Lucas 7

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iyi Jesu í sɔ̃ ŋɑ ideu fei í tɑ̃, ŋɔi í bɔ Kɑpɛrɑnumu.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wee inɛ nɡboi sooɡe ɡɔ í wɑ bɛ. Sooɡeu í nɛ ɑmɑɑcɛɛ, nɔ í buui jiidɑ jiidɑ. Amɑɑcɛui wɑ ce bɔ̃ɔ hee wɑ bi ku ku.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ŋɔi sooɡeu í ɡbɔ bɑɑui Jesu, nɔ í bɛ inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ ŋɑ bi tɛɛ ɑ koo ɑ tɔɔɛ ku nɑ ku fɑɑbɑ ɑmɑɑcɛi nŋu.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo. Iyi ɑ̀ to bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ suuru ntɔ ntɔ ɑ̀ ni mɔkɔu í to i sobiɛ
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 domi í bi dimi nwɑ. Nŋui í nɔ í mɑ nwɑ ile bii ɑ̀ yɑ kɑ ce kutɔtɔɔu bɛ.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nɔ ɑŋɑò Jesu ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Iyi ɑ̀ mɑɑi kpɑsɛ̃u ŋɔi sooɡeu í bɛ kpɑɑsiɛ ɡɔ ŋɑ ɑ koo ɑ sɔ̃ɔ ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, sooɡeu njɛ í ni i mɑɑ̀ tɑɑbi ɑrɑɛ, domi nŋu kù to i lɔ wɑ kpɑsɛ̃i nŋu.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Nɑ nŋui í ce mɔm í yɔɔ iyi nŋu kù to nŋu ku nɑɑ bi tɛɛ do ɑrɑɛ. Ammɑ í ni i fɔ ide nŋu ɑkɑ̃ wɑ, ɑmɑɑcɛi nŋu ɑ́ bɑ iri.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Nɔ í ni bɑɑ nŋu tɑkɑi nŋu, idei inɛ nɡboi nŋu ŋɑi nŋu wɑ ɡbɔ, nɔ nŋu mɔ í nɛ sooɡe ŋɑ iyi wɑ ɡbɑ̃. Bii nŋu í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋu í ni ku bɔ ihɔ̃, í yɑ kooi. Bii nŋu í nɔ í kpe inɛ ɡɔ nŋɑ í yɑ nɑɑi. Nɔ bii nŋu í sɔ̃ ɑmɑɑcɛi nŋu ɡɔ nŋu í ni ku ce iyi ihɛ̃ í yɑ cooi.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu í biti, nɔ í sindɑ í sɔ̃ zɑmɑɑ iyi wɑ tooɛu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ si inɔi inɛi Izirɛli ŋɑ fei n kù yɛ inɛ iyi í yɔkɔ í dɑsim nɑɑnɛ nlɑ nlɑ bɛi inɛɛu ihɛ̃.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu ɑ̀ nyi kpɑsɛ̃, nɔ ɑ̀ bɑ ɑmɑɑcɛu í bɑ bɑɑni.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Si ɑnyiɛ ŋɔi Jesu í bɔ ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Nɑyini. Mɔcɔɛ ŋɑ do zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Wɑɑti iyi í mɑɑi si ɡɑmboi bindii iluu, í yɛ ɑ̀ so ikui ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku suu. Amɑ ɑwɑɑsũu nŋu ɑkɑ̃i iyeɛ í bí nɔ iyeu jɑɑɔ̃i. Inɛi inɔ ilu nkpɔ nkpɔi wɑ too fitii ɑbou.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Iyi Lɑfɛ̃ɛ í yɛ ɑbou ŋɔi ɑrɑɑre í muu, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, mɑɑ̀ kpɑtɑ.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ŋɔi í sɛkɛɛ si ŋɑ í lu kpɑkoi ikuu nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ soou ɑ̀ leekĩ. Nɔ Jesu í ni, ɑwɔ ɑwɑɑsũ, ǹ wɑ n sɔ̃ɛ, dede.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Nɔ ɑwɑɑsũ iyi í kúu í dede í bubɑ wɑ fɔ ide. Nɔ Jesu í sindoɑ iyeɛ.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Ŋɔi njo í mu ɑŋɑ fei, nɔ ɑ̀ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ wɑɑ ni, wɑlii ilu ɡbuɡbɑ̃i í nɑɑ si wɑ. Nɔ ɑ̀ wɑ ni mɑ́, Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi inɛɛ ŋɑ ku bɑ ku sobi ŋɑ.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ŋɔi ideu í fɑnɡɑɑ si ilɛi Zudee do si ilɛɛkoɛ ŋɑ fei.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ̀ sisiɑɑ mii ŋɑu bɛ fei. Nɔ í kpe ɑmɑnɛ minji si inɔ nŋɑ,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 í bɛ ŋɑ bi Lɑfɛ̃ɛ ɑ beeɛ ɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Iyi ɑ̀ to wɑ bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í bɛ wɑ kɑ nɑɑ kɑ beeɛ kɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Wee si wɑɑti nŋu bɛi, Jesu í jɔ̀ bɔ̃ɔ nkpɔ do kɔ̃̀ɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ wɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ hɑi si inɛ ɡɔ ŋɑ, nɔ í jɔ̀ fɛɛju nkpɔ í yɛ ilu mɑ́.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nɔ í jɛɑ ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu í ni, i koo i sisiɑ Zɑ̃ɑ mii iyi ì yɛ do iyi ì ɡbɔ ŋɑ. Fɛɛju ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɛ ilu, woo sukutɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ dee dee, dintɛ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri ɑ̀ jɛ inɛ kumɑ́, dekĩ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ide, iku ŋɑ ɑ̀ jĩ, nɔ ɑ̀ wɑɑ wɑɑzoɑ ilu ɑre ŋɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi kɑɑ nyiò ɑnyi si nɑɑnɛ ku dɑsiɛ nɑ irim.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Iyi ɑmɑ ɑbɛi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ bɛi Jesu í fɔ, ŋɔi ɑ̀ sindɑ ɑ̀ nɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ, ŋɔi Jesu í lɔsi ku sisiɑ zɑmɑɑu idei Zɑ̃ɑ í ni, mii ì bɔ ku cɔ ɡbɑbuɑu ŋɑ. Fɔfɔ iyi fufu wɑ yɑyɑ? Aɑwo.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ mɔkɔ iyi wɑ dɑsi jɑɑɛ jiidɑu? Aɑwo, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ dɑsi jɑɑɛi fiɑ nkpɔ nɔ ɑ̀ wɑ si inɔi ɑmɑni nlɑ nlɑ, ɑŋɑi ɑ̀ yɑ wɑ kɑbɑi ilɑɑlu ŋɑ.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ wɑliii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Oo, ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, inɛɛu bɛ í re bɑɑ wɑlii.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Zɑ̃ɑi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɑ̃ɑ tenɡi bii í ni, Ilɑɑɔ̃ í ni,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 An sɔ̃ ŋɛ, si inɔi inɛ ŋɑ iyi inɑɑbo ŋɑ ɑ̀ bí fei, kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɛɛ iyi í re Zɑ̃ɑ. Ammɑ do nŋu fei, bɑɑ inɛ iyi í kere í re si bommɑi Ilɑɑɔ̃ í roo.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Zɑ̃ɑ fei hee do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ fei ɑ̀ jɔ̀ Zɑ̃ɑ í dɑsi ŋɑ inyi nɔ nŋu bɛ wɑ nyisi iyi ɑ̀ mɑ̀ iyi Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ammɑ Fɑrisi ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑ kù jɛ Zɑ̃ɑ ku dɑsi ŋɑ inyi. Bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ kɔsi mii iyi Ilɑɑɔ̃ í dɑsi idɔ ku ce nŋɑ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Ŋɔi Jesu í ni, yooi ɑn wɑ̃ò inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃. Yooi ɑ̀ jɔ.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 À jɔ ɑmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑ bɑntumɑ, ɑ̀ sɔ̃ njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ fɑ̃ nŋɛ yee nɔ i kù jojo ŋɑ, nɔ ɑ̀ kɔ̃ nŋɛ irii iku ŋɑ nɔ i kù kpɑtɑ ŋɑ.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ǹ ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑti iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyi í nɑɑ, í yɑ dĩ ɑnu, ci yɑ mɔ vɛ̃ɛ, nɔ ì ni í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Nɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ, ǹ yɑ n jɛ nɔ n mɑɑ n mɔ, nɔ í ni ŋɑ ǹ bi ijɛ nɔ ǹ jɛ woo mɔ ɑtɛ̃ nɔ ǹ jɛ kpɑɑsii woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ do ilu dulum ŋɑ.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Do nŋu fei, ɑ̀ yɛ iyi bisii Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee nɑ icɛ ŋɑ iyi wɑ ce.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fɑrisi ɡɔ í kpe Jesu ku jɛ bi tɛɛ ɑjɔ nŋu ɡɔ. Nɔ Jesu í lɔ ileɛ í bubɑ wɑ jɛ.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Wee, ɑbo ɑ̀ tɑ icu ɡɔ í wɑ si iluu bɛ. Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu wɑ jɛ kpɑsɛ̃i Fɑrisiu, ŋɔi í nɑɑò tulɑre wɑ si ɑmɑ cɑkɑ ku sĩɑ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ɑbɑtii.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Abou í nɑɑ í wɑi do ɑnyii Jesu bi isɛɛ ŋɑ. Wɑ kpɑtɑ nɔ cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ wɑ tontoo si isɛɛ hee í cɔɔ, nɔ wɑ ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ, wɑ cɔ̃ɔcɔ̃ɔɛ, í fɑ̃ siɛ tulɑreu.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Fɑrisi iyi í kpe Jesu ku jɛu, iyi í yɔɔ, ŋɔi í fɔ si idɔɛ í ni, mɔkɔu ihɛ̃, bii wɑliii, ɑ́ mɑ̀ dimii inɑɑbo iyi wɑ luu ihɛ̃ domi woo tɑ icui.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Nɔ Jesu í ni, Simɔɔ, ǹ nɛ ide ɡɔ iyi ɑn sɔ̃ɛ. Nɔ í ni, fɔ, Mɛɛtu.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Ŋɔi Jesu í ni, mɔkɔ ɡɔ í wɛɛ iyi ɑmɑnɛ minji wɑ mu ɡbeseɛ. Inɛ ɑkɑ̃ wɑ mu kpɛkɛlɛ cĩɔ miu, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ciitɑɑ.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Nɔ wee ɑ kù nɛ mii iyi ɑɑ sɑ̃ɑò, nɔ í ceɑ ɑŋɑ minji fei suuru. To, si ɑŋɑ minjiu, yoo nŋɑi ɑ́ bi mɔkɔu ku re.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Nɔ Simɔɔ í jɛɑɑ í ni, ǹ tɑmɑɑ inɛ iyi ɡbeseɛ í reui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ntɔi ì fɔ.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Iyi í ni bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í sindɑ si inɑɑbou nɔ í sɔ̃ Simɔɔ í ni, ì yɛ ɑbou ihɛ̃? Iyi ǹ lɔ wɑ kpɑsɛ̃ɛ i kù muum inyi n wiɛ kutɛm, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃ í cɔ̀ kutɛm do cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 I kù cem fɔɔ do kucɔ̃ɔcɔ̃ɔ ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, hɑi wɑɑti iyi ǹ lɔ wɑ, kù jɔ̀ kutɛm ku cɔ̃ɔcɔ̃ɔ.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Nɔ i kù jɔsi irim ikpo, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, í fɑ̃si isɛm tulɑre.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ɛ kubi nlɑi ɑbou ihɛ̃ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ í kpɑ idei dulum dɛɛ, bɑɑ do iyi í kpɔ fei. Ammɑ inɛ iyi ɑ̀ ceɑ suuru keeke, kubiɛ mɔ keekei.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ŋɔi í sɔ̃ ɑbou í ni, ɑ̀ kpɑ idei dulum dɛɛ.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ ɑŋɑò ŋɑu, ɑ̀ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, dimii ɑmɑnɛ yoomɑi ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum dii ɑmɑnɛ ŋɑ.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nɔ Jesu í sɔ̃ ɑbou í ni, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo nɛ do lɑɑkɑi ku sũ.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.