Lucas 18

Monkole NT (MKL_SIM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku nyisi ŋɑ iyi í sĩɑ ɑ mɑɑ ce kutɔɔ wɑɑti kɑ̃mɑ fei, ɡbɛɛji ku mɑɑ̀ wɑ si.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Í ni, woo kiiti ɡɔ í wɑ si ilu nlɑ ɡɔ, kù wɑɑ ce njoi Ilɑɑɔ̃, kù nɔ kù wɑɑ jirimɑ inɛ kɑ̃mɑ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Wee si ilu ɑkɑ̃u jɑɑɔ̃ ɡɔ mɔ í wɑ bɛ. Í yɑ nɑɑ ɑjɔò ɑjɔ bi tɛɛ ku sɔ̃ɔ ku ni, kiitim, ɑmu do mbɛɛm.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ŋɔi í kɔ hee í kpɛ. Ammɑ si ɑnyiɛ í lɑsɑbu si idɔɛ í ni, bɑɑ bii n kù wɑ n ce njoi Ilɑɑɔ̃, nɔ n kù wɑ n jirimɑ inɛ ɡɔ,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 do nŋu fei, si nɑ iyi í jɔ̀ jɑɑɔ̃u ihɛ̃ í yɑ mɑɑ bitɑndim, ɑn ceɑɑ kiitiu nŋu do mbɛɛɛ, ku bɑ ku mɑɑ̀ bitɑndim mɑ́.
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, to, i ɡbɔ bɛi woo kiiti lɑɑlɔu í fɔ bɛ ŋɑ de.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Ilɑɑɔ̃ kɑɑ bɛi ku ce ku re zɑkɑ bɛɛbɛ? Inɛ ŋɑ iyi í cicɑ, kɑɑ kiiti ŋɑ bii ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ siɛ ɑnu dɑsɑ̃ do idũ? Iyi í re mɔm, kɑɑ kpɛ ku bɛi ku ɡbɔ nŋɑ.
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑ́ ce nŋɑ kiitii ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ. Ammɑ wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ mɑ́ ɑn nɑ n bɑ nɑɑnɛ ku dɑsi si ilɛu ihɛ̃?
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Jesu í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ nɑ irii inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cɔ ɑrɑ nŋɑ inɛ dee dee, nɔ ɑ̀ wɑɑ cɑ inɛ ɡɔ ŋɑ.
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Í ni, ɑmɑnɛ minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ bɔ ku tɔɔ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃, inɛ ɑkɑ̃ Fɑrisii, inɛ ɑkɑ̃ mɔ woo ɡbɑ fiɑi lɛmpooi.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Fɑrisiu í leekĩ wɑ ceɑ ɑrɑɛ kutɔɔ wɑ ni, Ilɑɑɔ̃, ǹ sɑɑbuɛ do iyi n kù yɛ bɛi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe, iyi ɑ̀ jɛ woo tɑki inɛ ŋɑ, do woo ce lɑɑlɔ ŋɑ, do woo ce sɑkɑrɑ ŋɑ, do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ bɛi mɔkɔu ihɛ̃.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Si ɑzumɑ ɑkɑ̃ fei ǹ yɑ n dĩ ɑnu ɑjɔ minji, nɔ mii iyi ǹ bɑ fei ǹ yɑ n nyɑ zɑɡɑɑɛi si bɛi í jɔ.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 Woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoou mɔ í leekĩ í mu ɑrɑɛ ikɑ̃, kù yɔkɔ kù wu iju lele, í le ɑwɔ si iri í ni, Ilɑɑɔ̃, ce ɑrɑɑrem ɑmu ilu dulum.
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, hɑi bɛ inɛɛu ihɛ̃ í bɑɑ í jɛ dee dee si wɑjui Ilɑɑɔ̃ í nyiò ideɛ. Ammɑ Fɑrisiu kù jɛ dee dee, domi inɛ iyi í so ɑrɑɛ lele ɑɑ kɑye lɑfɛ̃ɛi, inɛ mɔ iyi í kɑye ɑrɑɛ ɑɑ soo lelei.
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Si ɑnyii nŋu, inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ kpɔtɔɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lesi ŋɑ ɑwɔ. Iyi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ wɑ ɡbɑɡbɑ si ŋɑ.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Ammɑ Jesu í ni ɑ nɑɑ nŋu ɑmu ŋɑu wɑ. Nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ, domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑluɛ pɑi.
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ í nɑɑ bi Jesu í beeɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Ŋɔi inɛɛu í ni, ǹ wɑ n jirimɑ mii ŋɑu bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Iyi Jesu í ɡbɔ bɛɛbɛ, ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Iyi mɔkɔu í ɡbɔ bɛɛbɛ ŋɔi inɔɛ í fɔ ntɔ ntɔ, domi ilu ɑmɑni nlɑ nlɑi.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Iyi Jesu í cɔɔ ŋɔi í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Á fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ de siɛ itĩu ɑ̀ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, mii iyi ɑmɑnɛ í mɔnɡɔ, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ mɔnɡɔɛ.
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Ŋɔi Piɛɛ í ni, wee ɑ̀ jɔ̀ mii iyi ɑ̀ nɛ fei tɑ̃, ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Nɔ Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ fei, wɑlɑkɔ ɑboɛ, wɑlɑ iɡbɑ̃ do ifɔɛ ŋɑ, wɑlɑ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑ ɑmɑɛ ŋɑ, nɑ irii bommɑi Ilɑɑɔ̃,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 ɑ́ bɑ ku kpɔ ku re si nsɛi, nɔ si ɑntɑɛ mɑ́ ɑ́ bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ɑlɑ.
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesu í kpe mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu bi tɛɛ, nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi, ide iyi wɑlii ŋɑu ɑ kɔ nɑ irii ɑmu Amɑi Amɑnɛu fei ɑ́ ce.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Aɑ mum ɑ dɑɑ dimi mmu ŋɑ si ɑwɔ ɑ yɑɑkoom, nɔ ɑ kpɑ̃m iju ɑ tu sim ɑntɔ.
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 Aɑ weem kpɔtɔɔ, si ɑnyiɛ nɔ ɑɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ.
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ammɑ mɔcɔ ŋɑu ɑ kù mɑ̀ nkɑ̃mɑ si ideu. Ideu í mɑnji nŋɑ ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Si isɛɛnɛu Jesu í mɑɑi Zeriko. Wee fɛɛju ɡɔ wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Iyi í ɡbɔ ibɑi zɑmɑɑ iyi wɑ lɔ, ŋɔi í bee mii í ce.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ.
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ ŋɑu ɑ̀ lɑ siɛ ɑ̀ ni ku coko. Ammɑ bɛi ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ nɑɑɛ wɑ. Iyi fɛɛjuu í to wɑ ŋɔi Jesu í beeɛ í ni,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ǹ bi n yɛ ilui.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, yɛ ilu. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ.
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɛ ilu, nɔ wɑ too Jesu í wɑsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu. Iyi zɑmɑɑu í yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.