Lucas 7
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Iyi Jesu í sɔ̃ ŋɑ ideu fei í tɑ̃, ŋɔi í bɔ Kɑpɛrɑnumu.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wee inɛ nɡboi sooɡe ɡɔ í wɑ bɛ. Sooɡeu í nɛ ɑmɑɑcɛɛ, nɔ í buui jiidɑ jiidɑ. Amɑɑcɛui wɑ ce bɔ̃ɔ hee wɑ bi ku ku.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ŋɔi sooɡeu í ɡbɔ bɑɑui Jesu, nɔ í bɛ inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ ŋɑ bi tɛɛ ɑ koo ɑ tɔɔɛ ku nɑ ku fɑɑbɑ ɑmɑɑcɛi nŋu.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ koo. Iyi ɑ̀ to bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ suuru ntɔ ntɔ ɑ̀ ni mɔkɔu í to i sobiɛ
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 domi í bi dimi nwɑ. Nŋui í nɔ í mɑ nwɑ ile bii ɑ̀ yɑ kɑ ce kutɔtɔɔu bɛ.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Nɔ ɑŋɑò Jesu ŋɑ ɑ̀ dɑsi kpɑ̃ɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ. Iyi ɑ̀ mɑɑi kpɑsɛ̃u ŋɔi sooɡeu í bɛ kpɑɑsiɛ ɡɔ ŋɑ ɑ koo ɑ sɔ̃ɔ ɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, sooɡeu njɛ í ni i mɑɑ̀ tɑɑbi ɑrɑɛ, domi nŋu kù to i lɔ wɑ kpɑsɛ̃i nŋu.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Nɑ nŋui í ce mɔm í yɔɔ iyi nŋu kù to nŋu ku nɑɑ bi tɛɛ do ɑrɑɛ. Ammɑ í ni i fɔ ide nŋu ɑkɑ̃ wɑ, ɑmɑɑcɛi nŋu ɑ́ bɑ iri.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Nɔ í ni bɑɑ nŋu tɑkɑi nŋu, idei inɛ nɡboi nŋu ŋɑi nŋu wɑ ɡbɔ, nɔ nŋu mɔ í nɛ sooɡe ŋɑ iyi wɑ ɡbɑ̃. Bii nŋu í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋu í ni ku bɔ ihɔ̃, í yɑ kooi. Bii nŋu í nɔ í kpe inɛ ɡɔ nŋɑ í yɑ nɑɑi. Nɔ bii nŋu í sɔ̃ ɑmɑɑcɛi nŋu ɡɔ nŋu í ni ku ce iyi ihɛ̃ í yɑ cooi.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu í biti, nɔ í sindɑ í sɔ̃ zɑmɑɑ iyi wɑ tooɛu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ si inɔi inɛi Izirɛli ŋɑ fei n kù yɛ inɛ iyi í yɔkɔ í dɑsim nɑɑnɛ nlɑ nlɑ bɛi inɛɛu ihɛ̃.
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu ɑ̀ nyi kpɑsɛ̃, nɔ ɑ̀ bɑ ɑmɑɑcɛu í bɑ bɑɑni.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Si ɑnyiɛ ŋɔi Jesu í bɔ ilu ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Nɑyini. Mɔcɔɛ ŋɑ do zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Wɑɑti iyi í mɑɑi si ɡɑmboi bindii iluu, í yɛ ɑ̀ so ikui ɑmɑ ɑwɑɑsũ ɡɔ ɑ̀ wɑɑ bɔ ku suu. Amɑ ɑwɑɑsũu nŋu ɑkɑ̃i iyeɛ í bí nɔ iyeu jɑɑɔ̃i. Inɛi inɔ ilu nkpɔ nkpɔi wɑ too fitii ɑbou.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Iyi Lɑfɛ̃ɛ í yɛ ɑbou ŋɔi ɑrɑɑre í muu, nɔ í sɔ̃ɔ í ni, mɑɑ̀ kpɑtɑ.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Ŋɔi í sɛkɛɛ si ŋɑ í lu kpɑkoi ikuu nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ soou ɑ̀ leekĩ. Nɔ Jesu í ni, ɑwɔ ɑwɑɑsũ, ǹ wɑ n sɔ̃ɛ, dede.
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nɔ ɑwɑɑsũ iyi í kúu í dede í bubɑ wɑ fɔ ide. Nɔ Jesu í sindoɑ iyeɛ.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Ŋɔi njo í mu ɑŋɑ fei, nɔ ɑ̀ sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ ɑ̀ wɑɑ ni, wɑlii ilu ɡbuɡbɑ̃i í nɑɑ si wɑ. Nɔ ɑ̀ wɑ ni mɑ́, Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi inɛɛ ŋɑ ku bɑ ku sobi ŋɑ.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Ŋɔi ideu í fɑnɡɑɑ si ilɛi Zudee do si ilɛɛkoɛ ŋɑ fei.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Ŋɔi mɔcɔi Zɑ̃ɑ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑɑ ile piisɔ̃ɔ bɛ ɑ̀ sisiɑɑ mii ŋɑu bɛ fei. Nɔ í kpe ɑmɑnɛ minji si inɔ nŋɑ,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 í bɛ ŋɑ bi Lɑfɛ̃ɛ ɑ beeɛ ɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Iyi ɑ̀ to wɑ bi Jesu, ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyiui í bɛ wɑ kɑ nɑɑ kɑ beeɛ kɑ ni, ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku bɛ wɑu? Mɑ̀ kɑ deɡbe inɛ mmu ɡɔ.
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Wee si wɑɑti nŋu bɛi, Jesu í jɔ̀ bɔ̃ɔ nkpɔ do kɔ̃̀ɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bɑ iri, nɔ wɑ lele inɛi inɔɔko ŋɑ hɑi si inɛ ɡɔ ŋɑ, nɔ í jɔ̀ fɛɛju nkpɔ í yɛ ilu mɑ́.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Nɔ í jɛɑ ɑmɑ ɑbɛ ŋɑu í ni, i koo i sisiɑ Zɑ̃ɑ mii iyi ì yɛ do iyi ì ɡbɔ ŋɑ. Fɛɛju ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɛ ilu, woo sukutɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ nɛ dee dee, dintɛ ŋɑ ɑ̀ bɑ iri ɑ̀ jɛ inɛ kumɑ́, dekĩ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ɡbɔ ide, iku ŋɑ ɑ̀ jĩ, nɔ ɑ̀ wɑɑ wɑɑzoɑ ilu ɑre ŋɑ lɑɑbɑɑu jiidɑu.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Ilu inɔ didɔ̃i inɛ iyi kɑɑ nyiò ɑnyi si nɑɑnɛ ku dɑsiɛ nɑ irim.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Iyi ɑmɑ ɑbɛi Zɑ̃ɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ bɛi Jesu í fɔ, ŋɔi ɑ̀ sindɑ ɑ̀ nɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ, ŋɔi Jesu í lɔsi ku sisiɑ zɑmɑɑu idei Zɑ̃ɑ í ni, mii ì bɔ ku cɔ ɡbɑbuɑu ŋɑ. Fɔfɔ iyi fufu wɑ yɑyɑ? Aɑwo.
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ mɔkɔ iyi wɑ dɑsi jɑɑɛ jiidɑu? Aɑwo, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ dɑsi jɑɑɛi fiɑ nkpɔ nɔ ɑ̀ wɑ si inɔi ɑmɑni nlɑ nlɑ, ɑŋɑi ɑ̀ yɑ wɑ kɑbɑi ilɑɑlu ŋɑ.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 To, mii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Mɑ̀ wɑliii ì bɔ ku cɔ ŋɑ. Oo, ntɔ ntɔ ɑn sɔ̃ ŋɛ, inɛɛu bɛ í re bɑɑ wɑlii.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Zɑ̃ɑi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ wɑ fɑ̃ɑ tenɡi bii í ni, Ilɑɑɔ̃ í ni,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 An sɔ̃ ŋɛ, si inɔi inɛ ŋɑ iyi inɑɑbo ŋɑ ɑ̀ bí fei, kɑ̃mɑ nŋɑ kù wɛɛ iyi í re Zɑ̃ɑ. Ammɑ do nŋu fei, bɑɑ inɛ iyi í kere í re si bommɑi Ilɑɑɔ̃ í roo.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Nɔ Jesu í ni mɑ́, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ idei Zɑ̃ɑ fei hee do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ fei ɑ̀ jɔ̀ Zɑ̃ɑ í dɑsi ŋɑ inyi nɔ nŋu bɛ wɑ nyisi iyi ɑ̀ mɑ̀ iyi Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ammɑ Fɑrisi ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ ɑ kù jɛ Zɑ̃ɑ ku dɑsi ŋɑ inyi. Bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ kɔsi mii iyi Ilɑɑɔ̃ í dɑsi idɔ ku ce nŋɑ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ŋɔi Jesu í ni, yooi ɑn wɑ̃ò inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃. Yooi ɑ̀ jɔ.
31 E Jesus continuou:
32 À jɔ ɑmu ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ bubɑ bɑntumɑ, ɑ̀ sɔ̃ njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, ɑ̀ fɑ̃ nŋɛ yee nɔ i kù jojo ŋɑ, nɔ ɑ̀ kɔ̃ nŋɛ irii iku ŋɑ nɔ i kù kpɑtɑ ŋɑ.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ǹ ni bɛɛbɛi si nɑ iyi í jɔ̀ wɑɑti iyi Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyi í nɑɑ, í yɑ dĩ ɑnu, ci yɑ mɔ vɛ̃ɛ, nɔ ì ni í nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Nɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ, ǹ yɑ n jɛ nɔ n mɑɑ n mɔ, nɔ í ni ŋɑ ǹ bi ijɛ nɔ ǹ jɛ woo mɔ ɑtɛ̃ nɔ ǹ jɛ kpɑɑsii woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ do ilu dulum ŋɑ.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Do nŋu fei, ɑ̀ yɛ iyi bisii Ilɑɑɔ̃ í jɛ dee dee nɑ icɛ ŋɑ iyi wɑ ce.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fɑrisi ɡɔ í kpe Jesu ku jɛ bi tɛɛ ɑjɔ nŋu ɡɔ. Nɔ Jesu í lɔ ileɛ í bubɑ wɑ jɛ.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Wee, ɑbo ɑ̀ tɑ icu ɡɔ í wɑ si iluu bɛ. Iyi í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu wɑ jɛ kpɑsɛ̃i Fɑrisiu, ŋɔi í nɑɑò tulɑre wɑ si ɑmɑ cɑkɑ ku sĩɑ ɡɔ iyi ɑ̀ ce do ɑbɑtii.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Abou í nɑɑ í wɑi do ɑnyii Jesu bi isɛɛ ŋɑ. Wɑ kpɑtɑ nɔ cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ wɑ tontoo si isɛɛ hee í cɔɔ, nɔ wɑ ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ, wɑ cɔ̃ɔcɔ̃ɔɛ, í fɑ̃ siɛ tulɑreu.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Fɑrisi iyi í kpe Jesu ku jɛu, iyi í yɔɔ, ŋɔi í fɔ si idɔɛ í ni, mɔkɔu ihɛ̃, bii wɑliii, ɑ́ mɑ̀ dimii inɑɑbo iyi wɑ luu ihɛ̃ domi woo tɑ icui.
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Nɔ Jesu í ni, Simɔɔ, ǹ nɛ ide ɡɔ iyi ɑn sɔ̃ɛ. Nɔ í ni, fɔ, Mɛɛtu.
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Ŋɔi Jesu í ni, mɔkɔ ɡɔ í wɛɛ iyi ɑmɑnɛ minji wɑ mu ɡbeseɛ. Inɛ ɑkɑ̃ wɑ mu kpɛkɛlɛ cĩɔ miu, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ciitɑɑ.
41 Jesus continuou:
42 Nɔ wee ɑ kù nɛ mii iyi ɑɑ sɑ̃ɑò, nɔ í ceɑ ɑŋɑ minji fei suuru. To, si ɑŋɑ minjiu, yoo nŋɑi ɑ́ bi mɔkɔu ku re.
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Nɔ Simɔɔ í jɛɑɑ í ni, ǹ tɑmɑɑ inɛ iyi ɡbeseɛ í reui. Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ntɔi ì fɔ.
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Iyi í ni bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í sindɑ si inɑɑbou nɔ í sɔ̃ Simɔɔ í ni, ì yɛ ɑbou ihɛ̃? Iyi ǹ lɔ wɑ kpɑsɛ̃ɛ i kù muum inyi n wiɛ kutɛm, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃ í cɔ̀ kutɛm do cikɑ̃ɑjuɛ ŋɑ, nɔ í ɡbɑ̃ɑ do ntoi iriɛ ŋɑ.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 I kù cem fɔɔ do kucɔ̃ɔcɔ̃ɔ ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, hɑi wɑɑti iyi ǹ lɔ wɑ, kù jɔ̀ kutɛm ku cɔ̃ɔcɔ̃ɔ.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Nɔ i kù jɔsi irim ikpo, ɑmmɑ ɑbou ihɛ̃, í fɑ̃si isɛm tulɑre.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ǹ wɑ n sɔ̃ɛ kubi nlɑi ɑbou ihɛ̃ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ í kpɑ idei dulum dɛɛ, bɑɑ do iyi í kpɔ fei. Ammɑ inɛ iyi ɑ̀ ceɑ suuru keeke, kubiɛ mɔ keekei.
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ŋɔi í sɔ̃ ɑbou í ni, ɑ̀ kpɑ idei dulum dɛɛ.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ jɛ ɑŋɑò ŋɑu, ɑ̀ bee njɛ ide ɑ̀ wɑɑ ni, dimii ɑmɑnɛ yoomɑi ihɛ̃ iyi ɑ́ yɔkɔ ku kpɑ idei dulum dii ɑmɑnɛ ŋɑ.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Nɔ Jesu í sɔ̃ ɑbou í ni, nɑɑnɛɛi í fɑɑbɑɛ. Koo nɛ do lɑɑkɑi ku sũ.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.