Lucas 17

Monkole NT (MKL_SIM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesu í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑ í ni, kù nɛ bɛi ɑ́ ce iyi kulɛlɛ iyi ɑ́ dɑsi ɑmɑnɛ lɑɑlɔ kù wɑɑ ce, ɑmmɑ ijuukpɑ̃i ɑ́ jɛ ti inɛ iyi í nɑɑò wɑ.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Á tiɑ ɑ dĩɑ lɑfɛ̃ɛ ɑlɔ si kɔ̃ɔ ɑ sɔsiɛ inɔ tenku do iyi ɑ́ lɛlɛ ɑmɑ ɑkɑ̃ ku dɑsiɛ dulum.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 I yɑ ce lɑɑkɑii njɛ ŋɑ. Bii kpɑɑsiɛ ɡɔ í nɑ í ce dulum, sɔ̃ɔ ide do lɑɑkɑi í nyisiɛ tɑɑleɛ. Bii í kpɑɑsi idɔ, kpɑ idei kurɑrɑɛ.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Bɑɑ bii isɛ ɡbɛɛjei wɑ rɑrɑɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ isɛ ɡbɛɛjeu fei wɑ ce tuubɑi dulum dɛɛ, ɑwɔ mɔ kpɑ idei dulum dɛɛ.
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Woo bɛ ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ Lɑfɛ̃ɛ ɑ̀ ni, kɔ̃ɔsi nɑɑnɛ ku dɑsi nwɑ.
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Ŋɔi Lɑfɛ̃ɛ í ni, bɑɑ bii nɑɑnɛ ku dɑsi nŋɛ í munɡɑu ijui iyɑku, ɑɑ yɔkɔ i sɔ̃ jĩi nɔu ihɛ̃ i ni ku wu hɑi bɛ, koo lɔ ɑrɑɛ si tenku, ɑ́ nɔ ku ceò ide nŋɛ icɛ.
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 Jesu í ni mɑ́, inɛ kɑ̃mɑ nŋɛ bii í nɛ ɑru iyi wɑ loɡoo wɑlɑkɔ wɑ deɡbeɑ kɛtɛ ŋɑ, bii í bɑɑ kpɑsɛ̃ kɑɑ sɔ̃ɔ ku ni, nɑɑ wɑ nsɛi i bubɑ i jɛ.
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Ammɑ ɑ́ sɔ̃ɔi ku ni, ceem sɔɔlui ijɛ, kpɑɑsi jɑɑɛ ŋɑ, i nɑɑm ijɛ wɑ hee n jɛ n mɔ. Si ɑnyiɛ, ɑwɔ mɔ ɑɑ jɛ nɔ i mɔ.
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Ammɑ kɑɑ sɑɑbu ɑruu si nɑ iyi í jɔ̀ í ce bɛi í sɔ̃ɔ.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Bɛɛbɛ mɔi bii iŋɛ tɑkɑ nŋɛ ì ce mii iyi ɑ̀ dɑsi ŋɛ fei í sĩɑ i ni ŋɑ, ɑ̀ jɛ ɑmɑɑcɛ ŋɑ iyi ɑ kù nɛ sɑɑbu. Iyi ɑ̀ dɑsi wɑ ku ce nŋu ɑkɑ̃i ɑ̀ ce.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Si wɑɑti iyi Jesu wɑ bɔ ikpɑ ilui Zeruzɑlɛmu, í too si ɑfei ilɛi Gɑlilee do ilɛi Sɑmɑri.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Ŋɔi í mɑɑi ilu ɡɔ. Wɑɑti iyi wɑ bi ku lɔ inɔ iluu, ŋɔi dintɛ mɛɛwɑ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ koo ɑ̀ kòo ɑmmɑ ɑ̀ leekĩ ɑ̀ jĩiɛ keeke.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ ni, Jesu, Mɛɛtu, ce ɑrɑɑre nwɑ.
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Iyi í yɛ ŋɑ ŋɔi í ni, i koo i nyisi ɑrɑ nŋɛ bi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ. Ŋɔi ɑ̀ wɑɑ koo. Si bɛi ɑ̀ wɑɑ nɛu, ŋɔi ɑ̀ bɑ iri.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Iyi inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í yɛ nŋu í bɑ iri, ŋɔi í sindɑ wɑ bɑɑ wɑ sɑɑbuò Ilɑɑɔ̃ hee lele.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 Wɑɑti iyi í to wɑ bi Jesu nɔ í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ wɑ sɑɑbuɛ. Wee mɔkɔu inɛi Sɑmɑrii.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Ŋɔi Jesu í ni, ɑmɑnɛ mɛɛwɑ si ǹ jɔ̀ í bɑ iri bɑ. To, iwoi ɑmɑnɛ mɛɛsɑ̃ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ wɑ.
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Isɛ mmuu ihɛ̃ nŋu ɑkɑ̃i í sindɑ wɑ ku sɑɑbu Ilɑɑɔ̃?
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Ŋɔi í sɔ̃ mɔkɔu í ni, dede i nɛ, nɑɑnɛ ku dɑsiɛi í fɑɑbɑɛ.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Ŋɔi Fɑrisi ŋɑu ɑ̀ bee Jesu ɑ̀ ni, ɑjɔ yoomɑi Ilɑɑɔ̃ ɑ́ nɑ ku jɛ bommɑɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ í ni, Ilɑɑɔ̃ kɑɑ jɛ bommɑɛ do yɑɑse bɛi inɛ ŋɑ ɑɑ yɔɔ.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Inɛ ɡɔ kɑɑ fɔ ku ni, Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ ikpɑ ihɛ̃, wɑlɑkɔ ikpɑ ihɔ̃. Aɑwo, domi wee Ilɑɑɔ̃ í jɛ bommɑɛ tɑ̃ si idɔi inɛ ŋɑ.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Nɔ í sɔ̃ mɔcɔ ŋɑu í ni, ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ do ɑmboem. Hee ɑjɔu ku mɑɑ to wɑ ɑwɑɑti wɑ nɑɑ iyi ɑɑ bi i yɛm ŋɑ bɑɑ ɑjɔ ɑkɑ̃, ɑmmɑ i kɑɑ yɛm ŋɑ.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Inɛ ɡɔ ŋɑ ɑɑ sɔ̃ ŋɛ ɑ ni, í wɑ ihɛ̃ wɑlɑkɔ í wɑ ihɔ̃. I mɑɑ̀ sɛi i koo ŋɑ.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, bɛi kuŋɔi ijĩ í yɑ dɑɑnɑ hɑi lele ɑnu ɑkɑ̃ koo kɑ̃ ilɛu bɛ, bɛɛbɛ mɔi kubɑɑi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ́ yɛ.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Ammɑ sinte titɑ̃ kù nɛ bɛi ɑn ce iyi n kù yɛ ijuukpɑ̃ ntɔ ntɔ nɔ inɛi nsɛi ŋɑu ihɛ̃ ɑɑ kɔsim.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Mii iyi í ce si wɑɑtii Noweeu, bɛɛbɛ mɔi ɑ́ ce si wɑɑti iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn nyi wɑ.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ wɑɑ ce ɑbɔdɔ̃ ŋɑ, ɑ̀ yɑ mɑɑ muɑ ɑmɑ nŋɑ ŋɑ mɔkɔ hee í koo í to ɑjɔ iyi Nowee í lɔ ɑkɔi inyiu. Nɔ ijĩ nlɑu í nɑɑ í jɛ ɑŋɑ fei.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 Á nyi ku cei mɑ́ bɛi wɑɑtii Lɔtuu. Inɛ ŋɑ ɑ̀ jɛ ɑ̀ wɑɑ mɔ, ɑ̀ rɑ ɑ̀ wɑɑ tɑ, ɑ̀ wɑɑ ɡbɛ̃, nɔ ɑ̀ wɑɑ mɑ ile.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Ammɑ si ɑjɔ iyi Lɔtu í fitɑ hɑi Sodomu, inɑ do fɑinwitɑ wɑ rɔ wɑi hɑi lele nɔ ɑŋɑ fei ɑ̀ ce nfe.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Nɔ bɛɛbɛ mɔi ɑ́ yɛ ɑjɔ iyi ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑn fɑɑtɑ wɑ.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 Si ɑjɔ nŋu, inɛ iyi í wɑ ɑntɑi ile sikifɑ nɔ nyɑuɛ ŋɑ í wɑ inɔ ile, kɑɑ bɑ ku lɔ ku soo mɑ́. Inɛ mɔ iyi í wɑ iko kɑɑ bɑ ku bɑɑ ide mɑ́.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 I ye ɡiɡii ɑboi Lɔtu.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Inɛ iyi í bi ku jɛ ɑndunyɑ do idɔɔbiɛ ɑ́ nɑ ku kuɑɛ. Ammɑ inɛ iyi í kɔsi kuwɛɛɛ ɑ́ bɑ́ɑ ntɔ ntɔ.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 An sɔ̃ ŋɛ si idũ ɑjɔ nŋu, ɑmɑnɛ minji ɑ́ mɑɑ sũ si dɑɑyi ɑkɑ̃, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Inɑɑbo minji ɑ́ mɑɑ lɔlɔ ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃. [
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 Inɛmɔkɔ minji ɑ́ wɑ iko, ɑɑ so inɛ ɑkɑ̃ ɑ jɔ̀ inɛ ɑkɑ̃.]
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, ikpɑ iwoi ideu bɛ ɑ́ ce yɑ Lɑfɛ̃ɛ. Ŋɔi í jɛ nŋɑ do mɔndɑu ihɛ̃ í ni, bii iku wɑ sũ, tenɡi bɛi yembeeku ŋɑ ɑ̀ yɑ tɔtɔɔ.
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.