Lucas 19
Monkole NT (MKL_SIM) vs NTLH
1 Jesu í to inɔ ilu Zeriko, nɔ wɑ lɔ.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Wee mɔkɔ ilu fiɑ ɡɔ í wɑ bɛ ɑ̀ yɑ kpoo Zɑkee, wɑ jɛ inɛ nɡboi woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Nɔ wɑ dɛ nŋu ku yɛ Jesu, ɑmmɑ kù bɑ kù yɔɔ nɑ zɑmɑɑu, domi nŋu ɑmɑnɛ kɑndɑɑi.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ŋɔi í sɛi í bɔ wɑju í koo í ɡũ jĩi ndii sikomɔɔ ɡɔ ku bɑ ku yɔɔ, domi í mɑ̀ iyi do bɛi ɑ́ lɔò.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Iyi Jesu í to tenɡi bii í wɑu, ŋɔi í wu iju lele í sɔ̃ɔ í ni, Zɑkee, kitɑ wɑ ńyɑ ńyɑ, domi kpɑsɛ̃ɛi ɑn sɔ nnyi.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Nɔ Zɑkee í kitɑ wɑ do sɑɑsɑ í nɑɑ í ɡbɑɑ do inɔ didɔ̃.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ ɡbɑɡbɑ ɑ̀ wɑɑ ni, í koo í sɔ kpɑsɛ̃i ilu dulum.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ammɑ Zɑkee í dede í leekĩ si wɑjui Lɑfɛ̃ɛ í ni, bubui ɑmɑnim ɑn nɑ ilu ɑre ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ǹ tɑkii ŋɑ ǹ ɡbɑ mii ndu ŋɑ, ɑn sindo nŋɑ bɛɛbɛ mɑ́ tuubɑ mɛɛ.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, nnyi inɛi kpɑsɛ̃ ŋɑu ihɛ̃ ɑ̀ bɑ fɑɑbɑ, domi ɑwɔ mɔ tɔkui Aburɑhɑmui.
9 Então Jesus disse:
10 Amu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ ku dɛdɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nyɔi n fɑɑbɑ ŋɑ.
10 Porque o
11 Si bɛi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ de si ideu itĩ, nɔ í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́. Inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ tɑmɑɑ bɛi bii í to Zeruzɑlɛmu ɑ́ jɛ bommɑi ɡbɑkɑ̃, nɔ wee wɑɑti bɛɛbɛ í mɑɑi Zeruzɑlɛmu. Nɑ ŋɔi í jɔ í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku bɑ ku nyisi iyi nŋu kɑɑ jɛ bommɑu ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Í ni, mɔkɔ ɑmɑi ɑmɑnlu ɡɔi í bɔ bommɑ ku jɛ hee ilɛ jĩijĩ ɡɔ si ɑnyiɛ nɔ ku bɑɑ ideɛ.
12 Então Jesus disse:
13 Hee ku mɑɑ nɛ ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ ɑŋɑ mɛɛwɑ, nɔ í nɑ ɑŋɑ fei kpɛkɛlɛi wurɑ ɡɔ nɔ í ni, i ceò fiɑu ihɛ̃ sĩɑ hee n mɑɑ n bɑɑ. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í nɛ.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ammɑ inɛi ilɛɛ ŋɑ ɑ̀ cóo nɔ ɑ̀ bɛ inɛ ŋɑ si ɑnyiɛ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑ kù bi ku jɛ bommɑ si ilɛi ɑŋɑ.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Wɑɑti iyi í jɛ bommɑu í bɑɑ si ilɛɛ, ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi í nɑ fiɑu wo bi tɛɛ ku bɑ ku yɛ bɛi fiɑi inɛ fei í bíɑɑ.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Inɛ sinteu í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ mɛɛwɑ.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í sĩɑ, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ jiidɑi. Si bɛi ì jɛ ilu nɑɑnɛ si mii keekeu ihɛ̃, ɑn jɔ̀ í jɛ ilɑɑlu si ilu mɛɛwɑ.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Inɛ minjisiɑu mɔ í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ miu.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ mɔ, ɑn ceɛ ilɑɑlu si ilu miu.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Nɔ inɛ mmu í nɑɑ mɑ́ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fiɑɛ wee. Ǹ wooi si mɑnɡo
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 domi ǹ wɑ n ce njoɛ si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ inɛ ku ɡɑɑbu. Mii iyi i kù jilɛ nŋui i yɑ mɑɑ dɛ ku so, bɑɑ bii i kù ɡbɛ̃ ì yɑ mɑɑ dɑi.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Ŋɔi ilɑɑluu í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ yɑɑmɔ, ɑn kiitiɛi hɑi si ideɛ iyi ì fɔ. Awɔi ì mɑ̀ iyi ǹ jɛ inɛ ku ɡɑɑbu, ǹ yɑ n so mii iyi n kù jilɛ, nɔ n dɑ mii iyi n kù ɡbɛ̃.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 To, nɑ mii í ce i kù ni i wɛ̃ɑ inɛ ŋɑ fiɑm nɔu i dɑ nŋɑ si inyi ku bɑ n bɑ ndom do ribɑ wɑɑti iyi ǹ bɑɑ.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ŋɔi í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu í ni ɑ ɡbɑ fiɑu ɑ nɑ ilu mɛɛwɑu.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ nŋu í nɛ mɛɛwɑ tɑ̃.
25 Eles responderam:
26 Ŋɔi í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í nɛ, lɑfɛ̃ɛi ɑɑ kɔ̃ɔɑ si. Inɛ mɔ iyi kù nɛ, bɑɑ ɑndi keeke iyi í nɛu mɔm ɑɑ ɡbɑɑi.
26 — E o patrão disse:
27 Si ɑnyiɛ nɔ í ni, i koo i nɑɑm mbɛɛm ŋɑu wɑ ihɛ̃, ɑŋɑ iyi ɑ kù bi n jɛ bommɑu, nɔ i kpɑ ŋɑ si wɑjum.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í mu kpɑ̃ɑ í cuɑɑ zɑmɑɑu wɑ bɔ ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Si isɛɛnɛɛu í mɑɑi ilui Bɛtifɑze do Betɑni, kɔkɔi ɡeetei Olivie. Ŋɔi í bɛ mɔcɔ minjiɛ ɡɔ ŋɑ
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ. Bii ì to bɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so bɛ iyi inɛ ɡɔ kù ɡũu titɑ̃. I fũu i nɑɑm wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
30 com a seguinte ordem:
31 Nɔ bii inɛ ɡɔ í bee ŋɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ, i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Inɛ ŋɑ iyi Jesu í bɛu ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ mii ŋɑu fei í ce si bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Si wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fũu, ilu ɡbɑnkɛlɛ ŋɑu ɑ̀ ni, bɛirei í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ŋɔi ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑɑ Jesu ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ. Nɔ ɑ̀ tɛ si ibɔ nŋɑ ŋɑ Jesu í bɛi í ɡũ ɑntɑɛ í bubɑ si.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Iyi í sinti ku nɛ, ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku tɛ ibɔ nŋɑ ŋɑ si kpɑ̃ɑu.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Iyi í mɑɑi Zeruzɑlɛmu tenɡi bii kpɑ̃ɑi ɡeetei Olivieu í sinti ku dɑsi lɔɔmɑ, ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu fei ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu do inɔ didɔ̃ nɑ irii mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ yɛu fei.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 À wɑsi ku ni, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ ilɑɑlu iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ. Ilɑɑɔ̃ ku jɔ̀ lɑɑkɑi ku sũ ku wɑ lele nɔ ku nyisi ɑmboeɛ.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Hɑi si inɔ zɑmɑɑu Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ coko.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ŋɔi Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ bii inɛ ihɛ̃ ŋɑ ɑ̀ coko, kutɑ ŋɑ ɑɑ dɔ̃ ɑnu.
40 Jesus respondeu:
41 Si bɛi Jesu í mɑɑi Zeruzɑlɛmu, ŋɔi í yɛ iluu nɔ wɑ kpɑtɑɑ inɛɛ ŋɑ í ni,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 ǹ bi wo i mɑ̀ ŋɑ mii iyi ɑ́ mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ, bɑɑ nnyi. Ammɑ nsɛi í mɑnji nŋɛ.
42 e disse:
43 Awɑɑti wɑ nɑɑ si ŋɛ iyi mbɛɛ nŋɛ ŋɑ ɑɑ bu ilu nŋɛ koe, ɑɑ bii si ŋɛ ɑ mɑnte ŋɛ cɑnɡɑ do njɛ.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Aɑ lɛɡɛ ilu nŋɛ do iŋɛ inɛɛ ŋɑ iyi ì wɑ inɔɛ ŋɑ. A kɑɑ jɔ̀ kutɑ bɑɑ ɑkɑ̃ ku le si njɛ ɑjɔ nŋu. Bɛɛbɛi ɑ́ ce si nɑ iyi í jɔ̀ Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi tu ŋɛ nɔ i kù mɑ̀ ŋɑ.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Wɑɑti iyi ɑ̀ to Zeruzɑlɛmu Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Nɔ í lɔsi ku lele woo tɑ iwò ŋɑ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
46 Ele lhes disse:
47 Jesu í yɑ mɑɑ kɔɑ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ɑjɔ fei kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do ilu irii inɛi Zuifu ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ kpɑɑ.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ammɑ ɑ kù mɑ̀ bɛirei ɑɑ ce, domi inɛ feii í yɑ mɑɑ de si ideɛ itĩ do lɑɑkɑi.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.