Lucas 18
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA
1 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku nyisi ŋɑ iyi í sĩɑ ɑ mɑɑ ce kutɔɔ wɑɑti kɑ̃mɑ fei, ɡbɛɛji ku mɑɑ̀ wɑ si.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Í ni, woo kiiti ɡɔ í wɑ si ilu nlɑ ɡɔ, kù wɑɑ ce njoi Ilɑɑɔ̃, kù nɔ kù wɑɑ jirimɑ inɛ kɑ̃mɑ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Wee si ilu ɑkɑ̃u jɑɑɔ̃ ɡɔ mɔ í wɑ bɛ. Í yɑ nɑɑ ɑjɔò ɑjɔ bi tɛɛ ku sɔ̃ɔ ku ni, kiitim, ɑmu do mbɛɛm.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ŋɔi í kɔ hee í kpɛ. Ammɑ si ɑnyiɛ í lɑsɑbu si idɔɛ í ni, bɑɑ bii n kù wɑ n ce njoi Ilɑɑɔ̃, nɔ n kù wɑ n jirimɑ inɛ ɡɔ,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 do nŋu fei, si nɑ iyi í jɔ̀ jɑɑɔ̃u ihɛ̃ í yɑ mɑɑ bitɑndim, ɑn ceɑɑ kiitiu nŋu do mbɛɛɛ, ku bɑ ku mɑɑ̀ bitɑndim mɑ́.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, to, i ɡbɔ bɛi woo kiiti lɑɑlɔu í fɔ bɛ ŋɑ de.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Ilɑɑɔ̃ kɑɑ bɛi ku ce ku re zɑkɑ bɛɛbɛ? Inɛ ŋɑ iyi í cicɑ, kɑɑ kiiti ŋɑ bii ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ siɛ ɑnu dɑsɑ̃ do idũ? Iyi í re mɔm, kɑɑ kpɛ ku bɛi ku ɡbɔ nŋɑ.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑ́ ce nŋɑ kiitii ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ. Ammɑ wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ mɑ́ ɑn nɑ n bɑ nɑɑnɛ ku dɑsi si ilɛu ihɛ̃?
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Jesu í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ nɑ irii inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cɔ ɑrɑ nŋɑ inɛ dee dee, nɔ ɑ̀ wɑɑ cɑ inɛ ɡɔ ŋɑ.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Í ni, ɑmɑnɛ minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ bɔ ku tɔɔ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃, inɛ ɑkɑ̃ Fɑrisii, inɛ ɑkɑ̃ mɔ woo ɡbɑ fiɑi lɛmpooi.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Fɑrisiu í leekĩ wɑ ceɑ ɑrɑɛ kutɔɔ wɑ ni, Ilɑɑɔ̃, ǹ sɑɑbuɛ do iyi n kù yɛ bɛi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe, iyi ɑ̀ jɛ woo tɑki inɛ ŋɑ, do woo ce lɑɑlɔ ŋɑ, do woo ce sɑkɑrɑ ŋɑ, do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ bɛi mɔkɔu ihɛ̃.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Si ɑzumɑ ɑkɑ̃ fei ǹ yɑ n dĩ ɑnu ɑjɔ minji, nɔ mii iyi ǹ bɑ fei ǹ yɑ n nyɑ zɑɡɑɑɛi si bɛi í jɔ.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoou mɔ í leekĩ í mu ɑrɑɛ ikɑ̃, kù yɔkɔ kù wu iju lele, í le ɑwɔ si iri í ni, Ilɑɑɔ̃, ce ɑrɑɑrem ɑmu ilu dulum.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, hɑi bɛ inɛɛu ihɛ̃ í bɑɑ í jɛ dee dee si wɑjui Ilɑɑɔ̃ í nyiò ideɛ. Ammɑ Fɑrisiu kù jɛ dee dee, domi inɛ iyi í so ɑrɑɛ lele ɑɑ kɑye lɑfɛ̃ɛi, inɛ mɔ iyi í kɑye ɑrɑɛ ɑɑ soo lelei.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Si ɑnyii nŋu, inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ kpɔtɔɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lesi ŋɑ ɑwɔ. Iyi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ wɑ ɡbɑɡbɑ si ŋɑ.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ammɑ Jesu í ni ɑ nɑɑ nŋu ɑmu ŋɑu wɑ. Nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ, domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑluɛ pɑi.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ í nɑɑ bi Jesu í beeɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ŋɔi inɛɛu í ni, ǹ wɑ n jirimɑ mii ŋɑu bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Iyi Jesu í ɡbɔ bɛɛbɛ, ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Iyi mɔkɔu í ɡbɔ bɛɛbɛ ŋɔi inɔɛ í fɔ ntɔ ntɔ, domi ilu ɑmɑni nlɑ nlɑi.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Iyi Jesu í cɔɔ ŋɔi í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Á fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ de siɛ itĩu ɑ̀ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, mii iyi ɑmɑnɛ í mɔnɡɔ, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ mɔnɡɔɛ.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Ŋɔi Piɛɛ í ni, wee ɑ̀ jɔ̀ mii iyi ɑ̀ nɛ fei tɑ̃, ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Nɔ Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ fei, wɑlɑkɔ ɑboɛ, wɑlɑ iɡbɑ̃ do ifɔɛ ŋɑ, wɑlɑ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑ ɑmɑɛ ŋɑ, nɑ irii bommɑi Ilɑɑɔ̃,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ɑ́ bɑ ku kpɔ ku re si nsɛi, nɔ si ɑntɑɛ mɑ́ ɑ́ bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ɑlɑ.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Jesu í kpe mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu bi tɛɛ, nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi, ide iyi wɑlii ŋɑu ɑ kɔ nɑ irii ɑmu Amɑi Amɑnɛu fei ɑ́ ce.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Aɑ mum ɑ dɑɑ dimi mmu ŋɑ si ɑwɔ ɑ yɑɑkoom, nɔ ɑ kpɑ̃m iju ɑ tu sim ɑntɔ.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Aɑ weem kpɔtɔɔ, si ɑnyiɛ nɔ ɑɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ammɑ mɔcɔ ŋɑu ɑ kù mɑ̀ nkɑ̃mɑ si ideu. Ideu í mɑnji nŋɑ ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Si isɛɛnɛu Jesu í mɑɑi Zeriko. Wee fɛɛju ɡɔ wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Iyi í ɡbɔ ibɑi zɑmɑɑ iyi wɑ lɔ, ŋɔi í bee mii í ce.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ ŋɑu ɑ̀ lɑ siɛ ɑ̀ ni ku coko. Ammɑ bɛi ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ nɑɑɛ wɑ. Iyi fɛɛjuu í to wɑ ŋɔi Jesu í beeɛ í ni,
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ǹ bi n yɛ ilui.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, yɛ ilu. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɛ ilu, nɔ wɑ too Jesu í wɑsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu. Iyi zɑmɑɑu í yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.