Ilɑɑɔ̃ í dɑsi idɔ ku ce nŋɑ.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ŋɔi Jesu í ni, yooi ɑn wɑ̃ò inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃. Yooi ɑ̀ jɔ.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 À jɔ ɑmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑ bɑntumɑ, ɑ̀ sɔ̃ njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ fɑ̃ nŋɛ yee nɔ i kù jojo ŋɑ, nɔ ɑ̀ kɔ̃ nŋɛ irii iku ŋɑ nɔ i kù kpɑtɑ ŋɑ.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Ǹ ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑti iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyi í nɑɑ, í yɑ dĩ ɑnu, ci yɑ mɔ vɛ̃ɛ, nɔ ì ni í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Nɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ, ǹ yɑ n jɛ nɔ n mɑɑ n mɔ, nɔ í ni ŋɑ ǹ bi ijɛ nɔ ǹ jɛ woo mɔ ɑtɛ̃ nɔ ǹ jɛ kpɑɑsii woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ do ilu dulum ŋɑ.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Do nŋu fei, ɑ̀ yɛ iyi bisii Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee nɑ icɛ ŋɑ iyi wɑ ce.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Fɑrisi ɡɔ í kpe Jesu ku jɛ bi tɛɛ ɑjɔ nŋu ɡɔ. Nɔ Jesu í lɔ ileɛ í bubɑ wɑ jɛ.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Wee, ɑbo ɑ̀ tɑ icu ɡɔ í wɑ si iluu bɛ. Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu wɑ jɛ kpɑsɛ̃i Fɑrisiu, ŋɔi í nɑɑò tulɑre wɑ si ɑmɑ cɑkɑ ku sĩɑ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ɑbɑtii.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Abou í nɑɑ í wɑi do ɑnyii Jesu bi isɛɛ ŋɑ. Wɑ kpɑtɑ nɔ cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ wɑ tontoo si isɛɛ hee í cɔɔ, nɔ wɑ ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ, wɑ cɔ̃ɔcɔ̃ɔɛ, í fɑ̃ siɛ tulɑreu.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Fɑrisi iyi í kpe Jesu ku jɛu, iyi í yɔɔ, ŋɔi í fɔ si idɔɛ í ni, mɔkɔu ihɛ̃, bii wɑliii, ɑ́ mɑ̀ dimii inɑɑbo iyi wɑ luu ihɛ̃ domi woo tɑ icui.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Nɔ Jesu í ni, Simɔɔ, ǹ nɛ ide ɡɔ iyi ɑn sɔ̃ɛ. Nɔ í ni, fɔ, Mɛɛtu.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ŋɔi Jesu í ni, mɔkɔ ɡɔ í wɛɛ iyi ɑmɑnɛ minji wɑ mu ɡbeseɛ. Inɛ ɑkɑ̃ wɑ mu kpɛkɛlɛ cĩɔ miu, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ciitɑɑ.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Nɔ wee ɑ kù nɛ mii iyi ɑɑ sɑ̃ɑò, nɔ í ceɑ ɑŋɑ minji fei suuru. To, si ɑŋɑ minjiu, yoo nŋɑi ɑ́ bi mɔkɔu ku re.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Nɔ Simɔɔ í jɛɑɑ í ni, ǹ tɑmɑɑ inɛ iyi ɡbeseɛ í reui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ntɔi ì fɔ.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Iyi í ni bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í sindɑ si inɑɑbou nɔ í sɔ̃ Simɔɔ í ni, ì yɛ ɑbou ihɛ̃? Iyi ǹ lɔ wɑ kpɑsɛ̃ɛ i kù muum inyi n wiɛ kutɛm, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃ í cɔ̀ kutɛm do cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 I kù cem fɔɔ do kucɔ̃ɔcɔ̃ɔ ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, hɑi wɑɑti iyi ǹ lɔ wɑ, kù jɔ̀ kutɛm ku cɔ̃ɔcɔ̃ɔ.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Nɔ i kù jɔsi irim ikpo, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, í fɑ̃si isɛm tulɑre.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ɛ kubi nlɑi ɑbou ihɛ̃ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ í kpɑ idei dulum dɛɛ, bɑɑ do iyi í kpɔ fei. Ammɑ inɛ iyi ɑ̀ ceɑ suuru keeke, kubiɛ mɔ keekei.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ŋɔi í sɔ̃ ɑbou í ni, ɑ̀ kpɑ idei dulum dɛɛ.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ ɑŋɑò ŋɑu, ɑ̀ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, dimii ɑmɑnɛ yoomɑi ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum dii ɑmɑnɛ ŋɑ.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Nɔ Jesu í sɔ̃ ɑbou í ni, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo nɛ do lɑɑkɑi ku sũ.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.