Lucas 23
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ dede ɑ̀ bɔò Jesu bi Pilɑti.
1 Levantou-se a sessão e conduziram Jesus diante de Pilatos,
2 Ŋɔi ɑ̀ lɔsi dulum ku mɑ́ɑ ɑ̀ ni, ɑ̀ bɑ inɛɛu ihɛ̃ í wɑsi ku kɔ inɛ ŋɑ si bisi bɛi ɑɑ ce ɑ jɛ ilɛ nwɑ iɡũ nɔ wɑ ɡɑnji ɑ sɑ̃ɑ ilɑɑlu nlɑi Romu fiɑi lɛmpoo. Si ɑnyii nŋu mɑ́ í yɑ mɑɑ kpe ɑrɑɛ ɑmɑnlu, nɔ í ni nŋuu inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑui.
2 e puseram-se a acusá-lo: Temos encontrado este homem excitando o povo à revolta, proibindo pagar imposto ao imperador e dizendo-se Messias e rei.
3 Nɔ Pilɑti í beeɛ í ni, ɑwɔi ì jɛ ilɑɑlui Zuifu ŋɑ? Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, oo, si bɛi ì fɔ.
3 Pilatos perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Jesus respondeu: Sim.
4 Nɔ Pilɑti í sɔ̃ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do zɑmɑɑu í ni, n kù yɛ tɑɑle kɑ̃mɑ si mɔkɔu ihɛ̃.
4 Declarou Pilatos aos príncipes dos sacerdotes e ao povo: Eu não acho neste homem culpa alguma.
5 Ammɑ ɑ̀ lɑ do ɡbuɡbɑ̃ ɑ̀ wɑɑ ni, í yɑ mɑɑ kosi inɛ ŋɑ ijɑi do cioɛ iyi í yɑ mɑɑ ce nŋɑ. Hɑi ilɛi Gɑlileei í sintiɛ nɔ í bɔ si ilɛi Zudee fei í bɛi í to wɑ ihɛ̃ mɑ nsɛi.
5 Mas eles insistiam fortemente: Ele revoluciona o povo ensinando por toda a Judéia, a começar da Galiléia até aqui.
6 Iyi Pilɑti í ɡbɔ bɛɛbɛ, ŋɔi í bee í ni, kù jɛ mɔkɔu inɛi Gɑlileei bɑ.
6 A estas palavras, Pilatos perguntou se ele era galileu.
7 Nɔ í ɡbɔ ɑ̀ ni Jesu wɑ nɑɑi hɑi si ilɛi bommɑi Herodu. Ŋɔi í ni ɑ bɔòɛ bi Herodu. Wee wɑɑti bɛɛbɛ Herodu mɔ í wɑ Zeruzɑlɛmu.
7 E, quando soube que era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, pois justamente naqueles dias se achava em Jerusalém.
8 Ŋɔi ɑ̀ bɔò Jesu bi tɛɛ. Iyi Herodu í yɛ Jesu ŋɔi inɔɛ í dɔ̃ ntɔ ntɔ, si nɑ iyi í jɔ̀ hɑi ku kpɛi wɑ dɛ ku yɔɔ, nɑ irii lɑɑbɑɑuɛ iyi í ɡbɔ ɑ̀ yɑ mɑɑ fɔu. Ŋɔi í bi ku ceɑ nŋu mɑɑmɑɑke ɡɔ.
8 Herodes alegrou-se muito em ver Jesus, pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar dele muitas coisas, e esperava presenciar algum milagre operado por ele.
9 Ŋɔi í bee Jesu ide nkpɔ nkpɔ ɑmmɑ Jesu kù jɛɑɑ ide kɑ̃mɑ.
9 Dirigiu-lhe muitas perguntas, mas Jesus nada respondeu.
10 Wee inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ wɑ bɛ, ɑ̀ wɑɑ mɑ́ɑ dulum do ɡbuɡbɑ̃.
10 Ali estavam os príncipes dos sacerdotes e os escribas, acusando-o com violência.
11 Ŋɔi Herodu í jɔ̀ ɑ̀ dɑɑ si ibɔ ku sĩɑ ɡɔ nɔ nŋu do sooɡeɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ yɑɑkoɛ nɔ ɑ̀ wɑsi ku buu. Si ɑnyii nŋu nɔ í jɔ̀ ɑ̀ nyiòɛ bi Pilɑti mɑ́.
11 Herodes, com a sua guarda, tratou-o com desprezo, escarneceu dele, mandou revesti-lo de uma túnica branca e reenviou-o a Pilatos.
12 Herodu do Pilɑti wee mbɛɛ ŋɑi wo, ɑmmɑ ɑjɔ nŋu bɛi ɑ̀ dɔ̃.
12 Naquele mesmo dia, Pilatos e Herodes fizeram as pazes, pois antes eram inimigos um do outro.
13 Pilɑti í kpe inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do inɛ nɡbo ŋɑ do zɑmɑɑ nkpɔ mɑ́ í tɔtɔɔ ŋɑ.
13 Pilatos convocou então os príncipes dos sacerdotes, os magistrados e o povo, e disse-lhes:
14 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, ì nɑɑm mɔkɔu ihɛ̃ wɑ ŋɑ, ì ni wɑ kɔ inɛ ŋɑ si bisi bɛi ɑɑ ce ɑ jɛò ilɛ nwɑ iɡũ do ile. Nɔ wee ǹ beeɛ ideu si wɑju nŋɛ ihɛ̃, ɑmmɑ n kù yɛ si mɔkɔu ide kɑ̃mɑ iyi ì wɑɑ yɛò tɑɑleɛ ŋɑ.
14 Apresentastes-me este homem como agitador do povo, mas, interrogando-o eu diante de vós, não o achei culpado de nenhum dos crimes de que o acusais.
15 Nɔ Herodu mɔ kù yɛ siɛ tɑɑle kɑ̃mɑ. Nɑ ŋɔi í ce í jɔ̀ ɑ̀ nyiòɛ wɑ ihɛ̃. Mɔkɔu kù ce kurɑrɑ kɑ̃mɑ iyi í to ɑ kpɑɑ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo devolveu. Portanto, ele nada fez que mereça a morte.
16 Nɑ nŋu, ɑn jɔ̀ ɑ tɛɑɑ kpɔtɔɔ nɔ n jɔ̀ɔ ku nɛɛ. [
16 Por isso, soltá-lo-ei depois de o castigar.
17 Wee si jinɡɑui Iku ku kuɑ fei tilɑsi Pilɑti í yɑ jɔ̀ inɛi piisɔ̃ɔ ɑkɑ̃i.]
17 {Acontecia que em cada festa ele era obrigado a soltar-lhes um preso.}
18 Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ wɑɑ ni, kpɑ inɛ ihɛ̃ nɔ i jɔ̀ nwɑ Bɑrɑbɑsi.
18 Todo o povo gritou a uma voz: À morte com este, e solta-nos Barrabás.
19 Wee ɑ̀ mu Bɑrɑbɑsi ɑ̀ dɑsiɛ piisɔ̃ɔi wo nɑ kosi iyi í ce si inɔ ilu nɔ í nyi í kpɑ inɛ ɡɔ mɑ́.
19 {Este homem fora lançado ao cárcere devido a uma revolta levantada na cidade, por causa de um homicídio.}
20 Ŋɔi Pilɑti í bee ŋɑ ide mɑ́ si nɑ iyi í jɔ̀ í dɑsi idɔ nŋu ku jɔ̀ Jesu.
20 Pilatos, porém, querendo soltar Jesus, falou-lhes de novo,
21 Ŋɔi ɑ̀ dedeò hoyɑ hoyɑ ɑ̀ wɑsi ku ni, kpɑkpɑɛ si jĩi ku ɡɑɑu.
21 mas eles vociferavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ŋɔi Pilɑti í bee ŋɑ isɛ ɡbɛɛtɑsiɑɛ í ni, lɑɑlɔ yoomɑi í bɛi í ce. Amu n kù yɛ siɛ nɡɔɡɔ iyi í to iku. Nɑ nŋu, ɑn jɔ̀ ɑ tɛɑɑ kpɔtɔɔi nɔ n jɔ̀ɔ ku nɛ.
22 Pela terceira vez, Pilatos ainda interveio: Mas que mal fez ele, então? Não achei nele nada que mereça a morte; irei, portanto, castigá-lo e, depois, o soltarei.
23 Ammɑ bɛi Pilɑti wɑ fɔ fei, bɛɛbɛ mɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ mɑɑ ni, kpɑkpɑɛ si jĩi ku ɡɑɑu. Ŋɔi ɑnu ku dɔ̃ nŋɑu í kɑ̃miɑɛ.
23 Mas eles instavam, reclamando em altas vozes que fosse crucificado, e os seus clamores recrudesciam.
24 Nɔ Pilɑti í dɑsi idɔ nŋu ku ce bɛi ɑ̀ biu.
24 Pilatos pronunciou então a sentença que lhes satisfazia o desejo.
25 Nɔ í jɔ̀ nŋɑ inɛ iyi ɑ̀ biu, inɛ iyi ɑ̀ dɑsi piisɔ̃ɔ nɑ kosi do inɛ ku kpɑu, nɔ í dɑ nŋɑ Jesu si ɑwɔ ɑ ceɑɑ bɛi ɑ̀ bi.
25 Soltou-lhes aquele que eles reclamavam e que havia sido lançado ao cárcere por causa do homicídio e da revolta, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Ŋɔi inɛ ŋɑu ɑ̀ ɡbɑ̃ Jesu ɑ̀ wɑɑ nɛòɛ. Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ nɛòɛu, ŋɔi ɑ̀ ko mɔkɔ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Simɔɔ, inɛi Sirɛni. Mɔkɔu wɑ bɑɑi hɑi ikoɛ. Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ kɑ̃ɑ jĩi ku ɡɑɑuu ku tooò Jesu.
26 Enquanto o conduziam, detiveram um certo Simão de Cirene, que voltava do campo, e impuseram-lhe a cruz para que a carregasse atrás de Jesus.
27 Nɔ zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ. Si inɔ nŋɑ inɑɑbo ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑ bɛ ɑ̀ kpɑtɑ ɑ̀ wɑɑ cɑ̃ kpokpo nɑ iriɛ.
27 Seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que batiam no peito e o lamentavam.
28 Iyi Jesu í sindɑ í cɔ ŋɑ ŋɔi í ni, iŋɛ inɑɑboi Zeruzɑlɛmu ŋɑ, i mɑɑ̀ kpɑtɑ nɑ irim, ɑmmɑ i kpɑtɑ nɑ iri nŋɛ do nɑ irii ɑmɑ nŋɛ ŋɑ.
28 Voltando-se para elas, Jesus disse: Filhas de Jerusalém, não choreis sobre mim, mas chorai sobre vós mesmas e sobre vossos filhos.
29 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑjɔ wɑ nɑɑ iyi inɛ ŋɑ ɑɑ ni, ilu inɔ didɔ̃i ɡbɛndɑ ŋɑ do inɑɑbo ŋɑ iyi ɑ kù bí, do inɑɑbo ŋɑ iyi ɑmɑ kù mɔmɔ si ɑmɔ nŋɑ.
29 Porque virão dias em que se dirá: Felizes as estéreis, os ventres que não geraram e os peitos que não amamentaram!
30 Wɑɑti bɛɛbɛi ɑɑ mɑɑ sɔ̃ iri kutɑ ŋɑ ɑ ni, i cuku i bɑtɑ wɑ wɑ ŋɑ. Nɔ ɑɑ sɔ̃ ɡeete ŋɑ ɑ ni, i bii wɑ wɑ ŋɑ.
30 Então dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Ntɔ ntɔ, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bii inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ ceɑ jĩi tũtũ dimi bɛ ihɛ̃, bɛirei ɑɑ nɑ ɑ ceɑ jĩi nɡbɛ.
31 Porque, se eles fazem isto ao lenho verde, que acontecerá ao seco?
32 Wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ nɛò Jesu ɑ̀ kooò woo ce lɑɑlɔ minji ɡɔ ŋɑ mɔ iyi ɑɑ kpɑ ŋɑ do nŋu ɑjɔ.
32 Eram conduzidos ao mesmo tempo dois malfeitores para serem mortos com Jesus.
33 Ŋɔi ɑ̀ to inyɑ iyi ɑ̀ yɑ kpe kokoi iriu. Bɛi ɑ̀ kpɑkpɑ Jesu si jĩi ku ɡɑɑuu. Bɛ mɔi ɑ̀ kpɑkpɑ woo ce lɑɑlɔ minji ŋɑu, inɛ ɑkɑ̃ ikpɑ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ikpɑ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
33 Chegados que foram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, como também os ladrões, um à direita e outro à esquerda.
34 Nɔ Jesu í ni, Bɑɑbɑ, kpɑ idei dulum du ŋɑ, domi ɑ kù mɑ̀ mii iyi ɑ̀ wɑɑ ce. Si ɑnyiɛ sooɡe ŋɑu ɑ̀ tɑ kpɑsɑ si jĩnɛɛ ŋɑ ɑ bɑ ɑ yɛ iyi inɛ fei ɑ́ bɑ. Bɛɛbɛi ɑ̀ ceò ikpɛ̃i jĩnɛɛ ŋɑu.
34 E Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Eles dividiram as suas vestes e as sortearam.
35 Ŋɔi zɑmɑɑu í wɑ bɛ wɑ cɔɔ. Nɔ inɛ nɡbo ŋɑu ɑ̀ yɑɑkoɛ ɑ̀ wɑɑ ni, í fɑɑbɑ inɛ ɡɔ ŋɑ. To, kú fɑɑbɑ ɑrɑɛ bɛ bii nŋui í jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu.
35 A multidão conservava-se lá e observava. Os príncipes dos sacerdotes escarneciam de Jesus, dizendo: Salvou a outros, que se salve a si próprio, se é o Cristo, o escolhido de Deus!
36 Ŋɔi sooɡe ŋɑ mɔ ɑ̀ sɛkɛɛ siɛ ɑŋɑ mɔ ɑ̀ koo ɑ̀ wɑɑ yɑɑkoɛ nɔ ɑ̀ nɑɑ inyi ikɑ̃ ku mɔ.
36 Do mesmo modo zombavam dele os soldados. Aproximavam-se dele, ofereciam-lhe vinagre e diziam:
37 Nɔ ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, bii ɑwɔi í jɛ ilɑɑlui Zuifu ŋɑ, ɑwɔ tɑkɑɛ fɑɑbɑ ɑrɑɛ.
37 Se és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Si dee deei ɑntɑi iriɛ ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, inɛ ihɛ̃i í jɛ ilɑɑlui Zuifu ŋɑ.
38 Por cima de sua cabeça pendia esta inscrição: Este é o rei dos judeus.
39 Inɛ ɑkɑ̃i woo ce lɑɑlɔ ŋɑ iyi ɑ̀ kpɑkpɑ si jĩi nɔu wɑ sɔ̃ Jesu ide nfe wɑ ni, kù jɛ ɑwɔi ì jɛ inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu bɑ. To, fɑɑbɑ ɑrɑɛ nɔ i fɑɑbɑ ɑwɑ mɔ.
39 Um dos malfeitores, ali crucificados, blasfemava contra ele: Se és o Cristo, salva-te a ti mesmo e salva-nos a nós!
40 Ammɑ inɛ ɑkɑ̃u mɔ í jɛɑɑ í ni, i kù wɑɑ ce njoi Ilɑɑɔ̃, bɑɑ ɑwɔ iyi iŋɛò fei ì wɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ ɑkɑ̃?
40 Mas o outro o repreendeu: Nem sequer temes a Deus, tu que sofres no mesmo suplício?
41 Bii ɑwɑi ɑ̀ wɑɑ kpɑ̃ iju bɛɛbɛ, dee deei, domi ɑ̀ wɑɑ sɑ̃ nwɑ ɡbesei mii iyi ɑ̀ ce. Ammɑ njɛ kù ce lɑɑlɔ kɑ̃mɑ.
41 Para nós isto é justo: recebemos o que mereceram os nossos crimes, mas este não fez mal algum.
42 Ŋɔi í sindɑ í sɔ̃ Jesu í ni, wɑɑti iyi ɑɑ koo i jɛ bommɑɛ nɔ i nyi wɑ si ɑndunyɑ mɑ́, ye ɡiɡim.
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim, quando tiveres entrado no teu Reino!
43 Nɔ Jesu í jɛɑɑ í ni, ntɔ ntɔ, ǹ wɑ n sɔ̃ɛi, nnyi mɔm ɑɑ wɛɛ do ɑmu lelei Aɔ̃.
43 Jesus respondeu-lhe: Em verdade te digo: hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ŋɔi zɑkɑi dɑsɑ̃ nkpɑu ilu í kuku si ɑndunyɑu fei hee í koo í to isɔ mɛɛtɑi ɑlɛ.
44 Era quase à hora sexta e em toda a terra houve trevas até a hora nona.
45 Wɑɑti iyi ilu kukuu í ce ŋɔi ridooi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃u í ɡɑ í kpɛ̃ minji.
45 Escureceu-se o sol e o véu do templo rasgou-se pelo meio.
46 Nɔ Jesu í lɑ do ɡbuɡbɑ̃ í ni, Bɑɑbɑ, ǹ dɑɑɛ hundem si ɑwɔ. Iyi í fɔ bɛɛbɛ nɔ í ku.
46 Jesus deu então um grande brado e disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, dizendo isso, expirou.
47 Iyi inɛ nɡboi sooɡe ŋɑu í yɛ mii iyi í ceu, ŋɔi í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ í ni, ntɔ ntɔ inɛɛu ihɛ̃ kù nɛ tɑɑle kɑ̃mɑ.
47 Vendo o centurião o que acontecia, deu glória a Deus e disse: Na verdade, este homem era um justo.
48 Nɔ inɛ ŋɑ mɔ iyi ɑ̀ nɑɑ ku cɔ mii iyi ɑ́ nɑ ku ceu fei ɑ̀ yɔɔ nɔ ɑ̀ sindɑ ɑ̀ nɛ do inɔ ku fɔ nlɑ nlɑ.
48 E toda a multidão dos que assistiam a este espetáculo e viam o que se passava, voltou batendo no peito.
49 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ mɑ̀ Jesu fei do inɑɑbo ŋɑ iyi ɑ̀ tooɛ wɑ hɑi ilɛi Gɑlileeu, ɑ̀ leekĩ hee jĩijĩ ɑ̀ wɑɑ cɔ mii iyi wɑ ce.
49 Os amigos de Jesus, como também as mulheres que o tinham seguido desde a Galiléia, conservavam-se a certa distância, e observavam estas coisas.
50 Mɔkɔ ɡɔ iyi ɑ̀ yɑ kpe Zozɛfu, inɛi Arimɑtee ilu ɑkɑ̃i Zuifu ŋɑu í nɑɑ bɛ. Mɔkɔu inɛ dee deei, wɑ ce jiidɑ, nɔ í wɛɛò kpɑ̃ɑ ku cɔ iyi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku jɛ bommɑɛ. Í wɑ si iɡbɛi woo kiiti ŋɑ, ɑmmɑ kù jɛsi ide nŋɑ iyi ɑ̀ jilɛ ɑ ceɑ Jesu wo.
50 Havia um homem, por nome José, membro do conselho, homem reto e justo.
51 — ausente —
51 Ele não havia concordado com a decisão dos outros nem com os atos deles. Originário de Arimatéia, cidade da Judéia, esperava ele o Reino de Deus.
52 Mɔkɔu í bɔ bi Pilɑti í koo í tɔɔ ikui Jesu.
52 Foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Ŋɔi í kitɑɛ wɑ hɑi si ɑntɑi jĩi ku ɡɑɑuu nɔ í biiɛ do ɑcɔ fũfũ titɔ̃ ɡɔ í bɛi í koo í suu. Í suui si isɑi kutɑ ɡɔ iyi ɑ̀ ɡbe wo nɔ ɑ kù si inɛ ɡɔ bɛ titɑ̃.
53 Ele o desceu da cruz, envolveu-o num pano de linho e colocou-o num sepulcro, escavado na rocha, onde ainda ninguém havia sido depositado.
54 Wee ɑjɔi sɔɔlui kusĩmii, iyi hɑi ɑlɛu ɑjɔi kusĩmiu ɑ́ sinti.
54 Era o dia da Preparação e já ia principiar o sábado.
55 Ŋɔi inɑɑbo ŋɑ iyi ɑ̀ too Jesu wɑ hɑi ilɛi Gɑlileeu ɑ̀ too Zozɛfu nɔ ɑ̀ yɛ bɑlɛu do bɛ́i ɑ̀ si Jesu fei.
55 As mulheres, que tinham vindo com Jesus da Galiléia, acompanharam José. Elas viram o túmulo e o modo como o corpo de Jesus ali fora depositado.
56 Ŋɔi ɑ̀ sindɑ ɑ̀ bɔ ide ɑ̀ koo ɑ̀ ce sɔɔlui ikpo ku dɔ̃ inúnu do tulɑre ŋɑ wɑ. Si ɑjɔi kusĩmiu nɔ ɑ̀ sĩmi si bɛi woodɑ í fɔ.
56 Elas voltaram e prepararam aromas e bálsamos. No dia de sábado, observaram o preceito do repouso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.