Lucas 19
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARC
1 Jesu í to inɔ ilu Zeriko, nɔ wɑ lɔ.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Wee mɔkɔ ilu fiɑ ɡɔ í wɑ bɛ ɑ̀ yɑ kpoo Zɑkee, wɑ jɛ inɛ nɡboi woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos e era rico.
3 Nɔ wɑ dɛ nŋu ku yɛ Jesu, ɑmmɑ kù bɑ kù yɔɔ nɑ zɑmɑɑu, domi nŋu ɑmɑnɛ kɑndɑɑi.
3 E procurava ver quem era Jesus e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Ŋɔi í sɛi í bɔ wɑju í koo í ɡũ jĩi ndii sikomɔɔ ɡɔ ku bɑ ku yɔɔ, domi í mɑ̀ iyi do bɛi ɑ́ lɔò.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver, porque havia de passar por ali.
5 Iyi Jesu í to tenɡi bii í wɑu, ŋɔi í wu iju lele í sɔ̃ɔ í ni, Zɑkee, kitɑ wɑ ńyɑ ńyɑ, domi kpɑsɛ̃ɛi ɑn sɔ nnyi.
5 E, quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque, hoje, me convém pousar em tua casa.
6 Nɔ Zɑkee í kitɑ wɑ do sɑɑsɑ í nɑɑ í ɡbɑɑ do inɔ didɔ̃.
6 E, apressando-se, desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ ɡbɑɡbɑ ɑ̀ wɑɑ ni, í koo í sɔ kpɑsɛ̃i ilu dulum.
7 E, vendo todos isso, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ammɑ Zɑkee í dede í leekĩ si wɑjui Lɑfɛ̃ɛ í ni, bubui ɑmɑnim ɑn nɑ ilu ɑre ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ǹ tɑkii ŋɑ ǹ ɡbɑ mii ndu ŋɑ, ɑn sindo nŋɑ bɛɛbɛ mɑ́ tuubɑ mɛɛ.
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se em alguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, nnyi inɛi kpɑsɛ̃ ŋɑu ihɛ̃ ɑ̀ bɑ fɑɑbɑ, domi ɑwɔ mɔ tɔkui Aburɑhɑmui.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje, veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Amu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ ku dɛdɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nyɔi n fɑɑbɑ ŋɑ.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Si bɛi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ de si ideu itĩ, nɔ í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́. Inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ tɑmɑɑ bɛi bii í to Zeruzɑlɛmu ɑ́ jɛ bommɑi ɡbɑkɑ̃, nɔ wee wɑɑti bɛɛbɛ í mɑɑi Zeruzɑlɛmu. Nɑ ŋɔi í jɔ í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku bɑ ku nyisi iyi nŋu kɑɑ jɛ bommɑu ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e contou uma parábola, porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o Reino de Deus.
12 Í ni, mɔkɔ ɑmɑi ɑmɑnlu ɡɔi í bɔ bommɑ ku jɛ hee ilɛ jĩijĩ ɡɔ si ɑnyiɛ nɔ ku bɑɑ ideɛ.
12 Disse, pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Hee ku mɑɑ nɛ ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ ɑŋɑ mɛɛwɑ, nɔ í nɑ ɑŋɑ fei kpɛkɛlɛi wurɑ ɡɔ nɔ í ni, i ceò fiɑu ihɛ̃ sĩɑ hee n mɑɑ n bɑɑ. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í nɛ.
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ammɑ inɛi ilɛɛ ŋɑ ɑ̀ cóo nɔ ɑ̀ bɛ inɛ ŋɑ si ɑnyiɛ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑ kù bi ku jɛ bommɑ si ilɛi ɑŋɑ.
14 Mas os seus concidadãos aborreciam-no e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 Wɑɑti iyi í jɛ bommɑu í bɑɑ si ilɛɛ, ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi í nɑ fiɑu wo bi tɛɛ ku bɑ ku yɛ bɛi fiɑi inɛ fei í bíɑɑ.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 Inɛ sinteu í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ mɛɛwɑ.
16 E veio o primeiro dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í sĩɑ, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ jiidɑi. Si bɛi ì jɛ ilu nɑɑnɛ si mii keekeu ihɛ̃, ɑn jɔ̀ í jɛ ilɑɑlu si ilu mɛɛwɑ.
17 E ele lhe disse: Bem sobre dez cidades terás a autoridade.
18 Inɛ minjisiɑu mɔ í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ miu.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ mɔ, ɑn ceɛ ilɑɑlu si ilu miu.
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Nɔ inɛ mmu í nɑɑ mɑ́ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fiɑɛ wee. Ǹ wooi si mɑnɡo
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui
21 domi ǹ wɑ n ce njoɛ si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ inɛ ku ɡɑɑbu. Mii iyi i kù jilɛ nŋui i yɑ mɑɑ dɛ ku so, bɑɑ bii i kù ɡbɛ̃ ì yɑ mɑɑ dɑi.
21 porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste e segas o que não semeaste.
22 Ŋɔi ilɑɑluu í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ yɑɑmɔ, ɑn kiitiɛi hɑi si ideɛ iyi ì fɔ. Awɔi ì mɑ̀ iyi ǹ jɛ inɛ ku ɡɑɑbu, ǹ yɑ n so mii iyi n kù jilɛ, nɔ n dɑ mii iyi n kù ɡbɛ̃.
22 Porém ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus e sego o que não semeei.
23 To, nɑ mii í ce i kù ni i wɛ̃ɑ inɛ ŋɑ fiɑm nɔu i dɑ nŋɑ si inyi ku bɑ n bɑ ndom do ribɑ wɑɑti iyi ǹ bɑɑ.
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Ŋɔi í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu í ni ɑ ɡbɑ fiɑu ɑ nɑ ilu mɛɛwɑu.
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina e dai-
25 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ nŋu í nɛ mɛɛwɑ tɑ̃.
25 E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Ŋɔi í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í nɛ, lɑfɛ̃ɛi ɑɑ kɔ̃ɔɑ si. Inɛ mɔ iyi kù nɛ, bɑɑ ɑndi keeke iyi í nɛu mɔm ɑɑ ɡbɑɑi.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver até o que tem lhe será tirado.
27 Si ɑnyiɛ nɔ í ni, i koo i nɑɑm mbɛɛm ŋɑu wɑ ihɛ̃, ɑŋɑ iyi ɑ kù bi n jɛ bommɑu, nɔ i kpɑ ŋɑ si wɑjum.
27 E, quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e matai-
28 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í mu kpɑ̃ɑ í cuɑɑ zɑmɑɑu wɑ bɔ ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
28 E, dito isso, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 Si isɛɛnɛɛu í mɑɑi ilui Bɛtifɑze do Betɑni, kɔkɔi ɡeetei Olivie. Ŋɔi í bɛ mɔcɔ minjiɛ ɡɔ ŋɑ
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ. Bii ì to bɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so bɛ iyi inɛ ɡɔ kù ɡũu titɑ̃. I fũu i nɑɑm wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte e aí, ao entrardes, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-
31 Nɔ bii inɛ ɡɔ í bee ŋɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ, i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
31 E, se alguém vos perguntar: Por que
32 Inɛ ŋɑ iyi Jesu í bɛu ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ mii ŋɑu fei í ce si bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Si wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fũu, ilu ɡbɑnkɛlɛ ŋɑu ɑ̀ ni, bɛirei í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ.
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ŋɔi ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
34 E eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑɑ Jesu ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ. Nɔ ɑ̀ tɛ si ibɔ nŋɑ ŋɑ Jesu í bɛi í ɡũ ɑntɑɛ í bubɑ si.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 Iyi í sinti ku nɛ, ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku tɛ ibɔ nŋɑ ŋɑ si kpɑ̃ɑu.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Iyi í mɑɑi Zeruzɑlɛmu tenɡi bii kpɑ̃ɑi ɡeetei Olivieu í sinti ku dɑsi lɔɔmɑ, ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu fei ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu do inɔ didɔ̃ nɑ irii mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ yɛu fei.
37 E, quando já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 À wɑsi ku ni, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ ilɑɑlu iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ. Ilɑɑɔ̃ ku jɔ̀ lɑɑkɑi ku sũ ku wɑ lele nɔ ku nyisi ɑmboeɛ.
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas alturas!
39 Hɑi si inɔ zɑmɑɑu Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ coko.
39 E disseram-lhe dentre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ŋɔi Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ bii inɛ ihɛ̃ ŋɑ ɑ̀ coko, kutɑ ŋɑ ɑɑ dɔ̃ ɑnu.
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Si bɛi Jesu í mɑɑi Zeruzɑlɛmu, ŋɔi í yɛ iluu nɔ wɑ kpɑtɑɑ inɛɛ ŋɑ í ni,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 ǹ bi wo i mɑ̀ ŋɑ mii iyi ɑ́ mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ, bɑɑ nnyi. Ammɑ nsɛi í mɑnji nŋɛ.
42 dizendo: Ah! Se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia,
43 Awɑɑti wɑ nɑɑ si ŋɛ iyi mbɛɛ nŋɛ ŋɑ ɑɑ bu ilu nŋɛ koe, ɑɑ bii si ŋɛ ɑ mɑnte ŋɛ cɑnɡɑ do njɛ.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todas as bandas,
44 Aɑ lɛɡɛ ilu nŋɛ do iŋɛ inɛɛ ŋɑ iyi ì wɑ inɔɛ ŋɑ. A kɑɑ jɔ̀ kutɑ bɑɑ ɑkɑ̃ ku le si njɛ ɑjɔ nŋu. Bɛɛbɛi ɑ́ ce si nɑ iyi í jɔ̀ Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi tu ŋɛ nɔ i kù mɑ̀ ŋɑ.
44 e te derribarão, a ti e a teus filhos deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Wɑɑti iyi ɑ̀ to Zeruzɑlɛmu Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Nɔ í lɔsi ku lele woo tɑ iwò ŋɑ.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Jesu í yɑ mɑɑ kɔɑ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ɑjɔ fei kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do ilu irii inɛi Zuifu ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ kpɑɑ.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo
48 Ammɑ ɑ kù mɑ̀ bɛirei ɑɑ ce, domi inɛ feii í yɑ mɑɑ de si ideɛ itĩ do lɑɑkɑi.
48 e não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.