Lucas 18

Monkole NT (MKL_SIM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ ku nyisi ŋɑ iyi í sĩɑ ɑ mɑɑ ce kutɔɔ wɑɑti kɑ̃mɑ fei, ɡbɛɛji ku mɑɑ̀ wɑ si.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Í ni, woo kiiti ɡɔ í wɑ si ilu nlɑ ɡɔ, kù wɑɑ ce njoi Ilɑɑɔ̃, kù nɔ kù wɑɑ jirimɑ inɛ kɑ̃mɑ.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Wee si ilu ɑkɑ̃u jɑɑɔ̃ ɡɔ mɔ í wɑ bɛ. Í yɑ nɑɑ ɑjɔò ɑjɔ bi tɛɛ ku sɔ̃ɔ ku ni, kiitim, ɑmu do mbɛɛm.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Ŋɔi í kɔ hee í kpɛ. Ammɑ si ɑnyiɛ í lɑsɑbu si idɔɛ í ni, bɑɑ bii n kù wɑ n ce njoi Ilɑɑɔ̃, nɔ n kù wɑ n jirimɑ inɛ ɡɔ,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 do nŋu fei, si nɑ iyi í jɔ̀ jɑɑɔ̃u ihɛ̃ í yɑ mɑɑ bitɑndim, ɑn ceɑɑ kiitiu nŋu do mbɛɛɛ, ku bɑ ku mɑɑ̀ bitɑndim mɑ́.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, to, i ɡbɔ bɛi woo kiiti lɑɑlɔu í fɔ bɛ ŋɑ de.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ilɑɑɔ̃ kɑɑ bɛi ku ce ku re zɑkɑ bɛɛbɛ? Inɛ ŋɑ iyi í cicɑ, kɑɑ kiiti ŋɑ bii ɑ̀ wɑɑ dɔ̃ siɛ ɑnu dɑsɑ̃ do idũ? Iyi í re mɔm, kɑɑ kpɛ ku bɛi ku ɡbɔ nŋɑ.
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑ́ ce nŋɑ kiitii ɡbɑ̃ɑ ɡbɑ̃ɑ. Ammɑ wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ mɑ́ ɑn nɑ n bɑ nɑɑnɛ ku dɑsi si ilɛu ihɛ̃?
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jesu í kpɑ mɔndɑ ɡɔ mɑ́ nɑ irii inɛ ɡɔ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cɔ ɑrɑ nŋɑ inɛ dee dee, nɔ ɑ̀ wɑɑ cɑ inɛ ɡɔ ŋɑ.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Í ni, ɑmɑnɛ minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ bɔ ku tɔɔ kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃, inɛ ɑkɑ̃ Fɑrisii, inɛ ɑkɑ̃ mɔ woo ɡbɑ fiɑi lɛmpooi.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Fɑrisiu í leekĩ wɑ ceɑ ɑrɑɛ kutɔɔ wɑ ni, Ilɑɑɔ̃, ǹ sɑɑbuɛ do iyi n kù yɛ bɛi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbe, iyi ɑ̀ jɛ woo tɑki inɛ ŋɑ, do woo ce lɑɑlɔ ŋɑ, do woo ce sɑkɑrɑ ŋɑ, do woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoo ŋɑ bɛi mɔkɔu ihɛ̃.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Si ɑzumɑ ɑkɑ̃ fei ǹ yɑ n dĩ ɑnu ɑjɔ minji, nɔ mii iyi ǹ bɑ fei ǹ yɑ n nyɑ zɑɡɑɑɛi si bɛi í jɔ.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Woo ɡbɑ fiɑi lɛmpoou mɔ í leekĩ í mu ɑrɑɛ ikɑ̃, kù yɔkɔ kù wu iju lele, í le ɑwɔ si iri í ni, Ilɑɑɔ̃, ce ɑrɑɑrem ɑmu ilu dulum.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jesu í ni, ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, hɑi bɛ inɛɛu ihɛ̃ í bɑɑ í jɛ dee dee si wɑjui Ilɑɑɔ̃ í nyiò ideɛ. Ammɑ Fɑrisiu kù jɛ dee dee, domi inɛ iyi í so ɑrɑɛ lele ɑɑ kɑye lɑfɛ̃ɛi, inɛ mɔ iyi í kɑye ɑrɑɛ ɑɑ soo lelei.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Si ɑnyii nŋu, inɛ ŋɑ ɑ̀ ɡbɑ̃ ɑmɑ kpɔtɔɔ ŋɑ ɑ̀ nɑɑɑ Jesu wɑ ku lesi ŋɑ ɑwɔ. Iyi mɔcɔɛ ŋɑu ɑ̀ yɔɔ bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ wɑ ɡbɑɡbɑ si ŋɑ.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Ammɑ Jesu í ni ɑ nɑɑ nŋu ɑmu ŋɑu wɑ. Nɔ í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni, i jɔ̀ ɑmu ŋɑu ɑ nɑɑ bi tom, i mɑɑ̀ ɡɑnji ŋɑ, domi Ilɑɑɔ̃ í jɛ ilɑɑlui inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ jɔ ŋɑ.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Ntɔ ntɔ, inɛ iyi kù wɑɑ sũɑ Ilɑɑɔ̃ iri ilɛ bɛi ɑmɑ keeke, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ ilɑɑluɛ pɑi.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Inɛ nɡboi Zuifu ɡɔ í nɑɑ bi Jesu í beeɛ í ni, Mɛɛtu, ɑwɔ inɛ ncɛɛ, mii ɑn ce n bɑò kuwɛɛ hɑi tɑ̃.
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Ŋɔi Jesu í beeɛ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ kpem inɛ ncɛɛ. Inɛ ɡɔ kù wɛɛ iyi í jɛ ncɛɛ bii kù jɛ Ilɑɑɔ̃ nŋu ɑkɑ̃.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ì mɑ̀ sɑ̃ɑ sɑ̃ɑ mii iyi woodɑ í ni. Mii iyi woodɑ í ni wee, mɑɑ̀ ce sɑkɑrɑ, mɑɑ̀ kpɑ inɛ, mɑɑ̀ ce ile, mɑɑ̀ jɛɑ inɛ ɡɔ sɛɛdɑ ibo, jirimɑ iyeò bɑɑɛ.
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ŋɔi inɛɛu í ni, ǹ wɑ n jirimɑ mii ŋɑu bɛ fei tɑ̃ hɑi keekem.
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Iyi Jesu í ɡbɔ bɛɛbɛ, ŋɔi í sɔ̃ɔ í ni, í ɡbeɛ mii ɑkɑ̃. Koo i tɑ mii iyi ì nɛ fei nɔ i kpɛ̃ɑ ilu ɑre ŋɑ fiɑu. Bii ì ce bɛɛbɛ ɑɑ bɑ ɑmɑni jiidɑ lelei Aɔ̃. Si ɑnyiɛ nɔ i nɑɑ i toom.
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Iyi mɔkɔu í ɡbɔ bɛɛbɛ ŋɔi inɔɛ í fɔ ntɔ ntɔ, domi ilu ɑmɑni nlɑ nlɑi.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Iyi Jesu í cɔɔ ŋɔi í ni, ɑ́ ɡɑɑbu hee ku cɑɑ ilu fiɑ ku jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Á fɑɑlɑɑ kpookpo ku lɔ si iwoi ɑbɛɛ do iyi ilu ɑmɑni ɑ́ jɛsi Ilɑɑɔ̃ ku jɛ ilɑɑluɛ.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ŋɔi inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ de siɛ itĩu ɑ̀ ni, bii bɛɛbɛi nɔ yooi ɑ́ bɑ fɑɑbɑ.
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Nɔ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, mii iyi ɑmɑnɛ í mɔnɡɔ, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ mɔnɡɔɛ.
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Ŋɔi Piɛɛ í ni, wee ɑ̀ jɔ̀ mii iyi ɑ̀ nɛ fei tɑ̃, ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Nɔ Jesu í ni, ntɔ ntɔ, inɛ iyi í jɔ̀ kpɑsɛ̃ɛ fei, wɑlɑkɔ ɑboɛ, wɑlɑ iɡbɑ̃ do ifɔɛ ŋɑ, wɑlɑ iyeò bɑɑɛ, wɑlɑ ɑmɑɛ ŋɑ, nɑ irii bommɑi Ilɑɑɔ̃,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 ɑ́ bɑ ku kpɔ ku re si nsɛi, nɔ si ɑntɑɛ mɑ́ ɑ́ bɑ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ɑlɑ.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesu í kpe mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu bi tɛɛ, nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi, ide iyi wɑlii ŋɑu ɑ kɔ nɑ irii ɑmu Amɑi Amɑnɛu fei ɑ́ ce.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Aɑ mum ɑ dɑɑ dimi mmu ŋɑ si ɑwɔ ɑ yɑɑkoom, nɔ ɑ kpɑ̃m iju ɑ tu sim ɑntɔ.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Aɑ weem kpɔtɔɔ, si ɑnyiɛ nɔ ɑɑ kpɑm, ɑmmɑ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ hɑi si bɑlɛ.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ammɑ mɔcɔ ŋɑu ɑ kù mɑ̀ nkɑ̃mɑ si ideu. Ideu í mɑnji nŋɑ ɑ kù ɡbɔ yɑɑseɛ.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Si isɛɛnɛu Jesu í mɑɑi Zeriko. Wee fɛɛju ɡɔ wɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ wɑ bɑrɑ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Iyi í ɡbɔ ibɑi zɑmɑɑ iyi wɑ lɔ, ŋɔi í bee mii í ce.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Ŋɔi ɑ̀ sɔ̃ɔ ɑ̀ ni, Jesu inɛi Nɑzɑrɛtiui wɑ lɔ.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Ŋɔi í wɑsi ku dɔ̃ ɑnu wɑ ni, Jesu, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ cuɑ ŋɑu ɑ̀ lɑ siɛ ɑ̀ ni ku coko. Ammɑ bɛi ɑ̀ wɑɑ ni ku cokou, bɛɛbɛ mɔi í yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ku mɑɑ ni, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑrem.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Ŋɔi Jesu í leekĩ í ni ɑ nɑɑɛ wɑ. Iyi fɛɛjuu í to wɑ ŋɔi Jesu í beeɛ í ni,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 mii ì bi n ceeɛ. Ŋɔi í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ǹ bi n yɛ ilui.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, yɛ ilu. Nɑɑnɛɛ í fɑɑbɑɛ.
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ í yɛ ilu, nɔ wɑ too Jesu í wɑsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu. Iyi zɑmɑɑu í yɔɔ, ŋɔi ɑŋɑ fei ɑ̀ wɑsi Ilɑɑɔ̃ ku sɑɑbu.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.