Lucas 20
Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH
1 Ajɔ nŋu ɡɔ si bɛi Jesu wɑ kɔ zɑmɑɑu si cio bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ wɑ sisi lɑɑbɑɑu jiidɑu, ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do inɛ nɡbo ŋɑ ɑ̀ fɑɑtɑ wɑ.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Nɔ ɑ̀ ni, sɔ̃ wɑ, yiiko yoomɑi ì wɑɑ ceò mii ŋɑu ihɛ̃, mɑ̀ yooi í nɑɛ kpɑ̃ɑɛ.
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmu mɔ, ɑn bee ŋɛ ide ɡɔ. I sɔ̃m ŋɑ,
3 Jesus respondeu:
4 hɑi iwoi Zɑ̃ɑ í bɑ yiiko iyi í dɑsiò inɛ ŋɑ inyi. Hɑi bi Ilɑɑɔ̃ de, mɑ̀ hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑ.
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, bɛirei ɑɑ kɑ jɛɑɑ. Nsɛi nɔɔ, bii ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni hɑi bi Ilɑɑɔ̃i, ɑ́ bee wɑ bɛirei í ce ɑ kù dɑsi Zɑ̃ɑ nɑɑnɛ.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Bii ɑ̀ nɔ ɑ̀ ni hɑi bi ɑmɑnɛ ŋɑi, inɛ ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ tɑ wɑ kutɑ domi inɛ fei í dɑsi nɑɑnɛ iyi Zɑ̃ɑ wɑliii.
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ŋɔi ɑ̀ jɛ ɑ̀ ni, ɑ kù mɑ̀ hɑi iwoi í bɑ yiikoɛ.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑmu mɔ, n kɑɑ n sɔ̃ ŋɛ yiikoi inɛ iyi ǹ wɑ n ceò mii ŋɑu ihɛ̃.
8 Jesus disse:
9 Si ɑnyiɛ nɔ í kpɑɑ inɛ ŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, inɛ ɡɔ í ce ikoɛ nɔ í lɔ si jĩi ndii rezɛ̃ɛ nɔ í ce kɑɑ í kɑɑkoɛò. Ŋɔi í so ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑ í dɑsi ŋɑ si ikou ɑ mɑɑ loɡooɛ, í bɛi í bɔ ilu koo kpɛ bɛ.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Wɑɑti iyi jĩi nɔu í so í to ku kɑ, ŋɔi í bɛ woo ce icɛ ɡɔ bi ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu koo ɡbɑ iyi í jɛ ti nŋu wɑ. Nɔ ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ cɑ̃ɑ ɑ̀ leleɛ í nɛ ɑwɔ nɡbɛ.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Nɔ ilu ikou í bɛ woo ce icɛ mmu mɑ́. Nɔ ɑ̀ cɑ̃ nŋu mɔ, ɑ̀ buu yɑkɑ yɑkɑ, ɑ̀ sindɑɛ ɑwɔ nɡbɛ.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Nɔ í bɛ ɑmɑnɛ mɛɛtɑsiɑ wɑ mɑ́, nɔ ɑ̀ mɛɛ nŋu mɔ ɑ̀ bɛi ɑ̀ leleɛ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ŋɔi ilu ikou í ni, bɛirei ɑn ce. An bɛ ɑmɑ ɑkɑ̃m iyi ǹ bi jiidɑui. Aɑ yɔkɔ ɑ jirimɑɛ.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ammɑ iyi ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑ̀ busi njɛ ɑ̀ wɑɑ ni, i cɔ inɛ iyi ɑ́ nɑ ku jɛ tubuu. Kɑ kpɑɑ ku bɑ ilɛu ku jɛ tu wɑ.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Ŋɔi ɑ̀ muu ɑ̀ fitɑɛ hɑi inɔ kɑrɑu nɔ ɑ̀ kpɑɑ. Ŋɔi Jesu í ni, to, nsɛi, bɛirei ilu ikou tɑkɑɛ ɑ́ ce nŋɑ.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Á koo ku kpɑ ŋɑi, nɔ ku dɛ inɛ mmu ŋɑ ku dɑsi ŋɑ si ikou. Iyi ɑ̀ ɡbɔ ideu, ŋɔi ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ ku mɑɑ̀ ce bɛɛbɛ.
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ammɑ Jesu í cɔ ŋɑ, nɔ í ni, bii bɛɛbɛi, yoomɑi í jɛ yɑɑsei kukɔu ihɛ̃ si bɛi í ni,
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Nɔ inɛ iyi í cuku si kutɑu fei, ɑ́ cɛi. Inɛ iyi í nɔ í bɑtɑ mɔ ɑ́ lɔlɔɛi nɛkɔ̃ nɛkɔ̃.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Iyi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu ɡbɑkɑ̃ ŋɔi ɑ̀ wɑɑ dɛ bɛi ɑɑ ce ɑ mu Jesu. Ammɑ ɑ̀ wɑɑ ce njoi zɑmɑɑu. À wɑɑ bi ɑ muui domi ɑ̀ mɑ̀ iyi nɑ irii ɑŋɑi í kpɑ mɔndɑu.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Nŋui í jɔ̀ si fei ndɛɛ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce lɑɑkɑɛ. Ŋɔi ɑ̀ bɛ siɛ woo zɑmbɑ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ yɛ bɛi inɛ jiidɑ ŋɑ ɑ koo ɑ cɔ lɑɑkɑɛ. À bɛ ŋɑi ku bɑ ɑ leɑɑ tɑɑi ide nɔ ɑ bɑ kpɑ̃ɑ ɑ muu ɑ dɑɑ ilu ilɛu si ɑwɔi nŋu iyi í nɛ ɡbuɡbɑ̃.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Inɛ ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ɔ ide ɑ̀ ni, Mɛɛtu, ɑ̀ mɑ̀ iyi ideɛ do cio iyi ì wɑɑ kɔ inɛ ŋɑ siu, fei ndɛɛ dee deei. I ci yɑ nɑ inɛ ɡɔ ntɔ nɑ kubi, ì wɑɑ nyisi inɛ ŋɑ kpɑ̃ɑi Ilɑɑɔ̃ si ntɔɛ.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Á sĩɑ kɑ sɑ̃ɑ ilɑɑlu Sezɑɑ fiɑi lɛmpoo? Mɑ̀ kɑ mɑɑ̀ sɑ̃ɑ.
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ammɑ Jesu í mɑ̀ muɑfiti nŋɑ, nɔ í ni,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 i nyisim kpɛkɛlɛ ɑkɑ̃ wɑ n cɔ. Fotooi yooi í wɑ si kpɛkɛlɛu ihɛ̃ nɔ irii yooi ɑ̀ kɔ si. Ŋɔi ɑ̀ ni, ti Sezɑɑi.
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, to, i sɑ̃ɑ Sezɑɑ iyi í jɛ tɛɛ ŋɑ. Nɔ i sɑ̃ɑ Ilɑɑɔ̃ mɔ iyi í jɛ tɛɛ ŋɑ.
25 Então Jesus disse:
26 Ŋɔi ɑ̀ mɔnɡɔ ku too ɑwɔ do ideɛ ŋɑ iyi wɑ fɔ si wɑjui zɑmɑɑu. Ŋɔi ɑ̀ biti do ide ŋɑ iyi í jɛò, nɔ ɑ̀ coko nŋɑ.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Si ɑjɔ ɑkɑ̃u Sɑdusi ɡɔ ŋɑ mɔ ɑ̀ nɑɑ bi Jesu. Aŋɑi ɑ̀ yɑ mɑɑ ni iku ŋɑ ɑ kɑɑ jĩ. Iyi ɑ̀ to bi tɛɛ ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 Mɛɛtu, ide iyi Moizi í kɔ nwɑ wee. Í ni bii inɛ ɡɔ í ku í jɔ̀ ɑboɛ, nɔ nŋu do ɑboɛ ɑ kù nɛ ɑmɑ, ifɔɛ ku so jɑɑɔ̃u ku bɑ ku bíɑ iɡbɑ̃ɛ ɑmɑ.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Wee inɛ mɛɛje ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɛɛ iyi ɑ̀ jɛ ɑmɑi bɑɑ ɑkɑ̃. Iɡbɑ̃ nŋɑ í so ɑbo nɔ í ku, kù nɛ ɑmɑ do ɑbou bɑɑ ɑkɑ̃.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ŋɔi inɛ minjisiɑu do mɛɛtɑsiɑu ɑ̀ so jɑɑɔ̃u.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Nɔ bɛɛbɛi í ce si ɡɑ̃mɛi ɑŋɑ mɛɛjeu fei, nɔ ɑ̀ ku. Kɑ̃mɑ nŋɑ kù bɑ ɑmɑ do ɑbou.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Nɔ si ɑnyiɛ ɑbou mɔ í nɑ í ku.
32 Depois a mulher também morreu.
33 To, ɑjɔ iyi iku ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ jĩ, ɑboi yoo nŋɑi ɑ́ jɛ, si bɛi ɑŋɑ mɛɛjeu fei ɑ̀ soo ɑboi.
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ŋɔi Jesu í jɛ nŋɑ í ni, si ɑndunyɑu ihɛ̃ inɛmɔkɔ do inɑɑbo ŋɑ ɑ̀ yɑ so njɛ.
34 Jesus respondeu:
35 Ammɑ inɛ ŋɑ iyi Ilɑɑɔ̃ í jɔ̀ ɑ̀ jĩ hɑi si bɑlɛ ɑ̀ bɑ kuwɛɛi ɑlɑ, ɑbo do mɔkɔ ŋɑ ɑ kɑɑ yɑ so njɛ mɑ́.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Aɑ yɛi bɛi ɑmɑlekɑ ŋɑ, ɑ kɑɑ ku mɑ́. Aɑ jɛ ɑmɑi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ si nɑ iyi í jɔ̀ ɑ̀ jĩ hɑi si bɑlɛ.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Si wɑɑti iyi Moizi í yɛ ɑmɑ jĩi iyi í mu inɑ nɔ kù wɑɑ jou, nŋu tɑkɑɛ í fɔ mɑm mɑm iyi iku ŋɑ ɑɑ jĩ. Wɑɑti nŋu í kpe Ilɑɑɔ̃ Lɑfɛ̃ɛi Aburɑhɑmu do Izɑɑki do Zɑkɔbu.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Ntɔ ntɔ, Ilɑɑɔ̃ kù jɛ Lɑfɛ̃ɛi iku ŋɑ, ti ilu hunde ŋɑi, domi bi tɛɛ, inɛ fei ilu hundei.
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu, ɡɔɡɔ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ ide ɑ̀ ni, ide iyi ì fɔu bɛ Mɛɛtu, dee deei.
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Si ɑnyiɛ ɑ kù jɛ ɑ kù beeɛ ide ɡɔ mɑ́.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Nɔ Jesu í bee ŋɑ í ni, bɛirei ɑɑ ce ɑ ni inɛ iyi Ilɑɑɔ̃ í cicɑu tɔkui ilɑɑlu Dɑvidii.
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Dɑvidi tɑkɑɛ í fɔ si tiɑi iri ku kɔ̃ɛ í ni,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 — ausente —
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 To, bii Dɑvidi tɑkɑɛ wɑ kpoo Lɑfɛ̃ɛ, bɛirei ɑ́ ce ku jɛ tɔkuɛ mɑ́.
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Si bɛi inɛ fei wɑ de si Jesu itĩ, ŋɔi í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 i mu ɑrɑ nŋɛ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑu, ɑŋɑ iyi ɑ̀ yɑ bi ɑ mɑɑ dɑbii do ibɔ kumboo, nɔ ɑ̀ bi ɑ yɑ ce ɑŋɑ fɔɔ do jirimɑ nlɑ nlɑ si bɑntumɑ. A ci yɑ bi kɑɑ kitɑ̃i inɛ nɡbo ŋɑ ile bi kutɔtɔɔ do inyɑ sinte bi ku ce jinɡɑu ŋɑ.
46 — Cuidado com os
47 À yɑ tɑkii jɑɑɔ̃ ŋɑ ɑ ɡbɑ mii ndu ŋɑ ŋɑ fei, nɔ ɑ̀ yɑ mɑɑ ce kutɔɔ sisɔ ku bɑ ɑ yɛ ŋɑ nŋu ɑkɑ̃. Nɑ ŋɔi í jɔ̀ ijuukpɑ̃ nŋɑ ɑ́ lɑ ku cɑɑ.
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.