Lucas 17
Monkole NT (MKL_SIM) vs VC
1 Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi kulɛlɛ iyi ɑ́ dɑsi ɑmɑnɛ lɑɑlɔ kù wɑɑ ce, ɑmmɑ ijuukpɑ̃i ɑ́ jɛ ti inɛ iyi í nɑɑò wɑ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Á tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ si kɔ̃ɔ ɑ sɔsiɛ inɔ tenku do iyi ɑ́ lɛlɛ ɑmɑ ɑkɑ̃ ku dɑsiɛ dulum.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 I yɑ ce lɑɑkɑii njɛ ŋɑ. Bii kpɑɑsiɛ ɡɔ í nɑ í ce dulum, sɔ̃ɔ ide do lɑɑkɑi í nyisiɛ tɑɑleɛ. Bii í kpɑɑsi idɔ, kpɑ idei kurɑrɑɛ.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Bɑɑ bii isɛ ɡbɛɛjei wɑ rɑrɑɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ isɛ ɡbɛɛjeu fei wɑ ce tuubɑi dulum dɛɛ, ɑwɔ mɔ kpɑ idei dulum dɛɛ.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Woo bɛ ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ɑ̀ ni, kɔ̃ɔsi nɑɑnɛ ku dɑsi nwɑ.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, bɑɑ bii nɑɑnɛ ku dɑsi nŋɛ í munɡɑu ijui iyɑku, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ jĩi nɔu ihɛ̃ i ni ku wu hɑi bɛ, koo lɔ ɑrɑɛ si tenku, ɑ́ nɔ ku ceò ide nŋɛ icɛ.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 Jesu í ni mɑ́, inɛ kɑ̃mɑ nŋɛ bii í nɛ ɑru iyi wɑ loɡoo wɑlɑkɔ wɑ deɡbeɑ kɛtɛ ŋɑ, bii í bɑɑ kpɑsɛ̃ kɑɑ sɔ̃ɔ ku ni, nɑɑ wɑ nsɛi i bubɑ i jɛ.
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Ammɑ ɑ́ sɔ̃ɔi ku ni, ceem sɔɔlui ijɛ, kpɑɑsi jɑɑɛ ŋɑ, i nɑɑm ijɛ wɑ hee n jɛ n mɔ. Si ɑnyiɛ, ɑwɔ mɔ ɑɑ jɛ nɔ i mɔ.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Ammɑ kɑɑ sɑɑbu ɑruu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce bɛi í sɔ̃ɔ.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Bɛɛbɛ mɔi bii iŋɛ tɑkɑ nŋɛ ì ce mii iyi ɑ̀ dɑsi ŋɛ fei í sĩɑ i ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi ɑ kù nɛ sɑɑbu. Iyi ɑ̀ dɑsi wɑ ku ce nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ ce.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Si wɑɑti iyi Jesu wɑ bɔ ikpɑ ilui Zeruzɑlɛmu, í too si ɑfei ilɛi Gɑlilee do ilɛi Sɑmɑri.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Ŋɔi í mɑɑi ilu ɡɔ. Wɑɑti iyi wɑ bi ku lɔ inɔ iluu, ŋɔi dintɛ mɛɛwɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ kòo ɑmmɑ ɑ̀ leekĩ ɑ̀ jĩiɛ keeke.
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ ni, Jesu, Mɛɛtu, ce ɑrɑɑre nwɑ.
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Iyi í yɛ ŋɑ ŋɔi í ni, i koo i nyisi ɑrɑ nŋɛ bi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ koo. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛu, ŋɔi ɑ̀ bɑ iri.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Iyi inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í yɛ nŋu í bɑ iri, ŋɔi í sindɑ wɑ bɑɑ wɑ sɑɑbuò Ilɑɑɔ̃ hee lele.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Wɑɑti iyi í to wɑ bi Jesu nɔ í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ wɑ sɑɑbuɛ. Wee mɔkɔu inɛi Sɑmɑrii.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Ŋɔi Jesu í ni, ɑmɑnɛ mɛɛwɑ si ǹ jɔ̀ í bɑ iri bɑ. To, iwoi ɑmɑnɛ mɛɛsɑ̃ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ wɑ.
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Isɛ mmuu ihɛ̃ nŋu ɑkɑ̃i í sindɑ wɑ ku sɑɑbu Ilɑɑɔ̃?
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Ŋɔi í sɔ̃ mɔkɔu í ni, dede i nɛ, nɑɑnɛ ku dɑsiɛi í fɑɑbɑɛ.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ɑjɔ yoomɑi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku jɛ bommɑɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ bommɑɛ do yɑɑse bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ yɔɔ.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 Inɛ ɡɔ kɑɑ fɔ ku ni, Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ ikpɑ ihɛ̃, wɑlɑkɔ ikpɑ ihɔ̃. Aɑwo, domi wee Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ tɑ̃ si idɔi inɛ ŋɑ.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔ ŋɑu í ni, ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ do ɑmboem. Hee ɑjɔu ku mɑɑ to wɑ ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑɑ bi i yɛm ŋɑ bɑɑ ɑjɔ ɑkɑ̃, ɑmmɑ i kɑɑ yɛm ŋɑ.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ sɔ̃ ŋɛ ɑ ni, í wɑ ihɛ̃ wɑlɑkɔ í wɑ ihɔ̃. I mɑɑ̀ sɛi i koo ŋɑ.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bɛi kuŋɔi ijĩ í yɑ dɑɑnɑ hɑi lele ɑnu ɑkɑ̃ koo kɑ̃ ilɛu bɛ, bɛɛbɛ mɔi kubɑɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ́ yɛ.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Ammɑ sinte titɑ̃ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù yɛ ijuukpɑ̃ ntɔ ntɔ nɔ inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃ ɑɑ kɔsim.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Mii iyi í ce si wɑɑtii Noweeu, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce si wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ wɑɑ ce ɑbɔdɔ̃ ŋɑ, ɑ̀ yɑ mɑɑ muɑ ɑmɑ nŋɑ ŋɑ mɔkɔ hee í koo í to ɑjɔ iyi Nowee í lɔ ɑkɔi inyiu. Nɔ ijĩ nlɑu í nɑɑ í jɛ ɑŋɑ fei.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Á nyi ku cei mɑ́ bɛi wɑɑtii Lɔtuu. Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ rɑ ɑ̀ wɑɑ tɑ, ɑ̀ wɑɑ ɡbɛ̃, nɔ ɑ̀ wɑɑ mɑ ile.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Ammɑ si ɑjɔ iyi Lɔtu í fitɑ hɑi Sodomu, inɑ do fɑinwitɑ wɑ rɔ wɑi hɑi lele nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ ce nfe.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ yɛ ɑjɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn fɑɑtɑ wɑ.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Si ɑjɔ nŋu, inɛ iyi í wɑ ɑntɑi ile sikifɑ nɔ nyɑuɛ ŋɑ í wɑ inɔ ile, kɑɑ bɑ ku lɔ ku soo mɑ́. Inɛ mɔ iyi í wɑ iko kɑɑ bɑ ku bɑɑ ide mɑ́.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 I ye ɡiɡii ɑboi Lɔtu.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Inɛ iyi í bi ku jɛ ɑndunyɑ do idɔɔbiɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Ammɑ inɛ iyi í kɔsi kuwɛɛɛ ɑ́ bɑ́ɑ ntɔ ntɔ.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 An sɔ̃ ŋɛ si idũ ɑjɔ nŋu, ɑmɑnɛ minji ɑ́ mɑɑ sũ si dɑɑyi ɑkɑ̃, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Inɑɑbo minji ɑ́ mɑɑ lɔlɔ ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃. [
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Inɛmɔkɔ minji ɑ́ wɑ iko, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.]
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ikpɑ iwoi ideu bɛ ɑ́ ce yɑ Lɑfɛ̃ɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ do mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bii iku wɑ sũ, tenɡi bɛi yembeeku ŋɑ ɑ̀ yɑ tɔtɔɔ.
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.