Lucas 22

Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jinɡɑui Pɛ̃ɛ hɑi nɛ lefee iyi ɑ̀ yɑ kpe jinɡɑui Iku ku kuɑu í mɑɑi wɑ.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ dɛ kpɑ̃ɑ bɛi ɑɑ ce ɑ kpɑò Jesu, ɑmmɑ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ŋɔi Seetɑm í lɔ idɔi Zudɑsi iyi ɑ̀ yɑ kpe Isikɑriɔti. Wee inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑui.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Zudɑsi í koo í dĩ ɑnu tɔɔsi do inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do inɛ nɡboi woo deɡbe kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do yɑɑse bɛi ɑ́ ce ku dɑ nŋɑ Jesu si ɑwɔ.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ŋɔi inɔ nŋɑ í dɔ̃ nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ muɑ fiɑ.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Nɔ Zudɑsi í jɛsi, nɔ wɑ dɛ kpɑ̃ɑ bɛi ɑ́ ce ku dɑ nŋɑ Jesu si ɑwɔ, zɑmɑɑu ku mɑɑ̀ ti ku mɑ̀.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ŋɔi ɑjɔi jinɡɑui Pɛ̃ɛ hɑi nɛ lefeeu í to wɑ si bii ɑ̀ yɑ kpɑ ɑnɡudɑ̃i jinɡɑui Iku ku kuɑ ɑ ceò kuweeu.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ŋɔi Jesu í bɛ Piɛɛ do Zɑ̃ɑ í ni, i koo i ce sɔɔlui jinɡɑui Iku ku kuɑu kɑ jɔɔ ŋɑ.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, iwoi ì bi kɑɑ ce sɔɔluu.
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, bii ì lɔ inɔ iluu ŋɑ ɑɑ yɛ mɔkɔ ɡɔ wɑ so inyi jɔlɔ. I tooɛ. Mɔkɔu ɑ́ koo ku lɔ kpɑsɛ̃ ɡɔ. Kpɑsɛ̃ bii ɑ́ lɔu
10 Jesus respondeu:
11 i koo i sɔ̃ ilu kpɑsɛ̃u i ni ŋɑ, Mɛɛtu í ni kɑ beeɛ ile bii nŋu ɑ́ jɛ jinɡɑui Iku ku kuɑ do mɔcɔi nŋu ŋɑ.
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Mɔkɔu ɑ́ bɔò ŋɛ si ɑntɑi ile kukpɛkɛ ɡɔ nɔ ɑ́ nyisi ŋɛ ilɑɑwɑ nlɑ ɡɔ iyi ɑ̀ ce sɔɔlui fei ndɛɛ tɑ̃. Bɛi ɑɑ ce nwɑ sɔɔlui jinɡɑuu ŋɑ.
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Iyi ɑ̀ nɛ nɔ ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ mii ŋɑu fei í cei dee dee si bɛi í sɔ̃ ŋɑu, nɔ ɑ̀ ce sɔɔlui jinɡɑuu.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Iyi wɑɑtiu í to, Jesu do mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ bɔ tenɡi bii ɑ̀ ce sɔɔluu, nɔ ɑ̀ bubɑ ɑ̀ wɑɑ jɛ.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ǹ bi ntɔ ntɔ n ce jinɡɑui Iku ku kuɑu ihɛ̃i ɑwɑɛ ŋɑ n bɛi n yɛ ijuukpɑ̃m nɔu.
15 e lhes disse:
16 Nɔ ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, n kɑɑ n jɛ jinɡɑu ihɛ̃ mɑ́ bii kù jɛ si ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃.
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í so kɔɔfu í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, i ɡbɑ vɛ̃ɛ iyi í wɑ si kɔɔfuu ihɛ̃ i mɔ iŋɛ fei.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Ammɑ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, hɑi nsɛi ɑmu n kɑɑ n mɔ vɛ̃ɛ mɑ́ hee ɑndunyɑ titɔ̃i Ilɑɑɔ̃ koo too wɑ.
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Si ɑnyii nŋu, nɔ í so pɛ̃ɛ nɔ í sɑɑbu Ilɑɑɔ̃ titɑ̃ í bɛi í bububuɛ, nɔ í nɑ ŋɑ í ni, iyi ihɛ̃i í jɛ ɑrɑm [iyi ǹ nɑ nɑ iri nŋɛ. I yɑ coo ŋɑ i mɑɑ yeò ɡiɡim.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Iyi ɑ̀ jɛ ɑ̀ tɑ̃ ŋɔi í so kɔɔfu mɑ́ í nɑ ŋɑ í ni, kɔɔfuu ihɛ̃i í jɛ nyindɑi ɑkɑbuu titɔ̃ iyi Ilɑɑɔ̃ í dĩ do njɛm iyi ɑ́ nikɑ̃ nɑ iri nŋɛ si ikum.]
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Ammɑ i cɔ inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑm nɔu wee í wɑ ihɛ̃, ɑwɔɛ do tom nii í wɑ si inɔ jɛɛ ihɛ̃ ɑjɔ.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Amu Amɑi Amɑnɛ ɑn ku si bɛi Ilɑɑɔ̃ í jilɔɔ. Ammɑ ijuukpɑ̃i inɛ iyi ɑ́ zɑmbɑm nɔu ɑ́ lɑ.
22 Pois o
23 Ŋɔi ɑ̀ sinti ku bee njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, yooi ɑ́ yɔkɔ ku ce dimiɛ si inɔ nwɑ.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ŋɔi kɑkɔɔ í dede si ɑninii mɔcɔ ŋɑu, ɑ̀ wɑɑ bee njɛ inɛ iyi ɑ́ jɛ inɛ nɡbo si inɔ nŋɑ.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmɑnlui ɑndunyɑ ŋɑ ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ ŋɑ ɑmɑnlu ku jɛi, nɔ inɛ nɡbo ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ nyisi ɡbuɡbɑ̃ nŋɑ ɑ̀ yɑ bi ɑ kpe ɑŋɑ woo ce jiidɑ ŋɑ.
25 Então Jesus disse:
26 Ammɑ iŋɛ i mɑɑ̀ yɛ bɛɛbɛ ŋɑ. I jɔ̀ inɛ iyi í lɑ í re si inɔ nŋɛ ku bɑɑ ku jɛ keeke nŋɛ, nɔ inɛ iyi í jɛ inɛ nɡbo kú jɛ ɑmɑɑcɛ nŋɛ.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Inɛ iyi í bubɑ wɑ jɛ si ɑntɑi tɑɑbu do inɛ iyi wɑ nɑɑò ijɛu wɑ, yoo nŋɑi í re. Kù jɛ inɛ iyi wɑ jɛui? To, ɑmu wee ǹ wɑ inɔ nŋɛi bɛi inɛ iyi wɑ nɑɑò ijɛu wɑ.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Iŋɛi ì temuɑ do ɑmu si wɑhɑlɑm ŋɑu ŋɑ.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Nɑ nŋu, si bɛi Bɑɑbɑ í jilɛɛm bommɑu, bɛɛbɛ mɔi ɑmu mɔ ǹ wɑ n jilɛ nŋɛ
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 ku bɑ i jɛ nɔ i mɔ do ɑmu si bommɑm ŋɑ, nɔ i bubɑ si bɑtɑi ɑmɑnlu ŋɑ i kiitiò dimi mɑɑteejii Izirɛli ŋɑu.
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Ŋɔi Jesu í ni, Simɔɔ, Simɔɔ, Seetɑm í tɔɔ kpɑ̃ɑ ku bɑ ku fɛɛ bɛi iyɑ.
31 Jesus continuou:
32 Ammɑ ɑmu ǹ ce kutɔɔ nɑ iriɛ ku bɑ nɑɑnɛ ku dɑsiɛ ku mɑɑ̀ ɡɑiziɑ. Nɔ ɑwɔ, wɑɑti iyi ɑɑ kpɑɑsi idɔ mɑ́, muɑ kpɑɑsiɛ ŋɑ mɔ ɡbuɡbɑ̃.
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ŋɔi Piɛɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ǹ tɑ̃ sɔɔlu ɑwɑɛ kɑ bɔ piisɔ̃ɔ, bii iku mɔi kɑ ku ɑjɔ.
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ŋɔi Jesu í ni, Piɛɛ, ǹ wɑ n sɔ̃ɛi, idũuyi mɔm, hee ɑjɛɛ ku mɑɑ kɔ ɑɑ jɑ̃ isɛ ɡbɛɛtɑ i ni i kù mɑ̀m.
34 Então Jesus afirmou:
35 Si ɑnyii nŋu ŋɔi Jesu í bee ŋɑ í ni, si wɑɑti iyi ǹ bɛ ŋɛ hɑi mu tɑɑlili do bɔɡɔ do bɑɑtɑ ì kuɑ nɡɔɡɔ ŋɑ? Ŋɔi ɑ̀ jɛ ɑ̀ ni, ɑɑwo, ɑ kù kuɑ nkɑ̃mɑ.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ŋɔi í ni, to, nsɛi, kù jɛ bɛɛbɛ mɑ́. Inɛ iyi í nɛ tɑɑlili ku soo, bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi í nɛ bɔɡɔ ku soo. Inɛ mɔ iyi kù nɛ tɑɑkubɑ, ku tɑ ibɔɛ ku rɑò.
36 Então Jesus disse:
37 Si ɑnyii nŋu mɑ́, í sɔ̃ ŋɑ í ni, ideu ihɛ̃ iyi ɑ̀ kɔ nɑ irim nɔu ɑ́ cei, si bɛi ɑ̀ ni, ɑ̀ dooɑɛ si woo ce lɑɑlɔ ŋɑ. Kù nɔ kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi kù ce bɛɛbɛ.
37 Pois as
38 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɑɑkubɑ minji ɡɔ wee. Nɔ í ni, kɑ jɔ̀ ide nŋu bɛ.
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í fitɑ hɑi inɔ iluu í bɔ iri kutɑi Olivie si bɛi í nɛ dɔɔnɛɛ. Nɔ mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Iyi ɑ̀ to inyɑu, ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, i ce kutɔɔ ŋɑ ku bɑ i mɑɑ̀ dɑ́si kulɛlɛi inɛ ŋɑ.
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 Si ɑnyii nŋu nɔ í sɛkɛɛ í jɔ̀ ŋɑ zɑkɑi kujĩi kutɑi ɑwɔ nɔ í ɡulɛ bɛ wɑ ce kutɔɔ
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 wɑ ni, Bɑɑbɑ, bii ì bi, ɑɑ jɔ̀ wɑhɑlɑu ihɛ̃ ku jĩim. Ammɑ ku mɑɑ̀ ti ku jɛ ti idɔɔbim, jɔ̀ idɔɔbiɛ ku ce. [
42 dizendo:
43 Ŋɔi ɑmɑlekɑ ɡɔ í nɑɑ siɛ wɑ hɑi lele í nɑɑ í muɑɑ ɡbuɡbɑ̃.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Si inɔ ku fɔ nlɑ nlɑu wɑ ce kutɔɔui do ɡbuɡbɑ̃, nɔ í dɑ koko hee wɑ tontoo ilɛ. Koko iyi í dɑu í yɛi bɛi njɛ.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Iyi í ce kutɔɔu í tɑ̃ ŋɔi í dede í bɔ bi mɔcɔɛ ŋɑu nɔ í koo í bɑ ɑ̀ wɑɑ sĩ njoo do inɔ ku fɔ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Nɔ í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ sĩ njoo ŋɑ. I dede i ce kutɔɔ ŋɑ ku bɑ i mɑɑ̀ dɑsi kulɛlɛi inɛ ŋɑ.
46 E disse:
47 Iyi Jesu wɑ fɔ bɛɛbɛ ɡbɑkɑ̃ ŋɔi Zudɑsi inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu í to wɑ do zɑmɑɑ ɡɔ. Iyi í to wɑ í nɑ wɑ bɑɑbɑ Jesu.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ŋɔi Jesu í ni, Zudɑsi, do dimii fɔɔ bɛ ihɛ̃i ɑɑ zɑmbɑò ɑmu Amɑi Amɑnɛ?
48 Mas Jesus disse:
49 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ too Jesuu, iyi ɑ̀ yɛ mii iyi wɑ ce, ŋɔi ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, kɑ dɑ ŋɑ do tɑɑkubɑu?
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ŋɔi inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í cɑfe itĩ njɛi ɑmɑɑcɛi woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u í buu.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ammɑ Jesu í ni, i leekĩ, i jɔ̀ bɛɛbɛ. Nɔ í lu itĩi mɔkɔu nɔ í bɑ iri.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Si ɑnyii nŋu Jesu í bee inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do inɛ nɡboi woo deɡbe kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do inɛ nɡbo ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ siɛu í ni, ɑmui ì nɑɑ ku mu ŋɑ do tɑɑkubɑ do ɡolo ŋɑ bɛi woo ce ile?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ajɔ fei ǹ yɑ n wɑ si inɔ nŋɛ n mɑɑ n kɔ inɛ ŋɑ si cio kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃, nɔ i kù mum ŋɑ. Ammɑ wɑɑtiu ihɛ̃i í jɛ tu ŋɛ do ɡbuɡbɑ̃i ilu kuku.
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Iyi inɛ ŋɑu ɑ̀ mu Jesu, ŋɔi ɑ̀ bɔòɛ kpɑsɛ̃i woo wee nlɑi Ilɑɑɔ̃u. Nɔ Piɛɛ í wɑ hee jĩijĩ wɑ too ŋɑ wɑ do ɑnyi.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ ko inɑ si ɑninii bɑntumɑi kpɑsɛ̃u ɑ̀ wɑɑ bubɑ bɛ. Nɔ Piɛɛ mɔ í koo í bubɑ bi tu ŋɑ bɛ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ŋɔi inɑɑbo woo ce icɛ ɡɔ í yɔɔ wɑ bubɑ kɔkɔi inɑu nɔ í kɑ̃siɛ iju í ni, inɛɛu ihɛ̃ mɔ í tɑko í wɑ bi Jesu wo.
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ammɑ í jɑ̃ í ni, ɑbooyi, n kù mɑ̀ɑ.
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Iyi í ce sɑ̃ɑ mɑ́ ŋɔi inɛ ɡɔ í yɔɔ nɔ í ni, ɑwɔ mɔ inɛ ɑkɑ̃i inɛ ŋɑui. Ammɑ Piɛɛ í ni, mɔkɔɔyi, n kù jɛ inɛ nŋɑ.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Si ɑnyii nŋu zɑkɑi lɛɛu ɑkɑ̃ mɑ́, ŋɔi inɛ ɡɔ í fɔ do ɡbuɡbɑ̃ í ni, ntɔ ntɔ, mɔkɔu ihɛ̃ mɔ í yɑ wɑ bi Jesu wo domi nŋu mɔ inɛi Gɑlileei.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ammɑ Piɛɛ í ni, ɑwɔu bɛ, n kù mɑ̀ bɛi ì wɑɑ bi i fɔ. Si bɛi wɑ fɔ ideu ɡbɑkɑ̃ ŋɔi ɑjɛɛ wɑ kɔ.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Nɔ Jesu í sindɑ í cɔ Piɛɛ. Ŋɔi Piɛɛ í ye ɡiɡii ide iyi Lɑfɛ̃ɛ í sɔ̃ɔu wo í ni, nnyi hee ɑjɛɛ ku mɑɑ kɔ ɑɑ jɑ̃ isɛ ɡbɛɛtɑ i ni i kù mɑ̀m.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ŋɔi í fitɑ wɑduude í koo wɑ kpɑtɑ do inɔ ku fɔ.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ mu Jesuu ɑ̀ wɑɑ buu nɔ ɑ̀ wɑsi ku cɑ̃ɑ.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 À bii wɑjuɛ ɑ̀ bɛi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ wɑɑ ni, ce wɑlii. Yooi í cɑ̃ɛ.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Nɔ ɑ̀ buu dimii ɑrɑbu ikɑ̃ ikɑ̃ fei.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Iyi iju í mɑ́ ŋɔi iɡbɛi inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu ɑ̀ tɔtɔɔ nɔ inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑu do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ bɔò Jesu bi iɡbɛi woo kiiti nŋɑ.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Nɔ ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, sɔ̃ wɑ bii ɑwɔu inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑui. Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, bɑɑ bii ǹ sɔ̃ ŋɛ i kɑɑ dɑsi nɑɑnɛ ŋɑ.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Nɔ bii ǹ bee ŋɛ ide ɡɔ i kɑɑ jɛɛm ŋɑ.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Ammɑ hɑi nsɛi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn bubɑi si ɑwɔ njɛi Ilɑɑɔ̃ ilu ɡbuɡbɑ̃.
69 Mas de agora em diante o
70 Ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ ni, debɛi, ɑwɔu Amɑi Ilɑɑɔ̃i? Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, oo, ɑmu Amɑi Ilɑɑɔ̃i si bɛi ì fɔu ŋɑ.
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ŋɔi ɑ̀ ni, sɛɛdɑ yoomɑi ɑ̀ wɑɑ deɡbe mɑ́. Awɑ tɑkɑ nwɑ ɑ̀ ɡbɔɔ tɑ̃ hɑi si ɡɛlɛɛ.
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.