Lucas 19
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Jesu í to inɔ ilu Zeriko, nɔ wɑ lɔ.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Wee mɔkɔ ilu fiɑ ɡɔ í wɑ bɛ ɑ̀ yɑ kpoo Zɑkee, wɑ jɛ inɛ nɡboi woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Nɔ wɑ dɛ nŋu ku yɛ Jesu, ɑmmɑ kù bɑ kù yɔɔ nɑ zɑmɑɑu, domi nŋu ɑmɑnɛ kɑndɑɑi.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ŋɔi í sɛi í bɔ wɑju í koo í ɡũ jĩi ndii sikomɔɔ ɡɔ ku bɑ ku yɔɔ, domi í mɑ̀ iyi do bɛi ɑ́ lɔò.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Iyi Jesu í to tenɡi bii í wɑu, ŋɔi í wu iju lele í sɔ̃ɔ í ni, Zɑkee, kitɑ wɑ ńyɑ ńyɑ, domi kpɑsɛ̃ɛi ɑn sɔ nnyi.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Nɔ Zɑkee í kitɑ wɑ do sɑɑsɑ í nɑɑ í ɡbɑɑ do inɔ didɔ̃.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Iyi inɛ ŋɑ ɑ̀ yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ ɡbɑɡbɑ ɑ̀ wɑɑ ni, í koo í sɔ kpɑsɛ̃i ilu dulum.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ammɑ Zɑkee í dede í leekĩ si wɑjui Lɑfɛ̃ɛ í ni, bubui ɑmɑnim ɑn nɑ ilu ɑre ŋɑ. Nɔ inɛ ŋɑ iyi ǹ tɑkii ŋɑ ǹ ɡbɑ mii ndu ŋɑ, ɑn sindo nŋɑ bɛɛbɛ mɑ́ tuubɑ mɛɛ.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, nnyi inɛi kpɑsɛ̃ ŋɑu ihɛ̃ ɑ̀ bɑ fɑɑbɑ, domi ɑwɔ mɔ tɔkui Aburɑhɑmui.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Amu Amɑi Amɑnɛ ǹ nɑɑ ku dɛdɛ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nyɔi n fɑɑbɑ ŋɑ.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Si bɛi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ de si ideu itĩ, nɔ í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́. Inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ tɑmɑɑ bɛi bii í to Zeruzɑlɛmu ɑ́ jɛ bommɑi ɡbɑkɑ̃, nɔ wee wɑɑti bɛɛbɛ í mɑɑi Zeruzɑlɛmu. Nɑ ŋɔi í jɔ í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku bɑ ku nyisi iyi nŋu kɑɑ jɛ bommɑu ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Í ni, mɔkɔ ɑmɑi ɑmɑnlu ɡɔi í bɔ bommɑ ku jɛ hee ilɛ jĩijĩ ɡɔ si ɑnyiɛ nɔ ku bɑɑ ideɛ.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Hee ku mɑɑ nɛ ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛɛ ŋɑ ɑŋɑ mɛɛwɑ, nɔ í nɑ ɑŋɑ fei kpɛkɛlɛi wurɑ ɡɔ nɔ í ni, i ceò fiɑu ihɛ̃ sĩɑ hee n mɑɑ n bɑɑ. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃ nɔ í nɛ.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ammɑ inɛi ilɛɛ ŋɑ ɑ̀ cóo nɔ ɑ̀ bɛ inɛ ŋɑ si ɑnyiɛ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑ kù bi ku jɛ bommɑ si ilɛi ɑŋɑ.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 Wɑɑti iyi í jɛ bommɑu í bɑɑ si ilɛɛ, ŋɔi í kpe ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi í nɑ fiɑu wo bi tɛɛ ku bɑ ku yɛ bɛi fiɑi inɛ fei í bíɑɑ.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Inɛ sinteu í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ mɛɛwɑ.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í sĩɑ, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ jiidɑi. Si bɛi ì jɛ ilu nɑɑnɛ si mii keekeu ihɛ̃, ɑn jɔ̀ í jɛ ilɑɑlu si ilu mɛɛwɑ.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Inɛ minjisiɑu mɔ í nɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, kpɛkɛlɛ iyi ì nɑm nɔu ǹ ceò sĩɑ hee ǹ bɑ ribɑ miu.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Nɔ í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ mɔ, ɑn ceɛ ilɑɑlu si ilu miu.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Nɔ inɛ mmu í nɑɑ mɑ́ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, fiɑɛ wee. Ǹ wooi si mɑnɡo
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 domi ǹ wɑ n ce njoɛ si nɑ iyi í jɔ̀ ì jɛ inɛ ku ɡɑɑbu. Mii iyi i kù jilɛ nŋui i yɑ mɑɑ dɛ ku so, bɑɑ bii i kù ɡbɛ̃ ì yɑ mɑɑ dɑi.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Ŋɔi ilɑɑluu í sɔ̃ɔ í ni, ɑwɔ ɑmɑɑcɛ yɑɑmɔ, ɑn kiitiɛi hɑi si ideɛ iyi ì fɔ. Awɔi ì mɑ̀ iyi ǹ jɛ inɛ ku ɡɑɑbu, ǹ yɑ n so mii iyi n kù jilɛ, nɔ n dɑ mii iyi n kù ɡbɛ̃.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 To, nɑ mii í ce i kù ni i wɛ̃ɑ inɛ ŋɑ fiɑm nɔu i dɑ nŋɑ si inyi ku bɑ n bɑ ndom do ribɑ wɑɑti iyi ǹ bɑɑ.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Ŋɔi í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑ bɛu í ni ɑ ɡbɑ fiɑu ɑ nɑ ilu mɛɛwɑu.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, inɛ nŋu í nɛ mɛɛwɑ tɑ̃.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ŋɔi í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi í nɛ, lɑfɛ̃ɛi ɑɑ kɔ̃ɔɑ si. Inɛ mɔ iyi kù nɛ, bɑɑ ɑndi keeke iyi í nɛu mɔm ɑɑ ɡbɑɑi.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Si ɑnyiɛ nɔ í ni, i koo i nɑɑm mbɛɛm ŋɑu wɑ ihɛ̃, ɑŋɑ iyi ɑ kù bi n jɛ bommɑu, nɔ i kpɑ ŋɑ si wɑjum.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Iyi Jesu í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í mu kpɑ̃ɑ í cuɑɑ zɑmɑɑu wɑ bɔ ikpɑ Zeruzɑlɛmu.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Si isɛɛnɛɛu í mɑɑi ilui Bɛtifɑze do Betɑni, kɔkɔi ɡeetei Olivie. Ŋɔi í bɛ mɔcɔ minjiɛ ɡɔ ŋɑ
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 í sɔ̃ ŋɑ í ni, i bɔ ilu iyi í wɑ wɑju nŋɛu bɛ. Bii ì to bɛ ŋɑ ɑɑ yɛ ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛ ɡɔ wɑ so bɛ iyi inɛ ɡɔ kù ɡũu titɑ̃. I fũu i nɑɑm wɑ ihɛ̃ ŋɑ.
30 dizendo-lhes:
31 Nɔ bii inɛ ɡɔ í bee ŋɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ, i ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Inɛ ŋɑ iyi Jesu í bɛu ɑ̀ koo ɑ̀ bɑ mii ŋɑu fei í ce si bɛi í sɔ̃ ŋɑu.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Si wɑɑti iyi ɑ̀ wɑɑ fũu, ilu ɡbɑnkɛlɛ ŋɑu ɑ̀ ni, bɛirei í ce ì wɑɑ fũu ŋɑ.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ŋɔi ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛi í nɛ bukɑɑtɑɛ.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ŋɔi ɑ̀ nɑɑɑ Jesu ɑmɑ ɡbɑnkɛlɛu wɑ. Nɔ ɑ̀ tɛ si ibɔ nŋɑ ŋɑ Jesu í bɛi í ɡũ ɑntɑɛ í bubɑ si.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Iyi í sinti ku nɛ, ŋɔi inɛ ŋɑ ɑ̀ wɑsi ku tɛ ibɔ nŋɑ ŋɑ si kpɑ̃ɑu.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Iyi í mɑɑi Zeruzɑlɛmu tenɡi bii kpɑ̃ɑi ɡeetei Olivieu í sinti ku dɑsi lɔɔmɑ, ŋɔi mɔcɔɛ ŋɑu fei ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ lɔsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu do inɔ didɔ̃ nɑ irii mɑɑmɑɑke ŋɑ iyi ɑ̀ yɛu fei.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 À wɑsi ku ni, Ilɑɑɔ̃ ku weeɑ ilɑɑlu iyi wɑ nɑɑ do irii Lɑfɛ̃ɛ. Ilɑɑɔ̃ ku jɔ̀ lɑɑkɑi ku sũ ku wɑ lele nɔ ku nyisi ɑmboeɛ.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Hɑi si inɔ zɑmɑɑu Fɑrisi ɡɔ ŋɑ ɑ̀ sɔ̃ Jesu ɑ̀ ni, Mɛɛtu, sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu ɑ coko.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ŋɔi Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛ, bɑɑ bii inɛ ihɛ̃ ŋɑ ɑ̀ coko, kutɑ ŋɑ ɑɑ dɔ̃ ɑnu.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Si bɛi Jesu í mɑɑi Zeruzɑlɛmu, ŋɔi í yɛ iluu nɔ wɑ kpɑtɑɑ inɛɛ ŋɑ í ni,
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 ǹ bi wo i mɑ̀ ŋɑ mii iyi ɑ́ mu nŋɛ lɑɑkɑi ku sũ, bɑɑ nnyi. Ammɑ nsɛi í mɑnji nŋɛ.
42 dizendo:
43 Awɑɑti wɑ nɑɑ si ŋɛ iyi mbɛɛ nŋɛ ŋɑ ɑɑ bu ilu nŋɛ koe, ɑɑ bii si ŋɛ ɑ mɑnte ŋɛ cɑnɡɑ do njɛ.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Aɑ lɛɡɛ ilu nŋɛ do iŋɛ inɛɛ ŋɑ iyi ì wɑ inɔɛ ŋɑ. A kɑɑ jɔ̀ kutɑ bɑɑ ɑkɑ̃ ku le si njɛ ɑjɔ nŋu. Bɛɛbɛi ɑ́ ce si nɑ iyi í jɔ̀ Ilɑɑɔ̃ í nɑɑ bi tu ŋɛ nɔ i kù mɑ̀ ŋɑ.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Wɑɑti iyi ɑ̀ to Zeruzɑlɛmu Jesu í bɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃. Nɔ í lɔsi ku lele woo tɑ iwò ŋɑ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Í sɔ̃ ŋɑ í ni, ɑ̀ kɔɔ ɑ̀ ni, Ilɑɑɔ̃ í ni ilei nŋu ile bi ku tɔɔi ɑ́ jɛ. Ammɑ iŋɛ wee ì coo bi ku tɔtɔɔi ile ŋɑ.
46 dizendo-lhes:
47 Jesu í yɑ mɑɑ kɔɑ inɛ ŋɑ si cioi idei Ilɑɑɔ̃ ɑjɔ fei kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ bɛ. Ŋɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ do ilu irii inɛi Zuifu ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bi ɑ kpɑɑ.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ammɑ ɑ kù mɑ̀ bɛirei ɑɑ ce, domi inɛ feii í yɑ mɑɑ de si ideɛ itĩ do lɑɑkɑi.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.