Lucas 17
Monkole NT (MKL_SIM) vs ARIB
1 Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi kulɛlɛ iyi ɑ́ dɑsi ɑmɑnɛ lɑɑlɔ kù wɑɑ ce, ɑmmɑ ijuukpɑ̃i ɑ́ jɛ ti inɛ iyi í nɑɑò wɑ.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 Á tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ si kɔ̃ɔ ɑ sɔsiɛ inɔ tenku do iyi ɑ́ lɛlɛ ɑmɑ ɑkɑ̃ ku dɑsiɛ dulum.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 I yɑ ce lɑɑkɑii njɛ ŋɑ. Bii kpɑɑsiɛ ɡɔ í nɑ í ce dulum, sɔ̃ɔ ide do lɑɑkɑi í nyisiɛ tɑɑleɛ. Bii í kpɑɑsi idɔ, kpɑ idei kurɑrɑɛ.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Bɑɑ bii isɛ ɡbɛɛjei wɑ rɑrɑɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ isɛ ɡbɛɛjeu fei wɑ ce tuubɑi dulum dɛɛ, ɑwɔ mɔ kpɑ idei dulum dɛɛ.
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Woo bɛ ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ɑ̀ ni, kɔ̃ɔsi nɑɑnɛ ku dɑsi nwɑ.
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, bɑɑ bii nɑɑnɛ ku dɑsi nŋɛ í munɡɑu ijui iyɑku, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ jĩi nɔu ihɛ̃ i ni ku wu hɑi bɛ, koo lɔ ɑrɑɛ si tenku, ɑ́ nɔ ku ceò ide nŋɛ icɛ.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Jesu í ni mɑ́, inɛ kɑ̃mɑ nŋɛ bii í nɛ ɑru iyi wɑ loɡoo wɑlɑkɔ wɑ deɡbeɑ kɛtɛ ŋɑ, bii í bɑɑ kpɑsɛ̃ kɑɑ sɔ̃ɔ ku ni, nɑɑ wɑ nsɛi i bubɑ i jɛ.
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Ammɑ ɑ́ sɔ̃ɔi ku ni, ceem sɔɔlui ijɛ, kpɑɑsi jɑɑɛ ŋɑ, i nɑɑm ijɛ wɑ hee n jɛ n mɔ. Si ɑnyiɛ, ɑwɔ mɔ ɑɑ jɛ nɔ i mɔ.
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Ammɑ kɑɑ sɑɑbu ɑruu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce bɛi í sɔ̃ɔ.
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Bɛɛbɛ mɔi bii iŋɛ tɑkɑ nŋɛ ì ce mii iyi ɑ̀ dɑsi ŋɛ fei í sĩɑ i ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi ɑ kù nɛ sɑɑbu. Iyi ɑ̀ dɑsi wɑ ku ce nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ ce.
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Si wɑɑti iyi Jesu wɑ bɔ ikpɑ ilui Zeruzɑlɛmu, í too si ɑfei ilɛi Gɑlilee do ilɛi Sɑmɑri.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Ŋɔi í mɑɑi ilu ɡɔ. Wɑɑti iyi wɑ bi ku lɔ inɔ iluu, ŋɔi dintɛ mɛɛwɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ kòo ɑmmɑ ɑ̀ leekĩ ɑ̀ jĩiɛ keeke.
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ ni, Jesu, Mɛɛtu, ce ɑrɑɑre nwɑ.
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Iyi í yɛ ŋɑ ŋɔi í ni, i koo i nyisi ɑrɑ nŋɛ bi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ koo. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛu, ŋɔi ɑ̀ bɑ iri.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 Iyi inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í yɛ nŋu í bɑ iri, ŋɔi í sindɑ wɑ bɑɑ wɑ sɑɑbuò Ilɑɑɔ̃ hee lele.
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Wɑɑti iyi í to wɑ bi Jesu nɔ í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ wɑ sɑɑbuɛ. Wee mɔkɔu inɛi Sɑmɑrii.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Ŋɔi Jesu í ni, ɑmɑnɛ mɛɛwɑ si ǹ jɔ̀ í bɑ iri bɑ. To, iwoi ɑmɑnɛ mɛɛsɑ̃ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ wɑ.
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Isɛ mmuu ihɛ̃ nŋu ɑkɑ̃i í sindɑ wɑ ku sɑɑbu Ilɑɑɔ̃?
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Ŋɔi í sɔ̃ mɔkɔu í ni, dede i nɛ, nɑɑnɛ ku dɑsiɛi í fɑɑbɑɛ.
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ɑjɔ yoomɑi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku jɛ bommɑɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ bommɑɛ do yɑɑse bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ yɔɔ.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 Inɛ ɡɔ kɑɑ fɔ ku ni, Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ ikpɑ ihɛ̃, wɑlɑkɔ ikpɑ ihɔ̃. Aɑwo, domi wee Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ tɑ̃ si idɔi inɛ ŋɑ.
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔ ŋɑu í ni, ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ do ɑmboem. Hee ɑjɔu ku mɑɑ to wɑ ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑɑ bi i yɛm ŋɑ bɑɑ ɑjɔ ɑkɑ̃, ɑmmɑ i kɑɑ yɛm ŋɑ.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ sɔ̃ ŋɛ ɑ ni, í wɑ ihɛ̃ wɑlɑkɔ í wɑ ihɔ̃. I mɑɑ̀ sɛi i koo ŋɑ.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bɛi kuŋɔi ijĩ í yɑ dɑɑnɑ hɑi lele ɑnu ɑkɑ̃ koo kɑ̃ ilɛu bɛ, bɛɛbɛ mɔi kubɑɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ́ yɛ.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Ammɑ sinte titɑ̃ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù yɛ ijuukpɑ̃ ntɔ ntɔ nɔ inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃ ɑɑ kɔsim.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 Mii iyi í ce si wɑɑtii Noweeu, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce si wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ wɑɑ ce ɑbɔdɔ̃ ŋɑ, ɑ̀ yɑ mɑɑ muɑ ɑmɑ nŋɑ ŋɑ mɔkɔ hee í koo í to ɑjɔ iyi Nowee í lɔ ɑkɔi inyiu. Nɔ ijĩ nlɑu í nɑɑ í jɛ ɑŋɑ fei.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 Á nyi ku cei mɑ́ bɛi wɑɑtii Lɔtuu. Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ rɑ ɑ̀ wɑɑ tɑ, ɑ̀ wɑɑ ɡbɛ̃, nɔ ɑ̀ wɑɑ mɑ ile.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Ammɑ si ɑjɔ iyi Lɔtu í fitɑ hɑi Sodomu, inɑ do fɑinwitɑ wɑ rɔ wɑi hɑi lele nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ ce nfe.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ yɛ ɑjɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn fɑɑtɑ wɑ.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Si ɑjɔ nŋu, inɛ iyi í wɑ ɑntɑi ile sikifɑ nɔ nyɑuɛ ŋɑ í wɑ inɔ ile, kɑɑ bɑ ku lɔ ku soo mɑ́. Inɛ mɔ iyi í wɑ iko kɑɑ bɑ ku bɑɑ ide mɑ́.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 I ye ɡiɡii ɑboi Lɔtu.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Inɛ iyi í bi ku jɛ ɑndunyɑ do idɔɔbiɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Ammɑ inɛ iyi í kɔsi kuwɛɛɛ ɑ́ bɑ́ɑ ntɔ ntɔ.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 An sɔ̃ ŋɛ si idũ ɑjɔ nŋu, ɑmɑnɛ minji ɑ́ mɑɑ sũ si dɑɑyi ɑkɑ̃, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Inɑɑbo minji ɑ́ mɑɑ lɔlɔ ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃. [
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Inɛmɔkɔ minji ɑ́ wɑ iko, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.]
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ikpɑ iwoi ideu bɛ ɑ́ ce yɑ Lɑfɛ̃ɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ do mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bii iku wɑ sũ, tenɡi bɛi yembeeku ŋɑ ɑ̀ yɑ tɔtɔɔ.
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.