Lucas 4

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesu í kɔ̃ò Hundei Ilɑɑɔ̃ nɔ í bɑɑ hɑi idoi Zuudɛ̃ɛ. Nɔ Hundeu í bɔòɛ si ɡbɑbuɑ.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Nɔ Seetɑm í lɛlɛɛ bɛ zɑkɑi ɑjɔ ciiji. Nɔ si ɑjɔu bɛ fei kù jɛ nkɑ̃mɑ. Iyi bɑɑi nŋu í lɔ, ŋɔi ɑri wɑ kpɑɑ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Nɔ Seetɑm í sɔ̃ɔ í ni, bii ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃i do ntɔ, jɔ̀ kutɑu ihɛ̃ ku kpɔò pɛ̃ɛ.
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni, ɑmɑnɛ ci yɑ wɛɛ nɑ ijɛ nŋu ɑkɑ̃.
4 Jesus respondeu:
5 Nɔ Seetɑm í bɔòɛ hee ɑntɑi iri kutɑ ɡɔ, í nyisiɛ bommɑi ɑndunyɑ fei si iju kɑ̃mɛɛ.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, ɑmboei bommɑ ŋɑu fei ɑn muuɛ nɔ ɑn jɔ̀ i nɛ yiiko si ŋɑ. Inɛ iyi ǹ bi, lɑfɛ̃ɛi ɑn muɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ nɑm nii.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Nɑ nŋu, bii ì nɑɑ ì ɡulɛ si wɑjum, fei ndɛɛ ɑ́ jɛ tɛɛ.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni, Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛɛi ɑɑ ɡulɛɑ, nɔ nŋu ɑkɑ̃i ɑɑ tɔɔ.
8 Jesus respondeu:
9 Nɔ Seetɑm í ɡbɑ̃ɑ í bɔòɛ Zeruzɑlɛmu nɔ í ɡũòɛ hee si ɑntɑi ile lelei kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ í sɔ̃ɔ í ni, bii ɑwɔu ɑmɑi Ilɑɑɔ̃i, fo i dinɡɑ ilɛ,
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 domi kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni, Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ɑmɑlekɑɛ ŋɑ woodɑ nɑ iriɛ ɑ mɑɑ deɡbeɛ,
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 nɔ ɑ mɑɑ muɛ si ɑwɔ ku bɑ i mɑɑ̀ ti i koosɛ si kutɑ.
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Ŋɔi Jesu í jɛɑɑ í ni, kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ í ni, mɑɑ̀ ti i sii Aɔ̃ Lɑfɛ̃ɛɛ.
12 Então Jesus respondeu:
13 Iyi Seetɑm í lɛlɛɛ si bisiɛ ŋɑu bɛ fei í tɑ̃, ŋɔi í jɔ̀ɔ titɑ̃ í nɛ hee wɑɑti mmu ɡɔ mɑ́.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Nɔ Jesu í nyi ikpɑ ilɛi Gɑlilee do ɡbuɡbɑ̃i Hundei Ilɑɑɔ̃, nɔ iriɛ í fɑnɡɑɑ si ilɛu fei.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Wɑ kɔ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ nŋɑ ŋɑ, nɔ inɛ fei wɑ sɑɑbuɛ.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Nɔ Jesu í bɔ Nɑzɑrɛti ilu bii í jɛ ɑmɑu. Ŋɔi si ɑjɔi kusĩmi í bɔ ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu si bɛi í nɛ dɔɔnɛɛ. Ŋɔi í dede ku cio tiɑ.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Ŋɔi ɑ̀ nɑ́ɑ tiɑ iyi Ezɑi wɑliiu í kɔ. Si bɛi wɑ fũu ŋɔi í kɑ̃ si kukɔ ɡɔ iyi wɑ ni,
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 — ausente —
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 — ausente —
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Ŋɔi Jesu í kɑ tiɑu mɑ́ í sindoɑ woo ce icɛu nɔ í bubɑ. Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ tɔtɔɔ bɛ fei ɑ̀ kɑ̃siɛ iju.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Ŋɔi í sinti ideɛ ku sɔ̃ ŋɑ í ni, nnyii kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ iyi ì ɡbɔ nsɛiu ŋɑ í kɔ̃.
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ jɛɑɑ sɛɛdɑ jiidɑ, nɔ biti í mu ŋɑ do ide didɔ̃ iyi wɑ fitɑ hɑi si ɡɛlɛɛu. À ni, kù jɛ ɑmɑi Zozɛfuu mbɛ yɑ.
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, kù nɛ sikɑ ɑɑ kpɑɑm mɔndɑu ihɛ̃ í ni ŋɑ, ɑwɔ lokotoro, fɑɑbɑ ɑrɑɛ. Ce iluɛ ihɛ̃ mii ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ ì ce Kɑpɛrɑnumu fei.
23 Então Jesus disse:
24 Ammɑ ɑn sɔ̃ ŋɛ, wɑlii kɑ̃mɑ kù wɛɛ iyi í yɑ nɛ bɛɛrɛ si ilui nŋu tɑkɑɛ.
24 E continuou:
25 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ ŋɑ iyi ɑri nlɑ ɡɔ í ce si ilɛu fei si wɑɑtii Elii wɑlii nlɑu. Ijĩ kù rɔ si ɑfei ɑdɔ̃ mɛɛtɑ do cukpɑ mɛɛfɑ, mɑ irei. Wɑɑti bɛɛbɛ inɑɑbo jɑɑɔ̃ nkpɔi í wɑ si ilɛi Izirɛli.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Do nŋu fei, Ilɑɑɔ̃ kù bɛ Elii wɑlii nlɑu bi kɑ̃mɑ nŋɑ bii kù jɛ bi jɑ̃ɑɔ̃ ɡɔ í wɑ Sɑrɛputɑ si ilɛi Sidɔ̃ɔ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Nɔ dintɛ nkpɔ mɔi í wɛɛ wo si ilɛi Izirɛli si wɑɑtii Elizee wɑliiu. Do nŋu fei, kù jɔ̀ ɡɔɡɔ nŋɑ ɡɔ ku bɑ iri, bii kù jɛ Nɑɑmɑ inɛi ilɛi Siriu.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ ŋɔi idɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu bɛ fei í kɔ̃.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Ŋɔi ɑ̀ dede ɑ̀ leleɛ hɑi inɔ iluu ɑ̀ bɔòɛ hee si ɑntɑi iri kutɑ si bii ɑ̀ mɑ ilu nŋɑ ku bɑ ɑ tɑleɛ wɑ ilɛ.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Ammɑ í lɔ ɑnini nŋɑ bɛ í nɛɛ.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Nɔ Jesu í bɔ Kɑpɛrɑnumu, ilui Gɑlilee ɡɔ nɔ wɑ kɔ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ si ɑjɔi kusĩmi.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Wɑ kɔ ŋɑ si cio do yiiko. Nŋui í jɔ̀ ideu í tosi ŋɑ.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Wee mɔkɔ ɡɔ í wɑ ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu bɛ í nɛ inɛi inɔɔko, ŋɔi í dɔ̃ ɑnu hee lele í ni,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 mii í wɑ si ɡɑ̃mɛi ɑwɑɛ ŋɑ ɑwɔ Jesu inɛi Nɑzɑrɛti. Ì nɑɑ ku kpɑ wɑi? Ǹ mɑ̀ inɛ iyi ì jɛ. Awɔi ì jɛ inɛ kumɑ́ iyi Ilɑɑɔ̃ í bɛ wɑ.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Ŋɔi Jesu í lɑ siɛ í ni, coko, fitɑ hɑi si mɔkɔu. Ŋɔi inɛi inɔɔkou í tɑ mɔkɔu ilɛ si ɑnini nŋɑ, nɔ í fitɑ siɛ, kù mɛɛ.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ biti, ɑ̀ bee njɛ ɑŋɑ duusɔ̃ɔ ɑ̀ wɑɑ ni, ide dimi yoomɑi ihɛ̃. Mɔkɔu wee wɑ sɔ̃ inɛi inɔɔko ŋɑ ide do yiiko do ɡbuɡbɑ̃ nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Ŋɔi iriɛ í fɑnɡɑɑ si ilɛɛkoi iluu fei.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Ŋɔi Jesu í fitɑ hɑi ile bii ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔu, nɔ í bɔ kpɑsɛ̃i Simɔɔ. Wee iyei ɑboi Simɔɔu wɑ ce bɔ̃ɔi ɑrɑ ɡbɑ̃ɑ ntɔ ntɔ. Ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ ku jɔ̀ ku bɑ iri.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Ŋɔi í kɔmbɑ si ɑbou í lɑ si ɑrɑ ɡbɑ̃ɑu nɔ í nyɑ. Nɔ ɑbou í dede ɡbɑkɑ̃ í yɑɑɛ ŋɑ.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Alɛi ɑjɔ nŋu iyi inunu í lɔ, ŋɔi inɛ ŋɑ iyi inɛ nŋɑ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ce bɔ̃ɔ dimi ikɑ̃ ikɑ̃ fei ɑ̀ wɑsi ku nɑɑò ŋɑ wɑ bi tɛɛ. Nɔ í lesi ɑŋɑ fei ɑwɔ í jɔ̀ ɑ̀ bɑ iri.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Inɛi inɔɔko ŋɑ mɔ ɑ̀ fitɑ hɑi si inɛ nkpɔ, ɑ̀ dɔ̃ò ɑnu ɑ̀ wɑɑ ni, ɑwɔi ì jɛ Amɑi Ilɑɑɔ̃. Ammɑ Jesu í lɑ si ŋɑ nɔ wɑ ɡɑnji ŋɑ ide ku fɔ domi ɑ̀ mɑ̀ iyi nŋuu inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑi.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Iyi iju í mɑ́ ŋɔi Jesu í fitɑ hɑi inɔ ilu í bɔ ɡbɑbuɑ. Ŋɔi zɑmɑɑ nkpɔ nkpɔ ɡɔ wɑ dɛdɛɛ. Iyi ɑ̀ to bi tɛɛ ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ suuru ku mɑɑ̀ nɛ ku jɔ̀ ɑŋɑ.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ammɑ í sɔ̃ ŋɑ í ni, kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù wɑɑzo lɑɑbɑɑu jiidɑi bommɑi Ilɑɑɔ̃ si ilu mmu ŋɑ mɑ́, domi nɑ nŋui ɑ̀ bɛm wɑ.
43 Mas Jesus disse:
44 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í koo í dɑbii wɑ ce wɑɑzo ile bii Zuifu ŋɑ ɑ̀ yɑ ce kutɔtɔɔ ŋɑ ilɛi Zudee.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.