Lucas 7
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARC
1 Iyi Jesu í sɔ̃ ŋɑ ideu fei í tɑ̃, ŋɔi í bɔ Kɑpɛrɑnumu.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wee inɛ nɡboi sooɡe ɡɔ í wɑ bɛ. Sooɡeu í nɛ ɑmɑɑcɛɛ, nɔ í buui jiidɑ jiidɑ. Amɑɑcɛui wɑ ce bɔ̃ɔ hee wɑ bi ku ku.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ŋɔi sooɡeu í ɡbɔ bɑɑui Jesu, nɔ í bɛ inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ ŋɑ bi tɛɛ ɑ koo ɑ tɔɔɛ ku nɑ ku fɑɑbɑ ɑmɑɑcɛi nŋu.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo. Iyi ɑ̀ to bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ suuru ntɔ ntɔ ɑ̀ ni mɔkɔu í to i sobiɛ
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 domi í bi dimi nwɑ. Nŋui í nɔ í mɑ nwɑ ile bii ɑ̀ yɑ kɑ ce kutɔtɔɔu bɛ.
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nɔ ɑŋɑò Jesu ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Iyi ɑ̀ mɑɑi kpɑsɛ̃u ŋɔi sooɡeu í bɛ kpɑɑsiɛ ɡɔ ŋɑ ɑ koo ɑ sɔ̃ɔ ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, sooɡeu njɛ í ni i mɑɑ̀ tɑɑbi ɑrɑɛ, domi nŋu kù to i lɔ wɑ kpɑsɛ̃i nŋu.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Nɑ nŋui í ce mɔm í yɔɔ iyi nŋu kù to nŋu ku nɑɑ bi tɛɛ do ɑrɑɛ. Ammɑ í ni i fɔ ide nŋu ɑkɑ̃ wɑ, ɑmɑɑcɛi nŋu ɑ́ bɑ iri.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Nɔ í ni bɑɑ nŋu tɑkɑi nŋu, idei inɛ nɡboi nŋu ŋɑi nŋu wɑ ɡbɔ, nɔ nŋu mɔ í nɛ sooɡe ŋɑ iyi wɑ ɡbɑ̃. Bii nŋu í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋu í ni ku bɔ ihɔ̃, í yɑ kooi. Bii nŋu í nɔ í kpe inɛ ɡɔ nŋɑ í yɑ nɑɑi. Nɔ bii nŋu í sɔ̃ ɑmɑɑcɛi nŋu ɡɔ nŋu í ni ku ce iyi ihɛ̃ í yɑ cooi.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu í biti, nɔ í sindɑ í sɔ̃ zɑmɑɑ iyi wɑ tooɛu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ si inɔi inɛi Izirɛli ŋɑ fei n kù yɛ inɛ iyi í yɔkɔ í dɑsim nɑɑnɛ nlɑ nlɑ bɛi inɛɛu ihɛ̃.
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu ɑ̀ nyi kpɑsɛ̃, nɔ ɑ̀ bɑ ɑmɑɑcɛu í bɑ bɑɑni.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Si ɑnyiɛ ŋɔi Jesu í bɔ ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Nɑyini. Mɔcɔɛ ŋɑ do zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Wɑɑti iyi í mɑɑi si ɡɑmboi bindii iluu, í yɛ ɑ̀ so ikui ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku suu. Amɑ ɑwɑɑsũu nŋu ɑkɑ̃i iyeɛ í bí nɔ iyeu jɑɑɔ̃i. Inɛi inɔ ilu nkpɔ nkpɔi wɑ too fitii ɑbou.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Iyi Lɑfɛ̃ɛ í yɛ ɑbou ŋɔi ɑrɑɑre í muu, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, mɑɑ̀ kpɑtɑ.
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Ŋɔi í sɛkɛɛ si ŋɑ í lu kpɑkoi ikuu nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ soou ɑ̀ leekĩ. Nɔ Jesu í ni, ɑwɔ ɑwɑɑsũ, ǹ wɑ n sɔ̃ɛ, dede.
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Nɔ ɑwɑɑsũ iyi í kúu í dede í bubɑ wɑ fɔ ide. Nɔ Jesu í sindoɑ iyeɛ.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Ŋɔi njo í mu ɑŋɑ fei, nɔ ɑ̀ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ wɑɑ ni, wɑlii ilu ɡbuɡbɑ̃i í nɑɑ si wɑ. Nɔ ɑ̀ wɑ ni mɑ́, Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi inɛɛ ŋɑ ku bɑ ku sobi ŋɑ.
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ŋɔi ideu í fɑnɡɑɑ si ilɛi Zudee do si ilɛɛkoɛ ŋɑ fei.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ̀ sisiɑɑ mii ŋɑu bɛ fei. Nɔ í kpe ɑmɑnɛ minji si inɔ nŋɑ,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 í bɛ ŋɑ bi Lɑfɛ̃ɛ ɑ beeɛ ɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Iyi ɑ̀ to wɑ bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í bɛ wɑ kɑ nɑɑ kɑ beeɛ kɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Wee si wɑɑti nŋu bɛi, Jesu í jɔ̀ bɔ̃ɔ nkpɔ do kɔ̃̀ɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ wɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ hɑi si inɛ ɡɔ ŋɑ, nɔ í jɔ̀ fɛɛju nkpɔ í yɛ ilu mɑ́.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Nɔ í jɛɑ ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu í ni, i koo i sisiɑ Zɑ̃ɑ mii iyi ì yɛ do iyi ì ɡbɔ ŋɑ. Fɛɛju ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɛ ilu, woo sukutɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ dee dee, dintɛ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri ɑ̀ jɛ inɛ kumɑ́, dekĩ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ide, iku ŋɑ ɑ̀ jĩ, nɔ ɑ̀ wɑɑ wɑɑzoɑ ilu ɑre ŋɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi kɑɑ nyiò ɑnyi si nɑɑnɛ ku dɑsiɛ nɑ irim.
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Iyi ɑmɑ ɑbɛi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ bɛi Jesu í fɔ, ŋɔi ɑ̀ sindɑ ɑ̀ nɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ, ŋɔi Jesu í lɔsi ku sisiɑ zɑmɑɑu idei Zɑ̃ɑ í ni, mii ì bɔ ku cɔ ɡbɑbuɑu ŋɑ. Fɔfɔ iyi fufu wɑ yɑyɑ? Aɑwo.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ mɔkɔ iyi wɑ dɑsi jɑɑɛ jiidɑu? Aɑwo, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ dɑsi jɑɑɛi fiɑ nkpɔ nɔ ɑ̀ wɑ si inɔi ɑmɑni nlɑ nlɑ, ɑŋɑi ɑ̀ yɑ wɑ kɑbɑi ilɑɑlu ŋɑ.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ wɑliii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Oo, ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, inɛɛu bɛ í re bɑɑ wɑlii.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Zɑ̃ɑi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɑ̃ɑ tenɡi bii í ni, Ilɑɑɔ̃ í ni,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 An sɔ̃ ŋɛ, si inɔi inɛ ŋɑ iyi inɑɑbo ŋɑ ɑ̀ bí fei, kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɛɛ iyi í re Zɑ̃ɑ. Ammɑ do nŋu fei, bɑɑ inɛ iyi í kere í re si bommɑi Ilɑɑɔ̃ í roo.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Zɑ̃ɑ fei hee do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ fei ɑ̀ jɔ̀ Zɑ̃ɑ í dɑsi ŋɑ inyi nɔ nŋu bɛ wɑ nyisi iyi ɑ̀ mɑ̀ iyi Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ammɑ Fɑrisi ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑ kù jɛ Zɑ̃ɑ ku dɑsi ŋɑ inyi. Bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ kɔsi mii iyi Ilɑɑɔ̃ í dɑsi idɔ ku ce nŋɑ.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ŋɔi Jesu í ni, yooi ɑn wɑ̃ò inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃. Yooi ɑ̀ jɔ.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 À jɔ ɑmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑ bɑntumɑ, ɑ̀ sɔ̃ njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ fɑ̃ nŋɛ yee nɔ i kù jojo ŋɑ, nɔ ɑ̀ kɔ̃ nŋɛ irii iku ŋɑ nɔ i kù kpɑtɑ ŋɑ.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ǹ ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑti iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyi í nɑɑ, í yɑ dĩ ɑnu, ci yɑ mɔ vɛ̃ɛ, nɔ ì ni í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ.
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Nɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ, ǹ yɑ n jɛ nɔ n mɑɑ n mɔ, nɔ í ni ŋɑ ǹ bi ijɛ nɔ ǹ jɛ woo mɔ ɑtɛ̃ nɔ ǹ jɛ kpɑɑsii woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ do ilu dulum ŋɑ.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Do nŋu fei, ɑ̀ yɛ iyi bisii Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee nɑ icɛ ŋɑ iyi wɑ ce.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fɑrisi ɡɔ í kpe Jesu ku jɛ bi tɛɛ ɑjɔ nŋu ɡɔ. Nɔ Jesu í lɔ ileɛ í bubɑ wɑ jɛ.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Wee, ɑbo ɑ̀ tɑ icu ɡɔ í wɑ si iluu bɛ. Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu wɑ jɛ kpɑsɛ̃i Fɑrisiu, ŋɔi í nɑɑò tulɑre wɑ si ɑmɑ cɑkɑ ku sĩɑ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ɑbɑtii.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Abou í nɑɑ í wɑi do ɑnyii Jesu bi isɛɛ ŋɑ. Wɑ kpɑtɑ nɔ cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ wɑ tontoo si isɛɛ hee í cɔɔ, nɔ wɑ ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ, wɑ cɔ̃ɔcɔ̃ɔɛ, í fɑ̃ siɛ tulɑreu.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Fɑrisi iyi í kpe Jesu ku jɛu, iyi í yɔɔ, ŋɔi í fɔ si idɔɛ í ni, mɔkɔu ihɛ̃, bii wɑliii, ɑ́ mɑ̀ dimii inɑɑbo iyi wɑ luu ihɛ̃ domi woo tɑ icui.
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Nɔ Jesu í ni, Simɔɔ, ǹ nɛ ide ɡɔ iyi ɑn sɔ̃ɛ. Nɔ í ni, fɔ, Mɛɛtu.
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Ŋɔi Jesu í ni, mɔkɔ ɡɔ í wɛɛ iyi ɑmɑnɛ minji wɑ mu ɡbeseɛ. Inɛ ɑkɑ̃ wɑ mu kpɛkɛlɛ cĩɔ miu, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ciitɑɑ.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Nɔ wee ɑ kù nɛ mii iyi ɑɑ sɑ̃ɑò, nɔ í ceɑ ɑŋɑ minji fei suuru. To, si ɑŋɑ minjiu, yoo nŋɑi ɑ́ bi mɔkɔu ku re.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Nɔ Simɔɔ í jɛɑɑ í ni, ǹ tɑmɑɑ inɛ iyi ɡbeseɛ í reui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ntɔi ì fɔ.
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Iyi í ni bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í sindɑ si inɑɑbou nɔ í sɔ̃ Simɔɔ í ni, ì yɛ ɑbou ihɛ̃? Iyi ǹ lɔ wɑ kpɑsɛ̃ɛ i kù muum inyi n wiɛ kutɛm, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃ í cɔ̀ kutɛm do cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 I kù cem fɔɔ do kucɔ̃ɔcɔ̃ɔ ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, hɑi wɑɑti iyi ǹ lɔ wɑ, kù jɔ̀ kutɛm ku cɔ̃ɔcɔ̃ɔ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Nɔ i kù jɔsi irim ikpo, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, í fɑ̃si isɛm tulɑre.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ɛ kubi nlɑi ɑbou ihɛ̃ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ í kpɑ idei dulum dɛɛ, bɑɑ do iyi í kpɔ fei. Ammɑ inɛ iyi ɑ̀ ceɑ suuru keeke, kubiɛ mɔ keekei.
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Ŋɔi í sɔ̃ ɑbou í ni, ɑ̀ kpɑ idei dulum dɛɛ.
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ ɑŋɑò ŋɑu, ɑ̀ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, dimii ɑmɑnɛ yoomɑi ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum dii ɑmɑnɛ ŋɑ.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Nɔ Jesu í sɔ̃ ɑbou í ni, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo nɛ do lɑɑkɑi ku sũ.
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.