Lucas 19

Monkole NT (MKL_SIM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Jesu í to inɔ ilu Zeriko, nɔ wɑ lɔ.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Wee mɔkɔ ilu fiɑ ɡɔ í wɑ bɛ ɑ̀ yɑ kpoo Zɑkee, wɑ jɛ inɛ nɡboi woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Nɔ wɑ dɛ nŋu ku yɛ Jesu, ɑmmɑ kù bɑ kù yɔɔ nɑ zɑmɑɑu, domi nŋu ɑmɑnɛ kɑndɑɑi.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Ŋɔi í sɛi í bɔ wɑju í koo í ɡũ jĩi ndii sikomɔɔ ɡɔ ku bɑ ku yɔɔ, domi í mɑ̀ iyi do bɛi ɑ́ lɔò.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Iyi Jesu í to tenɡi bii í wɑu, ŋɔi í wu iju lele í sɔ̃ɔ í ni, Zɑkee, kitɑ wɑ ńyɑ ńyɑ, domi kpɑsɛ̃ɛi ɑn sɔ nnyi.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Nɔ Zɑkee í kitɑ wɑ do sɑɑsɑ í nɑɑ í ɡbɑɑ do inɔ didɔ̃.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ ɡbɑɡbɑ ɑ̀ wɑɑ ni, í koo í sɔ kpɑsɛ̃i ilu dulum.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Ammɑ Zɑkee í dede í leekĩ si wɑjui Lɑfɛ̃ɛ í ni, bubui ɑmɑnim ɑn nɑ ilu ɑre ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ǹ tɑkii ŋɑ ǹ ɡbɑ mii ndu ŋɑ, ɑn sindo nŋɑ bɛɛbɛ mɑ́ tuubɑ mɛɛ.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, nnyi inɛi kpɑsɛ̃ ŋɑu ihɛ̃ ɑ̀ bɑ fɑɑbɑ, domi ɑwɔ mɔ tɔkui Aburɑhɑmui.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Amu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ ku dɛdɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nyɔi n fɑɑbɑ ŋɑ.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Si bɛi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ de si ideu itĩ, nɔ í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́. Inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ tɑmɑɑ bɛi bii í to Zeruzɑlɛmu ɑ́ jɛ bommɑi ɡbɑkɑ̃, nɔ wee wɑɑti bɛɛbɛ í mɑɑi Zeruzɑlɛmu. Nɑ ŋɔi í jɔ í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku bɑ ku nyisi iyi nŋu kɑɑ jɛ bommɑu ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Í ni, mɔkɔ ɑmɑi ɑmɑnlu ɡɔi í bɔ bommɑ ku jɛ hee ilɛ jĩijĩ ɡɔ si ɑnyiɛ nɔ ku bɑɑ ideɛ.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Hee ku mɑɑ nɛ ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ ɑŋɑ mɛɛwɑ, nɔ í nɑ ɑŋɑ fei kpɛkɛlɛi wurɑ ɡɔ nɔ í ni, i ceò fiɑu ihɛ̃ sĩɑ hee n mɑɑ n bɑɑ. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í nɛ.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Ammɑ inɛi ilɛɛ ŋɑ ɑ̀ cóo nɔ ɑ̀ bɛ inɛ ŋɑ si ɑnyiɛ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑ kù bi ku jɛ bommɑ si ilɛi ɑŋɑ.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Wɑɑti iyi í jɛ bommɑu í bɑɑ si ilɛɛ, ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi í nɑ fiɑu wo bi tɛɛ ku bɑ ku yɛ bɛi fiɑi inɛ fei í bíɑɑ.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Inɛ sinteu í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ mɛɛwɑ.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í sĩɑ, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ jiidɑi. Si bɛi ì jɛ ilu nɑɑnɛ si mii keekeu ihɛ̃, ɑn jɔ̀ í jɛ ilɑɑlu si ilu mɛɛwɑ.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Inɛ minjisiɑu mɔ í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ miu.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ mɔ, ɑn ceɛ ilɑɑlu si ilu miu.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Nɔ inɛ mmu í nɑɑ mɑ́ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fiɑɛ wee. Ǹ wooi si mɑnɡo
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 domi ǹ wɑ n ce njoɛ si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ inɛ ku ɡɑɑbu. Mii iyi i kù jilɛ nŋui i yɑ mɑɑ dɛ ku so, bɑɑ bii i kù ɡbɛ̃ ì yɑ mɑɑ dɑi.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ŋɔi ilɑɑluu í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ yɑɑmɔ, ɑn kiitiɛi hɑi si ideɛ iyi ì fɔ. Awɔi ì mɑ̀ iyi ǹ jɛ inɛ ku ɡɑɑbu, ǹ yɑ n so mii iyi n kù jilɛ, nɔ n dɑ mii iyi n kù ɡbɛ̃.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 To, nɑ mii í ce i kù ni i wɛ̃ɑ inɛ ŋɑ fiɑm nɔu i dɑ nŋɑ si inyi ku bɑ n bɑ ndom do ribɑ wɑɑti iyi ǹ bɑɑ.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Ŋɔi í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu í ni ɑ ɡbɑ fiɑu ɑ nɑ ilu mɛɛwɑu.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ nŋu í nɛ mɛɛwɑ tɑ̃.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Ŋɔi í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í nɛ, lɑfɛ̃ɛi ɑɑ kɔ̃ɔɑ si. Inɛ mɔ iyi kù nɛ, bɑɑ ɑndi keeke iyi í nɛu mɔm ɑɑ ɡbɑɑi.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Si ɑnyiɛ nɔ í ni, i koo i nɑɑm mbɛɛm ŋɑu wɑ ihɛ̃, ɑŋɑ iyi ɑ kù bi n jɛ bommɑu, nɔ i kpɑ ŋɑ si wɑjum.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í mu kpɑ̃ɑ í cuɑɑ zɑmɑɑu wɑ bɔ ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Si isɛɛnɛɛu í mɑɑi ilui Bɛtifɑze do Betɑni, kɔkɔi ɡeetei Olivie. Ŋɔi í bɛ mɔcɔ minjiɛ ɡɔ ŋɑ
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ. Bii ì to bɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so bɛ iyi inɛ ɡɔ kù ɡũu titɑ̃. I fũu i nɑɑm wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Nɔ bii inɛ ɡɔ í bee ŋɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ, i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Inɛ ŋɑ iyi Jesu í bɛu ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ mii ŋɑu fei í ce si bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Si wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fũu, ilu ɡbɑnkɛlɛ ŋɑu ɑ̀ ni, bɛirei í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Ŋɔi ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑɑ Jesu ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ. Nɔ ɑ̀ tɛ si ibɔ nŋɑ ŋɑ Jesu í bɛi í ɡũ ɑntɑɛ í bubɑ si.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Iyi í sinti ku nɛ, ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku tɛ ibɔ nŋɑ ŋɑ si kpɑ̃ɑu.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Iyi í mɑɑi Zeruzɑlɛmu tenɡi bii kpɑ̃ɑi ɡeetei Olivieu í sinti ku dɑsi lɔɔmɑ, ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu fei ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu do inɔ didɔ̃ nɑ irii mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ yɛu fei.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 À wɑsi ku ni, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ ilɑɑlu iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ. Ilɑɑɔ̃ ku jɔ̀ lɑɑkɑi ku sũ ku wɑ lele nɔ ku nyisi ɑmboeɛ.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Hɑi si inɔ zɑmɑɑu Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ coko.
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Ŋɔi Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ bii inɛ ihɛ̃ ŋɑ ɑ̀ coko, kutɑ ŋɑ ɑɑ dɔ̃ ɑnu.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Si bɛi Jesu í mɑɑi Zeruzɑlɛmu, ŋɔi í yɛ iluu nɔ wɑ kpɑtɑɑ inɛɛ ŋɑ í ni,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 ǹ bi wo i mɑ̀ ŋɑ mii iyi ɑ́ mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ, bɑɑ nnyi. Ammɑ nsɛi í mɑnji nŋɛ.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Awɑɑti wɑ nɑɑ si ŋɛ iyi mbɛɛ nŋɛ ŋɑ ɑɑ bu ilu nŋɛ koe, ɑɑ bii si ŋɛ ɑ mɑnte ŋɛ cɑnɡɑ do njɛ.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Aɑ lɛɡɛ ilu nŋɛ do iŋɛ inɛɛ ŋɑ iyi ì wɑ inɔɛ ŋɑ. A kɑɑ jɔ̀ kutɑ bɑɑ ɑkɑ̃ ku le si njɛ ɑjɔ nŋu. Bɛɛbɛi ɑ́ ce si nɑ iyi í jɔ̀ Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi tu ŋɛ nɔ i kù mɑ̀ ŋɑ.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Wɑɑti iyi ɑ̀ to Zeruzɑlɛmu Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Nɔ í lɔsi ku lele woo tɑ iwò ŋɑ.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Jesu í yɑ mɑɑ kɔɑ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ɑjɔ fei kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do ilu irii inɛi Zuifu ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ kpɑɑ.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Ammɑ ɑ kù mɑ̀ bɛirei ɑɑ ce, domi inɛ feii í yɑ mɑɑ de si ideɛ itĩ do lɑɑkɑi.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.